Krampus (2015)

Familie kersthorror met op zich best een leuke cast, maar ik vond het toch een beetje te kinderachtig. Misschien niet voor de kleintjes maar voor de wat oudere jeugd. Ik vind komedie en horror meestal niet zo'n goede mix, het één heft het ander een beetje op. Het verhaal is niet al te interessant en het einde is gewoon slecht. Eng is het niet en grappig ook al niet. Ook de special fx zijn matig en alles bij elkaar is het geen film waar ik van heb kunnen genieten. Leuk voor de jeugd misschien maar voor een volwassen vent als ik is het gewoon niet goed genoeg.

Het is een leuke komische film met lelijke monsters als een extra voor een leuke avond.

Aangezien het buiten totaal niet op Lente lijkt, kun je net zo goed in April een kerstfilm kijken!

De sfeer zat er in het begin al meteen goed in. De opening zette de toon voor de film. Kreeg er zelfs een beetje een 'National Lampoons christmas vacation' gevoel bij! En dat is voor een kerstfilm zeer positief. Ook de Oma die echt Duits spreekt... dikke Kudo's daarvoor! Hoeveel Hollywoodfilms verknallen het niet door iemand te pakken die niet de taal spreekt.

Als deze oma op een gegeven moment een verhaaltje verteld, ben ik verkocht! Ik denk 'dit is een klassieker'. Tot 2/3 van de film zou het zomaar een film van Joe Dante kunnen zijn.

Maar dan komen de hulpjes, of wat het ook zijn, in beeld (die met die maskers) en gaat voor mij de film snel bergafwaarts. Niet dat het heel erg slecht is. Maar de liefde en sfeer van de eerste helft, lijkt opeens weg. De figuren die ik vanaf dan te zien krijg kan ik niet zo goed waarderen. Ook de schen op zolder was het gewoon niet voor mij. Het lijkt alsof de character development afdeling ermee is gekapt na het hoofdfiguur en de gingerbread mannetjes.

Ook lijkt het alsof de film binnen de 100 minuten moest blijven. Want de tijd en ruimte die ze in het begin nemen om alles goed op de rit te zetten, gooien ze overboord in het laatste half uur.

Jammer, had veel meer kunnen zijn!

2,5*

Niet echt goed en niet echt slecht, al vond ik het laatste gedeelte toch wat te rommelig overkomen.

Wat een zure reacties hier. Ik heb wel genoten van deze melige speelgoedhorror. Kleine 4*

Begon nogal..euh.. herkenbaar door op een humorvolle manier de familiewrijving tijdens de kerstdagen uitvergroot uit te beelden. Vind dit wel grappig gedaan.
Helaas stelde de rest van de film ietwat teleur. Lelijke "monsters" en de film voelde mijns inziens wat afgeraffeld aan.

het was toch voor 12 jaar

“Ben kuklinski is always ragging on Christmas.

He even told the first graders that Santa was just a cheap marketing ploy invented to sell Pepsi.”

“Krampus” was nu eens een film waar ik echt naar uitkeek. Enerzijds omdat ik een radioreportage oppikte over een verbod in sommige Oostenrijkse dorpjes waar deze folklorefiguur (waar ik overigens nog nooit van gehoord had) en zijn helpers een voorname rol speelden. En anderzijds omdat ik benieuwd was hoe een horror-kerstfilm volgens dit formaat zou uitpakken. ’t Is eens wat anders dan de naar jaarlijkse traditie voorgeschotelde kersttroep die we op de buis te zien krijgen. Gedeeltelijk was ik een beetje teleurgesteld over deze film, daar het horror-niveau toch erbarmelijk laag ligt. Vermakelijk was het nochtans wel op bepaald vlak. Spijtig genoeg was het niet echt Krampus die op de voorgrond aantrad, maar eerder zijn trawanten. En die zagen er inderdaad uit als verklede dorpeling die juist terugkwamen van een avondje “Krampus” spelen in één of ander nietig Oostenrijks dorpje. Ik ben er alleen nog niet helemaal uit of het nu iets met Sinterklaas of de kerstman te maken heeft.

Het eerste gedeelte van de film vond ik weergaloos. Die slow-motion beelden tijdens de begingeneriek waarbij de kerstinkoop-gekte aangedikt wordt geportretteerd. Die vechtende massa en over elkaar rollende inkopers, veiligheidsmensen met stun guns, winkelbedienden die van trapladders tuimelen, vechtende kinderen in de kerstkribbe. Schitterend. Lichtelijk overdreven maar zo voelt het voor mij ook soms aan tijdens het kerstshoppen. Centraal figuur is de nog in kerstmis gelovende Max (Emjay Anthony), omringd door zijn zorgzame ouders Tom (Adam Scott) en Sarah (Toni “Miss you already” Collette), oudere zus Beth (Stefania LaVie Owen) en zijn Omi (Krista Stadler) die over een hoog knuffelgehalte beschikt en een verpersoonlijking is van het kerstfeest. Max zijn enige wens is dat kerst weer zou zijn zoals weleer. Een gezellig, warm familiefeest vol vreugde en genegenheid. Die wens wordt aardig verpest op het moment dat Sarah’s zus op de proppen komt met in haar kielzog een redelijk debiele, asociale familie. Een tactloze, door wapens bezeten vent . Twee boertige dochters die er uitzien als een duo stevige quarterbacks die rechtopstaand plassen. Een vadsige, dom voor zich uitkijkende zoon wiens enige levensdoel is om alles op te schrokken wat hij vast kan krijgen. En als kers op de taart, een drankzuchtige, betweterige tante. Dit bonte allegaartje zorgt voor chaotische toestanden vanaf het moment dat ze als een ongewenste winterstorm arriveren bij de familie Engel. De situatie escaleert volledig waarna Max zijn kerstwens verscheurd. En dat is dan het sein voor Krampus om te verschijnen.

Dit hilarisch gedeelte was schitterend. Uitermate grappig, misschien wel clichématig maar tegelijkertijd enorm herkenbaar. Ik vrees dat elk huisgezin zo’n familieaanhangsel bezit. Wat eigenlijk een periode van vredelievendheid, zelfrelativering en genegenheid zou moeten zijn, ontaard hier en daar wel eens in een familieruzie waarbij oude vetes worden bovengehaald, gevoelens van jaloezie en afgunst de bovenhand nemen en er omzeggens niets meer overblijft van het traditionele kerstgevoel. En dat is waarom Krampus en zijn helpers komen opdagen. Niet om te belonen zoals Sinterklaas of de kerstman. Maar om diegenen te straffen die niet meer geloven in kerst.

En dat is dan het begin van het griezelgedeelte van “Krampus”. Echt griezelig of angstaanjagend wordt het echter nooit. Verwacht je niet aan enge, bloederige scenes. Het lijkt eerder op een kerstversie van “Goosebumps”. Het feit dat het gericht is op jeugdigen zal hier wel iets mee te maken hebben. Spannend is het soms wel. En de speciale effecten afdeling heeft schitterend werk geleverd. De in een ijzig landschap herschapen woonwijk ziet er voortreffelijk uit. En de zich over de daken voortbewegende, ziedende Krampus met de bijbehorende akelige geluiden van ratelende kettingen en rinkelende bellen, mag je ook geslaagd noemen. Alleen de creaturen die naderhand de hele familie terroriseren, werken eerder op je lachspieren, dan je angst aan te jagen. Krampus zijn imposante gestalte is meermaals te zien. Spijtig genoeg kunnen we zijn tronie pas tegen het einde bewonderen. Op komisch vlak scoort deze horror-comedy enorm hoog. Maar de horror is juist zoals de kerstgedachte in deze film, totaal afwezig.

2,5*

aardige film.

het lijk er op als of er stukken uit de film zien gehaald waardoor het verhaal niet goed uit de verf komt.

meschien komt er wel een director's cut.

soms lijk het een beetje op gremlins.

Best aardige film, maar meer gericht op de jeugd vanaf 12 jaar. Het is allemaal niet te eng, je ziet niet al teveel, maar er word goed geacteerd en er zitten soms rake grappen in. Geinig dus. 3 *

Matig,.

eigenlijk wel slaap verwekkend..

maar ja... 1x gezien en dan prima..

2.0**

Geslaagde, speelse griezelfilm. Doet qua opzet wat denken aan het betere en succesvollere

Gremlins. Ook dat was zo'n film waar in "horror" en spottende humor hand in hand gingen,

waardoor je als kijker vlug door hebt dat je het allemaal niet te serieus moet nemen.

Einde van deze krampus is trouwens wel grimmig, dus zal niet voor de allerjongsten onder ons bedoeld zijn. Dit is trouwens de eerste film die ik zie waarin de vreselijk irritante bijrolacteur David Koechner enigszins valt te pruimen, alleen dat al is een compliment waard!

Zeg Pazmaster, ik weet niet of u kleine kinderen heeft en hou oud u bent, maar een ietwat zieke geest om dit 'leuk' te vinden hebt u in mijn ogen zeker wel. Zadelt u uw kleine grut met dit soort 'kijkplezier'op? Mag lijden dat ze 's nachts gillend wakker worden van nachtmerries.

En welke ziek geest bestempeld dit als 'komedie'? Die is ook rijp voor elektroshocktherapie!

Dat volwassen mensen (typisch Amerikaanse bullshit onder het mom van "als het maar geld oplevert, de moraal doet er niet toe"is hier weer typisch van toepassing. Ziek, ziek en nog eens ZIEK! Michael Dougherty en Todd Casey mogen van mij zelf het slachtoffer worden in hun eigen troep.

Ik hoop in ieder geval dat de Nederlandse Filmkeuring deze film niet vrijgeeft voor ALle leeftijden.

Het is godgeklaagd. Even ter verduidelijking: ik geloof nergens in, dus een kerkelijke reden is er bij mij niet om deze film als verderfelijk te beschouwen.

Pardon? Moet ik hierop ingaan? Nee, zonde van mijn tijd! Ga maar ergens anders je gal spuwen!

Uw reactie zegt mij al genoeg. Dus waarom zal ik daar serieus op ingaan?

Doe maar niet alsjeblieft!

Hij geeft toch aan de jeugd.. En niet (kleine) kinderen. Zo'n breed begrip is de jeugd toch niet? Ik denk dus eerder dat Pazmaster doelt op leeftijden tussen de 14 en 20. Maar verder is je reactie wat over de top vind ik en ik ga er verder ook niet op in.

Ik keek ergere films dan dit toen ik 7 was. . .

Ach vooruit, 3**.

Best redelijk geslaagd, de legende Krampus wordt prima neergezet.

Redelijke humor, de kerstsfeer wordt goed de nek omgedraaid.

Ik vond dit helemaal niks.

Niet echt te zien in welk genre deze film nou hoort; deed me een beetje denken aan National Lampoon. Heb me meer vermaakt met de bescheiden dialoog tussen Lee92 en Pazmaster.

Niet langer dan 40 minuten volgehouden.

Wel leuk , vooral eerste deel. Jammer van al die onduidelijke beelden tijdens de climax.lijkt idd wat op Gremlins en soms op Poltergeist. Krampus speelt hier voor kerstman terwijl hij volgens folklore ook rond 5 december zou komen als hulp van st Nicolaas (zwarte piet dus ) Wellicht idee om voortaan Krampussen mee te nemen op de boot van Sinterklaas dan kunnen die zwarte,witte,groene of blauwe pieten thuisblijven.

Films als Krampus zien we de laatste jaren eigenlijk te weinig, want waar horrorfilms van tegenwoordig vaak rusten op een overdaad aan CGI slaat Krampus de spijker precies op zijn kop. Zo zien de kwade speelgoed demonen er heerlijk retro uit en daar komt bij dat het allemaal prachtig gemaakt is. Het verhaal heeft eigenlijk maar weinig om het lijf, maar dat is gek genoeg direct waar de kracht van de film ligt. Want waar de film als een heuse kerstfilm start en daarbij ook de juiste sfeer weet te creëren, slaat dit sfeertje al snel om richting een naargeestig, maar ook humoristische vertelling over de schaduw van de Kerstman genaamd Krampus. Krampus komt alleen daar waar alle hoop en geloof is verdwenen en dat klinkt eigenlijk verrassend goed!

Als de stroom uitvalt en Max en zijn familie nog geen idee hebben wat ze te wachten staat, staan er ook direct mysterieuze sneeuwmannen buiten die Max nogal bang maken. Deze opbouw naar het uiteindelijke terreur wordt gedoseerd opgevoerd en voelt hierdoor dan ook geen seconde te traag aan. Natuurlijk worden er door de familieleden de meest onlogische beslissingen genomen, maar dat is natuurlijk één van de hoofdingrediënten bij dit genre. Als de zus van Max naar haar vriendje op zoek gaat en Krampus over de daken van de huizen achter haar aan ziet komen, wordt de spanning steeds verder opgevoerd. Het zorgt direct voor een naargeestig sfeertje dat de makers de rest van de film weten te behouden. Een leuk gegeven is dat niemand veilig is in de film en iedereen eigenlijk op elk moment het slachtoffer van Krampus kan worden.

Het slot van de film is één van de meest vermakelijke eindgenerieken die we in jaren in horrorfilms hebben gezien. Natuurlijk zijn de horrorfilms van tegenwoordig veranderd en zien deze er ook steeds realistischer uit, maar Krampus weet door zijn af en toe bijna Tim Burton-achtige scènes een flink onderbuik gevoel te creëren. Hier wordt een goede dosis humor aan toegevoegd waardoor de balans van de film erg goed is. Het einde is uiteindelijk best ontluisterend en zal de kijker misschien iets wat geschokt achterlaten. Het maakt dat ik direct kan concluderen dat Krampus voor de echte jaren 80 en 90 horrorliefhebber een must is om te bekijken.

Krampus is horror-komedie die regelrecht uit de jaren 80 lijkt te zijn gestapt. Een verademing want dit soort films zien we veel te weinig. Waar de meeste films in dit genre verzuipen door overdadig gebruik van CGI doet Krampus de sfeer eer aan door dat niet te doen. Zo ziet het demonische speelgoed er prachtig uit. Daarbij neemt Krampus zichzelf gelukkig geen seconde serieus en dit gecombineerd met het heerlijke kerstsfeertje dat verandert naar een naargeestige nachtmerrie zorgen ervoor dat je dik anderhalf uur kan genieten. Dat het hier in feite om een kerstfilm gaat die in de lentemaand op Blu-ray en dvd verscheen moet je niet laten tegenhouden, want iedere zichzelf respecterende horrorliefhebber zal zichzelf tekort doen door Krampus over te slaan.

Ben het volledig met je eens, hier was niks grappigs aan en ik denk ook niet dat deze film zichzelf wou beschouwen als een komedie (kan me natuurlijk vergissen). De animatie ergens in het midden van de film vond ik dan wel vrij goed gelukt, maar voor de rest heeft de film weinig te bieden.

Krampus is een aparte mengeling van stijlen. Het ene moment lijkt de film een serieus horror / dramaverhaal te vertellen over een ruziënde familie die door een monster wordt geterroriseerd, het andere moment lijkt het een bewuste “zo slecht dat het goed is” cheesy horrorfilm te zijn, het andere moment lijkt het een absurdistische actiekomedie te zijn met een griezelthema. Wat Krampus ook deed: de balans tussen deze stijlen werkte niet goed. Er was van alles een beetje, maar geen van deze stijlen werd voldoende uitgedacht om het tot zijn volle potentie te komen. Als resultaat is Krampus een film met een paar leuke ideeën waar nooit iets sterks mee word gedaan.

Mijn grootste hinder met Krampus is dat de personages zo dusdanig onaangenaam waren, zo dusdanig ongeloofwaardig dat ik nooit voor ze juichte tijdens de film. De familie hebben ze intentioneel hatelijk gemaakt. Dit is echter één van de intentioneel hatelijke personages waarbij ze iets te hard hun best deden om hun onaangenaam te maken, waardoor het eerder onplezierig was om ze te volgen en ik nooit meelij kon voelen wanneer het verhaal serieus werd. Hun reacties op de situaties zijn soms zo onrealistisch dat het eerder grappig werd. Om een voorbeeld te noemen: wanneer de dochter vermoedelijk is vermoord door een monster reageren de ouders heel neutraal. Weinig zorgen of schokkering, alsof haar fiets een lekke band heeft in plaats van haar leven in gevaar zit. Het zijn dit soort reacties die voor meerdere “zo slecht dat het goed is” momenten kon zorgen.

Wat vreemd is aan Krampus is dat het helft van te tijd aanvoelde alsof het bedoeld was is een komedie en de film bewust was van zijn cheesy gehalte, alsof het de bedoeling was te lachen om de keuzes van de personages of om de absurdistische dingen die ze overkwamen, maar in de andere helft komt de film met originele ideeën & sfeervolle beelden die thuishoren in een sterke horror die serieus te nemen valt. Hierdoor krapte ik mezelf regelmatig op het hoofd, afvragend wat precies het gevoel was wat ik aan de film moest overhouden.

De sterke kanten van de film zit in de sfeervolle beelden en een paar leuke ideeën. De film slaagt goed in het neerzetten van het kersthema, en het is leuk om te zien hoe onschuldige dingen zoals sneeuwpoppen of speelgoed ineens gevaarlijk kan overkomen wanneer ze in een duistere setting worden gezet. Voor mij was het hoogtepunt de animatiesequentie waarin de oma haar achtergrond uitlegde. Deze scene was zo sterk in beeld gebracht (en het viel qua verhaal serieus te nemen) dat ik haast het idee had in een andere film te zijn gesprongen. Er zaten meerdere sterke beelden die zowel de mooiheid van sneeuw kon neerzetten als de grimmige kant van het horrorthema. Verder is Krampus, zoals gezegd, op bepaalde momenten intentioneel grappig en er waren scenes waarin ik in de lach schoot.

Als je zoekt naar een serieuze horrorfilm dan is Krampus niet iets wat ik zou aanraden. Ik had liever gewild dat de film een bepaalde stijl koos en deze van begin tot eind vasthield. Nu is het een film waarbij ik niet zou kunnen zeggen welke stemming of interesse gebied het zou aanspreken, geziene het niet een stijl vast lijkt te houden. Ik was vermaakt genoeg om te kunnen zeggen het leuk te vinden deze gezien te hebben, al was het voor sommige sfeervolle beelden en voor een paar concepten in het verhaal. Maar het is beslist geen horrorfilm die ik aanraad te zien.

2,5*

Tegen het einde aan zat ik wel een beetje te fronsen. Het was leuker geweest als Krampus gewoon de jongen had mee genomen. Dat de cirkel rond was.
Ipv dit zo halfslachtig in een boze nachtmerrie te veranderen, waarna de Krampus onze hoofdpersonen in de gaten houdt. Dat was een tikkie jammer. Maar goed. Dat is weer persoonlijk. Maar okee, ik zou het verhaal niet laten eindigen zoals ik het net beschreef. Het mag wel ietsje meer.
Evengoed leuk genoeg. Maar er zit geen madame jeanette peper in. Het blijft op die manier redelijk leuk. Ietsjes deed het aan Gremlins denken. Maar dan zonder het jaren '80 gevoel..

Toen ik hem in de bios zag was hij nog 12+. En laten we nou niet zeggen dat dit voor 16 jaar en ouder is. Die hebben vast wel ergere dingen gezien dan deze film.

Jezus man wat ben jij een zeikvent zeg.. Ik dacht dat vrouwen erg waren. Als je altijd maar commentaar hebt op Amerikaanse films kijk ze dan niet. Oke als je een mening hebt maar om zo uit je slof te vliegen om iets waar je nog te achterlijk voor bent om te begrijpen gaat bij mij net iets te ver.

MVG!

Krampus

Om in de stemming te komen heb ik pas geleden de film “The Nightmare before Christmas (1993)“ alvast gezien, een onder andere Kerst gerelateerde film. Toch vind ik dat Krampus de eerste echte kerst film van 2016 voor mij is. The Nightmare before Christmas (1993) vond ik nou niet echt kerst waardig, en Krampus heerst dat sfeertje wel.

Toch vind ik dat Krampus zeker geen toppertje is. Ik heb bijvoorbeeld ook “A Christmas Horror Story (2015)“ en “Black Christmas (1974)“ gezien die vielen allemaal een beetje in het zelfde schuitje. Allen niet eng, een bepaald kerst sfeer waar je wel een beetje bang van word maar toch stiekem erg leuk.

Ik weet niet veel over de mythe van Krampus. Nu heb ik hier en daar wat opgezocht en daaruit blijkt gewoon dat Amerika het weer fout heeft. Krampus word in Amerika voor gedaan als het monster dat je komt opzoeken als je geen kerstbrief maakt voor de Kerstman, althans, in zo’n richting gaat het op. Ik wil daarom deze zin (die ik snel even van Wikipedia afsnoep) laten lezen: De Krampus is een beestachtige demon uit de folklore van de Alpen-regio's. Het woord komt van het Oudhoogduitse woord voor klauw: Krampen. De Krampus is in de Alpen-regio de metgezel van Sinterklaas. Hij komt voor in onder andere Oostenrijk, Hongarije, Slovenië, Kroatië, Italië en Tsjechië.. Krampus is dus een Sinterklaas mythe, waaruit de Kerstman vrij weinig iets mee te maken heeft. Samen met Zwarte Piet straft Krampus de stoute kinderen tijdens het sinterklaas feest.

Deze film verteld een leuk verhaal. Twee familie komen bij elkaar tijdens het kerstfeest. Max, maakt een kerstbrief voor de Kerstman. Tijdens het kerst diner komen zijn irritante klote nichtjes achter het briefje en vertellen het hard op voor aan de tafel. Wanneer Max woedend word verscheurt hij het briefje en gooit deze vervolgens naar buiten, Natuurvervuiling! Krampus word gewekt en teistert het dorpje (stad) waar Max woont. Om te overleven vechten ze met ze allen tegen de kwade speeltjes/wezens die Krampus met zich mee neemt.

Zoals op het eind ook te zien is, is dat de stoute kinderen die Krampus mee genomen heeft in een sneeuwglobe terecht komen. Waar ze dus voor altijd vast blijven zitten.

Ik vond de film wel geinig, leuk concept en uitwerking was ook prima. Ik moet zeggen dat ik geen voorstander was van de horror Kerst films, kerst moet vrolijk zijn. Nu ik deze heb gezien vond ik het toch erg leuk en kom op, een horror kerst film is eigenlijk ook gewoon lachen. Krampus heeft me vermaakt maar, werkt zichzelf niet echt naar top niveau waardoor de film soms blijft haken en hij zelf op het eind ietwat langdradig werd. Dat was zonde.

3.0*

Matige film over een jongen die het gehad heeft met kerst wanneer zijn familie zich niet weet te gedragen. Het begint allemaal wel leuk met de de disfunctionele familie en er wordt ook een fijne sfeer neergezet. Echter als de monsters hun intrede doen wordt het wat langdradig en een vrij clichématige horrorfilm die ook nergens spannend wordt.

Bijzonder sfeervolle horror/comedy rond kerst. Bijzonder mooie animaties en special effect. Lekkere kerstsfeer ook! Het deed me op momenten denken aan de Gremlins. Echt eng of spannend werd het niet, komisch zeker wel.