Mimic: Sentinel (2003)

Het enige dat ik me nog kan herinneren van mijn bioscoopervaring met Mimic 2 is dat het behoorlijke slappe hap was. Deze derde film is nog heel wat magerder. Mimic: Sentinel is oersaai, de karakters zijn ronduit irritant en het acteerwerk prut. De film, die bij elkaar net ietjes langer dan een uur duurt, wil een heleboel, maar overal wordt de plank behoorlijk misgeslagen. Echt zo'n film die je na een paar uur al weer vergeten bent. Niet echt een overtuigende horrorserie, dit. Van mij mogen alle plannen voor een Mimic 4 direct de container in.

1*

Geen Hitchcock.

Het laatste deel van de horrortrilogie is de meest teleurstellende. Geen mooi vormgegeven wezens meer, en de spanning ontbreekt volledig in dit slap uitgevoerde derde deel. De keuze om het wederom over een geheel andere boeg te gooien, blijkt tevens geen gelukkige: De 'Rear Window'-benadering werkt voor geen meter.

Slecht.

Ik heb Mimic 1 en 2 nooit gezien en ben dat na het bekijken van deze film ook niet meer van plan. Hoe haal je het in godsnaam in je hoofd zo'n slechte film te maken.

De monsters lijken nergens op, het "hoofdpersonage" hangt snel de voeten uit en de hele "film" houdt geen steek.

Niet kijken is mijn advies.

Ik heb me toch wel vermaakt met dit lekker vervreemdende filmpje. Desoriëntatie is hier het sleutelwoord, met die contactgestoorde hoofdpersoon, die naargeestige flats. die geluidsband met dat bizarre achtergrondgekras van een viool of cello en dat documentaire-achtige spel van bijvoorbeeld Rosy – de hele sfeer deed me warempel af en toe aan het onvolprezen Eraserhead denken. De FX waren matig, met monsters er goedkoop uitzagen en soms zelfs bijna op het filmmateriaal getékend leken te zijn, maar ach, wanneer je low-budget-film eigenlijk meer een no-budget-film is kan ik dat wel door de vingers zien. Merkwaardig dat iedereen hier Rear window noemt maar dat niemand bij al die foto's op Marvins muur aan Blow-up moet denken. Wat mij betreft de leukste van de drie Mimic-films. Geweldig detail: in de verwoeste kamer met bloed op de muren en een afgerukte hand op de grond staat een vissekom waarvan het water roodgekleurd is.