Move Over, Darling (1963)

Nadat ik enige tijd geleden aangenaam verrast werd door My Fellow Americans, wilde ik wel wat meer zien van James Garner. Nu had ik niet heel veel zin in deze film, want het verhaal lokte me niet echt aan. Maar.. gelukkig viel het niet tegen.

James Garner (hij deed me hier een beetje denken aan Jack Lemmon) acteert fantastisch als arme echtgenoot, die tussen twee vuren is belandt. Daarbij speelt Doris Day één van de beste rollen die ik haar ooit zag spelen. Behalve een liedje bij het slapengaan van de kinderen, zingt ze in deze film overigens niet.

De begin- en eindscène met de rechter zijn inderdaad hoogtepunten in de film, hilarisch gewoon! Sowieso veel leuke bijrollen in de film, zoals Thelma Ritter als Garner's moeder en Chuck Connors als de playboy Stephen Burkett. Ook zit de film vol met leuke quotes.

- I charge you $25!

- Can he do that?

- He's the judge. He can do anything...

3,5*

Het was pas na dat ik de film had gekeken dat ik de trivia hiervan ging opzoeken, dat Marilyn Monroe en Dean Martin officieel de hoofdrollen hadden in een soortgelijke film met een andere naam wist ik dus niet.

Nergens had ik het idee tijdens het kijken van deze film dat Doris Day officieel niet de hoofdrol had, deze rol vertolkte ze namelijk vol overtuiging en deed mij in positieve zin meermaals denken aan de films die ze samen met Rock Hudson deed.

De sfeer in deze film is ook weer heerlijk, een typische jaren 50 sfeer(ook al is de film uit 63) en mooie kleurrijke indelingen.

3,5*

Er was vandaag geen bal op de tv, dus keek ik naar een film met Doris Day. Het is een romantische komedie zoals ze destijds aan de lopende band gemaakt werden. Als je de beginsituatie kent, kun je de rest wel voorspellen. Het is ook wel heel toevallig dat ze net terugkomt op de dag dat haar man hertrouwd is, zodat het huwelijk nog niet geconsummeerd is. De tweede vrouw wordt zo onsympathiek voorgesteld dat je je afvraagt wat hij ooit in haar gezien heeft.

Back to the golden sixties...

Ellen : "If you really love me, you would have married an ugly girl"

Nicky : "But darling, I gave you a beautiful memorial and with a blanket of flowers in your favorite color."

Zowat de aanzet naar een pak grappige dialogen en absurde toestandjes en als ge even incheckt in de Amerikaanse emotionele naïeviteit - en waarom niet - dan valt er toch wel wat te genieten van deze "Move over, Darling" (heerlijke titel trouwens).

Er wordt allusie gemaakt op de oorspronkelijke "My Favorite Wife" met Cary Grant en Irene Dunne, maar er zijn er nog wel meer die dergelijke situaties aanvoeren. Ik herinner me er zelfs ééntje van hetzelfde jaar : "La Cuisine au Beurre" met Fernandel en Bourvil" en zelfs Tom Hanks (Cast Away) zat al eens in dergelijke toestand, maar dat liep niet zo goed af.

Miss Day is op haar best in deze op en top Amerikaanse komedie en Garner zit goed in zijn onrustige rol.

Aardige film waarin een man hertrouwt nadat zijn verdwenen ex-vrouw als dood wordt verklaard. Een leuk gegeven, maar de film blijft tijdens de eerste helft wel iets teveel om hetzelfde heen draaien. Vermakelijke scenes en Doris Day is in haar element hier. Een remake van My Favorite Wife die in de film zelfs op een leuke manier ter sprake komt.

Goed gemaakt en met een prima cast, maar helaas is het plotje zó belegen dat het uiteindelijk toch vooral veel gapen wordt. De spitsvondige dialogen in de rechtbankscènes bewijzen dat dit niet had gehoeven.