November (2004)

Bij het horen of zien van de naam Courteney Cox gaan er automatisch twee vingers richting keelgat...iets wat mevrouw zelf ook regelmatig doet/deed.

Cox is ook meteen de fout van deze korte low-budget film. Cox wil natuurlijk graag onder het imago uit van dat vervelende Monica-personage van de hit-serie 'Friends', maar daar had ze niet mee moeten wachten na 10 (!!) seizoenen. Als kijker zie je automatisch Cox/Monica en niet het personage Sophie Jacobs. Deze fout gaat nog verder aangezien de fans van Friends nu opgezadeld worden met een experimentele thriller [die totaal niet moeilijk is te begrijpen, daarover later meer]. En de liefhebbers van experimentele art-house-films - voor wie de film wél bedoeld is - hebben dat twee-vingers-in-mijn-keelgat vooroordeel, zodat men de film maar niet gaat bekijken door de naam Courteney Cox.

Genoeg over mevrouw en vooroordelen, over naar de film:

November is een korte [65 min. excl. een uitermate langzame aftiteling van 10 min.!!!] experimentele romantische thriller met wat horrortrekjes, geschoten met een goedkope camera, dat leidt tot vaak lelijke beelden. De film is opgedeeld in drie hoofdstukken, met steeds een andere invalshoek wat er nu precies gebeurde op 7 november. Hoe de vork in de steel zit, is eigenlijk al meteen duidelijk door de titel van het eerste hoofdstuk. Moeilijk is het niet te begrijpen. Het enige dat niet te begrijpen is, is de ideeenwereld van de scenario-schrijver en regisseur. Een aantal aanknopingspunten zijn op zo'n vervelende manier uitgewerkt, dat ik als kijker me meer afvroeg van 'waarom hebben ze dit nu zo gedaan....logica is ver te zoeken'.

De film bevat genoeg camera- en montage-trucjes om je als kijker geboeid te laten kijken. Ook de sfeer die de drie hoofdstukken [in prima combinatie met de hoofdstuk-titels] uitdragen is een pluspunt.

Idee is goed, uitwerking kan stukken beter. Ook een onbekendere actrice zou beter gepast zijn voor deze film.

Ondanks dat ik maar 3 sterren geef, zou ik toch een oproep willen plaatsen jegens liefhebbers van experimentele art-house thrillers deze film een kans te geven. Zij die Monica willen zien, gooi maar een Friends-dvd in de speler en laat dit liggen.

Plot: Het koppel Sophie en Hugh stoppen 's avonds laat bij een nachtwinkel om nog snel iets te kopen.
Hugh stapt de winkel binnen terwijl Sophie op hem wacht in de wagen, druk aan't GSM'en.

Ze merkt niet dat een verdachte kerel de nachtwinkel binnengaat, even later pleegt die een gewapende overval met desastreuze gevolgen....

Wie is er vermoord en waarom duiken er achteraf vreemde foto's op met daarop scènes van deze overval.....?



Dat was weer een vreemde film, ik zou'm zelfs kunstzinnig willen noemen.
De nadruk lag op Sophie's werk, nl. Kunstfotografe en tevens lerares in de avondschool fotografie.

Het verhaal wordt een 4-tal keer herhaald, telkens met een andere wending zodat er nieuwe tip's van de sluier worden opgetild.

Waarom herinnert Sophie zich zo weinig van die avond...?
Daarop krijg je als kijker geen sluitend antwoord, maar dat vond ik niet erg, de sfeer zat goed en de soundtrack was bangelijk !

6,5/10.
De moeite om eens te bekijken, al vrees ik dat het eerder eentje is voor een cinefiel publiek die zulke vreemde films gewend zijn.

Dit ruikt sterk naar David Lynch.

Filmsite : http://www.sonyclassics.com...

Courteney Cox wil van haar Friends-imago af en een regisseur wil zijn licht experimentele indie-thriller verkopen. Dus vonden ze elkaar.

Het is ergens best maf dat Cox, toch echt een van de zwakkere schakels in deze matige film, 'm inderdaad heeft weten te verkopen. Want ik waag te betwijfelen of de film dan was aangekocht door de indie-afdeling van Sony en in verschillende landen een DVD-release had gekregen. Of er veel Friends-fans blij van zijn geworden weet ik niet. Maar zonder Cox was dit vast niet verder dan een handvol festivals in de VS gekomen.

Een niet al te origineel thema en een handvol interessante ideeën. Maar een nogal matige uitwerking (met veel slappe thrillerachtige toestanden) en een de lelijke look van de film (en dat ligt niet alleen aan de goedkope camera) doen deze film echt de das om.

2.0*