Jigureul Jikyeora! (2003)

Poster is misleidend, het lijkt net een komedy, terwijl dat niet helemaal zo is. Er hangt een duister sfeer in de film, niet echt mijn film.

2

Ambitieuze, zeer bizarre film over de belevingswereld van een krankzinnig persoon. De film combineert op intelligente wijze elementen uit allerlei genres, van komedie en thriller tot drama en science-fiction. Het resultaat is bijzonder origineel maar nogal onevenwichtig en in ieder geval veel te lang. Visueel fraai in elkaar gezet, maar het sporadisch over de top akteerwerk en de steeds wisselende toon zorgen voor een nogal vermoeiende kijkervaring.

Een soort mix van de energieke übergekkigheid van Hitoshi Matsumoto en de conspiracy-thematiek van Terry Gilliam (of zo). Maar dan wel in een cheape uitvoering a la (de hier onbekende) Minoru Kawasaki. Veelal leuk, soms niet, sowieso wel weer wat (te) lang.

Een Tartan Asia Extreme dvd voor 5 euro in de tweedehandskelder van Concerto... Die laat je natuurlijk niet liggen. Ondanks vele lovende reacties kwamen er toch wel die wrijvingen die me zeiden dat dit misschien een best wel zoutloos filmpje ging worden.

En inderdaad... In het begin heb je nog zoiets... Wat moet ik ermee? Hier zijn al zoveel, al dan niet gelukte als mislukte, pogingen mee gedaan... Heb ik al veel vaker gezien enzovoort... Maar, dat veranderd toch wel met het moment.

We krijgen hier te maken met een een of andere whacko die in van alles geloofd wat overduidelijk niet bestaat. Zo is hij een bewoner van een zogenaamd Groen Planeet en is het hem gelukt om een... Nouja, ik noem het maar Planeetvijand te gijzelend en vast te zetten in zijn kelder... Waar hij toch wel hele merkwaardige experimenten met de man uithaalt. Het lijkt in eerste instantie nog vrij cartoonesk en zachtzinnig te zijn, komt die gegijzelde ook best vaak grappig over in plaats van dat het een schrijnend martelschouwspel wordt... Maar... Dat wordt toch naderhand steeds extremer. Dan een twist die ik niet meer zo snel vergeten... Met dingen als dat de ontvoerde zakenman, door middel van dagboeken en het lugubere Buffelo Bill achtige kelder (met dat toepasselijke jaren 50 Doowoop muziek op de achtergrond) erachter komt wat er in deze jongeman omgaat. Ai... Dat de Zuid-Koreaanse maatschappij het hier even aan de stok krijgt is wel heel overduidelijk... Ook de mensheid zelf overigens...

En zo weet de film continu te pendelen tussen fantasie en werkelijkheid en is het gewoon één buitengewone surrealistische trip... die zowel op je lachspieren als je emoties werkt. Die vooroordelen die ik erover had.... Wat bezielde me.

En dan dat einde in de UFO... Een giller...

Ja, wat heb ik hier toch in hemelsnaam zitten kijken? Een jeugdtraumaverwerking? Een drugstrip? Maffe fantasie waar Miike graag voor wakker gemaakt wilt worden? Een stomp in de maag? Ik weet het niet...

4,5*

Is het de dubbele editie?

De mijne was een 2-disc, ja.

Komt in februari uit op blu ray en 4k bij Arrow