The Treasure of the Sierra Madre (1948)

Treasure of the Sierra Madre hoort zeker in de top25 (wellicht in top10) te staan van de allerbeste Amerikaanse meesterwerken ooit. Geniaal, geen ander woord voor!

***** / *****

Mijn eerste Huston, mijn eerste Bogart.

Een verpletterende indruk heeft deze film niet achtergelaten maar had toch een aantal goede acteerprestaties, mooie locaties en een -voor een keer niet melige !- moraal.

Het begin verliep niet al te vlotjes maar hoe meer de film vorderde hoe meer je in het verhaal werd meegesleurd.
Het goede, maar nog altijd niet briljante acteerwerk, speelde daar zeker een rol in. Walter Huston heeft terecht het oscarbeeldje voor beste mannelijke bijrol gewonnen, Holt komt op de tweede plaats en lijkt op het eerste zicht maar op de achtergrond van de andere twee karakters te staan maar overtuigd even veel. Verrassend genoeg komt Bogart op de derde plaats. Niet dat hij afschuwelijk slecht acteerde, integendeel, hij deed het best goed maar waarom moet zijn wantrouwend en hebzuchtig karakter zo opgeblazen gespeeld worden. Dat kan toch veel subtieler aangepakt worden en toch dezelfde, of betere impact hebben... ik kan het haast niet zeggen maar het ging de richting uit van...overacting, iets wat ik blijkbaar nog met zijn soortgenoten heb.
Lag het aan de acteermethodes die ze toen aanleerden of aan bepaalde acteurs zelf ? Ik weet het niet.

Alle negatieve kanten van de mens komen aan bod : jaloezie, haat, hebzucht, wantrouwen... Het verhaal en de spanningen in de groep worden goed opgebouwd tot het onvermijdelijke niet meer vermeden kan worden : poging tot moord !. Niet de echte climax van de film, zeker wanneer het bleek dat Holt toch niet dood was .
De echte climax was voor mij toch het einde dat heel veel dingen goed maakt : het goud dat door de wind weggeblaasd wordt en Huston di definitief afknapt
En als die scene nog de mooiste scene van de film wordt kan ik alleen maar zeggen dat deze avonturenprent een zeer passend slot gekregen heeft

Pluspuntje : er wordt veel Mexicaanse gesproken. Gelukkig, ik had niet graag gewild dat er zo'n verschrikkelijk Amerikaans met Mexiacaans accent gesproken zou worden. En als het geheel nu in kleur gefilmd geweest zou zijn zouden de schitterende locaties beter tot hun recht gekomen zijn !

En vergeet vooral niet dat rijkdom de mens zeker niet gelukkiger maakt

Misschien een bepaalde scène, waarin Bogart volgens jou over de schreef ging Stefano, of was het voortdurend?

Tuurlijk niet de hele tijd, dan zou ik de film met veel moeite uitgekeken hebben aangezien Bogart in 90% van de film aanwezig is

Maar ik vond vooral zijn uitbarstingen, of hij nu droevig, blij of kwaad was, altijd te overdreven en onnatuurlijk overkomen en meteen ging het beetje meedeleven dat ik met bepaalde personages opgebouwd had, verloren.

Ik had een vraagje ik ben namelijk een tijdje begonnen met echte western klasiekers te kijken, vanavond ga ik Once Upon a Time in West kijken ,en morgen begin ik met Dollar trilogie en ik zie bij imdb dat deze film onder western gerne valt maar volgens mij is dit meer een Avontuur film, kan iemand please vertellen of dit nou een echte western movie is.

PS: kennnen jullie nog goede westerns?

Stuur je wel even een pm.

Er wordt wel vaker over gediscussieert of dit nou een western is of niet. De meningen zijn dus verdeelt. Naar mijn mening is Treasure of the Sierra Madre geen western. Ik mis alle typische elementen als westernstadjes, cowboys, typische shoot-outs en bepaalde thema's. Ik denk dat sommige mensen deze film als western zien omdat het in de woestijn speelt, maar dat maakt het naar mijn mening geen western. Ik ga gewoon voor avontuur.

De film lijkt trouwens in de verste verte niet op de films van Leone.

Dat in ieder geval niet, het is wel gewoon een erg goede film dus kijk hem zeker!

Wel, een pure avonturenfilm vond ik het niet

Gewoon een goede dramafilm met hier en daar een paar scenes die avonturenkenmerken hebben. Als het om avonturenfilms gaat vergelijk ik graag met de Indiana Jonesfilms en met deze film kan je nu eenmaal weinig vergelijkingen vinden.

Niet als Indiana Jones je definitie van avontuur is. Alhoewel compleet verschillende films lijkt The Treasure of the Sierra Madre me toch echt een volbloed avontuur.

ps Als je hier op reageren wil Stefano, doe dat dan plz in het forum.

Vrijdagnacht (12 jan.) tussen 02.55-4.00u. op de ARD met Duitse dubs.

Ook programmablad spreekt over Western by-the-way.

Fantastische film, misschien wel Bogart's beste rol, zeker een film die ik nog heel veel ga zien: 4,5 ster.

De eerste film die ik met Humphrey Bogart zag en tot nu toe de beste. Hele goede film. Goed voor 4,5*.

Dat is nog eens logica...

Hoezo, wat is daar zo gek aan. Dat dit de eerse was wil niet zeggen de enige. Ik heb ook 'Casablanca' en 'The Big Sleep' gezien.

Je hebt gelijk. Excuses, ik begreep 't verkeerd.

Is al goed.

Mijn derde Bogart en tevens de eerste die mij wist te bekoren. The Treasure of the Sierra Madre vertelt het verhaal van Dobbs(Bogart), Curtin(Holt) en Howard(Huston Sr), die respectievelijk de achterdochtige, de opportunist en de ervaren realist zijn.

Alle drie karakters zijn interessant, maar het is vooral de ontwikkeling van Dobbs die mooi is. Debet aan deze overgang van arme zwerver tot argwanende en hebzuchtige geldwolf is natuurlijk het goede acteerwerk, maar niet alleen Bogart acteert goed. De Oscar voor Huston Sr is verdiend en Holt mag ook niet op de achtergrond belanden, want die vertolkt zijn apollinische personage eveneens waardig.
Een andere gewonnen Oscar is die van beste script; dat weet ik niet te plaatsen, want ik vond dat juist het grootste minpunt van de film. Het begint al wanneer Bogart meedoet aan de loterij. Natuurlijk is deze scène gedaan om te laten zien dat het geld niet op Dobbs' rug groeit, maar waarom moest onze hoofdpersoon nou zo nodig de loterij winnen, erg ongeloofwaardig. Goedpraters van het script zullen zeggen dat dit aanleiding was voor het eerste akkefietje tussen Dobbs en Holt, maar dit had net zo goed gekund wanneer Dobbs enkele dollars meer had gehad dan Holt en Howard. Door het bedelen was al duidelijk geworden dat Dobbs het niet al te breed had. Met datzelfde bedelen beland ik bij een pluspunt van de film, namelijk het komische gehalte: de film kon af en toe erg grappig uit de hoek komen; niet alleen was de film bij tijd en wijle grappig, de film was op bepaalde momenten zelfs spannend.
Ik was echter nog niet klaar met het script. Die andere goudzoeker was overbodig en zorgde ervoor dat de film net wat te lang duurt. Verder was het goed vermaak en zeker vier sterren waard.

Alles wat ik verwachtte van deze film, had het ook. Avontuur, humor en spanning met een fantastische Bogart. Huston speelt ook heel aardig, net als de rest van de cast, maar ze worden compleet weggespeeld door Bogart.

voor wie de zender kan ontvangen:vrijdag 23 maart om 21.00 u deze film op TCM

Ik heb sinds kort tcm en ik vind het echt geweldig, ik zal hem vrijdag zeker kijken.

Klassiekertje dit! Bogart in een van zijn beste rollen.

Sinds jaar en dag heb ik helemaal niets met western filmpjes. Dit stamt al terug vanuit de tijd dat ik met familie naar ponypark Slagharen ging, waar we altijd aanvingen voor de cowboy en indianenshow. Voor iedereen altijd een hoogtepunt, maar ik hield me liever op in het vliegend tapijt. Het meeste stoorde ik mij aan de eendemensionaliteit van de shows. Altijd weer die strijd tussen goed en kwaad, natuurlijk altijd beslecht in het voordeel van de goede kant. Maar niet alvorens er flink op los geknald werd.

Eenzelfde blik had ik op westerns. Ook altijd vrij eendemensionaal van karakter met altijd maar weer die cowboys en indianen. En de eeuwig durende strijd tussen goed en kwaad. Verder veel schietpartijen en veel dezelfde muziek die nooit eens uit de ban springt. Qua uiterlijk vertoon, heb ik nog nooit een aardige western gezien. Altijd dezelfde saaie kleuren van een tijd die al lang geweest is en nooit meer terug zal komen. Veel geel en rood. Maar weinig frisse en variërende kleuren. Nee, westerns waren tot dusver niet aan mij besteedt. Alleen de 2 grote westerns van Leone kon ik nog wel waarderen, maar vooral omwille van de prachtige muziek van Enrico Morricone.

Na dit te hebben gezegd, moet ik toegeven dat ik eindelijk een leuke western ben tegengekomen. Een western waar de hoofdpersonen niet telkens van stadje naar stadje trekken of op de vlucht zijn. Nee, het charmante aan deze film is dat de hele film vooral een groot avontuur is. En met het woord avontuur kan ik mij wel associëren. Een beetje een jongensachtig relaas waar de hoofdpersonen hun dromen naleven en om dit te realiseren barre tijden moeten doorstaan. Het had allemaal wel wat, de sfeervolle bivak opgeslagen in een woeste maar prachtige omgeving. Ja, ik kon mij perfect identificeren met de hoofdpersonen.

Zij dwaalden niet doelloos rond en hadden niet telkens wraakneigingen naar elkaar toe. Ze moesten het immers samen zien te rooien. Langzamerhand kwam de menselijke hebzucht om de hoek kijken. Lang geleden dat ik mij zo geërgerd heb aan een filmpersonage. Humphrey Bogart geeft perfect gestalte aan de egoïstische Dobbs . Daar waar hij in Casablanca als een krant acteerde, wist hij hier emoties bij mij op te wekken. Hetzelfde gold voor de andere hoofdrolspelers.

Gelukkig wordt er de tijd genomen voor de weg naar het goud toe en wordt het thema hebzucht prachtig behandeld. Geen zwart - wit theorieën alhier. Juist door de hindernissen die op hun pad komen, zijn de hoofdpersonen moeilijk te peilen. Het einde was voor mij een perfecte afsluiter, ik moest er echt om lachen. Zoveel ironie, ook bij de hoofdrolspelers. letterlijk het geld weglachen . Fijne film dus, met ook aardige muziek en vooral aardig zwart - wit camerawerk, dat ook goed gebruik maakt van diepte. 4*

Maar als je het mij vraagt is dit helemaal geen western. Totaal andere thematiek, speelt zich na de periode van het wilde westen af en er komen geen cowboys of vergelijkbare figuren in voor. Sinds wanneer staat de film hier gecatoriseert als western? Het was toch altijd Avontuur/ drama, wat veel beter past?

Sins ik dat gevraagd heb. Het gaat over goud zoekers. Dat is toch wel een echt western thema. De sfeer die bij de film hangt is ook western. Ik vind het eerder een avontuurlijke western. Dus presies zoals hier word aangegeven. A Fistful of Dinamit speelt zich ook na de western tijd af. Maar als je dat geen western noemd...

Ik vind het eigenlijk allesbehalve een western, waarschijnlijk dat ik hem daarom wel kan waarderen. Geen cowboys, weinig indianen, weinig schietpartijen en dom macho gedoe. Ik neig net als The One Ring veel meer naar een avonturenfilm dan naar een western. Maar ik ging de film in met het idee dat ik naar een western zou kijken.

Zover ik weet niet. Ik heb al tientallen westerns gezien en geeneen ging over goudzoekers. Wel over goudrovers, maar dat is iets anders. De goudkoorts speelt zich wel rond dezelfde tijd af, maar wel op een compleet andere locatie. Niet in Texas, Mexico en omliggende staten waar de westerns zich doorgaans afspelen. Althans, zo ver ik weet. De strijd in westerns gaat dan vaak meer over land dan om goud. Maar deze film speelt zich geloof ik zelfs na de tijd van de goudkoorts af, maar dat weet niet zeker.

Vind ik niet. Bogart draagt hier af en toe een cowboyhoed en er is een woestijnachtige omgeving, maar daar houd de vergelijking op. Het verhaal is ook niet echt westernachtig. De personages zijn ook geen machocowboys (het zijn überhaupt geen cowboys).

Of het nou een western is of niet, drama hoort er absoluut bij. De onderlinge omgang van de personages en hun persoonlijke ontwikkelingen vormen de ziel van de film.

A Fistful of Dynamite is ook een twijfelachtige western, maar heeft net als The Wild Bunch (die zich ook na de westernperiode afspeelt) nog wel veel eigenschappen van de western. The Treasure of the Sierra Madre niet.

Zéér goede film die de kleine kantjes van de mensen (zeker als er geld bij betrokken is) goed toont. Walter Huston (voor mij tot hiertoe een onbekende acteur) vond ik simpelweg schitterend: menselijk, laconiek, ervaren, grappig,... Daartegenover staat Bogart in één van zijn meest angstaanjagende rollen. Zijn paranoïa wordt schitterend voorgesteld en bvb de scène waar hij tegen zichzelf zit te praten vind ik echt super. Er zijn ook enkele interessante weetjes over deze film: Walter Huston is natuurlijk vader van; de film is opgenomen zo'n 200 km van Mexico City, zonder de luxe van Hollywood dus; volgens mij is John Huston diegene die in het begin van de film driemaal geld geeft aan Bogie. STerk! 4.5*

En ik dacht als dat ze 'm samen met Bogart had gekeken...