Undertow (2004)

Undertow heeft misschien een simpel uitgangspunt, maar de uitwerking is erg goed; de regie is erg goed en de acteerprestaties zijn uitstekend, met name door de jonge acteurs imponeren.

De locaties zijn prachtig, de natuur is erg mooi. Erg sfeerverhogend.

Het vluchtverhaal is spannend en heeft voldoende afwisseling om tijdens de volle lengte van de film te boeien.

'Hollywood verhaal met een arthouse uitwerking'; zo zou je de film kunnen samenvatten.

3,5 sterren

Twee jaar geleden zag ik George Washington van David Gordon Green. Dat was een interessante film die balanceerde tussen kunst en kitsch. Een die hevig gestileerd en ongrijpbaar was, vrijwel zonder plot. Het maakte nieuwsgierig naar zijn andere films. Helaas viel Undertow me wat tegen.

Undertow wordt veel meer gedreven door verhaal en dat verhaal is op zichzelf weinig origineel. Niet altijd een probleem, maar in deze film wil het ook maar niet gaan boeien. Zeker de tweede helft vanaf de moord op de vader niet. Uit de onderlinge verhoudingen wordt te weinig gehaald. Het plot mist duidelijk opbouw en komt in die zin niet genoeg los van de cliché's. Bell is uitblinker in deze film. Hij speelt Josh Lucas regelmatig weg.

David Gordon Green is nog steeds een enorm gestileerd werkende regisseur.Dat was bij zijn debuut al zo en is hier niet veel minder. Bij weinig hedendaagse Amerikaanse regisseurs ligt de stilering er zo dik bovenop. Dat begint al meteen in de opening. We zien freeze-frames, slowmotion, hevige kleuren en zelfs een shot in negatief. Fascinerend, maar net als George Washington soms op het randje. Heb het idee dat die hevige, nadrukkelijke stilering beter past bij minder plot.

Van de vrij nadrukkelijke muziek van Glass was ik niet echt weg.

2.5*, mijn verwachtingen voor David Gordon Green zijn wat getemperd, had hier meer van verwacht.

Gemiddeld drama. De muzikale omlijsting vond ik nog wel aardig, maar qua plot kakte alles wel wat in.

Het begin vond ik wel sterk, maar dan voornamelijk omdat ik als kind ook eens precies zo in een spijker ben gaan staan. Alleen was ik niet zo dom om deze krom te slaan??? Wat een oetlul?

Sowieso een oetlul, want waarom na de moord op pa niet gewoon naar de politie gaan? Wie geloven ze eerder, een ex-gedetineerde of jou? Maar ja, laten we het er maar op houden dat de jongen tè lang in afzondering heeft gewoond om nog logisch te kunnen denken!

Undertow lijkt op een bijbelse parabel dat zich in een industrieel en verarmd Georgia afspeelt, en een aparte wereld lijkt met een eigen orde. Het vreemde gezin Munne vult deze omgeving aan, met de verf etende jonge zoon, een hardwerkende vader en een misdadige oom

David Gordon Green zorgt voor een soms tergend trage film. Het verhaal is een familiale tragedie, maar visueel is het veel meer dan dat. Het is één grote flashback die in de verleden tijd verteld wordt door de grootvader van de jongens. In Undertow zijn de emoties intenser, de woorden veelbetekenender, en de gebeurtenissen met buitensporigheid uitgebeeld. Green is een man van momenten, niet van acties. Toch is Undertow geen fatalistische film waar alles de slechte kant opgaat. Er zijn momenten van solidariteit en van vreugde. Dit is een film die beeldgedreven is in plaats van plotgedreven , en dat maakt Undertow juist een beetje anders dan andere films. Wie daar afstand kan van doen, gaat een leuk kijkmoment tegemoet.

Een mooie warme film over het relaas van 2 jongens die door overbescherming wat wereldvreemd zijn en maatschappelijk ontwricht. Verwacht hier geen grootse acties of vlammende violen, maar een rustig maar meeslepend portret. De film pretendeert geen topper te zijn, maar speelt wel mee aan de top in 2e klas. Wat een beter gevoel geeft dan laatste in 1e klas.

David Gordon Green heeft met Pineapple Express een van mijn favoriete comedies van de afgelopen 5 jaar afgeleverd. Dat de man ook serious werk produceerde wist ik, maar met die kennis nog nooit wat gedaan. Al ouwerwets struinend door een videotheek kwam ik deze tegen. Film begint geweldig, met een mooi geschoten achtervolging. Volgende half uur is ook erg fijn, lekker broeierig 'Southern' sfeertje, aparte en boeiende personages, en goede soundtrack. Helaas na de moord op vader John vliegt deze film compleet uit de bocht, maar dan wel in super-super slowmotion. Er ontstaat een traaaaag kat-en-muis-spel dat zich keer op keer op keer herhaalt, waardoor Gordon Greens mooie fotografie ontzettend aan kracht inboet.

Uiteindelijk wil ik dit met een beetje goodwill een interessante mislukkig noemen. Mooi geschoten, goeie sfeer, maar dit had zeker 30-40 minuten korter gemoeten.

2,5*

Matige film waarin twee broers op de vlucht slaan als hun oom met kwade bedoelingen langs komt. Qua sfeer zit het wel goed hier. Echter is de toon van de film nogal onevenwichtig door een niet goed werkende mix van drama, thriller en roadmovie. Verder wordt de film al vrij snel langdradig.

Undertow heeft alles in zich om een sterk drama te zijn. Toch wil het in de praktijk allemaal niet lukken. De karakters lijken haast apathisch en er is voor alles wat je ziet maar weinig emotie. Het vrij simpele verhaal valt op zo'n manier natuurlijk niet te redden.