Don Juan DeMarco (1994)

Ben ik weer. Ik moet zeggen dat de eerste drie kwartier zeer genietbaar waren. Maar daarna begint de film toch echt in elkaar te zakken, tot een bedenkelijk niveau van "The truth is inside you, Don Octavio" wordt bereikt. Don Juan wordt een persiflage op zichzelf en Marlon Brando wordt, naarmate hij opgewekter zou moeten worden, irritanter, onverstaanbaarder en geforceerd poëtischer. Tegenvallertje na de goede herinneringen, en een volle ster eraf.

Mooie en heerlijke zoete film.

Maar toch is de film weer gered door Johnny Depp.

Hij zet weer een goede performance neer, en wat een uitstraling heeft hij in deze film!

Zeker om weg bij te dromen, echt een rol voor Depp.

De rest van de personages vond ik wat minder, en het verhaal was heel soms wat saai, maar toch zaten er wel heerlijke scene's in.

En het einde is echt heerlijk romantisch!

4* voornamelijk voor Johnny Depp.

Prachtige film met twee geweldige acteurs die goed op elkaar inspelen. Ik vond met name Johnny Depp overtuigend als Don Juan, met dat mooie accent en goede dialogen. aan het einde ga je toch een beetje twijfelen, maar je gelooft in ieder geval nog steeds graag dat hij het werkelijk is. Ook leuk om te zien dat Johnny Depp al ver voor Pirates of the Caribbean kwam al training had in zwaardvechten.

Ik geef het 4 sterren. Mooie film.

Nee, niks voor mij.

Iets te romantisch. Dat vervelend accentje van Depp werd na een tijdje ook echt stront irritant. De film leek meer op een toneelstuk dan op een film. Ook was de film saai. Kon mij niet vermaken.

Misschien leuk voor de vrouwen, maar als man zou ik 'm laten liggen.

Platjes.

Dat is zowat het enige dat ik over deze film kan zeggen. De toon is mij te serieus, de gesprekken saai en de vertelstructuur werkt ook al niet.

Met Johnny Depp (met de ogen dicht Antonio Banderas) en een moddervette Marlon Brando in de hoofdrollen had dit beter verdiend. Beide acteurs zetten nu ook niet bepaald memorabele rollen neer, maar vallen weinig te verwijten.

Wie dan wel iets te verwijten valt? Wellicht Jeremy Leven, verantwoordelijk voor zowel het script als de regie. Met het gegeven materiaal en het feit dat hij zijn eigen schrijfwerk mag verfilmen doet hij niets ... tenzij zijn visie gewoon loodrecht op die van mij staat. Dat kan natuurlijk ook.

2,5

Een redelijk drama/komedie/romantiek film...

Redelijk verhaal...

Komedie is mijn smaak niet...

Redelijk acteerwerk...

Wel leuk bekende acteur Johnny Depp ...

Prima HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital 5.1)...

This would have been a very good time for me to lie. But truth is a terrible habit

In een ver verleden had ik deze Don Juan DeMarco al eens gezien. Mijn vader was een groot fan van Marlon Brando en toen ik me voor film in het algemeen begon te interesseren was dat één van de eerste acteurs waar ik iets van meekeek. Het moet dan ook een televisie-uitzending zijn geweest volgens mij aangezien ik tot een tijd geleden de film nooit op DVD was tegengekomen.

Ik meende me te herinneren dat dit een amusante feelgood film was en het deed me deugd om te zien dat de film vandaag de dag nog op die manier overeind blijft staan. Don Juan is een personage dat door menig auteur is gebruikt waardoor het moeilijk wordt om over een echt getrouwe verfilming te spreken. Het verleden van Don Juan wordt uit het verhaal van Lord Byron gehaald terwijl de huidige scènes in de psychiatrie van de hand van Jeremy Leven, die de film ook regisseerde, is. Het vormt in ieder geval een toffe mix met een aantal erg leuke momenten. Vaak in de vorm van dialogen zoals het (eerste en enige) gesprek tussen Bill en Don Juan, maar ook in kleine details zoals Don Juan die staat te dansen met Rocco. Geslaagd einde ook waarin Leven op een subtiele manier aanbrengt dat je je leven zelf in handen hebt. Eigenlijk besef je als kijker dat Don Juan is opgegroeid als John DeMarco in Phoenix wanneer je het geheel nuchter bekijkt, maar het leven is maar wat je er uiteindelijk van maakt en dat is gewoon mooi. Niets meer en niets minder. Al klink ik nu wel erg zweverig precies..

Wel wat teleurgesteld door de rol van Faye Dunaway trouwens. Uitstekend in Bonnie and Clyde, maar hier helemaal niet op haar plaats. Al betwijfel ik of een andere actrice meer met de wat overbodige rol van Marilyn Mickler had kunnen doen, maar dat terzijde. De film steunt vooral op twee klassebakken. Marlon Brando was hier al bijna fin de carrière, hij zou nog maar 4 films maken na deze (waaronder The Brave waarin hij opnieuw het scherm deelde met Johnny Depp en Free Money waarin hij even herenigd werd met Martin Sheen) vooraleer hij zou overlijden in 2004. Brando zag er hier al verre van gezond uit en toch lijkt hij nog steeds veel plezier in het spelen hebben. Hij deelt een goede chemie met Johnny Depp en het is voornamelijk dankzij hen dat het feelgood gehalte overeind blijft staan.

Vrolijke film in ieder geval die je met een leuk gevoel achterlaat. Dunaway is inwisselbaar, maar Brando en Depp zijn goed op dreef. Leven levert een originele mix af tussen een verfilming van Don Juan en nieuwe elementen, iets wat niet altijd even vanzelfsprekend is, en geraakt er perfect mee weg.

3.5*

Leuke feelgood movie. Depp weet zich in elke rol te redden, he's the best!

Ook de anderen zijn goed gecast.

Gewoon de gedachten op nul tijdens deze fantasie film en genieten.

Brando lijkt alles in zijn acteerspel - mimiek, stemgeluid etc. - afgestemd te hebben op het genre waarin hij te zien is: het niemendalletje. Ergens achter zijn handelen zie je de grote acteur die emotionele krachttoeren van grote hoogten kan uitrichten, maar dit alles doet hij in een van zijn laatste films in light-versie die nauwkeurig lijkt te zijn afgestemd op datgene dat film graag wilt uitdragen. Het lijkt soms wel of Brando voor iedere opname een handvol tranquilizers tot zich heeft genomen. Het is hem hier vergeven, want het past zoals gezegd bij de setting, maar een liefhebber ziet natuurlijk liever de karakterspeler van weleer.

Dat maakt het er een niet minder aangenaam filmpje op, dat qua plot nog zeer behoorlijk in elkaar zit. Een origineel uitgangspunt wordt hier dus verpakt in een alleszins alledaags product. Dat kan men zien als een gemiste kans - men denke aan Charlie Kaufman die de nauwgezet de regisseur instrueert over de uitvoering van zijn geschrift - of gewoon nemen zoals het komt. Ik doe dat laatste, en vereenzelvig mij voor de gelegenheid met het comfort dat de film de ziel te bieden heeft.

Niet verkeerd.

Kreeg vijf sterren van de Veronica TV-Gids, maar de beoordelingen daarvan vind ik soms nergens op slaan. Dit vond ik geen vijf sterren film en dat zegt het gemiddelde ook wel een beetje. Maar ja, toch maar opgenomen.

Het is geen verkeerde film. Het viel me alleen een beetje op dat Marlon Brando, de iconische godfather, me ongelooflijk tegen viel. Het leek er heel erg op dat hij het Engels onvoldoende kon spreken en soms verstond ik echt niet wat er nou precies uit zijn mond kwam.

Depp speelt prima, en de film is vrij vlot. Het is zeker geen hoogstandje, maar een keer met je vriend/vriendin op de bank wegdromen kan gemakkelijk met deze film.