Twins of Evil (1971)

Het derde luik van de Karnstein-trilogie, geïnspireerd naar het verhaal van Joseph Sheridan Le Fanu's "Carmilla". Hier is de band met het origineel verhaal echter ver te zoeken. In plaats daarvan leunt de film meer aan bij de heksenjacht films. Peter Cushing beeldt een fanatieke heksenjager uit die al even antipathiek is als de Prins van de Duisternis. Voor de rest wordt de Victoriaanse sfeer goed in beeld gezet. De tweelingzusjes zijn een lust voor het oog maar zorgen ook voor een degelijke vertolking. De sfeerschepping is knap en het einde is efficiënt. Werd in de Benelux uitgebracht als "Twins of Dracula" aka "Twee Maagden voor Dracula". Degelijk Hammer horror. Kan niet tippen aan "The Vampire Lovers", maar blijft een aanrader voor de fans.

Voor mij geldt dit al niet, behalve als de film spannend zou zijn. Dat geldt helaas niet voor deze film, waarbij het uitgangspunt van de tweeling mij al niet beviel. Daarnaast zag je aantal plotwendingen al in een vroeg stadium aankomen. Andere punten van kritiek betreft de zwakke dialogen, de bombastische soundtrack en het amateuristische camerawerk. Helemaal slecht kan ik de film niet noemen. Ik was namelijk best onder de indruk van een aantal aparte shots, maar dat is niet genoeg voor een voldoende.

Sfeervolle horrorfilm (al hoe wel horror..) met een prima cast en goede setting. De tweeling meisjes kunnen niet acteren, maar dat maakt weinig uit. De opbouw naar de climax is aardig en die stelt verder ook niet teleur.

Leuke afsluiter van de "Carmilla-trilogie", maar de connectie met dit oorspronkelijke idee is ver te zoeken. Ik vond zelfs de verschijning van Carmilla niet zo in de film passen, maar goed...

Men heeft er deze keer voor gekozen om graaf Karnstein niet angstaanjagend (voorgaande Carmilla film), maar gluiperig en charmant neer te zetten. Ik vond Damien Thomas niet altijd even goed overkomen, maar over het algemeen zet hij nog wel een redelijke rol neer. In de rol van de tweeling zien we de twee charmante zussen Madelaine en Mary Collinson. Hun acteerwerk is ook nog wel te doen en hun verschijning is een streling voor het oog.

De aanwezigheid van Cushing is een grote plus, want ik vind dit één van zijn beste rollen die ik tot op heden gezien heb. Hij komt bijzonder maniakaal over in zijn rol als heksenjager en is met gemak nog angstaanjagender dan welke vampier ook in de film. Wat later in de film laat hij zich echter toch iets meer van zijn menselijke kant zien, waardoor er toch nog een beetje sympathie voor zijn personage ontstaat.

De mooie, gotische uitstraling doet de rest en zorgt ervoor dat dit wederom een fijne film uit de Hammer stal is. Liefhebbers van deze "ouderwetse" horrorfilms zullen hier ook weer van smullen.

Dit derde deel uit de Karnstein-trilogie van Hammer House of Horror luidt helaas ook een beetje het verwachtte einde van een tijdperk aan. De monsters als Frankenstein en Dracula waren uit en de Italiaanse Giallo had zijn intrede gedaan. Ook kwam een paar jaar later The Exorcist uit. Hierdoor zette de dalende koers verder door. Echter was er eerst nog deze film met de overigens ietwat misleidende titel ‘Twins of Evil’ We gaan wederom naar het zeventiende-eeuw Duitsland alwaar we kennis maken met de wonderschone tweelingzusjes Maria en Frieda. Nichtjes van Gustav Veil (Peter Cushing), de leider van een groepje heksenjagers. Carmilla de vampirella uit de vorige films is dit keer gereduceerd tot veroorzaker van alle ellende, als ze familielid graaf Karnstein bijt. De toen 19-jarige sensuele tweeling Mary en Madeleine Collinson (Playboy,oktober 1970) zijn een lust voor het oog en met hun de diepe en uitpuilende decolletés en doorschijnende nachtgewaden komen ze volkomen tot hun recht bij wat de Hammer House voor ogen had. Qua sfeer is dit misschien wel de meest duistere ‘Hammer’-vampiersfilms. En wel door de aanwezigheid van meerdere onheil-verspreidende personages en de geringe mate waarin dit gedurende een lange tijd verandering in komt. In ruime mate komen hierdoor talrijke ontwikkelingen en gebeurtenissen met de nodige griezel en spanning gedurende een sfeervolle opbouw goed tot uiting. Een prachtige en waardige afsluiter voor deze trilogie.

Goeie film waarin een wees-tweeling onder het voogdijschap komt van hun oom, een heksenjager. Het verhaal van deze gotische en licht erotische horrorfilm is behoorlijk onderhoudend, aangezien er genoeg gebeurd. Echt spannend wordt het niet, maar tijdens de tweede helft een aantal brute momenten. Mooie kostuums en decors. Een kleine 3.5 sterren.

Oeps, ben hier als een leek in gegaan want de vorige twee films heb ik niet gezien. Ik vond dit een boeiende vampierenfilm om te volgen want de regisseur zorgt ervoor dat het verhaal boven de middelmaat uitkomt. Het is niet zomaar een vampierenfilm want de heksenjacht wordt hier ook op de korrel genomen. En dit met name door een fantastische Peter Cushing, de leider van een groepje heksenjagers. Hij is bijzonder extreem in zijn opvattingen en komt brutaler, enger over dan de vampiers in de film. Daarbij heeft het verhaal ook een leuke invalshoek door de sensuele tweeling Mary en Madeleine Collinson die een verschillend karakter ( de ene heel lief en de andere uitdagend, brutaal ) hebben en die op een bepaald moment switchen van identiteit. Zo wordt het verhaal heerlijk bespeelbaar waardoor het naar alle kanten kan uitdraaien. Leuke dames overigens , maar die Luan Peters als Gerta had meer invulling mogen krijgen. De decors en aankleding zijn prachtig. Ook een heerlijk duister sfeertje aanwezig in de film door de verschillende nare personages en locaties. Leuke ontdekking uit de oude horrordoos. 7/10

De film is één van de laatste positieve oplevingen in een lange reeks van klassieke Hammer griezelfilms, die in de jaren ervoor succesvol en in grote getale verschenen. De film is het laatste deel van de Karnstein-trilogie en heeft ondanks de alternatieve titel (Twins of Dracula) niets met Dracula van doen. De films van de trilogie worden overigens wel bevolkt door vampiers, maar die gedragen zich heel anders dan ‘good old’ Christopher Lee. Ze zijn minder wereldvreemd en lopen gewoon rond in het daglicht. De twee voorgaande titels van de trilogie zijn The Vampire Lovers (1970) (ook met Peter Cushing) en Lust for a Vampire (1971).

Over het algemeen zijn Hammer films fijne films. Films die met name door de unieke gotische sfeer een bijzondere plek binnen het horrorgenre innemen. Weliswaar worden in deze film in sommige scènes al concessies gedaan aan het exploitatiegenre van de jaren 70, maar gelukkig overheerst hier voornamelijk nog die fijne typische griezelige atmosfeer waar Hammer om bekend staat.

De film trapt meteen heftig af met een heksenvervolging met aansluitende verbranding. Pas daarna zien we de openingscredits verschijnen en treedt de rust in. Een beheerste opbouw gevolgd door een middendeel waarin zowel het spanningsniveau als het tempo nogal fluctueren, maar wel met genoeg scènes die gedrenkt zijn in zeer aangename gotische sferen. Pas in de finale gaan de remmen net als in de eerste scène weer helemaal los.

Een zeer sfeervolle film dus, waarin volgens de Hammer traditie gotische elementen een belangrijke rol spelen. De film speelt zich af in twee werelden. Twee werelden die elementair van elkaar verschillen en uit dat contrast ontstaan natuurlijk de nodige wrijvingen. Aan de ene kant is er het geslacht Karnstein dat al eeuwen in een prachtig Middeleeuws kasteel in decadentie leeft en zich heeft ontworsteld aan het Christelijke juk, waar men in de andere wereld nog erg onder gebukt gaat. De andere wereld bestaat uit een boerengehucht met eveneens de naam Karnstein, waar heksenjager Peter Cushing gewapend met brandende fakkels en met de bijbel onder zijn arm, uit is op het verdelgen van het Kwaad.

Het Kwaad wordt in deze film gepersonifieerd door heksen en vampiers. Peter Cushing heeft het er maar druk mee. Gezien zijn fanatisme is het op zich verbazingwekkend dat er nog voldoende vrouwen over zijn die niet door deze fundamentalist vervolgd en verbrand zijn. Gelukkig voor de film zijn ze nog te vinden.

Een erotisch geladen film is het ook. Dat hoort bij de sfeervolle traditie van de Hammer films. De erotiek komt in deze film van de Collinson tweeling. In die jaren nogal bekend vanwege een playboy fotoshoot. De beide dames wisselen opvallend vaak van kleding en lopen veel in dunne nachthemdjes door de film. Behalve er mooi uitzien, hebben beide dames weinig toevoeging. Acteertalent is hun vreemd.

De enige die daarin uitblinkt is Peter Cushing. De scènes met hem zijn de beste scènes uit de film. De vampier die het andere hoofdpersonage is, maakt met overacting en overdreven boosaardige gelaatsuitdrukkingen, vooral een kleurloze indruk.

Nee, van de belachelijke vampier moet de film het niet hebben. De magnifieke sfeer en het optreden van Peter Cushing maken de film gelukkig nog het bekijken waard.

Vampierfilms zijn nu niet direct mijn ding maar als de hoofrollen worden gespeeld door een paar zeer aantrekkelijke jonge dames dan wordt het toch iets anders. Zo ook in deze film waar wij ons mochten vergapen aan de sensuele tweeling Maria en Frieda Gellhorn. Hm, lees ik Gellhorn? de naam Geilhorn zou volgens mij een stuk beter klinken want ik werd behoorlijk geil van die bekoorlijke dames.

Verder want ik ga nu off-topic. Het acteren m.u.v. Peter Cushing in de rol van de fanatieke witchhunter Gustav Weil stelde misschien niet zo veel voor maar so what. Mij best geamuseerd met dit horrorfilmpje waarvan ik het verhaaltje best wel aardig vond.

Van het drieluik trouwens blijk ik ook het eerste deel gezien te hebben maar ik kan mij daar helaas niets meer van herinneren. Misschien toch maar eens gaan herzien.

3,5*