I Believe in Unicorns (2014)

Knap is ze zeker, I agree.

Heeft iemand een tip hoe ik aan deze film kan geraken?

Er is fysiek alleen die dure dvd. Om gek van te worden, dit is ook het gapende gat in mijn blu-raykast.

Duur maar heb het er zelf wel voor over, bedankt voor de link! En damn, ik dacht al dat dat meisje uit Stranger Things me bekend voor kwam laatst.

Ook te verkrijgen op iTunes (moet je wel een Amerikaanse account hebben).

Prijs zelf valt mee, maar komen ook nog verzendkosten bij. En inderdaad, leuk dat ze nu ook aan het doorbreken is, groot talent en prachtige meid.

Een film die ik nooit zal kunnen zien . Nergens te vinden, zowel legaal als illegaal.

Jawel hoor, een paar posts hierboven heb ik een linkje geplaatst.

50 euro, ja, lol.

Volgens mij heb je het nu over Belgische euro's.

Ik heb het eindelijk kunnen zien, en daar ben ik blij om en dankbaar voor. Het heeft helaas niet de verwachtingen kunnen inlossen. Daarvoor blijft de film te veel op de oppervlakte met een stortvloed aan figuurlijk taalgebruik, metaforen en poëzie. Er wordt wel goed geacteerd. De beelden zijn mooi. De muziek is ook erg mooi. Het is een lief filmpje, maar toch iets te leeg vanbinnen om me echt te kunnen bekoren. Er zaten ook fijne verwijzingen naar Badlands (twee jonge verliefde mensen die naar een nnb plek reizen, de score, een bepaalde zin uit de voice-over die letterlijk overgenomen wordt en ook de stem van het meisje).

Wow, het viel me al op in deze film

Mooie trailerd

'Maybe when I learn to breathe, we'll finally be able to talk'

Je bent vandaag de dag allang niet meer uniek als je fantasy-elementen in real life films inbouwt. 'Echte beelden', animatie, stop motion; alles loopt steeds meer in elkaar over nu de technische mogelijkheden toenemen. Hoe verfrissend dat de film die dit soort elementen het best combineert, ook een film is die nauwelijks gebruikmaakt van hedendaagse technieken.

Want als I Believe in Unicorns één ding is, is het puur. Een tienermeisje wordt voor het eerst verliefd en worstelt daarbij met haar gevoelens; hoe basic wil je het hebben? Het mooie aan deze film is dat de gevoelens van Davina niet zozeer uitgesproken als wel uitgebeeld worden.

Eenhoorns, vuurwerk, tekeningen; het staat haaks op de vanuit haar perceptie brute realiteit waar ze mee te maken heeft. De grauwe dagelijkse werkelijkheid van haar aan MS lijdende moeder die overal hulp bij nodig heeft, de intense emoties van het ontmoeten van haar eerste vriendje en de nog intensere emoties rondom de tegenslagen die ze daarbij te verwerken krijgt.

Wanneer dat alles haar te veel wordt, zoekt Davina haar toevlucht in fantasie. Debuterend regisseur Leah Meyerhoff had dat op een A Monster Calls-achtige manier kunnen aanpakken: de camera even een paar minuten opzij leggen en de fantastiescènes (laten) animeren. In I Believe in Unicorns zijn die grenzen veel vager. Zoals Davina die met haar vinger over Sterlings handpalm gaat en daar een tekening ziet ontstaan. Of Davina die met een speelgoedeenhoorn buiten speelt en het dier ziet steigeren.

Op papier klinkt dat misschien droog, maar het dromerige, vloeiende stijltje dat Meyerhoff hierbij hanteert is prachtig. Sowieso ziet de film er oogverblindend uit, met zijn op Lana Del Reys Video Games-leest geschoeide 16mm vintage look.

Over Lana Del Rey gesproken; hoofdrolspeelster Natalia Dyer heeft eenzelfde soort ontastbare schoonheid die haar uniek maakt. Bovendien acteert ze erg sterk. Het lijkt niet eens zo moeilijk wat ze doet, maar stiekem zet ze tot in perfectie een kwetsbaar meisje neer dat inwendig alle kanten opstuitert vanwege alle indrukken die ze opdoet, maar dat voor de buitenwereld verborgen probeert te houden. Erg knappe prestatie, en zeer terecht dat ook het grote publiek haar inmiddels heeft leren kennen.

Een tweede vergelijking die niet mag ontbreken, is het hier al vaker aangehaalde Badlands. Malicks regiedebuut is weliswaar een stuk gewelddadiger - fysiek tenminste - dan I Believe in Unicorns, maar de verwijzingen liegen er niet om. Vooral het stukje na de winkel, waar Davina een voice over verzorgt terwijl op de achtergrond een plingend muziekje wordt ingezet, lijkt een rechtstreekse hommage aan de meester te zijn. Mooi.

Twee jaar geleden was het mijn film van het jaar, nu nog steeds is het heerlijk wegdromen en genieten van de prachtige sfeer en vindingrijke details waarmee Meyerhoff je om de oren strooit. Laten we hopen dat haar productie iets sneller op gang komt dan die van haar grote voorbeeld.

“There's so much I want to say. But I don't know where to start... Maybe when I learn to breathe, we'll finally be able to talk.”

Betoverende filmervaring. I Believe in Unicorns is een audiovisueel pareltje, en actrice Natalia Dyer is een charismatisch middelpunt. Dyer weet moeiteloos de aandacht vast te houden en omdat Davina soms zo naïef overkomt, zijn de situaties waarin ze terecht komt des te verwoestender.

Davina wordt psychisch en lichamelijk mishandeld door haar vriend, en de droomwereld waarin ze ontsnapt is schitterend vormgegeven door Leah Meyerhoff. Tijdens de road trip zijn er soms wel liefdevolle momenten tussen Davina en Sterling, maar die zijn vaak van korte duur. Davina verliest in korte tijd haar onschuld, en het is verschrikkelijk en confronterend om naar te kijken.

Natalia Dyer. Nog voor ze haar intrede deed in de succesvolle serie Stranger Things, was ze hier als 16 jarige nog te vertoeven in deze kleine film.

Ik had deze film al een tijdje willen zien omdat ik wel van dat dromerige betoverende melancholische geneuzel hou op zijn tijd. Je kan al meteen zien dat het met een zeer beperkt budget is gemaakt en dat is in eerste instantie niet erg.

Het oogt als een film die perfect had kunnen zijn. Davina valt als een blok voor de iets oudere skater Sterling; ze maakt stiekem foto's van hem en het valt meteen op. In een oogwenk raken ze tot elkaar aangetrokken en gebeurt er wat er gebeuren moet. Ze worden verliefd, hebben seks en uiteindelijk besluiten ze samen te vluchten in een gestolen auto. De wijde wereld in. Klinkt mooi niet?

Nou.... ondanks het mooie concept en de verwachtingen wist I Believe in Unicorns me amper te overtuigen en te raken. Zoals ik al zei was het budget geen probleem, maar het voelt ondertussen vrij leeg en pover en de uitwerking van de rollen vind ik vrij zoutloos en niet echt charmerend. Daarnaast is het ook erg in fragmenten weergeven en ontgaat mij de eventuele verrassing of uitgangspunt. Ook vond ik Sterling nog wel vrij braaf voor iemand die zodanig agressief zou moeten zijn. Waarschijnlijk was de regisseur toch net iets te zuinig met de love story en weet hij dit ook behoorlijk stereotype uit te werken. En voor je het weet is de film afgelopen. Ja... en nu? Wat was de clou nou?

De opzet was mooi, de beelden zijn mooi en door de stop motion weten de droomscenes nog wel luchtig en speels te blijven. Dit was wel een flink pluspunt. Maar het is als een soort etensproduct dat er op de verpakking erg aantrekkelijk en smakelijk uitziet, terwijl de inhoud voornamelijk uit deeg bestaat.

In mijn ogen een gemiste kans.

2,5*