Candyman: Day of the Dead (1999)

Ai, ai, ai, wat was dit slecht zeg! Wel lekker om kunnen lachen met wat vrienden, maar hat verhaal raakte echt kant nog wal met miljoenen plotwendingen op het eind. De een nog dommer dan de andere. Ook is het vrij duidelijk dat ze gewoon een protese bij Tony Todd er op geplakt hebben om het te laten lijken dat hij een haak ipv een hand heeft. Zijn rechterarm is in sommige scenes veel te lang. Eng is de film ook niet, we zijn nog het meeste geschrokken van het feit dat de hoofdrolspeelster de hele film lang geen BH droeg. Ook zet de film een nieuw record voor het onderlip trillen als teken van angst (lees: het acteerwerk was knudde). 0,5*.

Vond dit deel net zo goed als deel 1 maar dan met iets meer spanning erin. Al met al wel weer erg veel van hetzelfde zoals in deel 1 en 2. Al is dit deel wel weer beter als deel 2. Ze hadden wat meer met het verhaal mogen doen, maar dat heb ik bij de andere delen ook al gezegd. Ze hadden veel meer er mee kunnen doen want op zich is het een mooi donker romantisch verhaal. 3*

Wat meer gore in dit deel.

De delen verschillen toch best nogal wat van elkaar. Op zich wel leuk, aangezien zo elk deel z'n eigen gezicht krijgt.

Hoofdrolspeelster was wel best irritant, maar verder heb ik me aardig kunnen vermaken met deze film. De Candyman blijft best grappig.

Alleen begrijp ik niet waarom hij steeds met de meest idiote special effects uit elkaar moet schieten op het einde. Niet helemaal gepast.

Verder vermakelijk maar niet echt eng of spannend of goed. Kleine 2.5*

Het plot van deze derde Candyman-franchise is wederom een herhaling van de eerste (en tweede) film; vrouw roept de Candyman op, die vervolgens gefixeerd raakt op haar. Ditmaal duikt hij op in Los Angeles, tijdens Dia De Los Muertos. Het verhaal volgt Caroline, de wiskundig onmogelijke volwassen dochter van Annie Truant, het slachtoffer uit deel twee. En die achterkleindochter is duidelijk uitgekozen om haar borstomvang en niet op acteerprestaties. Donna D'Errico was een voormalig Playboy-model en speelde in Baywatch. Ze was zelfs als "schreeuwkoningin" niet echt geschikt! Niet onverwacht, brengt ze dan ook veel tijd door in haar ondergoed. Tegenvaller want de andere Candyman- films hadden sterkere vrouwelijke hoofdrollen. De film is verder lui en ongeïnspireerd ... typisch jaren '90 politie-plotje, er wordt een racistische agent en enkele Candyman-aanbidders opgevoerd. Het acteerwerk van de rest van de cast is eveneens verschrikkelijk. De bloederige momenten hebben geen impact en laten geen originaliteit zien. Het is nog steeds grafisch maar nergens voelt dit als een Candyman-film.

Belachelijk, maar daardoor soms ook best geestig. In het eerste vervolg op Candyman - wat nog steeds een ijzersterke horrorfilm is - zagen we al behoorlijk wat doms voorbij komen, maar voor dit goedkope TV-vervolg gaan alle remmen los. Candyman: Day of the Dead heeft de uitstraling van een softcore porno met bijbehorend acteerwerk. Hoofdrol is voor Playmate en Baywatch-actrice Donna D'Errico, meestal in onderbroek en boezem flink vooruit. Zij speelt schijnbaar de oudere versie van het kleine meisje dat we aan het einde van Candyman 2 leren kennen. Dat ontdekte ik pas na afloop, had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik enige vorm van continuïteit in deze franchise zou vinden.

Maar goed, verder heeft Candyman: Day of the Dead geen hol met de rest te maken. En anderzijds juist heel veel, want het is in principe de tweede herhalingsoefening. Zo zien we weer mensen Candyman zeggen in een spiegel, waarna Todd verschijnt en mensen met een haak doorspiest. Dat trucje begon eigenlijk in de eerste film al een beetje te vervelen, laat staan als je ‘m drie films lang achter iemand ziet staan en z’n haak ziet gebruiken. Hij is niet de meest vindingrijke slasherschurk, kunnen we wel stellen. Anderszijds doet Candyman 3 wel iets unieks; eindelijk weten we wat er gebeurd als je Candymans naam uitspreekt tegen een ei. Dat had ik niet willen missen. Maar goed, op een paar van dit soort hilarische taferelen na is Candyman: Day of the Dead vooral een ontiegelijk saaie en futloze film. Vrij terecht het einde van een serie. Nu maar zien of de nieuwe versie - die in 2021 lijkt uit te komen - de eerste film weer eer aan doet. Maar ach, veel erger dan dit wordt het waarschijnlijk niet.

1,5 sterren.

Regisseur Turi Meyer nam het derde deel van de horrorreeks onder handen en komt op de proppen met een geheel dat ongeveer op hetzelfde niveau zit als de voorganger, ondanks de andere richting. Dit deel moet het namelijk minder van de inhoud hebben en meer van de slasher, een kanteling die ik persoonlijk alleen maar kan verwelkomen. Het jammerlijke is dat er een hoofdrolspeelster wordt gekozen met een groot gebrek aan acteertalent, waardoor al snel de indruk opborrelt dat ze er enkel en alleen vanwege haar looks staat. De beperkte acteerkwaliteiten komen overigens niet alleen van de hoofdrol af, maar ook van haar medespelers. Hierdoor slaat de dramatiek geen moment aan en ogen de dreigende scenes allesbehalve overtuigend. Voordelig is dat Tony Todd wat meer in beeld is en er meer bloedvergieten aan bod komt, maar daar zijn alle positieve punten wel mee benoemd.