Krampus (2015)

De luchtige horrors lijken wel helemaal in, dus doet deze film ook mee in die categorie. Na het luchtige antikerst-begin wordt het wel ietsjes donkerder dan de gemiddelde luchtige horror. Een hele tijd vond ik de film ook behoorlijk genietbaar binnen zijn categorie. En wie het leuk vindt dat films over de top gaan zal hier vermoed ik wel langer dan ik van kunnen genieten, voor mij was de lol juist over zodra deze film alle remmen loslaat. Ook jammer vond ik dat de film die mysterieuze Krampus en zijn helpers vol in beeld brengt, ook daarmee was het creapy van de film (voor mij) snel over en werd het veel meer een kinderhorror met clichés en kitscherige engerds. De leeftijdsgrens van 12 die voor deze film geldt geeft in die zin een idee van wat er te verwachten valt.

De makers geven wel gehoor aan al die kijkers die klagen dat in Amerikaanse films de Duitsers geen Duits spreken. Met deze film zullen al die kijkers volledig aan hun trekken komen, eens kijken of dat de waardering inderdaad ten goede komt (hopelijk gaan diezelfde kijkers niet nu opeens klagen dat er Duits wordt gesproken in Amerikaanse films... we zullen zien...). Maarehh.... waarom spreken ze juist in deze film Duits? Keine Ahnung. Volgens mij hebben ze het in Hollywood niet helemaal goed begrepen... Hoe dan ook, Frohe Weihnachten allemaal!

Aardige film, vooral voor de kids, teens en liefhebbers van luchtige horrors. Een magere 2,5*. Wist trouwens niet dat schuilreklame voor vuurwapens in dit soort kinderfilms was toegestaan...

Een typische horror/komedie voor de (denk ik) doorsnee horrorliefhebber. Na het zien van de film, kon ik het eigenlijk niet geloven. Heb ik nu een horrorfilm gekeken zonder ook maar 1 druppeltje bloed? Ik twijfel serieus, maar het lijkt erop dat er dus geen spatje bloed in de film zit en anders is het zeeeeer beperkt. Ik zat wel een beetje te wachten tot de grote slachtpartij zou beginnen, maar op een gegeven moment besefte ik dat dit waarschijnlijk niet gaat gebeuren en toen ik dat geaccepteerd had, kon ik er redelijk van genieten. Hoewel de film steeds van die dode/saaie momentjes heeft, zit er toch wel een redelijk leuk actie gedeelte in. De cast heeft het volgens mij erg naar z'n zin, het is hier en daar serieus grappig, de effecten zijn goed, alleen ja, voor een horrorfilm had het wel iestje geweldadiger en spannender mogen zijn.

Toch een best leuke kerst horror film. Had ik wel weer een keer zin in. Maar voor spanning, schrikken en de liters bloed hoef je de film niet te kijken. Het is de leuke cast, de humor en de toch wel goede effecten. En bovendien heeft de film voor mij het perfecte einde. Gewoon zoals het hoort. Ja, nog best goed bedacht eigenlijk. Er staat op moviemeter niet hoe lang de film duurt, maar na 90 min komt de aftiteling wel in beeld.

Net geen 3,0* omdat vooral de dode momentjes het dus een beetje verpestte!

... is coming to town

Toen ik de eerste keer over deze titel hoorde was mijn interesse meteen gewekt. Deze werd al drastisch minder toen bleek dat de rating voor 12 jaar en ouder was (je hebt dan sowieso niet meer te maken met een volbloed horror film) en daalde nog meer tijdens het kijken. Uiteindelijk beoordeel ik Krampus nog steeds met een nette voldoende, maar de verwachtingen lagen hier in eerste instantie vele malen hoger.

Het grootste probleem met deze titel is dat er een stukje magie en spanning ontbreekt. Een bepaald charisma die je meevoert die magische wereld in, een bepaalde chemie tussen de personages, en een typische sfeer die het geheel compleet weet te maken. Dat de film geen volbloed horror meer zou worden was iets waar ik mij op voorhand al op had ingesteld maar deze elementen hadden wat mij betreft nog wel een stuk beter gekund. Dit komt hoofdzakelijk doordat ik de meeste personages een beetje vlak en saai vond, inclusief de 12 jarige hoofdrolspeler. Alleen de tante die vertolkt werd door Conchata Ferrell vond ik heerlijk om naar te kijken. Daarnaast vond ik de film soms net een halve tekenfilm, als bepaalde helpers van de kwaadaardige schaduw van Krampus in beeld verschijnen. Sommigen van zijn helpers waren echter wel aardig gruwelijk waarbij ik dan doel op de teddybeer maar met name de ''muziekdoos'' clown waarvan ik mij kan voorstellen dat het kleine grut in de zaal wel 7 kleuren stront zal schijten. Echter moet men zich aan de rating houden, en ik vraag mij af hoe het geweest zou zijn geweest als men dit niet gedaan had en bijvoorbeeld de amateuristische deeg mannetjes (die de film eigenlijk weer super kinderachtig maakte) vervangen zouden zijn geweest door iets gruwelijkers.

Dat gezegd hebbende is Krampus nog steeds beter dan 99% procent van al die kerstmis zooi die er altijd uit komt, maar ik ben dan ook (jullie raden het al) niet bepaalde de grootste kerst fan. Dit soort zuurpruimen als ik kunnen hier dan ook prima terecht, en hoewel Krampus niet aan mijn verwachtingen voldeed, blijft het een originele prestatie die hier door de makers is neergezet. Het einde is overigens ook lekker twisted, niet meer verwacht.

3,0*

Geen seconde spannend, geen seconde grappig. Wat een waardeloze film. Meerdere malen overwogen de bioscoop te verlaten, zo slecht was het. Tegenkrommend gewoon. Acteerwerk dramatisch, effects en kostuums om te huilen. Echt alles is slecht aan deze film. Hoort bij de 3 slechtste die ik ooit heb gezien

Verassing van het jaar .

Oké Krampus is niet een volbloed horrorfilm .

Maar wel perfect vermaak voor een avondje uit .

De film leek echt geen 99 min te duren de tijd vloog zo voorbij .

De film had soms heel grappige stukken maar ook heel donkere stukken .

Daarom zou ik de film niet aanraden onder de 14 jaar .

De acteer prestaties waren goed en de helpers van krampus zagen er behoorlijk goed gelukt uit behalve de cookies maar die monstertjes hebben ze in de film verwerkt om het grappiger te maken . De tante gespeelt door ( Conchata Ferrell ) en de Howard gespeelt door ( David Koechner ) waren gewoon weg geniaal en deze zin uit de film was gewoon geniaal My ass is just kicked door a bunch of cookies . Daarom verdiend deze Horror / Komedie een dikke 5

Bij gebrek aan gratis filmaanbod (lijkt de laatste tijd te stagneren), moest ik het nu zelfs doen met deze leuke kerstmis familie Horror / Komedie film, waarvan ik het jammer vind dat ik deze niet gezien heb gedurende de kerstperiode vanwege de lekkere kerstsfeer in het verhaal.

Het verhaal zit leuk in elkaar (de eerste 20 minuten zijn misschien wel wat flauw en kinderachtig, waardoor ik zelfs bijna afhaakte), maar vooral de uitvoering van het verhaal is goed. Zo spat visueel gezien (o.a. het extreme winterweer) de film van het scherm en mochten de special effecten m.b.t. de poppen en de koekjes (die beiden tot leven kwamen) er zeker wezen. Die zorgden er tevens voor dat deze film zich lekker wegkeek en zelfs op bepaalde momenten wat spannend werd (met name de scene op de zolder met o.a. de harlekijn, de creepy engel, de beer met tanden en de robot). Ook zorgde ze soms voor wat humor en dan vooral de tot leven gekomen koekjes. Echt eng of goor wordt het wel nergens en daardoor is deze film misschien minder geschikt voor de pure horrorliefhebbers. Wat dat betreft is het misschien ook meer een familie horrorfilm, die voor kleine kinderen misschien wel wat beangstigend kan zijn. Het einde van het verhaal vond ik overigens goed.

Zoals al eerder aangegeven, zit het wel goed met de sfeer in het verhaal (speelt zich ook grotendeels af binnen in het huis van de familie Engel) en ook de best bekende cast deed het leuk en goed en dan vooral Toni Collette (als de liefdevolle moeder Sarah Engel), die ik ook altijd leuk vindt om te zien in films, en David Koechner (in de rol van de vader van de aparte familie die op kerstbezoek komt) die natuurlijk ook voor de nodige humor zorgde. Ook de kinderen deden het leuk zoals o.a. hoofdrolspeler Emjay Anthony (in de rol van Max Engel) en Stefania LaVie Owen (in de korte rol van Beth Engel).

Al met al best een verrassend leuke en vermakelijke familie Horror / Komedie film, waar ik me eigenlijk best goed mee vermaakt heb. Omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurt, kijkt hij ook lekker weg.

film reviews in 100 woorden - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Ps. Ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een laptop.

Regisseur Michael Dougherty is geniaal in het creëren van sfeer voor films in dit genre, en hij kan dan ook moeiteloos de gezellige kerstsfeer combineren met het horrorgenre. Nu ja, echt “horror” kan je deze film misschien niet noemen, toch word er genoeg tijd genomen om spanning op te bouwen en personages te ontwikkelen. Sommige van deze aangename (en ook de minder aangename) personages verdwijnen nogal snel en er wordt ook méér tijd besteed aan zijn volgelingen dan aan Krampus zelf, waardoor het hoofdpersonage wat in de achtergrond verdwijnt. Uiteindelijk is Krampus niet meer dan een griezelig en gezellig kerstverhaal.

3,0*

Leuke en verrassend creepy horrorfilm voor het hele gezin, zich afspelend rond kerstmis. De film heeft precies de juiste balans tussen humor, drama en griezelige toestanden, daarbij flink geholpen door de uitstekende en sympathieke cast. Misschien iets te dun qua plot en echte gruwelijkheden blijven uit (het is tenslotte een familiefilm), maar de film is spannend en steekt visueel indrukwekkend in elkaar, met sfeervol camerawerk en uitstekende special effects. Vormt met Gremlins een leuke double bill voor de kerstdagen!

Leuk.

Wel een beetje apart deze film. Mix van horror en humor, deed af en toe wat denken aan Critters, maar dan met het budget van een Gremlins. Eng, goor of spannend wordt het niet, maar naar het einde toe toch te freaky voor een gewone kinderhorror lijkt me.

Blijkbaar heeft Dougherty wel wat krediet opgebouwd met z'n vorige, anders zie ik niet hoe hij een project als dit heeft kunnen verzilveren. Je ziet toch nog zelden dat een idee als dit een aardig budget toegeschoven krijgt. Het helpt in ieder geval wel, want qua aankleding ziet het er allemaal goed uit. Krampus is cool (ook vol in beeld) en een aantal van z'n onderdanen zijn opvallend weird (de jack in the box springt er uit).

Je moet de film wel even de tijd gunnen, want het eerste half uur is licht-zwarte humor verpakt in een klassiek kerstjasje. Al maakt de intro wel al duidelijk dat dit geen gewone kerstfilm is. De humor is niet altijd even geslaagd, maar over de gehele films gezien best oké.

Extra kudos voor het stukje animatie halverwege, erg mooi. Ook de end credits zijn absoluut de moeite en het shot waar oma en Krampus elkaar in de ogen kijken mocht er ook zijn. Dat zijn van die zeldzame momenten die je te weinig ziet in horror films, gewoon omdat het budget er vaak niet voor is. Fijn dat Dougherty zich kon uitleven dus, al vrees ik wel voor z'n volgende film, geloof niet dat deze Krampus een geweldig succes was.

Heb er me in ieder geval wel best mee vermaakt.

3.5*

Krampus is vlees noch vis. Het lijkt namelijk alsof de regisseur er niet helemaal over uit was of hij bezig was met een kindvriendelijke griezelfilm of met serieuze horror. Gevolg is een titel die teleurstelt met een soepzooitje van meer en minder geslaagde elementen; losjes aan elkaar gekoppeld met de mythologie rond Krampus als enige bindende factor. In het eerste halfuur wordt teveel tijd gespendeerd aan oeverloos oninteressant geouwehoer dat nergens heen lijkt te gaan. Daarna verlopen de eerste contacten met het paranormale compleet volgens de overbekende horrorclichés: hijgerige p.o.v-shots, monsters die steeds net buiten het beeld blijven, de recon missies door het omineuze sneeuwlandschap, etc. Suspense opbouwen en jump scares in stijl en sfeer van de betere slasher of monster movie.

Op zich zou het eerste deel nog een aardig uitgangspunt zijn, ware het niet dat het daarna opeens volgegooid wordt met over-the-top lachwekkende absurditeiten á la Gremlins of Critters. Ze hebben de minst angstaanjagende opponenten denkbaar erin weten te verwerken: invasie van de peperkoekmannetjes! De lelijke CGI en vreemde creatures ondermijnen de redelijk onderhoudende sfeer die er tot dan toe opgebouwd is. Moet ik hierom lachen? Is dit creepy bedoeld?

Frustrerend genoeg heeft de aparte sfeer van de duistere kerstdagen meer dan genoeg potentie voor een sfeervolle (anti-) kerstfilm, maar in deze vorm leidt het tot een houterige mengeling van niet matchende genreconventies, waarbij horror en humor allebei niet bevredigend worden uitgewerkt.

Mooi filmpje.

Beetje te laat gezien. Is toch wel een kerstfilm. Gelukkig is het ook erg horror en nu het nog koud mag het nog wel even. Dit zijn horrorfilms die werken. Leuke cast, verhaal begint vrijwel meteen, toch wel wat budget. In het begin leek Krampus als cgi wat magertjes maar eenmaal in full flesh zeker geen teleurstelling. Maar dat worm achtige beest stal toch vooral de show. Erg gaaf. Verhaal is prima te doen, maar de sfeer is vooral wat dit een mooi kerstfilmpje maakt. Ben het eens met Drs. Daja dat dit wel thuishoort in de kerstklassiekers. Te laag gemiddelde. Hoort toch minimaal op 3 sterren te staan. Passend einde!

3.5 sterren.

Vreemd geval. Dougherty's Trick 'r Treat liep destijds twee jaar vertraging op kreeg een zeer beperkte (bioscoop) release, maar had de critics aan zijn kant en een groot gedeelte van het horrorvolk ging er fanatiek mee aan de haal. Een film die zwaar teert op zijn thema en daar verdomd goed mee wegkwam. En dan komt hij uit het niets met een kersthorror met een ongewoon hoog budget. Hoe?! Hoe dan?! Je hoort mij niet klagen, maar het is een unikum dat dit zo gebeurt. Meestal worden horror regisseurs van zijn kaliber vroeg afgeschoten in Hollywood, doordat er geen draagvlak is voor wat het genre echt nodig heeft / wat de regisseur wilt maken. Dat is mede dankzij de fans van dit genre, die ontiegelijk wispelturig zijn. Enerzijds is er gezeik op het vele herkauwen van formules, maar als een film zich dan weer -voor deze tijd- afwijkend opstelt EN daar de middelen voor krijgt, loopt er alsnog niemand mee weg.... OUCH.

Die zolder-scene is GE-WEL-DIG. Het lijken de 80's wel weer, waar gestoorde ideeën werden omarmd en met liefde (=praktische effecten) werden gemaakt. Het is een vergelijking van niks, maar ik moest denken aan The Gate (1987) (buiten alle vergelijkingen die obvious zouden zijn) door het gemeende plezier die de (freaky) creaties uitstralen. Puur vakmanschap en zeer effectief toegepast. Je weet dat je goed bezig bent als je je effecten lang vol on screen kunt houden. Krampus doet dingen die andere niet doen (inderdaad vaak wel een budget-dingetje, maar het proberen zou vaak al lovenswaardig zijn). Kan groeien met herziening.

Aardige Krampus.....positieve aan deze film vond ik de sfeer en de aankleding van de personages/bad guys.

Minpunt vond ik dat ik niet zo onder de indruk was over het geheel.....best saai!!

Acteerwerk was wel oke......al met al 3 sterren.

Leuk. Had misschien nog wat leuker kunnen zijn als Dougherty iets scherper uit de hoek was gekomen in de aanloop. Ik hou altijd wel van die families die elkaar niet kunnen luchten of zien en toch op elkaar zijn aangewezen. Dan zijn de kerstdagen natuurlijk de ideale gelegenheid om eens gemeen voor de dag te komen. Deels lukt dat ook wel, de casting heeft met Koechner, Tolman, Ferrel en die akelige kinderen in ieder geval hun best gedaan, maar het is soms wat te gemakkelijk scoren.

Maakt niet zo heel veel uit, als de hel losbarst komt er heel wat horror fun voorbij. Onder de sneeuw en door de schoorsteen. Eng is anders, maar een kerstkoekje dat in slow motion de aanval inzet, ja, ik moet daar om lachen. Net als om het vele speelgoed dat duivelse wijze tekeer gaat. En dan is er nog Krampus zelf. Op hoeven. Geweldige verschijning voor iets als dit. Mooiste onderdeel is de animatie als Omi iets te vertellen heeft. Genoeg drive, lol en meer om 'm bij de kerstklassiekers te zetten.

Ja, dit was uitstekend! Prima mix tussen horror en humor, waarbij het in mijn ogen wel te eng is voor jongere kijkers. Dat het nergens echt eng of smerig wordt is niet zo erg, dit wordt prima gecompenseerd door de fijne sfeer, de creatieve uitwerking van de beesten en enkele toffe momenten. En qua humor is het ook nog wel de moeite dankzij Conchata Ferrell's rol als zure tante. Dat zij scherpe, sarcastische humor bezit wist ik natuurlijk al van haar Two and a Half Men tijd. De film mag dan wel voorspelbaar met het plot zijn, het kijkt goed weg. Zeker de eerste 20 minuten zijn heerlijk ongemakkelijk met een complete familie die tegen hun zin in samen kerst vieren. En als het eenmaal goed los gaat, dan is de Gremlins-achtige humor gewoon leuk. Zeker de scenes met de koekmonsters, de schoorsteen en op de zolder zijn goed, maar ook de eindconfrontatie werkte. Wel spijtig dat ze weer zo'n ''jochie wordt wakker'' einde erin hebben verwerkt, beste teleurstelling, ook al is de scene die daarna volgt wel weer behoorlijk.

We hebben er weer een fijne kerst-classic bij. Weer eens wat anders dan al die zoetsappige kerstzooi waar je eind december mee dood wordt gegooid. De film ziet er trouwens opvallend goed uit, zit wel wat budget in; dat is toch vrij uniek voor de meeste horrorfilms vandaag de dag.

3,5*

Aangezien het buiten totaal niet op Lente lijkt, kun je net zo goed in April een kerstfilm kijken!

De sfeer zat er in het begin al meteen goed in. De opening zette de toon voor de film. Kreeg er zelfs een beetje een 'National Lampoons christmas vacation' gevoel bij! En dat is voor een kerstfilm zeer positief. Ook de Oma die echt Duits spreekt... dikke Kudo's daarvoor! Hoeveel Hollywoodfilms verknallen het niet door iemand te pakken die niet de taal spreekt.

Als deze oma op een gegeven moment een verhaaltje verteld, ben ik verkocht! Ik denk 'dit is een klassieker'. Tot 2/3 van de film zou het zomaar een film van Joe Dante kunnen zijn.

Maar dan komen de hulpjes, of wat het ook zijn, in beeld (die met die maskers) en gaat voor mij de film snel bergafwaarts. Niet dat het heel erg slecht is. Maar de liefde en sfeer van de eerste helft, lijkt opeens weg. De figuren die ik vanaf dan te zien krijg kan ik niet zo goed waarderen. Ook de schen op zolder was het gewoon niet voor mij. Het lijkt alsof de character development afdeling ermee is gekapt na het hoofdfiguur en de gingerbread mannetjes.

Ook lijkt het alsof de film binnen de 100 minuten moest blijven. Want de tijd en ruimte die ze in het begin nemen om alles goed op de rit te zetten, gooien ze overboord in het laatste half uur.

Jammer, had veel meer kunnen zijn!

2,5*

“Ben kuklinski is always ragging on Christmas.

He even told the first graders that Santa was just a cheap marketing ploy invented to sell Pepsi.”

“Krampus” was nu eens een film waar ik echt naar uitkeek. Enerzijds omdat ik een radioreportage oppikte over een verbod in sommige Oostenrijkse dorpjes waar deze folklorefiguur (waar ik overigens nog nooit van gehoord had) en zijn helpers een voorname rol speelden. En anderzijds omdat ik benieuwd was hoe een horror-kerstfilm volgens dit formaat zou uitpakken. ’t Is eens wat anders dan de naar jaarlijkse traditie voorgeschotelde kersttroep die we op de buis te zien krijgen. Gedeeltelijk was ik een beetje teleurgesteld over deze film, daar het horror-niveau toch erbarmelijk laag ligt. Vermakelijk was het nochtans wel op bepaald vlak. Spijtig genoeg was het niet echt Krampus die op de voorgrond aantrad, maar eerder zijn trawanten. En die zagen er inderdaad uit als verklede dorpeling die juist terugkwamen van een avondje “Krampus” spelen in één of ander nietig Oostenrijks dorpje. Ik ben er alleen nog niet helemaal uit of het nu iets met Sinterklaas of de kerstman te maken heeft.

Het eerste gedeelte van de film vond ik weergaloos. Die slow-motion beelden tijdens de begingeneriek waarbij de kerstinkoop-gekte aangedikt wordt geportretteerd. Die vechtende massa en over elkaar rollende inkopers, veiligheidsmensen met stun guns, winkelbedienden die van trapladders tuimelen, vechtende kinderen in de kerstkribbe. Schitterend. Lichtelijk overdreven maar zo voelt het voor mij ook soms aan tijdens het kerstshoppen. Centraal figuur is de nog in kerstmis gelovende Max (Emjay Anthony), omringd door zijn zorgzame ouders Tom (Adam Scott) en Sarah (Toni “Miss you already” Collette), oudere zus Beth (Stefania LaVie Owen) en zijn Omi (Krista Stadler) die over een hoog knuffelgehalte beschikt en een verpersoonlijking is van het kerstfeest. Max zijn enige wens is dat kerst weer zou zijn zoals weleer. Een gezellig, warm familiefeest vol vreugde en genegenheid. Die wens wordt aardig verpest op het moment dat Sarah’s zus op de proppen komt met in haar kielzog een redelijk debiele, asociale familie. Een tactloze, door wapens bezeten vent . Twee boertige dochters die er uitzien als een duo stevige quarterbacks die rechtopstaand plassen. Een vadsige, dom voor zich uitkijkende zoon wiens enige levensdoel is om alles op te schrokken wat hij vast kan krijgen. En als kers op de taart, een drankzuchtige, betweterige tante. Dit bonte allegaartje zorgt voor chaotische toestanden vanaf het moment dat ze als een ongewenste winterstorm arriveren bij de familie Engel. De situatie escaleert volledig waarna Max zijn kerstwens verscheurd. En dat is dan het sein voor Krampus om te verschijnen.

Dit hilarisch gedeelte was schitterend. Uitermate grappig, misschien wel clichématig maar tegelijkertijd enorm herkenbaar. Ik vrees dat elk huisgezin zo’n familieaanhangsel bezit. Wat eigenlijk een periode van vredelievendheid, zelfrelativering en genegenheid zou moeten zijn, ontaard hier en daar wel eens in een familieruzie waarbij oude vetes worden bovengehaald, gevoelens van jaloezie en afgunst de bovenhand nemen en er omzeggens niets meer overblijft van het traditionele kerstgevoel. En dat is waarom Krampus en zijn helpers komen opdagen. Niet om te belonen zoals Sinterklaas of de kerstman. Maar om diegenen te straffen die niet meer geloven in kerst.

En dat is dan het begin van het griezelgedeelte van “Krampus”. Echt griezelig of angstaanjagend wordt het echter nooit. Verwacht je niet aan enge, bloederige scenes. Het lijkt eerder op een kerstversie van “Goosebumps”. Het feit dat het gericht is op jeugdigen zal hier wel iets mee te maken hebben. Spannend is het soms wel. En de speciale effecten afdeling heeft schitterend werk geleverd. De in een ijzig landschap herschapen woonwijk ziet er voortreffelijk uit. En de zich over de daken voortbewegende, ziedende Krampus met de bijbehorende akelige geluiden van ratelende kettingen en rinkelende bellen, mag je ook geslaagd noemen. Alleen de creaturen die naderhand de hele familie terroriseren, werken eerder op je lachspieren, dan je angst aan te jagen. Krampus zijn imposante gestalte is meermaals te zien. Spijtig genoeg kunnen we zijn tronie pas tegen het einde bewonderen. Op komisch vlak scoort deze horror-comedy enorm hoog. Maar de horror is juist zoals de kerstgedachte in deze film, totaal afwezig.

2,5*

Geslaagde, speelse griezelfilm. Doet qua opzet wat denken aan het betere en succesvollere

Gremlins. Ook dat was zo'n film waar in "horror" en spottende humor hand in hand gingen,

waardoor je als kijker vlug door hebt dat je het allemaal niet te serieus moet nemen.

Einde van deze krampus is trouwens wel grimmig, dus zal niet voor de allerjongsten onder ons bedoeld zijn. Dit is trouwens de eerste film die ik zie waarin de vreselijk irritante bijrolacteur David Koechner enigszins valt te pruimen, alleen dat al is een compliment waard!

Ben het volledig met je eens, hier was niks grappigs aan en ik denk ook niet dat deze film zichzelf wou beschouwen als een komedie (kan me natuurlijk vergissen). De animatie ergens in het midden van de film vond ik dan wel vrij goed gelukt, maar voor de rest heeft de film weinig te bieden.

Krampus

Om in de stemming te komen heb ik pas geleden de film “The Nightmare before Christmas (1993)“ alvast gezien, een onder andere Kerst gerelateerde film. Toch vind ik dat Krampus de eerste echte kerst film van 2016 voor mij is. The Nightmare before Christmas (1993) vond ik nou niet echt kerst waardig, en Krampus heerst dat sfeertje wel.

Toch vind ik dat Krampus zeker geen toppertje is. Ik heb bijvoorbeeld ook “A Christmas Horror Story (2015)“ en “Black Christmas (1974)“ gezien die vielen allemaal een beetje in het zelfde schuitje. Allen niet eng, een bepaald kerst sfeer waar je wel een beetje bang van word maar toch stiekem erg leuk.

Ik weet niet veel over de mythe van Krampus. Nu heb ik hier en daar wat opgezocht en daaruit blijkt gewoon dat Amerika het weer fout heeft. Krampus word in Amerika voor gedaan als het monster dat je komt opzoeken als je geen kerstbrief maakt voor de Kerstman, althans, in zo’n richting gaat het op. Ik wil daarom deze zin (die ik snel even van Wikipedia afsnoep) laten lezen: De Krampus is een beestachtige demon uit de folklore van de Alpen-regio's. Het woord komt van het Oudhoogduitse woord voor klauw: Krampen. De Krampus is in de Alpen-regio de metgezel van Sinterklaas. Hij komt voor in onder andere Oostenrijk, Hongarije, Slovenië, Kroatië, Italië en Tsjechië.. Krampus is dus een Sinterklaas mythe, waaruit de Kerstman vrij weinig iets mee te maken heeft. Samen met Zwarte Piet straft Krampus de stoute kinderen tijdens het sinterklaas feest.

Deze film verteld een leuk verhaal. Twee familie komen bij elkaar tijdens het kerstfeest. Max, maakt een kerstbrief voor de Kerstman. Tijdens het kerst diner komen zijn irritante klote nichtjes achter het briefje en vertellen het hard op voor aan de tafel. Wanneer Max woedend word verscheurt hij het briefje en gooit deze vervolgens naar buiten, Natuurvervuiling! Krampus word gewekt en teistert het dorpje (stad) waar Max woont. Om te overleven vechten ze met ze allen tegen de kwade speeltjes/wezens die Krampus met zich mee neemt.

Zoals op het eind ook te zien is, is dat de stoute kinderen die Krampus mee genomen heeft in een sneeuwglobe terecht komen. Waar ze dus voor altijd vast blijven zitten.

Ik vond de film wel geinig, leuk concept en uitwerking was ook prima. Ik moet zeggen dat ik geen voorstander was van de horror Kerst films, kerst moet vrolijk zijn. Nu ik deze heb gezien vond ik het toch erg leuk en kom op, een horror kerst film is eigenlijk ook gewoon lachen. Krampus heeft me vermaakt maar, werkt zichzelf niet echt naar top niveau waardoor de film soms blijft haken en hij zelf op het eind ietwat langdradig werd. Dat was zonde.

3.0*

Matige film over een jongen die het gehad heeft met kerst wanneer zijn familie zich niet weet te gedragen. Het begint allemaal wel leuk met de de disfunctionele familie en er wordt ook een fijne sfeer neergezet. Echter als de monsters hun intrede doen wordt het wat langdradig en een vrij clichématige horrorfilm die ook nergens spannend wordt.

Ik heb het gevoel dat deze film nooit echt de keuze kon maken tussen het zijn van een horrorfilm of het zijn van een fantasyfilm. En als een film geen keuze kan maken, dan blijft 'ie een beetje tussen wal en 't schip hangen. Dat vond ik dus het grootste minpunt aan Krampus. Wat in potentie was dit verhaal, en met alle 'monsters' echt heel tof. De cast is op zich oké op een paar van de kinderen na die vooral heen irritant zijn. Waarom is het casten van goede kindacteurs toch altijd zo moeilijk? Jammer, maar een gemiste kans deze film.

2*

4/10 (IMDB)

Leuke kerst griezelfilm

Het word nergens echt horror,en er worden wat foute keuzes gemaakt in het plot.

Maar dat kan de pret niet drukken,want vooral de sfeer vind ik wel spot on.

En verder is alles van een vermakelijk niveau met genoeg actie momenten.

Conclusie dit is een Gremlins achtige kerstfilm geworden met het hart op de juiste plek

Denk dat de vergelijking met Gremlins voor deze film wel opgaat. Hoe de familie wordt neergezet doe ook vrij "Spielberg-iaans" aan. Een paar tandjes spannender en meer horror dan Gremlins film maar nooit naar het echt pure horror werk toe. Gelukkig maar.

Had eerlijk gezegd niet verwacht dat de productie zo verzorgd was. Beeld en aankleding waren gewoon goed. Krampus is een toffe creep.

Wel leuk dus.

Fijn en rauw kerstsprookje... Zeker geen film voor de familie.

Kerstmis... Dat moet gevierd worden, en hoe meer ziel hoe meer vreugd... vind moeder Sarah. En of de andere stamboom totaal andere principes heeft, enkele asociale kutkinderen en een schreeuwerige tante... Het wordt een gezellige maaltijd, maar alles loopt natuurlijk weer eens flink aan de hand en voor onze Max is de kerstmis weer grondig verpest. Hij geloofd er niet meer in... en of het onschuldig is of niet... Dat zal de familie duur komen te staan. Ineens is er een sneeuwstorm... en vervolgens horen we vreemde geluiden en gebeuren er weer eens rare dingen. Ik ging er lekker voor zitten en wachtte af. Nouja... Zoals het in een horrorfilm gaat: Een onheilspellend begin, wat gebeurd er met ons? etc etc... Zoektocht in de sneeuw... en dan uiteindelijk barst het feest los.

De familie moet het hier opnemen tegen demonische teddyberen, koekmeneertjes, vogels... verdere hele raar uitziende wezens, en meer... veel meer...

En verwacht ook niet dat het, ondanks al die gekkigheiden, iets vrolijks gaat worden. Ik vond de film nog tamelijk rauw en meedogenloos op sommige momenten en het sfeertje is op den duur meer duister dan feestelijk... De sprankelende kerst-dingetjes weten hier wel sfeer te creëren op de achtergrond en vele beelden en momenten blijven oogstrelend... Het einde... Ja... Poehpoeh... Niet echt origineel, maar toch had je die jongen wel het geluk gegund na zo'n nachtmerrie.

Ja, toch een buitengewone ervaring voor een Hollywood-film. Ik weet niet of het de bedoeling van de regisseur was dat deze iets dieper ging, maar hij spookte na twee dagen nog wel een beetje door mijn hoofd. Degelijk is ie zeker niet.

4,0*

Een jaar eerder rond de kerstperiode ook al twee pogingen ondernomen maar tot twee keer toe daarbij in slaap gevallen. Kwam toendertijd totaal niet door de opening heen waar een familie bij elkaar samen komt om kerst te vieren, terwijl de familie niet een typische familie is die goed met elkaar kan opschieten, laat staan elkaar mogen.

En aangezien het nu weer kerst was, een nieuwe poging ondernomen om Krampus toch eens af te kijken. En niet geheel onverwachts was ik mij weer aan het ergeren om de opening met de familie waarbij die kinderen zo irritant zijn dat je ze achter de muur zou willen plakken. Dat stuk heb ik dan ook even gelaten voor wat het was en gauw doorgegaan met de gebeurtenissen daarna. Die gebeurtenissen waren een stuk hoopvoller.

Zo gaat de dochter in de sneeuw op pad en maakt het kennis met Krampus. De sfeer begint dan op te komen en de eerste spanning is aanwezig. Er komt vaart in de film, wat het geheel zonder meer na de saaie opening veel goed doet. De film begint dan behoorlijk los te gaan, en de ene na het andere monster maakt zijn intrede. De film lijkt te schommelen en niet te kunnen kiezen tussen horror of fantasy, maar gelukkig maakt de verschijningen van de elfen een hoop goed.

Krampus is niet een film die ik elk jaar rondom kerst zal opzetten, maar achteraf gezien wel een betere film dan ik een jaar eerder had gedacht.

Krampus is niet zó slecht als ik eigenlijk vooraf deed vermoeden.Maar helemaal bevredigend was de film ook niet. Regisseur Michael Dougherty debuteerde in 2007 met Trick 'r Treat (2007), een fantastische omnibushorrorfilm die zich afspeelt op Halloween. Pas 8 jaar later kwam hij met een tweede speelfilm en ditmaal speelt het zich rond de kerst af. De Krampus is een beestachtige demon uit de folklore van de Alpen-regio's en is daar bekend als de boosaardige tegenhanger/hulp van Sint Nikolaas, enigszins vergelijkbaar met onze zwarte Piet. Alleen hier wordt hij meer als de kwaadaardige tweelingbroer van de kerstman geprojecteerd.

De Christmas-shopping in slo-mo en de daarop volgende taferelen van de frustratie, de stress, het eten en de familie brachten mij aan het begin op het verkeerde been. Ik had al heel gauw zo iets van oh nee, dit wordt helemaal niets. De cliche-personages met de al even bekende humor trekken de film nogal naar beneden, wat bijzonder jammer was. Maar als Omi (Waarom zat er een Duits sprekende oma in?) een verhaal vertelt over vroeger (wij zien dit in animatie) barst de horror los! Er is niet echt gore of bloed te zien in de traditionele zin van het woord, maar alle demonen en andere wezens zien er bizar en angstwekkend uit. Van een soort kruising tussen een monster en een clown tot verschillende poppen en ander speelgoed dat tot leven komt. Geen wonder dat deze er visueel zo goed uit zien want niemand minder dan Weta Workshop (The Lord of The Rings-trilogie of Mad Max: Fury Road) was verantwoordelijk voor de effecten. Ze leveren echt topwerk!

Hierdoor werd het toch een onderhoudende film die wat traag van start ging en waarvan de personages misschien een beetje te cliché zijn. Maar als de film dan eenmaal losbarst is toch wel een erg leuke, snelle, spannende horror-kerstfilm, waarbij veel aandacht werd besteed aan de vormgeving van zo’n beetje alles.

Flauw. Een ellenlange serie horror en kerstclichés die al vlug tegenvallen, speelgoed met tanden, een stoer omaatje die het opneemt tegen een gebocheld kerstmanmonster. Vond het in zijn geheel een onbevredigende film; voor kinderen zeker veel te eng, maar voor wie uit is op een goede horror is dit ook wel teleurstellend.

Ik vind deze film gewoon ontzettend leuk! Niet echt horror maar ook grappige stukjes zoals met gingerbread. Hahaha.
Heerlijk in de kerstsfeer.

Kan het niet goed uitleggen wat er aan is maar het heeft gewoon een goede sfeer.

Het einde is goed. Hij kreeg wat hij wenste op het eind. Hij wilde kerst vieren zoals het vroeger was. Dus dan krijgt hij dat. Net zoals de vele andere mensen. Gezien al die globes die er stonden.

Een amusante PG-13 horrorkomedie, die al in zijn openingscredits laat zien dat je geen enge horror moet verwachten. Sterker nog, de eerste akte van de film oogt meer als een Home Alone/Christmas Vacation familie-komedie. Maar wat verwacht je ook met komische acteurs als David Koechner, Adam Scott of de onlangs overleden Conchata Ferrell. Alleen de aanwezigheid van Toni Collette kan sterk het gevoel van een horrorfilm geven. Die beste dame zit het ook niet vaak mee qua families in film. Ook in Krampus heeft ze het niet zo getroffen met haar bloedverwanten. We zien een amusante chaos en het zou mij - mede ook door het design van het huis - niet verbazen als de hoofdrolspeler op een ochtend wakker werd en zijn familie was op vakantie zonder hem en twee boeven proberen zijn huis in te komen.

Maar in plaats van Joe Pesci en Daniel Stern krijgen we Krampus, een soort minder controversiële Zwarte Piet. Maar dit monster fungeert niet alleen, als hij verschijnt worden ook koekjes en speelgoedpoppen je grote vijand. Dus zit ik ineens te kijken naar een halve remake van de Full Moon films Gingerdead Man én Demonic Toys van Full Moon. Dat was enigszins verrassend. De film blijft PG13, dus het blijft allemaal tamelijk braaf, maar geregeld zoekt Michael Dougherty de grens een beetje op. Krampus zit vol met leuke creaties en het is fijn om de typetjes in de film te zien vechten met koekjes en dodelijk speelgoed. En ook het titelfiguur is een fijne verschijning. Ik gok dat met een R-rating de film net iets leuker en lomper had kunnen zijn, maar ach; met een duistere maar soms ook zoete familiehorror op z’n tijd is ook niets mis.

3,5 sterren.