Freaks (1932)

Hmm .. ben ik niet met je eens.

VInd er weinig schokkends aan. Op een paar personages na dan!

Cultsprookje.

Het moralistische verhaaltje stoort amper in dit bijzondere werkje uit vervlogen tijden. Gelukkig kent de film heden ten dage een mooie DVD-release vol met bonussnoep. Bijzonder is het toegevoegde einde wat destijd nodig bleek om het publiek te pleasen. De beeldkwaliteit van dat segment is dusdanig minder dat het gelijk opvalt.

Freaks valt niet echt sterk te noemen. De sfeer is uitstekend en het verhaaltje loopt, ondanks wat vreemde montagekeuzes, lekker. Het zijn vooral de acteerprestaties die tegenvallen. Ze zijn op zijn minst onevenwichtig.

Een film die je eigenlijk gezien moet hebben, al was het maar om de cultstatus. Al zou de uitstekende boodschap van de film een betere reden zijn.

Redelijk.

Veel commenters lijken niet op de hoogte te zijn van het feit dat deze film eigenlijk 90 minuten had moeten duren maar,hoe toepasselijk,ernstig verminkt is.Enkele van de bruutste en waarschijnlijk beste scenes moesten na de voorpremière worden verwijderd van de studiobazen omdat het publiek ze te schokkend vond.Waarschijnlijk zijn de rollen onherroepelijk vernietigd,maar hopelijk doet ooit iemand op een zolderkamer een la passion...achtige ontdekking.

De verdwenen scènes zouden exquise torture porn avant la lettre hebben bevat,waaronder een castratie van de Herculesfiguur .

Wat de kritiek op het acteerwerk betreft:acteren doe je met je hele lichaam.Of hadden jullie pak em beet James Cagney of Jean Harlow de freaks willen laten spelen?Al dient te worden toegegeven dat de zgn. normale acteurs er niet al te veel van bakken.

Het beste aan de boodschap is nog wel dat Browning zich ook niet bezondigt aan zoetig hypocriet geleuter over "die mensen zijn eigenlijk gelukkiger dan wij"of ëen handicap is eigenlijk een gave"al komt B. daar af en toe angstig dichtbij.

Het toegevoegde slot moet je net als bij b.v. Der letzte Mann maar vergeten.

Ik ga Freaks met een half sterretje verhogen.

Ik heb inmiddels na het bekijken van deze film wat meer zwart witjes gezien en moet gewoon toegeven dat deze is blijven hangen.

Eén van de grote redenen is het feit dat deze film niet stil valt.

Er blijft constant wat te zien! Er bevinden zich amper tot geen saaie stukken.

Dat kan ook temaken hebben met de lengte van deze film, maar ik heb het als zeer prettig ervaren!

Bij deze dus ....

* * * *

Een sterke klassieker.

Aanvankelijk had ik niet veel meer verwacht dan een, vooral destijds, shockerende film. Toch wist de film me meerdere malen te grijpen en te verrassen. Daarnaast kent de film een prima tempo en weet het daarom zelden echt te vervelen.

De film is nergens echt storend oubollig en dat is knap, voor een film uit 1932. Daarom een geheel verdiende drie en een halve ster.

De epiloog van de film was van mindere beeldkwaliteit viel mij op, iemand enig idee waarom?

''One of us, one of us!''

Sterke film deze Freaks. Merkwaardig, bizar, meeslepend en best shockerend. Het plot stelt dan misschien niet veel voor; de uitwerking laat een fascinerende indruk achter.

De setting is geweldig, de personages (de freaks!) laten je soms met een vreemde blik naar het scherm kijken - toch zijn zij de ''normale'' mensen. De film begint prachtig bij het einde en de scéne waarin we Cleopatra dan ook écht zien in dat hokje is best shockerend. Best indrukwekkend om te zien hoe er met die mensen wordt omgegaan; van Hans die gebruikt wordt, tot bijv. zo'n ''freak'' die staat te dansen op de tafel tijdens die bruiloft.

De scéne in de regen is briljant. Ook vond ik die scéne (eigenlijk de hele film) op visueel vlak behoorlijk z'n tijd vooruit. Klasse, maar ''nare'' film. Dikke voldoende.

Het is hier al eerder gezegd, maar als je het mij vraagt is Freaks ook geen horrorfilm. Hoewel ik de film zeker niet als 'aangenaam' zou willen bestempelen, ervaarde ik het vooral als een duister drama. De pijn die hier wordt tentoongesteld is groot, want hoe goed je het ook bedoelt, het is bijna onmogelijk om een 'freak' zoals in deze film op een normale manier te benaderen. Het gestaar komt bijna automatisch en het is lastig om een gesprek te beginnen die niet al te nadrukkelijk 'gewoon' moet overkomen. Net als The Elephant Man gaat deze film over het probleem van misvormden (sorry, maar ieder woord voor deze mensen klinkt onbedoelt beledigend) dat ze nooit echt als andere mensen benadert kunnen worden. Hoogstens misschien pas door mensen die ze al lang kennen. Dit is een gegeven dat me bijna altijd al heeft geraakt. ik herrinner me dat ik als klein jochie van misschien maar vijf jaar oud voor het eerst een man met maar één been zag, iets dat me toen shockeerde. Iets waar ik me later dan weer schuldig over voelde.

Deze film doet iets zeldzaams en zet echt misvormde mensen in de hoofdrollen neer. Zoals gewoonlijk wordt het exploitation genoemd. Dat gebeurt altijd in zulke gevallen, bijvoorbeeld ook The Best Years of Our Lives. Hoewel ik het argument wel begrijp vind ik hem onterecht. Om mensen met echte lichamelijke afwijkingen in een ontroerende film zoals deze te stoppen lijkt me eerlijker ten opzicht van die mensen. Dat ze in een wat gruwelijk verhaal geplaatst zijn maakt het punt misschien alleen maar duidelijker dan in plaats van dat ze hun problemen sentimenteel hadden kunnen toelichten in een melodrama, of anders hun positieve levenshouding kunnen neerzetten in een vrolijke film. Nou moet ik toegeven dat ik ook niet helemaal zeker weet hoe oprecht de studiobazen, de producent en regisseur Tod Browning waren toen ze besloten deze film te maken. Misschien wilden ze gewoon mensen laten gruwelen om de freaks. Maar uiteindelijk is dit toch iets anders geworden, een indringende maar sympathieke film. De ontegenzeggelijk gruwelijke finale voelde zelfs niet aan als horror bij mij, maar als een vorm van poëtische gerechtigheid.

Er wordt wel vaak gezegd dat bepaalde films nog steeds actueel zijn of niets van hun kracht verloren hebben. Soms zeker terecht, maar geen een film is denk ik na zo lange tijd nog zo omstreden en confronterend als Freaks. Een film die iedereen eigenlijk moet zien, ondanks het matige acteerwerk. Op een remake zou ik in ieder geval niet snel rekenen.

4 hele dikke sterren.

Ben het helemaal met je eens! Mooi gezegd!

I Love It . Het mindere acteerwerk en knip/plakwerk maakt de film juist mooier/beter.

Een hartverscheurende en een hartverwarmende film. Dit gerne(drama/horror) vind ik ook niet kloppen, het is drama/comedy .

Best wel een bizar filmpje dit, niet eens zozeer vanwege het horrorgehalte, maar meer vanwege de acteurs waar in deze film van wordt gebruikgemaakt.

Het is daarnaast ook een zeer effectieve film, die de realiteit ernstig dicht benadert. Hoe je het ook wendt of keert en hoe goed je het ook bedoelt, je zit toch op een rare manier naar iemand te kijken, als die persoon totaal geen onderlijf heeft. Ook al vind je het voor die persoon zelfs vervelend, dan nog kan zoiets rot overkomen voor de persoon in kwestie. Ik snap best dat de film destijds enorm shockerend geweest moet zijn. De misvormde mensen, die in deze film de hoofdrol spelen hebben aan de ene kant iets liefs over zich heen en tegelijkertijd ook iets zieligs.

Het verhaal van deze film werkt goed en maakt uiteindelijk best indruk. Qua acteren is film niet zo goed. De Freaks doen het aardig, maar het zijn vooral de “normale” mensen die nogal ondermaats acteren. Visueel is de film wel erg goed. De scène in de regen is enorm goed en misschien wel het hoogtepunt van de film.

Een bijzondere film dit, zoals je ze niet elke dag ziet.

3,5*

Oo geweldig deze ga ik vanavond zien! (die poster alleen al!)

Ik wil deze ook wel zien.

Kan het zijn dat er gisteren in Goodmorning Vietnam in de bioscoopscene deze film werd gedraaid?

Nee, dat is de film Beach Blanket Bingo.

'One of us, one of us.'

Wat een briljante film is dit toch.

Heel wat 'wtf'-momentjes in deze film... wel vermakelijk, maar ik vond lang niet alles briljant zoals sommige hier beweren.... toegegeven, het einde was wel geniaal

Ik vind het fijn dat ik hem gezien heb, maar ben zeker niet weggeblazen. Visueel vond ik het erg goed in elkaar steken, maar inhoudelijk bijzonder magertjes. Natuurlijk moet je de tijdsgeest in acht nemen, maar desalniettemin duurde het me allemaal te lang. Een extra half uur - als de film 'compleet' was geweest - had mij dan ook geen goed gedaan. Het originele einde klinkt echter wel en stuk beter in de oren.

Bizar en vernieuwend, maar toch wat saai. 3 sterren.

Ik lijk één van de weinigen te zijn die Freaks echt een choquerende, akelige film vind. Het doet namelijk iets waar enkel de allerbeste horrorfilms in slagen: een bevreemdende wereld creëren waar je als kijker totaal geen voeling mee hebt. Ook de opbouw is bijzonder sterk. Het begint allemaal behoorlijk gemoedelijk met een haast documentatieve kijk op het leven binnen de 'freak show'. Naarmate de film vordert, ontstaat er steeds meer dreiging en escaleert het uiteindelijk in pure horror. In zijn geheel: onbegrijpelijk, bizar en kil. Zelfs degenen die de film te gedateerd vinden, zouden moeten erkennen dat het een enorme invloed op het horrorgenre heeft betekend.

Ik zou verder niet willen stellen dat de film een simpel moraallesje aankaart. Natuurlijk gedragen de 'normalen' zich als monsters, maar de 'freaks' wreken zich op het eind ook op een haast onmenselijke manier. Het is eigenlijk een heel sombere, pessimistische film. Het happy end voelt dan ook erg 'tacked on' en misplaatst aan. Erg spijtig dat zoveel materiaal van de film verloren is gegaan. Ik zou erg graag ooit de integrale versie zien.

Wellicht om dat happy end wat te verhelderen

Realistisch is het inderdaad niet. Ik bedoelde eerder dat tijdens de eerste helft van de film vooral de dagelijkse perikelen van de personages aangekaart worden, zonder dat ze uiteindelijk betrekking hebben op de essentie van de plot.

Dat einde hebben ze blijkbaar pas toegevoegd na de test screenings. In de originele versie bevatte de laatste scène een in soprano zingende Hercules. (nadat de 'freaks' hem gecastreerd hadden)

De film was zijn tijd ver vooruit, lijkt me helder.. een ziekelijk stukje cinema, zonder dat het echt ziek wordt. Er zijn zoveel films sindsdien gemaakt op het gegeven van lichamelijke onvolmaaktheid dat je wel kan spreken van een oermoeder.

Geweldig 'creature design' overigens. Ze zouden God een Oscar moeten geven. Ken geen enkele film waar het zo veelzijdig, creatief en overtuigend is gedaan.

Mooi gesproken

Na Frankenstein, The Mummy en King Kong nog maar eens een jaren 30 filmpje gekeken. Schokkend vond ik het nou niet metteen al was die neger zonder armen en benen wel erg weird. Het is ook niet echt een horror. Het heeft meer van alles wat. Een beetje horror, komedie en ook redelijk veel drama. Toch weet het je door (onderandere) de freaks en de korte speelduur nooit te vervelen. Zaten ook een paar hele aardige scenes in. Toch was het niet helemaal mijn ding op een of andere manier.


3*, leuk om eens gezien te hebben.

Laten we het 'wezenlijk' en bij de feiten houden, ik hoor ons atheïsten alweer protesteren... Beetje radioactief afval doet ook hier en daar 'wonderen'.

Ik doel ook niet op de God van een bepaald geloof, maar op de scheppende kracht van de natuur.

Tjee, wat moet ik hier nu weer mee...De eerste momenten moest ik echt wennen, vond het eigenlijk erg lachwekkend en wilde eigenlijk weg zappen. Maar iets zorgde ervoor dat ik bleef kijken en naarmate de film vorderde wist het me toch te grijpen..Ik vind het eigenlijk een soort van sprookje, met al die freaks erin en Cleopatra en Hercules als de boze stiefmoeders. Vond het geen horror, maar soms wel beklemmend en af en toe naar om naar te kijken.
Het acteerwerk vond ik niet om over naar huis te schrijven, maar ik vind dat het niet essentieel is voor deze film omdat de film op zoveel andere punten wel weet te boeien.

3.5*

Gisteren ook gezien en viel me wat tegen. De film schijnt nogal controversieel te zijn geweest en ik snap wel waarom. Alle mensen zijn gelijk en zo dienen ze ook behandeld te worden, dus als je een film over 'Freaks' maakt, dan moet je ook 'Freaks' casten nietwaar? In de 19e eeuw en begin 20e eeuw waren er zat mensen met een bepaalde afwijking die in het circus werken en waren er ook zat mensen die daarvoor wilden betalen. Bovendien, je gaat een film over de slavernij toch ook niet met zwart geschminkte mensen maken? Juist de mensen die het hardste roepen dat een film als deze 'niet kan' en dat het 'verboden moet worden' zijn hypocriet en bekrompen, juist door mensen met een beperking 'anders' te behandelen en ze te beschermen zonder ze je uit van de samenleving.

Maar goed, terug naar de film. Het budget was zo'n 3 ton in 1932. Geen idee of dat veel is, maar je zag het er lang niet altijd van af. Grootste gemis was wel een soundtrack die bepaalde scenes, zeker tegen het eind wat spanning had kunnen geven. Nu was het allemaal maar wat braaf en gezapig, zeker het begin. De climax viel me ook zwaar tegen, je zag feitelijk niets. Het ene moment wordt Cleopatra achtervolgd in het bos en het volgende is ze ineens een freak. Daar hadden ze wel wat meer mee mogen doen; dat einde was ook maar een beetje halfgaar, duidelijk niet de oorspronkelijke intentie van de regisseur en derhalve ook matig van beeldkwaliteit ten opzichte van de rest. Over het algemeen was de film wel goed gemaakt, alleen zaten er wat slechte edits in, waardoor ik het gevoel had dat er her en der wat ontbrak. Omdat het 1932 is krijgt hij toch 3*.

Dat jaartal is inderdaad belangrijk en mag je niet onderschatten. We hebben het hier over een film van 79 jaar oud. Eén uit 1932.

Ik vind het (soundtrack of niet) fantastisch dat men dit in die tijd heeft kunnen realiseren.

filmpje heeft me zeker verrast. Acteertalent is niet jedat, maar dat wordt ruim gecompenseerd door het verhaal en de moraal, en jawel de muziek. Ongelooflijk dat dit al mogelijk was in 1932. Ie duurt ook net lang genoeg, en daarom zeer verdiende 3.5*