Silkwood (1983)

Prima drama, met erg sterk acteerwerk van Streep, Russell en Cher. Verder goede bijrollen voor o.a. Craig T. Nelson en Fred Ward. Het plot is simpel, maar sterk uitgewerkt. Ook de sfeer is uitstekend. Het trage tempo en ietwat sentimentele momenten gaan soms een beetje tegenwerken, maar over het algemeen is Silkwood een sterk stukje drama.

3,5 sterren.

Ontzettend deprimerende film.

Het drama greep me wel aan, maar op een gegeven moment vond ik het teveel van het 'goede'. Dat gehang in het huis; die scenes begonnen op elkaar te lijken.

Alsof het niet genoeg was met de problemen met haar werk, had ze ook nog eens thuis problemen en zat eigenlijk alles tegen.

Silkwood is erg weinig filmisch. Misschien is het allemaal bewust sober gehouden, om het claustrofobische te benadrukken, maar het had wel wat smeuïger gemogen.

Wel een erg mooie rol van Streep.

Silkwood is aardige en inderdaad deprimerende film. Nadeel van deze film ia vooral het tempo. Op een bepaald moment is het net alsof je alles al een keer gezien hebt. Ditzelfde gevoel had ik zelfs bij het einde.

Verder denk ik dat deze film, vanwege zijn verhaal, wat gedateerd leek te zijn. Gelukkig is er nog Meryl Streep die uitstekend haar rol vertolkt. Kurt Russel en Cher kwamen daarentegen wat plichtmatig over.

Kritische, maar erg trage film over de negatieve effecten van kerncentrales op de gezondheid en het milieu. Meteen ook de waargebeurde strijd van Karen Silkwood tegen het bedrijf, dat ongestoord haar praktijken wil verderzetten op de rug van de lagere sociale klasse die er tewerkgesteld is, en denken ze, toch geen gehoor heeft in de maatschappij. Goede rol van Streep in dit eco-socialistisch drama maar wat mij betreft mocht het allemaal wat dynamischer gebracht worden.

De uitstekende rolbezetting met een uitblinkende Streep is de sterkste troef in dit pakkend drama.Daarnaast verdient ook regisseur Nichols een pluim omdat hij hier prima werk levert door precies de juiste toon te zetten en nergens overgaat tot vals sentiment.Goede film!

Karen Silkwood kwam op 13 november 1974 onder mysterieuze omstandigheden om het leven bij een auto-ongeluk. Dit is haar verhaal.

Het is een angstaanjagend drama over manipulatie en gesjoemel in een kernenergiebedrijf en het (waargebeurde) trieste lot van een klokkenluider. Sterke vertolkingen van Meryl Streep en Cher. Een neerslachtige film, die je aan het nadenken zet...

Dat hele Karen Silkwood-verhaal is zeer interessant, zozeer zelf dat ik het hele verhaal al kende voordat ik eindelijk eens de film zag, was even wachten op een goedkoop tweedehands DVD-tje uit de lokale dumpshop. Wel onderhoudend en met jaren tachtig-helden als Meryl Streep, Kurt Russell en Cher. Leukste rolletje is overigens voor Craig T. Nelson (de vader uit Poltergeist).

Wel erg veel familiaire en relatie-sores waar af en toe Karen's strijd wat breder uitgemeten had mogen worden. In filmisch opzicht degelijk vakwerk, maar weinig spectaculairs.

Streep in de indrukwekkende rol van klokkenluider en activist Karen Silkwood, die begin jaren zeventig werkzaam was in een plutoniumfabriek in Oklahma. Daar ervaart ze de misstanden op het gebied van veiligheid (er ontsnapt radio-actief materiaal) en hoe het bedrijf hiermee omgaat. Ze onderneemt actie en komt voor het personeel in de fabriek op. Uiteindelijk komt ze bij een mysterieus, nooit opgehelderd auto-ongeluk om het leven.

De film vertelt het verhaal redelijk ongedwongen, mede door de aanwezigheid van Cher en Kurt Russell, om wie een hippiesfeertje heen hangt. Om vervolgens met een heftige scène te komen als iemand in de fabriek weer besmet raakt en hardhandig wordt schoongeboend onder de douche.

Met de onbegrijpelijke opleving van enthousiasme over kernenergie, kan ik me niets beters voorstellen dan dat de voorstanders daarvan worden gedwongen naar deze film te kijken. Op de manier van A Clockwork Orange, dus de oogleden opengetrokken met omgebogen paperclips, om er maar zeker van te zijn dat ze niet stiekem ergens de ogen voor sluiten.

Het verhaal van Karen Silkwood (ja, dit is dus allemaal gewoon echt gebeurd) is een schoolvoorbeeld van waarom kernenergie een heel, heel slecht idee is. Grote economische belangen en grote risico's gaan nou een keer niet goed samen, en dat is ook precies wat onder de bekende grote rampen hoort van al die plaatsnamen die we allemaal maar om een reden kennen: Harrisburg, Sellafield, Chernobyl, Fukushima. Elke keer precies hetzelfde - de problemen waren bekend, maar de belangen waren te groot om er iets aan te doen.

De film vertelt het verhaal fijn neutraal, met understated rollen van Streep (ja, dat kan ze dus echt wel), Cher (toen nog nauwelijks bekend als actrice) en Russell (eigenlijk alleen bekend van actierollen). Erg fraai werk, en het bevalt me ook prima dat de film zich gewoon bij de bekende en onaanvechtbare feiten houdt. Die zijn tenslotte al ruim erg genoeg.

Redelijk boeiend drama rond Karen Silkwood (Meryl Streep), die in een nucleaire fabriek werkt in Oklahoma. Wanneer er gevaarlijke situaties ontstaan en zij aan de bel trekt wordt ze aan alle kanten tegengewerkt. Het poor white trash-sfeertje is goed getroffen en de cast is indrukwekkend, met veel bekende gezichten in superkleine rolletjes, maar script en personages hebben uiteindelijk niet heel veel om het lijf. Het drama en het gevaar komen eigenlijk niet dichtbij genoeg om echt mee te kunnen leven met de hoofdpersonen.