Ehi Amico... C'è Sabata, Hai Chiuso! (1969)

Erg vermakelijke spagetti-western. Heerlijke shoot-outs, geweldig speelse cameravoering. vrij leuke one-liners en een uitstekende Van Cleef. Helaas muziek daarop tegen wat minder. Bij die spagetti's mis ik altijd Morricone zijn muziek. Ik weet zeker dat de film vrij standaard half puntje boven op zou krijgen als het gecomponeerd zou zijn door Ennio Morricone. Anyway, een heerlijke film. Twijfel tussen 3,5* en 4* ik hou het voorlopig op dat eerste. Kijken wat herziening met zich mee brengt.

Eigenlijk is Sabata een afgrijselijk kitscherige film met lelijke, overacterende acteurs (al ligt dit voor een groot gedeelte aan de dubs), een slecht verhaal en bordkartonnen personages. Dit alles wordt echter teniet gedaan door de aanwezigheid van Lee van Cleef en de uitstekende soundtrack, maar zonder deze twee pluspunten is het voornamelijk een rommelige western die echter wel zeer makkelijk wegkijkt.

Erg leuke spaghetti-western. Begrijp de link met de James Bond-films wel, en dat heeft toch duidelijk zo z'n charme. Een echt meesterwerk is het niet maar de film heeft een vermakelijk tempo en Lee van Cleef zet zijn personage lekker dik aan. Overigens was ik erg gecharmeerd van de soundtrack. Sabata is een erg leuke spagehetti-western.

Erg onderhoudende film. Origineel zijn die Italianen niet altijd, maar gevoel voor stijl hebben ze. Ik heb zo'n zelfde soort verhaaltje nu al een keer of 5 gezien in een spaghettiwestern (en zo veel heb ik er nu ook weer niet gezien) en het eind was helemaal uber voorspelbaar . Hier is het plot dan ook weer erg dun, eigenlijk zijn het steeds weer verschillende confrontaties, waarvan je steeds de afloop al weet. Het is dat dit stijlvol en behoorlijk divers wodt gebracht, waardoor het leuk blijft om naar te kijken. Heel leuk zelfs. Dit in combinatie met een waanzinnig tempo, Lee van Cleef (hij begint hier echt al oud te worden trouwens), aardige muziek en wat opzichtig (maar ook wel stijlvol) camerawerk, maakt Sabata een must voor de liefhebber en tip voro de niet liefhebber. Twijfel heel erg tussen de 3,50 en 4 sterren. Vooruit dan maar. 4*

Geinige film, dit Sabata. Meteen bij de intro had ik wel in de gaten dat dit niet echt een serieuze film zou worden. Mag hier van mij komedie als tweede genre worden geplaatst, want dit heeft inderdaad bijzonder veel weg van een Trinity western. Het is allemaal sfeervol, stijlvol en erg vermakelijk gebracht. De side-kicks van van Cleef waren ook grappig. Film verveelt niet en ook Van Cleef zelf was toch wel dé acteur voor dit soort rollen. Erg vermakelijk spaghetti onzin, en dus ook een prima film. 3*

Hier enkele weken geleden de blu ray van ontvangen en bekeken.

Erg leuke spaghetti western met een Van Cleef altijd indrukwekkend en de coolheid zelve.

Film is verder nergens serieus te nemen en zit vol grappen en ingenieuze foefjes qua wapens van Van Cleef en Berger, die overigens een aardige co-star is (had hem verder nog nooit gezien).

Dit heeft overigens wel tot resultaat dat deze personages nooit echt in werkelijk gevaar komen, omdat ze zich uit iedere situatie met een foefje of handigheidje weten te redden, waardoor er ook nooit van echte spanning spraken is. Daarvoor is het ook allemaal veelte luchtig.

Film is ook -rekening houdend qua gebodene- ietwat te lang van speelduur en soms wat te veel van de hak op tak.

Kortom: geinig om te zien, maar nergens echt memorabel.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Inderdaad een best grappige film, want hier en daar moet de film het echt hebben van de humor die vooral ontstaat door de droge uitstraling van Van Cleef en het leuke spel van Pedro Sanchez (echte naam Ignazio Spalla) als de drank liefhebbende sidekick Carrincha.

Verder zit er helaas maar weinig verhaal in en zijn het vooral een aaneenschakeling aan scenes om Van Cleef bij zijn uiteindelijke (geld)doel te brengen. Een hoop schieten tegen badguys dus en hier en daar wat gemeen spel van de bad guy Stengel.

Franco Ressel speelt het personage volgens mij wel zoals de makers hem bedoeld hebben, maar op mij kwam hij wat te cartoonesk over voor een overtuigende bad guy.

De blauwogige William Berger heeft dan een heel wat meer charismatische uitstraling in zijn rol als de banjo bespelende, speelse boef.

De soundtrack is best goed en past bij het speelse karakter van de film. Het is een leuke zit, maar er is nergens ook maar een beetje spanning voelbaar en de meeste uitkomsten van de scenes zijn wel te voorspellen.

James Bond in het wilde westen, zoals ik hierboven las, vind ik nog geen verkeerde omschrijving.

Spaghetti western met een hoge bodycount en verder alle clichés erop en eraan, soms zelfs iets teveel op de clichés leunend. Maar goed, het blijft ondanks het dunne verhaal vermakelijk en dat is wat telt. Het deuntje, hoewel niet van Morricone, heb ik dan toch weer de hele avond lopen fluiten. Van Cleef is nog steeds zalig om zien als de schietgrage Sabata. Hij is al even nors en mysterieus als Eastwood. Tussen 3 en 3,5*

Strakke spaghettiwestern waarbij de dunne lijn van slecht en goed wordt bewandeld. Van Cleef zijn rol is 'm op t lijf geschreven. Ook Berger als Banjo speelt een goede rol, had zo maar ook de hoofdrolspeler voor My name is Nobody, met Terence Hill, kunnen zijn. Verhaal is verder simpel doch krachtig uitgewerkt in de schietscenes. Verder is het duidelijk, dankzij het aanwezige boekje van Thomas Dew, hoe de elite denkt in deze tijd en leuk om te zien hoe parcour/free run al bestond in 1969 dankzij de goede rol van Nick Jordan. De spiegelscène van Linda Veras trekt de film voor USA direct naar R rated.