They Call Me Mister Tibbs! (1970)

Matige film waarin het personage van Sidney Poitier uit In the Heat of the Night zijn terugkeer maakt. Deze keer compleet met gezin, waar dan ook een deel van de tijd aan gewijd wordt. Zo is er een leuke vader-zoon-scene die tegenwoordig niet meer door de beugel zou kunnen. Het plot is vrij saai en weet de aandacht moelijk vast te houden. Ook krijgt Martin Landau wel erg weinig te doen, behalve dan op het einde.

Inderdaad een stuk minder dan de vorige, maar nog steeds vermakelijk. Ik blijft de personage Tibbs heel erg vet vinden en voor mij is Portier de ster van de film. Wel een beetje raar dat hij nu opeens een gezin heeft en in San Francisco zit i.p.v Philadelphia, maar goed. Zoon-scene was grappig, maar vond de thuis-scenes over het algemeen iets minder boeiend. Niet echt toevoegend.

Overigens als je Portier tegenwoordig vergelijk met Landau dan valt het op hoe Portier er nog redelijk hetzelfde uitziet terwijl Landau er veel ouder uitziet.

3*

Wie in een encyclopedie het lemma screen presence opzoekt zal daarbij vermoedelijk een foto van Sidney Poitier aantreffen – en hij is dan ook bijna de enige reden om deze film te bekijken, want het verhaal is dertien-in-een-dozijn, de regie is ongeïnspireerd en de twee achtervolgingsscènes zijn niet slecht maar voegen ook niet veel toe. Martin Landau en Anthony Zerbe doen hun best met hun personages en zorgen nog voor wat tegenwicht, maar zoals rick@themovies hierboven al betoogt is het eigenlijk onduidelijk waarom Poitier hier Virgil Tibbs moet heten, aangezien zijn huidskleur totaal geen issue is en de hele racisme-thematiek van In the heat of the night ook geheel afwezig is. Al met al feitelijk een overbodige onderneming.

Misschien is het omdat ik In the Heat of the Night (Film, 1967) niet heb gezien en er geen idee van had dat dit het vervolg was! Ook blijkt de titel van deze film geleend uit die eerste film. Maar ik heb best genoten van dit vrij traditioneel politie-misdaaddrama rond de moord op een prostituee genaamd Joy Sturges en een subplot wat het gezinsleven van Virgil Tibbs betreft. Niet heel bijzonder, meeste dingen heb je eerder gezien. Tja het is een alledaagse detectivefilm! Maar hier en daar zijn er een aantal leuke momenten. Op de achtergrond spelen er wat multi-etnische onrusten maar die worden erg veilig vermeden. Het acteerwerk van met name Sidney Poitier, maar ook de rest van de cast was overtuigend en goed. Tja...zoals ik al liet weten is het misschien omdat ik niet de Oscar-winnende, eerste film zag maar ik vond de film niet heel slecht.