menu

Cela S'appelle l'Aurore (1956)

Alternatieve titels: That Is the Dawn | Gli Amanti di Domani

mijn stem
2,75 (2)
2 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama
102 minuten

geregisseerd door Luis Buñuel
met Georges Marchal, Lucia Bosé en Nelly Borgeaud

Een arm Mediterraans eiland wordt geregeerd door de dictator Gorzone. Gorzone buit de boeren en zijn personeel uit en laat hen hard werken. Valerio, een toegewijde jonge dokter, voelt het als zijn plicht op te komen voor de zieken en minderbedeelden. Als de vrouw van Sandro, één van Gozones boeren, overlijdt als gevolg van de harde werkomstandigheden en hij hiervoor wraak neemt, raakt Valerio hierbij betrokken.

zoeken in:
Wat zie ik, nog maar 1 stem voor deze gekende klassieker van Bunuel
Zijn eerste film opgenomen in FR sinds zijn ballingschap, en imho een stap terug. We hebben hier immers voornamelijk te maken met een weliswaar neo-realistisch angehaucht maar au fond doktersrommanetje en melodrama, en dat zonder ironie.
Het zgn. eiland dat wordt gerund door een boze dictator oid. is feitelijk Corsica ,waar held en dokter Marchal het aan de stok krijgt met een plaatselijke potentaat, zijn bourgeois trut van een vrouw en dier schoonfamilie, en de flikken. Gelukkig wordt hij in zijn strijd behalve door een stel lumpenpaupers ook bijgestaan door niemand minder dan de schone Lucia Bose , die helaas niet gescheiden maar gelukkig wel weduwe is. Zo gaat de held inzien dat zijn leven alleen zin heeft als hij strijdt en lijdt met het onderdrukte proletariaat ,en gloort er voor de 2 gelieven een bloedrode dageraad .
Eigenlijk is dit allemaal nog meer oldschool poetisch realisme jaren 30 stiijl dan neo-realisme, een gevoel dat nog versterkt wordt door huiscomponist van die stroming Kosma.
U wil natuurlijk weten hoeveel surrealisme hier inzit, welnu: bitter weing. Het beperkt zich tot een jonglerende goochelaar op een 1 wieler en- dat was wel geestig- een reproductie van de beruchte gekruisigde gristus van Bunuel, Bunuel die zoals gekend een sell-out was geworden in dienst van het kapitalistiese Systeem. Het gaat hier om een sneer, want waar hangt dat schilderij? Op het politiebureau boven de schrijftafel van de commissaris.
Typisch Bunuel was ook het begin met mekaar bijna vermoordende kindertjes tussen de ruines en een arme ezel die genadeloos wordt afgetuigd.
Zeker niet een van zijn beste werken, kortom.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:14 uur

geplaatst: vandaag om 15:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.