Louisiana Story (1948)

Louisiana Story is een film die een jongetje van 12 volgt, levend in de bayous van Louisiana. Terwijl hij opgroeit in dit ongerepte gebied, levend op zelfgevangen dieren, gevangen met zelfgemaakte wapens, vestigt een grote oliemaatschappij zich midden in zijn leefgebied.

Flaherty maakte deze documentaire met geld van een oliemaatschappij om een beeld te scheppen dat oliemaatschappijen de natuur niet veranderen en de natuurlijke habitat van het gebied met zijn inwoners niet aantast. Ten eerste vind ik dat dit totaal niet waar is. De jongen jaagt op een gegeven moment op vogels en dan plots hoor je knallen zo hard als kanonsschoten. Het blijkt van de bouw van de fabriek af te komen. Het klinkt ook meteen als een enorme inbreuk in het leven van het jongetje. Daarna gaat het jongetje ook nog eens werken voor de fabriek.

Ik vond het allemaal een beetje twijfelachtig. Een raar propagandafilmpje in documentairestijl, maar dan geacteerd. Door locals. Nouja.

Nanook of the Deep South. Een soort docudrama dat een contrast blootlegt tussen industrie en natuur, gefilmd op locatie in Louisiana. De film bevat weinig dialogen, heeft een onbepaalde verhaallijn en enkele eenvoudige personages. Flaherty laat de beelden voor zich spreken en neemt zijn tijd om details te belichten, zowel wat betreft de werkzaamheden op het boorplatform als de avonturen van een jonge knaap die met zijn kano de bayou afvaart. Enkele zaken weten te boeien, zoals het gevecht met de krokodil en de andere levensgevaarlijke fratsen die de jongen uithaalt, maar over het algemeen is er weinig dat me bijblijft. Flaherty is duidelijk een regisseur die het stille tijdperk niet volledig is ontgroeid, want deze film voelt op meerdere vlakken aan als een silent. Mooie beelden en muziek, maar ik voelde me weinig betrokken.