Watchers (1988)

Wijlen Corey Haim in zijn hoogtijdagen.

Watchers is zo'n typische jaren '80 puberhorror, waar wel veel wordt in gemoord, maar waar de kills zelf offscreen plaatsvinden. Hooguit krijg je als kijker het eindresultaat te zien. Denk aan andere Corey movies zoals Silver Bullit of The Lost Boys. Voor het echte griezelwerk moet je hier dus niet zijn, daarvoor is het iets te luchtig, al heeft de film genoeg charme om interessant te blijven.

Het boek heb ik nooit gelezen, maar naar wat ik heb begrepen heeft de film weinig met het originele plot te maken. Hier draait het om tiener Travis (Haim) die een superintelligente hond mee naar huis neemt. Helaas blijkt het dier weggelopen uit een geheim experiment en krijgt hij zowel de overheid als een verschrikkelijk monster achter zich aan, dat ook weggelopen is uit datzelfde experiment. Haim speelt niet onverdienstelijk, al moet hij het zoals in al zijn rollen vooral hebben van zijn jeugdige charme. Iets waardoor de bakvisjes verliefd werden en de jongens jaloers. Toen hij opgroeide en die x factor wegviel raakte zijn carrière niet voor niets in het slop.

Grootste troef in de film is echter Michael Ironside. Waar die man verschijnt heb je al een halve horrorfilm. Als eeuwige slechterik speelt hij een heerlijke rol als psychopathische overheidsdienaar dit keer, die letterlijk over lijken gaat. Terwijl de lijken zich links en rechts opstapelen komt het tot een onvermijdelijke confrontatie tussen de personages van Ironside, Haim en het monster. Geen verkeerde climax.

Verder is Watchers best een sfeervol filmpje. Veel stille gebouwen en donkere bossen met op de achtergrond wat sombere '80-ties synthesizer klanken weten toch een dreigend sfeertje op te wekken. Overdreven goed is het allemaal niet, daarvoor is het monster iets té cheesy, maar ik waardeer dit toch met een ruim voldoende. 3,5*

Corey Haim is weer op dreef met zijn typische mimiek: open mond, glanzende staarogen en een glimlachje dat het midden houdt tussen puberaal enthousiasme en sarcasme. Niet dat het verhaal over een uit de hand gelopen experiment zo spectaculair is, maar de eighties vibe in deze creature feature helpt wel om de beleving te versterken. Toegegeven, de effecten zijn redelijk pover en ook het monster is niet bepaald indrukwekkend. Naast Haim heeft Ironside hier een rolletje als gewetenloze moordenaar. Beide acteurs houden het kat-en-muisspel boeiend tot de finale. Voorbehouden voor eighties aficionado's.

Kiddie horror waarin een genetisch gemanipuleerde hond en een monster, een OXCOM genaamd ontsnappen uit een wetenschappelijke faciliteit. De intelligente hond kan ook scrabble blokjes leggen om zich verstaanbaar te maken. Ik herinner me eveneens het boek als veel beter. Van Corey Haim moet je ook nooit veel niveau verwachten. Zijn monologen met de hond zijn lachwekkend. Het monster (man in pak) trekt op niks... Zo'n slechte film man.