Silkwood (1983)

Socialisme streeft naar een maatschappij waarin de productiemiddelen bij het volk liggen en niet bij aandeelhouders. Ik heb in silkwood zo'n statement niet gehoord.

Wel zo: het is maatschappelijke kwestie, maatschappelijk gemotiveerd. Vaak wordt dat eerder met links geassocieerd dan met rechts

@Reinbo : China is van geen belang in die discussie en is trouwens een communistisch land. Het gaat mij om het basisidee achter het socialistische en wat ik gezegd heb (verdedigen van de belangen van de arbeiders tegen machtsmisbruik van bedrijfsleiders) lijkt me zo helder als wat en ligt in wezen niet zo ver van films als Germinal en Daens.

Snel even gekeken op wikipedia mikey? Maar blijkbaar begrijp je het niet zo goed. Als die productiemiddelen het bedrijf zijn waar Silkwood werkt lijkt me dat perfect te voldoen aan jou definitie. Zij neemt immers het heft in handen in naam van alle werknemers om ook zeggenschap te krijgen over de beslissingen van het bedrijf inzake veiligheid.

Nee op school geleerd, havo 3

Je hebt gelijk dat de vakbeweging ingezet wordt om de belangen van de arbeiders te behartigen. Ook niet opgezocht overigens. ALs je dat socialistisch noemt, mijn zegen heb je.

Maar aan alle anderen die deze film nog moeten zien: Karen Silkwood was niet socialistisch economisch gemotiveerd maar wilde ALLEEN enkele kwalijke zaken aan de kaak stellen zoals op foto's weg retoucheren van productiefouten in met uranium verreikte spullen en radioactieve vrachtwagens die worden begraven in de grond.

See you later.

Alsof ik een socialist zou zijn als ik een klacht neer zou leggen wanneer mijn collega's zonder helm moeten werken op een bouwplaats.. dat is toch geen socialisme of ben ik nou gek?

Mooi ingetogen drama dat het main issue bijna terloops behandelt. Streep had ik al een tijd niet meer gezien (ik denk dat ik haar ontweken heb), maar hier doet ze het geweldig en is ze ook nog eens een jong, mooi en pittig w.... Ook Cher levert puik werk, die ene gevoelige scène tussen beiden was erg ontroerend. Voor de rest een cast met heel veel bekende gezichten en op geen van hen heb ik wat aan te merken.

Wat betreft dat main issue: het personage van Nelson stelt daarover tegen het einde wel een interessante vraag aan de vertegenwoordiger uit Washington; waarom komt men pas in actie als het misgaat, en niet eerder - want de gevaren waren al lang bekend?

Ook Silkwood zelf fladdert een beetje; ze lijkt constant van een beter leven te dromen; al eenmaal eerder was ze voor een beter leven vertrokken uit Texas (en liet haar kinderen achter) en nu stuurt een tweede maal die kant op. En of het main issue daarbij nu een bijzaak is of niet... ik wil haar het liefst het voordeel van de twijfel gunnen, en zoals Streep haar speelt, kan je eigenlijk ook niet anders.

In ieder geval een heel fijne film, waarbij genre thriller minimaal uitpakt.


4,0*.

De uitstekende rolbezetting met een uitblinkende Streep is de sterkste troef in dit pakkend drama.Daarnaast verdient ook regisseur Nichols een pluim omdat hij hier prima werk levert door precies de juiste toon te zetten en nergens overgaat tot vals sentiment.Goede film!

In deze film speelt Streep de "sterren van de hemel".
Zo ontzettend en heerlijk onschuldig is zij in deze film die een aanklacht tegen de nucleaire industrie is.
Het verhaal is op waarheid gebaseerd en lijkt veel op die van een werkneemster die werkte in een kerncentrale in Duitsland, teveel commentaar had en dit uiteindelijk met de dood moest bekopen.

De politieke verhalen hier beneden waren in eerste instantie niet aan Karen besteed, zij kwam op voor de veiligheid voor haar en haar collega's. En ja, in sommige bedrijven zitten "bazen" die daar geen boodschap aan hebben.

Terug naar de film: EEN JUWEEL!!!!

Karen Silkwood kwam op 13 november 1974 onder mysterieuze omstandigheden om het leven bij een auto-ongeluk. Dit is haar verhaal.

Het is een angstaanjagend drama over manipulatie en gesjoemel in een kernenergiebedrijf en het (waargebeurde) trieste lot van een klokkenluider. Sterke vertolkingen van Meryl Streep en Cher. Een neerslachtige film, die je aan het nadenken zet...

Een traag, sober en sterk politiek klokkenluidersdrama (thriller), losjes gebaseerd op het levensverhaal van de hoofdpersoon, dat zich afspeelde binnen een fabriek voor nucleaire materialen. De productie had een fascinerend onderwerp, was spannend en onderhoudend en kwam over als een gefilmd toneelstuk (wat op zichzelf geen nadeel was). De cast speelde zowel met vakmanschap als met gevoel.

Dat hele Karen Silkwood-verhaal is zeer interessant, zozeer zelf dat ik het hele verhaal al kende voordat ik eindelijk eens de film zag, was even wachten op een goedkoop tweedehands DVD-tje uit de lokale dumpshop. Wel onderhoudend en met jaren tachtig-helden als Meryl Streep, Kurt Russell en Cher. Leukste rolletje is overigens voor Craig T. Nelson (de vader uit Poltergeist).

Wel erg veel familiaire en relatie-sores waar af en toe Karen's strijd wat breder uitgemeten had mogen worden. In filmisch opzicht degelijk vakwerk, maar weinig spectaculairs.

Beetje domme discussie hierboven over links , rechts, socialisme communisme.

Als de werkomstandigeden in een bedrijf dusdanig zijn , dat je zelf en anderen gevaar lopen, heeft aan de bel trekken niks te maken tot welke club je behoort, welke kleur je hebt of ideeën.

"Waargebeurd" is nooit echt goed. Het mist wat en is vaak strontvervelend ( omdat je in 9 van 10 keren het verhaal wel kent)

Silkwood is enkel en alleen maar goed vanwege Meryl Streep. Punt. Ik ben geen liefhebber van haar ,maar wat ze hier neer zet....wowwwww. Zo goed heb ik haar nog nooit gezien. Zo goed dat ze alles en iedereen van de screen speelt en de overige cast tot amateurtoneel bombardeert... Russel weet niet wat met zijn rol te doen , zo waardeloos hem ik m ook nooit gezien , slaapt alleen maar en Cher rotzooit met een lekker wijf ; "wat doe ik hier in Godsnaam ?' - I got you babe )

Ik begrijp het wel als cineast...( 15 films op mijn naam...)., er moet tekst zijn/ dialogen / verhandeling , Russel en Cher zijn de klos.

Als ik heel eerlijk ben vind ik het een verrot slechte film, waarin Russel en Cher in de weg lopen. .Maar Meryl Streep trok er hele zalen door heen en decennia later 1000-den dmv dvd.

Hulde voor die meid ( toen een meid) vanaf nu noem ik haar Lady Streep.

Wat een tenenkrommende l.lkoek.!!! Dus het is uitgesloten dat een PVV-er aan de bel trekt vanwege slechte/ gevaarlijke werkomstandigheden , anders zou men kunnen denken dat hij socialist is . Hahahahahahahhaah.

Streep in de indrukwekkende rol van klokkenluider en activist Karen Silkwood, die begin jaren zeventig werkzaam was in een plutoniumfabriek in Oklahma. Daar ervaart ze de misstanden op het gebied van veiligheid (er ontsnapt radio-actief materiaal) en hoe het bedrijf hiermee omgaat. Ze onderneemt actie en komt voor het personeel in de fabriek op. Uiteindelijk komt ze bij een mysterieus, nooit opgehelderd auto-ongeluk om het leven.

De film vertelt het verhaal redelijk ongedwongen, mede door de aanwezigheid van Cher en Kurt Russell, om wie een hippiesfeertje heen hangt. Om vervolgens met een heftige scène te komen als iemand in de fabriek weer besmet raakt en hardhandig wordt schoongeboend onder de douche.

Met de onbegrijpelijke opleving van enthousiasme over kernenergie, kan ik me niets beters voorstellen dan dat de voorstanders daarvan worden gedwongen naar deze film te kijken. Op de manier van A Clockwork Orange, dus de oogleden opengetrokken met omgebogen paperclips, om er maar zeker van te zijn dat ze niet stiekem ergens de ogen voor sluiten.

Het verhaal van Karen Silkwood (ja, dit is dus allemaal gewoon echt gebeurd) is een schoolvoorbeeld van waarom kernenergie een heel, heel slecht idee is. Grote economische belangen en grote risico's gaan nou een keer niet goed samen, en dat is ook precies wat onder de bekende grote rampen hoort van al die plaatsnamen die we allemaal maar om een reden kennen: Harrisburg, Sellafield, Chernobyl, Fukushima. Elke keer precies hetzelfde - de problemen waren bekend, maar de belangen waren te groot om er iets aan te doen.

De film vertelt het verhaal fijn neutraal, met understated rollen van Streep (ja, dat kan ze dus echt wel), Cher (toen nog nauwelijks bekend als actrice) en Russell (eigenlijk alleen bekend van actierollen). Erg fraai werk, en het bevalt me ook prima dat de film zich gewoon bij de bekende en onaanvechtbare feiten houdt. Die zijn tenslotte al ruim erg genoeg.

Redelijk boeiend drama rond Karen Silkwood (Meryl Streep), die in een nucleaire fabriek werkt in Oklahoma. Wanneer er gevaarlijke situaties ontstaan en zij aan de bel trekt wordt ze aan alle kanten tegengewerkt. Het poor white trash-sfeertje is goed getroffen en de cast is indrukwekkend, met veel bekende gezichten in superkleine rolletjes, maar script en personages hebben uiteindelijk niet heel veel om het lijf. Het drama en het gevaar komen eigenlijk niet dichtbij genoeg om echt mee te kunnen leven met de hoofdpersonen.