The Insider (1999)

Sinds jaren weer eens gekeken. Prachtige film, mooie rollen. Goed verhaal.

Boeiend, 2,5 uur lang

Toen ik zag dat er een film was met Pacino en Crowe samen die ik nog niet had gezien, moest daar natuurlijk snel wat aan gedaan worden.

Hoewel de acteerprestaties, zoals verwacht, absoluut goed zijn, vond ik de film toch tegenvallen. Het gaat allemaal veel te traag, de scènes zijn te lang en de opbouw geeft een geforceerd gevoel van spanning waar ook de -overigens zeer sterke- soundtrack aan bijdraagt door een constante onheilspellende sfeer te creëren die zich lijkt te focussen op momenten waarop er nu juist niets gebeurt. Dit geeft toch telkens een soort anticlimax.

Zonder deze 'cosmetische ingrepen' en met een half uur minder speeltijd had ik een hogere waardering kunnen geven, nu kom ik niet verder dan een zwakke 3*.

Paar punten van ergernis:

- Een ex- vice- president van een grote onderneming die niet begrijpt dat elk klein misstapje gevonden kan worden voor een haatcampagne? Ondanks dat dit hem vooraf wordt uitgelegd?
- Dat zijn vrouw zou zeggen: "Schat, ik trek het even niet meer, ik ga met de kinderen een tijdje weg tot dit over is gewaaid", ok. Maar gelijk een scheiding?

Wat een fantastische film.

Ik heb deze laatst nog gezien, op BBC ofzo... zeker de moeite waard!

Kwam veel te laat op TV, zag hem de 2de keer maar nu ik ouder ben vind ik hem veel beter. Geniale thriller/drama van Mann met een superieure cast. Enige jammer vond ik het ontbreken van sigaretten in de film. Of in ieder geval het roken daarvan. Kwam niet echt natuurlijk over in een film die oa over sigaretten gaat

Kijk, dit is nou precies mijn type film. Interessant onderwerp, goed en meeslepend verhaal en cast om van te smullen. Er wordt veel gepraat, ook via telefoon en de personages hebben allemaal de kans om lekker boos te worden. Acteurs als Pacino, Crowe, Plummer en P.B. Hall maken hier het beste en het is werkelijk waar genieten als hun personages aant debatteren zijn. Ook de uitbarsting van Bruce McGill is mooi gedaan. Toppertje.

Toen ik deze film een maand geleden keek wist hij me best te boeien, maar nu, een mandje later weet ik er bijzonder weinig meer van te herinneren. Staat me nog bij dat het acteerwerk oke was en er nagenoeg constant spanning in de film zat. Maar dat lijkt me achteraf niet genoeg voor een hoge notering.

Geweldige film, de 2,5 uur vloog voorbij, schijnt waargebeurd te zijn?........een aanrader van de bovenste plank: 4,5

Ik geniet echt van dit soort films. Het deed me denken aan All the president's men.

Schitterend. Een zeer boeiend verhaal, en Russell Crowe en Al Pacino tillen de film naar een nog hoger niveau.

Kleine opmerking nog, volgens mij wordt er in geen enkele film zo vaak de telefoon gebruikt als in deze film!

Wat een briljante film blijft dit toch. Het acteerwerk van Crowe en Pacino, de cameravoering van Mann, die een docu stijl hanteert wat de betrokkenheid intens vergroot en natuurlijk het ijzersterke scenario. Boeiend vanaf begin tot eind en dik 2,5 uur zijn nooit zo snel voorbij gevlogen. Mann's werk blijft voelbare cinema, altijd lastig een redelijk lange review te tikken omdat veel zaken uit zijn films zo ongrijpbaar zijn, het is voelbare cinema, het moeten zien om het te omvatten. Ijzersterke film weer van Mann en een zeer geslaagde herziening. Laat die Bluray eens komen.

Michael Mann had met Heat al een sterke thriller te pakken, maar Insider is zowaar nog beter (moet Heat weer eens herzien om dat te bevestigen). Het is lang geleden dat ik weer eens een lange film gekeken heb waarbij mijn aandacht geen moment verslapte. Hoewel Pacino niet mijn favoriete acteur is, is het wel één van de meest constante en hij overtuigt altijd. Evenals Crowe overigens, die hier een perfecte Wigand neerzet.

Verder een sterk verhaal (ik heb dan ook een zwak voor dit soort rechtgerelateerde verhalen) met genoeg wendingen/diepgang om ruim 2 en een half uur spannend te zijn. Hoewel het einde ietwat afgeraffeld aan voelt, heb ik me zeker vermaakt. Een film die ik zeker aan zal raden bij mensen.

Zeer sterk!

The Insider heeft het allemaal. Michael Mann, regisseur van Heat, Al Pacino en Russel Crowe, twee van mijn favoriete acteurs die me zelden teleurstellen, en een sterk en interessant concept gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Alleen de relatief lange speelduur hield me enigszins tegen. Alle ingrediënten waren er voor een geweldige film en dat is het ook geworden. Het verhaal is boeiend genoeg om de bijna 3 uur te vullen. Dit komt mede door een geweldig spelende cast en dan voornamelijk Pacino en Crowe. Hun samenspel vond ik erg goed. Daarnaast wordt het verhaal op een fijne manier opgebouwd met voldoende diepgang. Vijf sterren geef ik niet omdat het einde van de film niet spetterde. Dat was misschien ook moeilijk omdat Mann zich moest houden aan de feiten maar toch mistte ik een sterk einde. Verder een geweldige thriller, 4.5*!

Deze blijft een onverwoestbare klassieker. Alles klopt aan deze film van begin tot einde. De visuele pracht die Michael Mann altijd tentoonspreidt is hier op een zelden gezien niveau. Een geniaal scenario en sublieme hoofdrolspelers (Al Pacino in zijn voorlopig laatste grote rol en een heerlijke ingehouden Russel Crowe) maken het af.

saai en langdradig

Geweldig geacteerd door Crowe en Pacino. Is niet echt een spectaculaire onderwerp ook, desalniettemin heeft deze film mij zeer zeker weten te boeien. Niet langdradig.

De film speelde zich in het begin af in het Midden Oosten en 'k vreesde een beetje dat het totaal m'n ding niet ging zijn, maar gelukkig slaan ze al gauw een andere richting uit en die beviel me wel.

'k vond het een boeiende film die overtuigend en realistisch overkwam. Het uitstekende acteerwerk was ook nog een leuke opsteker.

De film heeft wel een lange speelduur (twee uur en een half), maar toch kwam het niet langdradig over. Misschien ook wel omdat 'k wist dat hij zo lang duurde.

Ook de nachtelijke scènes mochten weer niet ontbreken, al waren ze niet zo talrijk.

'k heb het me absoluut niet beklaagd en 'k vond het wel een aanrader.

traag verhaal, neemt de tijd waardoor het af en toe wat saai is. Zit ook veel herhaling in wat van mij niet had gehoeven maar het is wel een interessante film

prachtige film over een waargebeurd verhaal van een klokkenluider binnen de tabaksindustrie. De film gaat niet zozeer over de tabaksindustrie maar meer over de kracht van de media. Zowel het plot als de personages krijgen evenveel aandacht en zijn beiden boeiend. Michael Mann weet de spanning de gehele lengte goed vast te houden, mede door de strakke en stijlvolle visuele aanpak. Twee ijzersterke rollen van Al Pacino en Russel Crowe.

And that's what cigarettes are for?..... A delivery device for nicotine....... A delivery device for nicotine. Put it in your mouth, lit it up and you're gonna get your fix?......You're gonna get your fix.

Nog steeds een sterke film van Michael Mann....

Het verhaal is zeker interresant te noemen en wordt ook op een prima manier gebracht door Michael Mann hierdoor blijft de film boeiend om naar te kijken...

En natuurlijk maakt de aanwezigheid van Al Pacino en Russell Crowe ook heel veel goed (ze zetten alle twee een uitstekende rol neer) en dit natuurlijk allemaal aangevuld met een overige prima groep acteurs.

Doorsnee.

The Insider kan 157 minuten lang boeien en dat is een prestatie op zich, maar achteraf had ik niet het gevoel dat de film die 157 minuten wel waard is.

Het uitgangspunt vind ik uiteindelijk best opgeklopt, laat staan niet interessant genoeg. Op geen enkel moment heb ik een versnelde hartslag gehad, nooit heb ik me geërgerd aan onrechtvaardigheid of wat dan ook.

The Insider is geen slechte film, maar niettemin een geval van: wel kijken, niet voelen.

Dat niet voelen is wederom een verdienste van Russell Crowe. Hoe meer films ik van hem zie, hoe meer ik me erger aan die man. Hij is gewoon een patattenzak, punt. Zijn mimiek is ongelooflijk beperkt, met altijd hetzelfde trucje: die ogenleden die halfstok hangen, en ook verbaal is hij eentonig.

Geef mij dan maar Al Pacino, waarvan de inleving en beleving afspat. Hij vertolkt het vlakkere personage maar is zoveel interessanter om naar te kijken.

Michael Mann is een kundig filmmaker: elke minuut wordt benut. Er valt altijd wel iets te zien of te beleven. Visueel is het niet zo mooi als zijn andere films, maar dat is volgens mij ook niet de bedoeling. Het camerawerk is nogal nerveus en zit dicht op de personages, alsof je er middenin staat.

Muzikaal slaat hij de bal evenwel serieus mis, vooral naar het einde toe zitten er gedrochten van klaagzangen tussen.

3

Zeer spannende psychologische thriller/drama. Uitstekend geacteerd door Pacino en vooral Crowe die onder immense psychologische druk staat. Ooit al eens gezien en dacht eigenlijk niet dat hij zo goed was, een topper.

The Insider behandeld een verhaal van belang. Beter, twee verhalen van belang, wat de lengte van de film tot op zekere hoogte rechtvaardigt. Toch is de lange duur van de film het belangrijkste minpunt.

Geweldige film met vooral een briljante Al Pacino. Mooie beelden, veel subtiel kleurgebruik (blauw van sigarettenrook), fijne score en nergens overgedramatiseerd. Tevens is dit een van de weinige films waarin de familie van de hoofdrolspeler van belang is en waar dit ook goed wordt uitgewerkt voor de twijfel en psyche bij dat personage. 5* en in mijn top 10.

Op zich eigenlijk niet eens zo'n boeiend onderwerp. Klokkenluider komt met informatie die de tabaksindustrie ernstige schade aan kan brengen waarbij veel geld gemoeid is. Maar de film wordt aanvankelijk wel heel boeiend gebracht omdat je als kijker meegevoerd wordt in het proces. Als we deze stap zetten, wat zal dan de volgende stap zijn. En wat zijn dan de consequenties. Maar vooral, moeten we dit er wel voor over hebben? Gaan we er op vooruit? Echter halverwege stort die spanningsboog in en is het einde zoals je mag verwachten. Er wordt wel prima geacteerd, maar de film is ook veel te lang.

De strijd tussen David en Goliath bood al vele kunstenaars voer voor grootste werken. Denk aan Michelangelo, Donatello en Bernini. Ook de vele variaties van de kleine man die strijdt tegen grotere machten waar ze geen invloed op hebben bracht velen daartoe. Kafka is wellicht de bekendste, en Mann gebruikt dat thema voor deze film in de vorm van de strijd tegen de witteboordencriminaliteit.

De film vertelt het waargebeurde maar enigszins gedramatiseerde verhaal van Jeffrey Wigand, ex vice president bij de tabaksgigant Brown and Williamson. Hij is zojuist ontslagen doordat zijn visie op gezondheid en winstcijfers beduidend anders was dan dat van de CEO. Bij toeval komt hij in contact met de producer van het nieuwsprogramma 60 Minutes; hij heeft immers informatie die de hele wereld eigenlijk zou moeten weten. Eén probleem: hij heeft een geheimhoudingsplicht en ook een doodzieke dochter. Zo vormt dit een strijd tussen zijn geweten en zijn verstand.

Zoals een goede thriller betaamt speelt de strijd zich vooral in de kop af. Er is nauwelijks actie -er wordt werkelijk geen schot gelost- en toch hangt er altijd die sfeer alsof er elk moment iets kan losbranden. Mann toont zeer precies hoe de kleine man nooit van de grote bedrijven winnen kan. Soms simpel via dialoog waarin men elkaar iets uitlegt, maar ook via intimidatie die wordt getoond en vooral hoeveel macht de grote jongens hebben binnen ook de overheid en de media middels lastercampagnes. Een sterk punt is door dit thema ook naar Pacino’s werkgever te verplaatsen waardoor dit universeel wordt en niet enkel een incidenteel geval blijft.

Sowieso is de hele opbouw heel sterk. De film duurt ruim 150 minuten en elke minuut wordt prima gebruikt. Pacino wordt eerst getoond in een volledig andere setting om een idee van zijn werk te geven, maar ook zijn achtergrond (links activistisch) en dat zijn volgende zaak, Wigand, in eerste instantie niets meer is dan een zoveelste zaak. Een belangrijke, maar niettemin een zoveelste. Ook Wigand wordt eerst uitgebreid met zijn familie getoond in een enigszins onschuldige sfeer (sowieso voor later van belang overigens).

Dit is ook een film waarin de familie eens een rol speelt. Maar al te vaak heeft de protagonist een doel en een familie die dat liever niet heeft, maar dan zet hij toch door zonder daar rekening mee te houden. Wat is het nut dan geweest van die ruzie die verder niets toevoegt? In deze Insider is allereerst de familie belangrijk voor zijn dilemma; want als Wigand zijn geheimhoudingsplicht schendt stopt zijn ziektekostenverzekering, ergo: zijn astmatisch dochter krijgt geen hulp meer. Daarnaast geeft Mann genoeg scènes om het gezin op te bouwen als hecht gezelschap en toont een Crowe die echt kapot gaat van zijn zorgen om zijn familie. En elk moment kan hij dus beslissen om toch niet door te gaan met zijn nobele missie.

Natuurlijk wordt Mann geholpen door een schare aan klasse-acteurs. Crowe is uitstekend als wat sullige Wigand met een flink overgewicht, duf kapsel en doctorsbril. Hij weet steeds de juiste toon te vinden tussen de man die van zijn gezin houdt en man die ook zeer neurotisch en angstig is. Daarnaast schittert Pacino, zeer ingetogen voor zijn doen en brengt alle leven in de film. En als hij dan ontploft is het oprecht en komt dat keihard aan. Ook de bijrollen van Baker Hall en vooral Plummer zijn heerlijk. Tel daarbij de dikke nekken van de grote boeven en je hebt geweldig spel en een meer dan passende casting.

Visueel ziet de film er schitterend uit. Mann hanteert de schoudercamera, maar houdt met zijn kadreringen wel rekening waardoor je nooit het gevoel krijgt naar een documentaire te kijken. Een enkele maal geeft hij een overzichtsshot maar veelal zit hij dicht op de personages. Het beklemmende gevoel dat zij hebben komt zo ook over op de kijker. In verder redelijk wat grijstinten, met diepe schaduwen en kil blauw is de film visueel dus ondergeschikt aan de inhoud gemaakt. De muziek verder kabbelt nu eens lekker op de achtergrond en treedt dan weer meer duister naar voren. Als je het hebt over effectieve filmmuziek die niet de nadruk op zichzelf legt, dan is dit een uitstekend voorbeeld. Verder een aantal maal dat de regisseur je even op het verkeerde been zet. Zie Wigand een belangrijk stuk papier krijgen en daarbij weet je dat hij nu naar een advocaat gaat. Het volgende shot zie je die advocaat een brief lezen (Wigands?), er komt een auto aan (toch niet Wigands als hij net aankomt?) en de camera gaat naar links waar Wigand al zit en iemand anders stapt uit de auto. Zo zit de film vol van subtiliteiten. De auto van Wigand die eerst even kort als Audi in beeld is en even later zie je hem een simpelere Volvo rijden - en ga zo maar door.

Uiteindelijk levert Mann hier de ultieme klokkenluiderfilm af. Hij toont heel precies wat het naar buiten brengen van informatie doet met de klokkenluider, maar ook met de mensen rondom hem. Met mij als kijker doet het in elk geval genoeg. 5* en uiteraard in mijn top 10.

Een van de betere van Mann. Wat vooral ook te danken is aan de ijzersterke Pacino, Crowe en een handvol bijrollen. De karakters hebben diepgang, het plot wordt boeiend weergegeven en Mann schiet een groot aantal hoogwaardige scènes. Tamelijk laag beoordeelt hier als je het mij vraagt.

Ook 14 jaar na het uitbrengen blijft dit een topfilm. Het plot is prima: er zit spanning in, het is gebaseerd op ware gebeurtenissen en het is niet onnodig ingewikkeld gemaakt of juist versimpeld. Toch zijn het vooral hoofdrolspelers Crowe en Pacino die er iets heel moois van maken. Ze zetten hun rollen zeer overtuigend neer, daarbij geholpen door de uitstekende regie van Michael Mann, die zich nergens bezondigt aan onnodig effectbejag, maar steeds in dienst van het verhaal blijft, en daarbij erg goed op de details let. Voorbeeldje: het enkele malen herhalen van het heel korte shotje waarin je ziet dat de 'Zeven Dwergen' (de tabaksbazen) de eed afleggen bij hun verklaring dat ze echt niet wisten dat nicotine verslavend is.

Strakke film. Afgezien van een iets gezapiger middenstuk zat ik er goed in. Met name vanwege de fijne regie met sfeervolle cameravoering. Vond het iets minder de Mann-stempel dragen dan ik gewend ben (van bijv. Manhunter) maar de film is verder interessant en spannend genoeg. Ook de prestaties van Pacino mogen er zijn (Crowe is wat minder, te karikaturale invulling).

3.5*