Aragami (2003)

Oef, ik vond hier bijna geen doorkomen aan. Driekwart van de film wordt verspild aan nutteloze exporsure, oeverloos gezwam en eindeloze build-ups zonder confrontatie. Prima in beeld gebracht, dat zeker, maar verschrikkelijk langdradig allemaal!

Als er uiteindelijk toch nog een beetje wordt gevochten, wordt het nog wel leuk (de confrontatie in het donker en de wederopstanding waren erg indrukwekkend), maar over de hele lijn was het verhaaltje veel te dun om zelfs de summiere speelduur van 70 minuten op een boeiende manier in te vullen.

Wat mij betreft is 2LDK de overtuigende winnaar van het duel.

1.5 sterren.

Volkomen overbodig prul. De regisseur had zeven dagen de tijd om de film te schieten. Had hij toevallig ook slechts zeven minuten de tijd om een onderwerp te verzinnen?

Het moet haast wel. Het verhaal stelt helemaal niets voor. Je hebt een begin en een bijna hetzelfde eind en daar tussendoor nog een zwaardgevechtje en een wonderbaarlijke herrijzenis die zomaar uit het niets komt en voor de rest ook niet uitgelegd wordt. ,Ik voelde het opeens', is de argumentatie. Ja, uiteraard.

Het grootste probleem van deze film is een gebrek aan een leuke personages en toffe dialogen. Ik vond die twee maar zoutloos en de dialogen slaapverwekkend. Het was dan ook wachten tot het duel eindelijk zou beginnen. Toen het eenmaal begonnen was, werd het allemaal weer wat leuker. Matig tijdverdrijf.

Minimalistische cinema gaat helaas niet samen met een raar Matrix-plot, het maakt een film knullig en dom. En dat is dus ook hier het geval...

Fijne herziening.

Blijft toch apart dat dit een fillerproject was voor beide regisseurs. Dat beperkingen vaak de creativiteit stimuleren is niks nieuws natuurlijk, maar dit dubbelproject is daar wel een erg mooi voorbeeld van. Aragami is erg basic, maar dankzij Kitamura's strakke regie is het toch een erg fijn filmpje geworden.

Qua plot valt er niet veel te rapen, eigenlijk is het gewoon één grote opbouw tot een eindgevecht. Maar Kitamura weet de spanning perfect op te bouwen, en ondanks dat de locatie zelf niet zo héél veel mogelijkheden biedt om er een dynamisch gevecht van te maken, lost de regie dat kundig op.

Acteurs zijn bekwaam (wat ook wel leuk is, aangezien je er toch 80 minuten mee opgescheept zit), de actie is uiteindelijk best cool en als toetje krijg je nog een erg toffe cameo. Echt grootse cinema is het niet, maar wél erg knappe genrecinema, al helemaal gezien alle restricties

4.0* en een uitgebreide review

Zeer aardig, deze film over de opbouw naar een eindgevecht. Zeker na de vorige projecten van regisseur Ryûhei Kitamura is dit weer een kleine vooruitgang, met name omdat het minder op ambitie gericht is en meer op puur entertainment. De personages zijn daarnaast goed geacteerd, maar iets te theatraal neergezet. Zeker Takao Osawa maakt zich geregeld schuldig aan overacting, waardoor de opbouw niet ontdaan is van dode en saaie momenten. Gelukkig wordt het geduld van de kijker beloond en haalt Kitamura goed uit met het slotstuk. De draaiende camera's en creatieve vechttechnieken zorgen voor een hoop profijt in Aragami, waar ik als kijker optimaal van kan genieten. De voorgaande 50 minuten zijn van mindere kwaliteit, maar al bij al vormt het in ieder geval weer een prettig stukje vermaak.