Alice through the Looking Glass (2016)

De vorige film was een beetje een teleurstelling vanwege de sfeer veel serieuzer is dan die in de tekenfilm en het boek, waar het meer draait om een volstrekt andere logica. Ook deze film heeft dezelfde sfeer als de voorganger, maar deze keer was ik er wat meer op voorbereid.

Ook deze film is bijzonder kleurrijk, wat veel matige elementen weet te compenseren zoals het plot, de generieke soundtrack, en het acteerwerk van sommigen, met name Baron Cohen, terwijl de rollen van Depp en Wasikowska veel meer mèh zijn. Wel een leuke rol voor Bonham Carter.

Visueel toch ook niet verre van perfect; zeker bij de scheepsscènes valt de CG op. Natuurlijk ook in Wonderland, maar daar voelt het minder onnatuurlijk aan omdat het weinig aan de realiteit raakt.

Als geheel is de film dus verre van geweldig, maar het kijkt desondanks redelijk weg en de kleurrijke beelden zorgen voor de nodige afleiding. 2,5*.

Na de eerste film te hebben herbekeken nu ook eens aan dit deel gewaagd. Ik kende het verhaal niet, dus een leuke verrassing.

Ik vreesde dat het een herhaling ging zijn van het vorige deel, maar gelukkig was dit niet het geval. Toch wel een leuk verhaal. Je komt ook mee te weten over de gekende personages.

Visueel lag het wel in het verlengde van de vorige film.

Vond het zeker geen slecht deel.

Aardig.

In principe wordt deze film naar mijn optiek gered door de nogal visuele uitvoering. Ik kan me namelijk maar al te goed voorstellen dat deze film geen indruk zal nalaten op de fans van het eerste deel. Daarvoor is het allemaal namelijk nogal plat en ongeïnteresseerd, duidelijk meer met geld in het achterhoofd dan een magisch resultaat.

Het is ook jammer dat Depp een veel prominentere rol krijgt in dit deel. Normaal kan ik hem als acteur goed hebben, maar in deze rol vind ik hem vooral vervelend. Hij past er goed in, dat zeker, maar zoveel Depp van deze soort is al snel irritant. Ook de overige personages zijn vooral schimmen geworden. Burton introduceerde ze allemaal nog een beetje naar behoren, hier is het vooral achtergrondopvulling geworden.

Tussendoor krijgen we wat leuke ideeën voorgeschoteld. Als je makkelijk kan kijken naar mooie effecten en kleurrijke werelden zal deze film er vermoedelijk makkelijk ingaan. Zo ook dus bij mij. Ik vond het er prachtig uitzien en zeker die "zee van tijd" had ik prima langer kunnen zien. Geeft het redelijk kale en domme verhaaltje al snel wat meer flair.

Dat dit is gebaseerd op bestaande versies verbaast me een beetje. Ik proef maar weinig magie, maar in z'n geheel is het ook maar ongeïnteresseerd en snel bedacht. Dan zullen de eerdere versies het vooral veel beter en knapper hebben uitgewerkt, want dat gevoel heerst hier nergens echt. Dat is dan ook meteen het voornaamste pijnpunt waar dit vervolgdeel mee kampt.

Het kijkt vlotjes weg, er zitten genoeg creatieve vondsten in de film en tussendoor erg vermakelijk gefilmde actiescenes. Visueel spatten er genoeg fantasierijke beelden vanaf en dat stelt me persoonlijk snel tevreden, maar zoals ik al eerder heb benoemd zullen liefhebbers van het oorspronkelijke verhaaltje waarschijnlijk vooral bedrogen uitkomen.

Als ik heel eerlijk ben kan ik mij bijna niks meer herinneren van het eerste deel. Gelukkig is het een vrij op zichzelf staand deel, met slechts enkele verwijzingen naar het voorgaande deel, al zal je denk ik wel de basiskennis nodig hebben om te weten waar het over gaat. Alice Through the Looking Glass zit visueel wederom mooi in elkaar, maar ik heb ook genoten van het verhaal.

De Mad Hatters familie staat centraal en dat levert een leuk en boeiend verhaal op waarin we ontdekken waarom bepaalde dingen zijn zoals ze zijn. Ook de perceptie van tijd vind ik erg leuk weergegeven. En hoewel de cast enkele acteurs bevat die ik niet altijd evengoed kan waarderen, vind ik ze hier allemaal sterk. Toch ben ik ook bang dat, ondanks dat ik beide delen erg leuk vond, ook van dit tweede deel in de loop van tijd weinig zal onthouden. Waar dat dan aan ligt? Ik heb geen idee.