Now and Forever (1934)

Uh-oh… Vooraf was ik vooral bang dat de twee volwassen sterren zouden moeten dansen naar de pijpekrullen van het kindsterretje, maar die vrees werd gelukkig geen bewaarheid. Gary Coopers reputatie berust misschien vooral op de onkreukbaarheid van zijn helden in Sergeant York en High noon, maar hier zet hij toch heel overtuigend een luchtige schuinsmarcheerder neer die na zijn oplichterijen altijd bliksemsnel de volgende trein (boot, vliegtuig) pakt, en hoewel Carole Lombard iets minder te doen krijgt is ook zij overtuigend als de vrouw die hem niet los kan laten (en bovendien is haar aanwezigheid al voldoende om het doek óp te laten lichten). Daartussendoor manoeuvreert Shirley Temple eigenlijk meer dan adekwaat als Coopers hartenbreker, en voor het geval dit te zoet zou worden voor een 21ste-eeuwse kijker is daar nog Guy Standing, een nóg kienere oplichter dan Cooper die hem heel gewiekst weer het verkeerde pad op weet te lokken. Het klinkt misschien allemaal als goedkoop melodrama, maar omdat de focus meer bij Cooper en zijn problemen met Lombard ligt dan bij de té aanbiddelijke Temple is deze film toch heel goed uit te zitten.

        Leuk detail: in het piepkleine rolletje van de secretaresse van het makelaarskantoor die Cooper komt vertellen dat het hem helaas niet is gelukt om een woning met blauwe tegels in de badkamer te verhuren, zien we Luise Rainer, hier nog niet eens groot genoeg om haar naam bij de cast op het doek vermeld te krijgen, maar drie jaar later de eerste persoon die twee Oscars op rij won, voor The great Ziegfeld (1936) en The good earth (1937) – en daarná zou ze nog zeven-en-zeventig jaar leven totdat ze in 2014 op 104-jarige leeftijd overleed.