Alexandra's Project (2003)

Op zich is het een wat simpel en oninteressant thema om een film over te maken, maar Rolf de Heer heeft er door de spanningsopbouw en de confronterende ondertoon het maximale uitgehaald en dat is een knappe prestatie. 3,5*

Nou TITAN ik geef zelfs 4*

oja, Gary Sweet is bekend van de Australische TV-serie Police Rescue.

Bijzonder mooi gefilmd.

Indrukwekkend geacteerd en provocerend geschreven.

Een hoogtepunt op het Gents filmfestival voor mij.

Het enige minpuntje aan de film vond ik dat sommige scenes iets te langdradig waren, maar voor de rest echt een prima film.

4 sterren.

Erg knap gedaan! Het is hem gelukt om enorm veel emoties op te roepen. Ik werd toch wel erg benieuwd naar zijn kant van het verhaal...

een van de zeldzame films die je ook de volgende dag nog laat nadenken over de vraag hoe zit het nou eigenlijk, vooral omdat je erg weinig informatie krijgt!

Volgens een (overigens korte) recensie op de filmsite kutsite zakt de film na een goed begin in elkaar, en word zelfs langdradig en lachwekkend genoemd.

Wat vinden de personen die deze al hebben gezien, want ik ben wel benieuwd naar deze film?

Ik kan 'm je zeer aanraden... de sfeer is zo intrigerend dat je direct vanaf het begin af aan geboeid zit te kijken. Het is erg mooi gefilmd en ook het acteerwerk is bijzonder goed, heel overtuigend. Langdradig zou ik de film zeker niet noemen, en lachwekkend al helemaal niet (hoewel er een paar hilarische scenes inzitten ). Niks van die recensie aantrekken dus.

Ik zou niet van die recensie uitgaan want het is een behoorlijk dom stukje.
Zoals Puck al zei is alles erg goed gefilmd. Het deed me een beetje denken aan het camerawerk in Lost Highway (1e helft ) : met een camera die de muren als het ware aftast en in duistere hoeken blijft hangen.
Alhoewel ik de eerste helft sterker vond ben ik het absoluut niet met E. De Smet eens dat de film na een goed begin in elkaar zakt.
Je weet in de tweede helft van de film iets meer welke kant het verhaal op gaat maar dat is absoluut geen minpunt - voorspelbaar is het allerminst. Op het begin weet je namelijk helemaal niet wat je te wachten staat - net als de hoofdpersoon Steve overigens.
En lachwekkend zou ik de film ook niet bepaald noemen, hij is behoorlijk heftig. Natuurlijk zit er humor in maar dat is meer van het 'Happiness-caliber' : behoorlijk zwart dus . Zo moest ik nogal lachen toen Steve het emotionele betoog van Alexandra gewoon doorspoelde op de band.
En ongeloofwaardig....tja...het is niet te hopen dat er veel van dit soort types op de aardbol rondlopen en er ook zo naar handelen.
Wat er zo allemaal voorvalt is behoorlijk extreem maar er wordt wel zo verdomd goed in geacteerd (zowel Gary Sweet als Helen Buday) dat ik me geen enkel moment afvroeg of het allemaal geloofwaardig genoeg was.
De vergelijking met 'Kathleen-Serial Mom-Turner' slaat ook 'als een plank op Henkie' - een serial-mom in een comedie is wel effe wat anders als een psychisch mishandelde moeder/echtgenote die het heft in eigen hand neemt.
Wat ik erg goed vind aan de film is dat er in het begin wel subtiele aanwijzingen zijn dat het huwelijk niet helemaal koek en ei is en dat je maar één kant van het verhaal hoort (dat van Alexandra dus...). Doordat haar verhaal toch behoorlijk wringt ben je als toeschouwer ook erg benieuwd naar de andere kant van het verhaal....ik wel tenminste. maar dat wordt gissen.
Conclusie: volgens mij heeft E. De Smet de film tijdens het avondeten met het bord op schoot bekeken en had hij beter op de film moeten letten i.p.v. zijn doperwtjes.......kijken dus deze film!

Jullie hebben me toch wel aardig overtuigd, ga hem morgen (owh nee... vandaag eigenlijk :O ) bekijken

De film begint goed, érg goed. Een mooie vlucht op een vroege ochtend door de stille straten van een doodnormale woonwijk, een wat viezig mannetje die de hele dag zijn tuin aan het sproeien is, enkele dromerige geluiden op de soundtrack... Uitstekend! Deze surrealistische sfeer houdt de film ongeveer een half uur vol, maar als de videoband ten tonele verschijnt zakt het geheel hopeloos in (go! E. de Smet go! ) en was m'n eigen nieuwsgierigheid de enige reden om nog te blijven kijken. Want natúúrlijk wil je weten wat er op die band staat, en vooral hoe 'ie afloopt. Het is dan ook jammer dat het plot dat zich dan ontwikkelt zo vreselijk saai, traag en vergezocht is...

2,5 *

Goed psychologisch drama. Kan Goodfellah niet helemaal volgen wat betreft zn laatste zin. Gevoelsmatig beleeft de film zn hoogtepunt zo'n 10 minuten voor 't eind; misschien dat goodfellah de plotafwikkeling niet helemaal bekoord heeft.

Ach, je moet er wel de man naar zijn om al deze vrouwgevoelige onderwerpen te begrijpen; wel een goeie kost voor psycholoogjes. Boeiende film:

****

Ik had het er vooral moeilijk mee dat die vrouw een heel plannetje had bedacht waarvan de kans van slagen volledig afhing van d'r man. Als ik die vent was zou ik al lang fanatieker hebben geprobeerd uit huis te komen en was het plan in duigen gevallen. Dit zorgt ervoor dat de film van een groot aantal toevalligheden aan elkaar hangt. Maar waar ik helemaal niets mee kan is het hele motief van zijn vrouw. Ik kan me hier absoluut niet voorstellen dat ze zo ontzettend doordraait en dat dan ook nog in de vorm van een doordacht plannetje. En de presentatie van het geheel, dat constante gespoel met die tape, het uit/aanzetten, herhalingen... kon me niet boeien, maar dat kwam natuurlijk vooral omdat ik toen de identificatie met die vrouw al volledig kwijt was.

Later in de film beweert de vrouw het volgende tegenover haar man: "Ik wil jou laten voelen, precies zoals ik me al de voorgaande jaren heb gevoeld." En dat verklaart het sarcastische spelletje (ja, want zo moet je het zien) van haar. Ze heeft ook louter een affaire met haar buurman, die haar misschien wel betaalt, maar hij is waarschijnlijk de enige minnar van haar. Ze zegt dat ze hoereert, maar da's alleen om d'r man door te laten draaien. Allemaal psychologisch voer dus....


Misschien dat de film voor jou, Goodfellah, niet goed laat zien wat de vrouw allemaal heeft doorgemaakt. Dan zou ik zeggen: bekijk het eerste gedeelte nog maar eens goed, want al snel merk je dat er toch echt wat loos is in dit huwelijk.

Ik snap mensen die zeggen dat de film na een half uur instort echt niet!! Dan begint ie pas. Het eerste halfuur is juist een beetje inleidend gewauwel, en pas als de videotape 5 min speelt, wordt je er helemaal ingezogen. En de film wordt met de minuut heftiger en meer bizar. Ik vond het juist ontzettend knap dat er zoveel spanning werd opgebouwd in een donker kamertje met enkel een tv, een videoband en een verdomd goed acteur!

Knip, het is me uiteraard wel duidelijk dat het huwelijk nou niet bepaald van een leien dakje gaat. Ook geeft de vrouw wel redelijk aan wat er volgens haar aan schort; ze wordt als een leeg omhulsel behandeld, bladibla. Veel erger worden de beschuldigingen echter niet, maar de rigoureuze maatregelen die daar van haar kant tegenover staan sporen gewoon totaal niet met de fouten die hij heeft begaan. Ik had zelfs het idee dat-ie zich voor een groot deel van geen kwaad was bewust, een goed gesprek was waarschijnlijk beter op z'n plek geweest. Het is niet zo dat ik aanwijzingen gemist heb ofzo, maar een film die voor driekwart op een vrij vreemd -en voor mij nogal ongeloofwaardig- gegeven is gebaseerd kan me dus niet constant boeien.

toch een film die je aan het denken zet. de manier waarover ze over hun sexleven praatte was zo confronterend dat ik me persoonlijk aangevallen voelde.

ik had echt totaal geen idee wat voor een film dit ging worden, toch aangenaam verrast.

****

nogal vreemde film, onvoorspelbaar wat een pluspunt is..je bent altijd benieuwd wat er gaat gebeuren.. al vond ik het einde iets te flauw. ik had een plotwending verwacht ofzo...maar daarentegen eindigt hij zoals verwacht. desalnietemin een goed filmke dat zich onderscheidt van die hollywood producten. oh ja ik heb nog een foutje ondekt; in het huis bij het raam zag ik op een bepaald moment de cameramanne in het spiegelbeeld, was wel spijtig da ze daar ni op lette..

Briljant.

Dat dacht ik in eerste instantie ook. Aan het einde van de film blijkt echter dat ze wel al die jaren de hoer heeft gespeeld en daarmee het geld heeft verdiend om onafhankelijk van haar echtgenoot door het leven te gaan. Voor de geloofwaardigheid van de film was het trouwens beter geweest wanneer de dochter wat jonger zou zijn geweest. Zij had immers een goede relatie met haar vader. Moet ze door haar moeder bijna opgesloten worden om niet meteen op zoek te gaan naar haar vader.

Aardig idee, maar ik had op een gegeven moment echt zo iets van wat een zeikwijf. Lekker asociaal om de kinderen, die niks met het feit te maken hadden dat zij zo dom was geweest om al die jaren ongelukkig te blijven bij haar man en er niks aan te doen, mee te nemen. Liep me dus weer een beetje te vaak te irriteren aan een hysterisch wijf in een film en das nooit leuk film kijken. 2,5*

Ik vind de film tot en met ongeveer driekwart van de film goed. Daarna vanaf het moment dat Steve begint te snikken een stuk minder. De acteerprestaties van beide hoofdrolspelers vind ik vanaf dat moment matig; vooral dat potje janken van Steve; erg slecht geacteerd.
De scene bijna op het einde dat hij zit te geilen op de video van zijn vrouw vind ik erg idioot. Zeer onlogisch, na alles wat er gebeurd is. Dat zal allemaal wel ironisch bedoeld zijn door de schrijver maar ik vind het knap stom.

is 3,5 dan niet beetje veel, als je het zo ziet?

Ik twijfelde tussen 3 en 3,5 sterren. Ik heb afgerond naar boven vanwege het goede idee en de goede uitwerking daarvan in het grootste deel van de film.

Eindelijk weer eens een intelligente en spannende psychologische thriller! Heel goed geacteerd en een origineel , goed uitgewerkt, gegeven. In de filmbrij die op ons losgelaten wordt een verademing!

Ik heb weinig te klagen over deze film. Eindelijk weer eens een film die mijn aandacht van het begin tot het eind vast wist te houden. Daarbij gaf het ook genoeg aanleiding tot discussieren. Ik vroeg me op het eind af of de regisseur ons, toeschouwers, een boodschap probeert mee te geven en zo ja, welke boodschap dat dan is.

In de eerste instantie dacht ik dat we een jaren-zeventig-feministische boodschap door de strot geduw kregen, maar de mannelijke hoofdpersoon is eigenlijk te sympathiek en doet eigenlijk weinig fout. Zoals ik in een eerdere post las; er gebeurde in deze relatie eigenlijk niets wat niet met een goed gesprek, of met een kleine sessie met docter Phil, is op te lossen. Mijn sympathie lag aan het eind van de film volledig bij Steve, die mijns inziens veel te zwaar gestraft wordt voor wat sociale onhandigheid in een relatie. Misschien zat er dan ook geen boodschap in deze film, maar was het meer de bedoeling om te laten zien hoe mensen, zonder dat je het eigenlijk door hebt, zich miskend kunnen voelen en uiteindelijk helemaal kunnen ontsporen in een relatie.

Goede rol van Gary Sweet (Police Rescue) dikke zeven dus 3.5*

Een beklemmende film die de aandacht vasthoudt. Wel verwacht je elk moment een climax maar die komt maar niet.

Cijfer: 8

Ik vind deze film geniaal en orgineel

Belachelijke film.