2019 - Dopo la Caduta di New York (1983)

New York is een puinhoop vol (steriele) gemuteerde freaks.

Dan verschijnt plots Parsifal, met zijn symmetrische gezicht.

Tussen een groep rattenvangers (en -eters) spot hij meteen een beauty met even 'schone' gelaatstrekken.

Hij weet het zeker! Zij is het!

2019 heeft weinig pretenties en het blijft grappig om te zien hoe erg 'Dolman' zijn best niet doet om de boel een beetje te verbloemen.

Ook erg jammer dat George Eastman (bekende kop uit vele Eurotrash) pas opkomt als de actie een beetje minder wordt.

Hij is vermoedelijk een knipoog naar Planet of the Apes, waar in deze films, de simians nog in de minderheid zijn en George the Big Ape (zo heet hij gewoon) zijn geslacht wil voortzetten door de laatste vruchtbare vrouw van zijn zaad te voorzien.

Het basisgegeven van het verhaal lijkt een beetje overeenkomstig als The Children of Men. Maar het wordt helemaal mooi als de muur van de HQ van de bad guy wordt versierd door Picasso's Guernica.

Na het succes van Mad Max en Escape from New York werden de ene na de andere post-apocalyptische onzin films uitgebracht. Een groot gedeelte daarvan kwam uit Italië en waren dan ook de films die ik als klein jochie vaak huurde.

After the Fall of New York is zo'n Italiaanse rip-off, maar wel een briljante. Het verhaal is niet bijzonder, de acteerprestaties zijn ondermaats en de effecten lachwekkend... maar wat een film.

Werkelijke heerlijke pulp, waar geen rustpunt in zit en die boordevol bizarre figuren zit.

4*

Hoe fout, en daarom vermakelijk

So bad it's good!

Daar hoop ik meestal op, bij dit soort films. Meestal zijn dan ook een paar biertjes bij nodig om de pijn te verzachten. Maar met een bakkie verse koffie erbij was deze 2019 - Dopo la Caduta di New York prima te doen. Vooral de aanblik van het verwoeste New York was best tof gemaakt.

De speelduur van 91 min. is die van de VHS tape neem ik aan, de versie die ik zag was gewoon 96 minuten. Dan vraag ik me natuurlijk af wat er uitgeknipt is...hopelijk niet alle 'gore & splatter'.

In de stijl van 1990: I Guerrieri del Bronx (1982).

Helaas kon me deze film niet echt boeien. De actie is matig, het acteerwerk redelijk, maar voor de rest is het weinig bijzonders.

2,0 *

Pulp de Luxe!

Super sfeervol filmpje dat erin ging als koek. Compleet onzinnig maar o zo smakelijk! Dit soort rip-offs bevallen me zelfs vaak beter dan hun Amerikaanse originelen. Deed me sterk denken aan I Nuovi Barbari (1983) , maar dan is 2019 - Dopo la Caduta di New York (1983) toch beter cq minder brak Mede daarom doe ik er nog een halfje erbovenop! 8/10*

Leuke pulp in het straatje 'bronx warriors'. De vaart zit er goed in en het plot is zo absurd waardoor ik me geen moment verveelde. Ook de vreemde ondertoon om 1 vrouw de complete wereldpopulatie te laten baren zorgt voor extra vermaak en gefrons. George Eastman komt pas erg laat aanzetten maar de diverse sets en actiescenes compenseren dat. Erg vermakelijk.

M'n vierde van Sergio Martino, en dit is onverwachts best een ambitieus werkje. O.a. de zeer diverse settings en de groots aangepakte special effects laten het in ieder geval lijken alsof dit niet PUUR een snelle cashgrab was. 2019 lijkt in vergelijking met de vele andere 80's post apocalyptische films ook een wat groter budget te hebben.... Zal dat daadwerkelijk ook zo geweest zijn? Of ligt het aan de kunde van Martino en de crew om er gewoon meer uit te halen? De waarheid zal misschien ergens in het midden liggen.

Openingsscene met de inval van de 'Euraks' is sterk, en dat dit een film word met een aardig tempo is al af te lezen wanneer die scene direct word opgevolgd met een toffe 'Death Race' in de woestijn van Nevada. Daar word ook Parsival, de anti hero, geïntroduceerd. Goed kostuum en Michael Sopkiw heeft een goeie kop voor dit soort rollen. In ieder geval een fijne 'Snake Plissken' achtige vertolking. Vreemd dat Sopkiw in slechts 4 films op zou draven, want ik vind het 1 van de sterkere hoofdrolspelers die ik in Italiaanse 80's post apocalyptische films heb gezien. Rest van de cast is ook aardig met o.a. Valentine Monnier en Anna Kanakis als eye candy, en de beruchte George Eastman in wederom een bizarre rol.

Ik haalde eerder al aan dat de diverse locaties in 2019 de film een extra dimensie geven die vele Italiaanse rip-offs uit die periode niet hadden. Voor het verwoeste Manhattan word een heel tof miniatuur bouwsel gebruikt. Verder zien we o.a. compleet verwoeste New Yorkse straten, een autosloop, het riool, en een fabriek. Genoeg afwisseling dus.

De actie is voldoende, al zien de laserbeams er wel sterk gedateerd uit. Gelukkig worden die niet al te veel gebruikt. Hier en daar ook uiteraard wat practical gore effects (het blijft tenslotte een Italiaanse productie). Eindscene waar er ontsnapt word uit Manhattan is overduidelijk gekopieerd uit Escape From New York, maar dat mag de pret niet drukken: het is gewoon cool!

2019: After the Fall of New York is in z'n subgenre één van de betere films die ik tot nu toe heb gezien. Coole characters, goede aankleding, actie, mooie vrouwen, mutanten, een verwoest New York en een lekker synth soundtrack. Dat is precies wat je in een film als deze nodig hebt. Snel eens opzoek naar een DVD of Blu-Ray.

Overigens een verrassend acceptabele dubbing.