The Green Man (1956)

The Green Man is een fijne zwarte komedie, met een leuke rol voor Alastair Sim als Hawkins, de freelance huurmoordenaar.

Sidney Gilliat en Frank Launder, regisseurs van o.a. de St. Trinian-films, schreven en produceerden deze film. George Cole, die ook in de eerste vier St. Trinians speelt, heeft hier een grappige rol als William Blake, een huis-aan-huis verkoper van stofzuigers, waarbij vooral de wisselwerking met Ann Vincent (Jill Adams) erg leuk is.

Reginald Willoughby-Cruft, de geaffecteerde verloofde van Ann en tevens een gedistingeerd nieuwslezer, die steeds meer geschokt raakt door het onbetamelijke gedrag van zijn aanstaande, is een perfect passende rol voor Colin Gordon.

Goeie film over een professionele bommenmaker die het gemunt heeft op machtige mensen. Een klucht waarin de vele ontwikkelingen zich in een vrij rap tempo opvolgen. Soms een tikkeltje te overdreven, maar zeker wel grappig. Alastair Sim is niet alleen uitstekend gecast maar zet ook de beste rol neer.

Ik zit al een tijdje helemaal in de Britse films uit deze periode - jaren '50 en '60. Aanvankelijk gewoon om te genieten van de oubolligheid, maar de charme straalt er in veel gevallen rijkelijk van af. Zo ook hier.

Het wordt al vermeld, maar de chemie tussen Jill Adams en George Cole is fenomenaal! Ik mag eenieder die dit leest verheugen met de boodschap dat dit lang niet het enige element is waardoor The Green Man zo goed werkt. Die zorgt echter wel dat je aan de film gebonden wordt. En blijft.

Normaal ben ik absoluut geen fan van een zogeheten 'comedy of errors', waarin onschuldige situaties compleet verkeerd geïnterpreteerd worden, wat vervolgens een kettingreactie veroorzaakt. Maar het spel van Alastair Sim, Jill Adams, George Cole en Colin Gordon wist me oprecht te vermaken. Enerzijds is de film een niemendalletje, maar toch een hele aantrekkelijke. Wat ook helpt is dat je als kijker precies weet hoe de vork in de steel zit. Ik houd ook erg van puzzelen, hoor. Maar wanneer je als toeschouwer minstens twee stappen op ieder personage voorloopt, is het heerlijk om te zien hoe zoiets zich ontknoopt. Althans, in dit geval was het verhaal zo geconstrueerd dat het nergens saai werd. Integendeel.

En dan komt ook die geweldige gladjakker van een Terry-Thomas nog 's voorbij in een fijne bijrol.

Ben je nou van plan om meerdere films op één avond te gaan zien en heb je The Green Man reeds genomineerd? Dan lees je in dit artikel hoe je deze deel laat uitmaken van de perfecte Double Feature!