L'Ultimo Squalo (1981)

Dit is helemaal niet slecht! Uiteraard, de beelden stralen een bepaalde cheapheid uit en ja, die haai heeft veel te leren wat betreft geloofwaardigheid. Maar als de onderwatershots op hetzelfde materiaal waren gedraaid als de bovenwater hadden ze nog redelijk gematcht. Bovendien bevat de film voldoende gaafe momenten en zelfs stukken van spanning. Een reuzenhaai die een helicopter onder water trekt is toch wel iets ontzettend gaafs, bovendien wordt er goed naar opgebouwd. L' Ultimo Squalo is absoluut de beroerdste niet uit het oeuvre van Castellari.

Zwakke rip-off van Jaws. Oke, deze ripp-of is wel wat beter dan het vreselijk dramatische aanzien van Jaws: The Revenge maar ook dit is niet goed te noemen. De haai zag er ook niet goed uit. Sommige scene's zoals bijvoorbeeld dat zo'n man met een megafoon op een boot zat te schreeuwen dat ze uit het water moesten. Daarna kwam die haai tegen de boot waarna die boot in de lucht vloog
Ook het einde was een beetje belachelijk. 1,0.

Spielberg's succes.

L'Ultimo Squalo is een vrij belachelijke rip-off van het meesterlijke Jaws. In tegenstelling tot die film ontbeert deze zo'n beetje alles wat je nodig hebt om te kunnen boeien. Het is een optelsom van slecht acteerwerk, slechte filmmuziek, een zeer goedkoop uitziende haai en een slappe, spanningsloze uitvoering van het overbekende verhaal. Dan is Orca uit '77 een betere keuze qua mee-lifters op Spielberg's succes.

Deze haai verandert vaker van kleur dan een toverbal en wordt zelfs af en toe vervangen door een overduidelijke dolfijn. Wanneer je denkt dat het niet veel gekker kan worden blijkt ook het accent van de Robert Shaw-kloon aan verandering onderhevig te zijn. Met uitzondering van het camerawerk valt hierdoor bar weinig te genieten van deze overbodige film. Gewoon overslaan dus en Jaws weer eens opzetten.

Matig.

Teleurstellend matige schaamteloze Jaws rip-off.

L'Ultimo Squalo begint uiterst fout. Één van de meest cheesy 80's songs die ik ooit heb gehoord wordt afgespeeld terwijl we een typische 80's gozer met net iets te kleine zwembroek wat kunstjes zien vertonen op een surfplank. Leuk allemaal, maar na 5 minuten hunkerde ik al naar de haai....

De cast is niet bijzonder. Het zijn veelal kleurloze types op Vic Morrow na. Morrow speelt de rol van de ruige haaienjager Ron Hamer, een rol die bijna identiek is aan die van Quint in Jaws, en doet dat erg leuk. Robert Shaw en Vic Morrow hebben zelfs qua uiterlijk veel van elkaar weg. Laatstgenoemde stierf een jaar na de release van deze film een verschrikkelijk gruwelijke dood. Tijdens het filmen vloog een helikopter te dicht bij een explosie op de set. De helikopter stortte neer en belande op Vic Morrow en 2 jonge meisjes. Morrow en één van de meisjes werd onthoofd door de wieken, het andere meisje kwam onder de helikopter terecht en stierf ook.

Terug naar de film---> die is eigenlijk verbazingwekkend saai. Er is wat nutteloos gezwam, wat onoverzichtelijke onderwater shots en wat, vaak, belachelijke stock-footage waarbij een rondzwemmende dolfijn moet doorgaan voor de gigantische witte haai in deze film. Enige genietbare momenten zijn de momenten waarbij de nep-haai vol in beeld is. Het mag er dan wel niet heel overtuigend uit zien maar vermakelijk is het wel. Verder zijn er 1 a 2 scene's die daadwerkelijk de moeite waard zijn. Zo is de opbouw van de helikopter scene bijzonder sterk en is ook de gehele scene met het afdrijvende vlonder van een meer dan prima niveau. De soundtrack is op zich ook weinig op aan te merken, al is het begin deuntje zoals ik al zei wel héél erg cheesy.

“One thing’s for sure. It wasn’t a floating chainsaw.”

De film gaat over wat er gebeurt als een grote witte haai besluit dat de mensen die blijven spelen in het water bij de badplaats Port Harbor te lekker zijn om te laten liggen. Klinkt helemaal niet bekend, toch? Tja het was ook niet ongebruikelijk dat de Italiaanse filmindustrie hun eigen versie van een populaire Amerikaanse film maakte. Zo ook deze film getiteld L' Ultimo Squalo, wat vertaald betekent 'The Last Shark' en werd geregisseerd door Enzo G. Castellari (Keoma & The Inglorious Bastards) Er is hier bijna niets origineels te vinden. Het houdt zich aan hetzelfde plot als de film waar het zo trots leent! Niets zal verrassen tenzij je 'Jaws' nog nooit heb gezien. Het heeft de politicus die niet wil riskeren om de windsurfwedstrijd af te gelasten. Je hebt een toevallig haaienjager. Het enige wat anders lijkt, is dat de hoofdpersoon een horrorauteur is in plaats van de lokale sheriff. Echter zijn naam is Peter (Benton) en laat Peter (Benchley) nu net de horrorauteur van Jaws zijn. Het enige leuke aan de film is wanneer we getuige zijn van het bloedbad van de haai, maar die momenten zijn er weinig. Tja...maar dat zat ook niet mee! We krijgen wel een paar afgebeten lichamen te zien, maar dat is het dan ook. Dat kwam omdat tijdens het maken, het mechanische wezen nogal wat problemen had. Zodoende moest men noodgedwongen met het hoofd van de robot te werken. Die gigantische kop springt uit het water. De mond beweegt een beetje. Daarna gaat het weer onder water.enz. enz. Ook werd er een oplossing gevonden door uitgebreid gebruik te maken van stockbeelden. Regisseur Castellari verdient wat waardering omdat hij toch veel bereikte met wat hem werd gegeven. Tja het is geen al te slechte film, maar ook niet bijzonder goed...

Gelukkig dat L'Ultimo Squalo geen al te lange speelduur heeft want dit belachelijk stuk prul verdient niet meer van mijn tijd. Werkelijk alles is een rip-off van Jaws, inclusief Quint-lookalike. De haai ziet er wel OK uit maar nergens is het geloofwaardig of zelfs maar een beetje spannend. Het werkte vooral op mijn lachspieren. Misschien is mijn geloof in de mensheid ook wat gedaald want wie dit ooit groen licht gegeven heeft verdient een speciaal plekje in de hel.

Noem dit 'pulp', noem het 'ondergewaardeerde schoonheid'. Ik hou het wel bij 'tijdverspilling'.

1,5*