Mou Gaan Dou II (2003)

Het lijkt erop dat IA2 een soort balans wil brengen in datgene wat we in deel 1 gezien hebben.

Sam, de triade-baas in IA1, heeft bijv. een sympathie-wekkende rol, terwijl zijn rivaal politie-inspecteur Wong toch niet zo'n 'good cop' blijkt te zijn...

Plotsgewijs is het te veel verbonden met zijn voorganger.
Bijna alles heeft betrekking tot onze 'voorkennis' uit het eerste deel en dat brengt enerzijds wel wat interessante inzichten en grappige ironie, maar is helaas niet vernieuwend.

Ironisch is bijv. de scene waar Yan met Wong de voortzetting van hun undercoveractie bespreken op de begraafplaats waar ze [in IA] uiteindelijk zelf begraven zullen worden.

Gelukkig zit hij over het algemeen goed in elkaar dus is hij het bekijken wel waard.

Weer een goede film. Iets beter dan deel 1. Met weer goede acteurs. En dit keer speelt het in het verleden.Alleen was alles wel erg verward in elkaar gezet en haalde ze dingen door mekaar: Bv 3 dingen door elkaar, die scene met die schietpartij in Thailand en dat die man in de fik staat en een executie. Je volgt het dan gewoon niet meer en kan iemand mij die scene in het station uitleggen?

Maar igg een prachtig vervolg. Met een kijk in het verleden van de personages uit het eerste deel.

Weer prima geslaagd.

4,5*

Heel aardig vervolg op het sterke eerste deel. D.m.v. vele flashbacks worden enkele bekende karakters uit het eerste deel nu duidelijker uitgewerkt. Dat is op zich mooi gedaan, maar de film is hierdoor af en toe wel lastig te volgen. Ook is de film toch duidelijk minder spannend dan de eerste, iets langdradiger en wat sentimenteler. Ondanks die gegevens is het acteerwerk ook in deze film sterk en is ook dit een bovengemiddelde film!

3,5*

Beter dan het eerste deel.

Iets ruwer, wat minder gelikt en wat boeiender gebracht. Vreemd genoeg is de afwezigheid van Lau en Leung zelfs een pluspunt. Wong en Tsang deden het ook in deel 1 al beter en krijgen hier meer ruimte. Vooral Tsang is echt geweldig hier. Man heeft steeds zo'n geweldige lach. Daarbij is ook Francis Ng erg op dreef, heeft misschien een wat clean imago maar is toch ook echt een goed acteur. Chen doet het verder aardig maar is duidelijk de minste van de hoop.

Verhaaltje is inderdaad wat ingewikkelder, daarmee ook wel iets minder flauw en makkelijk. Alleen jaar dat dit deel iets te lang duurde, het laatste half uur leek wel een einde of 3-4 te hebben. Hadden ze iets vlotter mogen afhandelen.

Visueel ook iets beter, wat mooier geschoten en minder irritant aan elkaar geëdit. Soundtrack is vaak nog wel erg aanwezig maar gaat ook nét iets beter bij de beelden.

En zo komt dit deel op een verdienstelijke 3.5* In zowat alles beter dan deel 1, behalve dan dat het hier af en toe net iets te langdradig wordt.

3.5*

Met mijn voorganger ben ik het in grote lijnen wel eens. Ik vind deel II iets minder dan zijn voorganger, dat ik gewoon spannender vond. De suspense had voor mij een meerwaarde t.o.v. dit deel.

Inderdaad een prima acteur! Heeft een erg intelligente en bedachtzame uitstraling. Vraag me alleen af hoe je zijn achternaam uitspreekt? Als een ingehouden niesbui?

Ja, ik begin toch wel een beetje fan van hem te worden. Ik vond hem in komische rollen altijd al goed (een soort niet-irritante Chinese Danny DeVito), maar blijkt nu véél en véél veelzijdiger dan ik dacht.

Hij is in het dagelijkse leven ook grappig, want hij schijnt nogal berucht (bij de 'sterren) en beroemd (bij het grote publiek) als flapuit en zegt alles meteen wat hij denkt.

Volgens mij zag ik hem trouwens laatst ook in een piepklein rolletje in een jaren zeventig kungfu film. Bizar schouwspel!

Een wat 'normalere' misdaadfilm dan deel 1.

Dit deel blikt eigenlijk terug op de geschiedenis voor deel 1 maar is niet te volgen zonder deel 1 gezien te hebben. Chronologisch zouden de films gezien moeten worden als eerst, deel 2, dan deel 1 en deel 3 speelt tussen deel 2 en 1 in en ook gedeeltelijk na deel1... Eigenlijk zou ik iedereen aanraden eerst The Departed te kijken om het hele verhaal goed te snappen

Dit deel is verder een prima film maar mist wel wat de spanning en het boeiende kat-en-muis spel uit deel 1. Hier gaat het meer om de geschiedenis vooraf en dan eigenlijk niet die van de mollen uit het eerste deel maar vooral hun bazen, die het ovverigens ook prima doen, mooie en overtuigende karakterrollen wederom. De film heeft dan ook meer een wat epischer en klassieker karakter, deed me soms wel wat denken aan The Godfather zelfs.

Ook het zakelijke, bijna steriele, sfeertje komt minder uit de doeken het gaat er hier een pak emotioneler en sentimenteler aan toe. Neemt niet weg dat het allemaal weer strak en mooi gefilmd is.

Het hoogtepunt zijn de geweldige afrekeningen uit de film, bijzonder spectaculair mag ik wel zeggen.

Prima film, 3.5*

Een prima vervolg. Misschien zelfs beter dan deel 1. Het verhaal vind ik gelijkwaardig, de muziek beter en omdat de film iets langer duurt en iets meer de tijd neemt, wellicht ook iets beter. Jammer genoeg heeft een lang(er) verhaal altijd keerzijden. Met name bij Aziatische films averechts. De personages zijn moeilijk uit elkaar te houden en de taal vind ik echt verschrikkelijk om aan te horen. Toch viel het wel mee bij deze. Niet genoeg om me er niet aan te storen, maar het was geen ergernis, zoals bij Japanse films.

Sterke prequel. Zeker het eerste uur is smullen. Veel spelers op het veld, het staat bol van de intriges en heeft twee geweldige hoogtepunten met de nieuwe baas en de Grote Vier. Daarna neemt het rond eind tweede akte, begin derde akte wat gas terug en lijkt het ook even de nodige moeite te hebben om zich weer helemaal op gang te trekken. De animo is terug als het proces start, de finale zich aandient en er aansluiting wordt gevonden bij het voorgaande deel. Eric Tsang is de uitblinker.

Minder dan zijn voorganger maar nog altijd erg sterk

Ik had eerlijk gezegd een dubbel gevoel bij dit vervolg op het sterke Infernal Affairs. Het eerste deel had een vrij coherent en afgelijnd verhaal maar er was nog ruimte voor enige uitdieping van bepaalde personages. Een uitdieping die hoogstwaarschijnlijk in deze prequel tevoorschijn ging komen maar prequels vind ik praktisch nooit echt interessant omdat er vaak te uitleggerig wordt gedaan en de film ook geen spanning bevat omdat je de afloop toch al weet. Met een gemend gevoel dus aan deze begonnen.

Infernal Affairs II heeft ook wat last van dit probleem maar weet er verbazend goed mee weg te geraken. Het blijft een beetje jammer dat je van een aantal personages weet dat ze zullen doodgaan omdat ze niet in het eerste deel zaten (de dood van SP Luk bijvoorbeeld was vrij voorspelbaar) maar regisseursduo Wai-keung Lau en Alan Mak weten er toch nog altijd een degelijke film van te maken. Het is trouwens dan ook aan te raden om dit vrij snel achter het eerste deel te plakken aangezien er logischerwijs een hoop connecties zijn met het eerste deel die je anders zult missen. Een meer dan degelijk vervolg dus maar toch wordt wordt er op het einde de bal was misgeslagen. Er zijn een hoop plotlijnen die afgerond moeten worden maar ik heb denk ik 3 à 4 keer het gevoel gehad dat de eindcredits over het scherm gingen rollen terwijl er nog een stuk achter kwam. Een speelduur van 100 minuten zoals bij het eerste deel had hier wenselijker geweest.

Ik ben ergens wel blij dat ze er niet voor hebben gekozen om Andy Lau en Tony Leung te verjongen maar gewoon twee andere acteurs hebben gepakt voor de jongere versies van Ming en Yan. Edison Chen en Shawn Yue vullen deze dan ook uitstekend in (waren ook al aanwezig in het eerste deel in flashbacks) maar het is eigenlijk Eric Tsang die de show weet te stelen. Er is één ding in ieder geval duidelijk en dat is dat ik mijn mening over hem toch ga moeten herzien. Als komisch acteur moet ik hem niet maar dit doet hij erg degelijk. Ook nieuwkomer Francis Ng is goed op dreef als gangsterbaas Hau en de extra screentime voor Anthony Wong is ook mooi meegenomen.

Deze prequel zit zowaar nog intelligenter in elkaar dan het eerste deel maar juist daar zit hem wat het probleem. Infernal Affairs II lijdt dan ook onder teveel verhaallijnen en mist het de spanning die de confrontatie tussen Yan en Ming teweeg bracht. Het had beter geweest mocht de film dan ook iets coherenter verpakt zijn geweest. Toch mag dit zeker en vast gezien worden en zijn de verwachtingen hoog gespannen voor het slotstuk.

4*