De Wisselwachter (1986)

Het eerste uur is geweldig; daarna kakt de film in en zie ik dingen die ik al eerder in de film gezien heb. Jammer. Filmisch gezien wel een plaatje, maar Stelling weet de spanningsboog net niet lang genoeg te houden...

3*

Wat een prachtige, kleine film van Stelling. De film moet het vooral hebben van de aangename subtiliteit en de originaliteit, waardoor je continu snakt naar wat er nu weer gaat gebeuren. Een enkele blik van de wisselwachter in de richting van de Française is eigenlijk al spannend en boeiend om naar te kijken. De film is prachtig geschoten, de cast uitstekend, sfeervol en het tempo heerlijk kalm. Een mooie tragi-komisch film die zelfs op het einde wat thriller-achtige trekjes begint te vertonen, maar door de ingetogen uitvoering niet vervelend wordt. 4 sterren

Bizarre film over een vrouw die per ongeluk uitstapt bij een verlaten wisselwachterspost en daar vervolgens niet meer wegkomt en overgeleverd is aan de vreemde wisselwachter.

Jammer dat het sterke verhaal toch halverwege wat inkakt. En naar het einde toe wisten ze volgens mij ook niet zo goed meer hoe ze dat moesten gaan oplossen. Dat komt erg gekunsteld over.

Bij de dvdbox van Jos Stelling die ik heb, zit ook een the making of van de wisselwachter. En daar is het interessant te zien dat Jos nogal eens een discussie heeft met Johnny Kraaykamp en ook Jim van der Woude over met name de teksten in de film. En dan blijkt ook dat Jos helemaal niet zo een sterke regisseur is als het gaat om het regisseren van de teksten.

Hij laat z'n acteurs erg "zweven" op dit gebied. De dialogen worden ook ter plekke verzonnen lijkt het wel. En dat verklaart dan waarschijnlijk ook waarom er zo weinig gesproken wordt in de meeste van zijn films. In ieder geval de eerste zes. Met uitzondering van de Pretenders. Maar ook in die film waren de dialogen niet overtuigend. En dat komt dus door gebrek aan regie.

Ik vind dit een erg leuke komedie, al ik kan niet precies aangeven waarom. Ik kreeg er gaandeweg gewoon een lekker gevoel bij. Het acteren is prima en de keuze om dialogen tot een minimum te beperken door de spreektaal goeddeels te vervangen door lichaamstaal zorgt voor een verrassend geheel. Bovendien zijn de buitenopnamen (in de Schotse Hooglanden) erg mooi. Kortom, een mooie film van Jos Stelling. Allesbehalve “dégoûtant”.