Thirteen (2003)

Sorry, maar daar zal toch wel iets meer aan de hand geweest zijn dan een film.

Goede vraag.. ik kende haar 9 jaar geleden nog niet

mm goede film als je qua acteerprestaties kijkt, Tracy weet haar rol echt goed neer te zetten.. maar aan de andere kant haalt ze elke keer het bloed zo onder mijn nagels vandaan dat ik zo'n hekel aan haar krijg dat ik de film maar moeilijk te verdragen vind. Mateloos irriteren

Goede cast,goed verhaal maar ik ergerde me aan een ding,de camera,volgens mij is die film met een handcamera gemaakt want het beeld stond geen seconde stil.Hoewel de cast perfect was het ook weer geen echte top film.

Goede film, sterke cast.

Vermakelijk, alhoewel soms had ik zoiets van, Wat een rotmeiden.

Toch prima film en zeker 4* waard

Goed verhaal, goeie boodschap en goede cast. Vond de film erg heftig!

Absurde film,

Heb nog nooit zo weinig sympathie gehad voor een personage. Van begin tot eind ontzettend vervelend geacteerd door vrijwel de gehele cast. Vooral die moeder was echt verschrikkelijk. Film zit bovendien nog eens veel te vol met elk soort ellende die een tiener maar kan overkomen, zonder dat het ook maar enige sympathie oproept. De hele overgang van braaf, dichtend meisje naar ontspoorde tiener gaat ook veel te snel. Een overgang is het eigenlijk niet eens te noemen, van de een op de andere dag beslist ze gewoon populair te willen zijn en gaat het van kwaad tot erger.

Camerawerk is ook ronduit vervelend, vaak een schuddende camera die de boel alleen maar erger maakt. En dan die laatste scéne, wat de neuq moest dat voorstellen? 1.5*

13 is wel heel jong voor die dingen, eerder 16.

3,0*

ik vond het een goede film. ik hou van zulk soort films..

en ik had dus een vraagje, zijn er meer soortgelijke films als thirteen?

Crazy/Beautifull met Kirsten Dunst

De films van Larry Clark en dan vooral Kids worden hier nog wel eens mee vergeleken. Wel een heel stuk harder en rauwer vind ik zelf, maar wel een enorme aanrader!

zeer mooi film,met uitstekend gespeelde rollen van de twee meiden.

goed thema ook.

Sorry maar meisjes van 13 kunnen rare dingen doen....en vergeet niet dat het Amerika is...daar is 13 toch weer anders dan in ons kikkerlandje...

Deze stond al een tijdje op m'n lijst en onlangs was hij eens op tv. Het was geen misse film die een blik werpt in het leven van een dertienjarige. De film komt erg realistisch over en is toch van een ander kaliber dan een Vijftv film. Deze film is dan ook veel minder melodramatisch. Ook goed geacteerd door de meisjes.

Deze hoef 'k wel niet direct op dvd te hebben, maar hij was eens goed om via tv te bekijken.

Ik denk dat de film net daar over ging: WAKE UP. Je kan maar beter alert zijn. Het zijn extremen, maar die komen dus overal voor.

OP dat punt vele malen sterker dan KIDS.

mogen kinderen nu ook al geen plezier meer hebben

ooit gezien toen ik 16 was. maakte toen veel indruk. nu 7 jaar later: overgedramatiseerde light versie van de werkelijkheid

Uitstekende film over een meisje dat steeds verder gaat om 'erbij' te horen. De film geeft een nogal hard beeld van de tienerwereld, maar komt ondanks de dramatische ontwikkelingen wel realistisch over. Redelijk deprimerend van toon (dat wordt versterkt door het langzaam verdwijnen van de kleur). Sterk acteerwerk, waarbij dit toch wel de doorbraak betekende voor Evan Rachel Wood.

Ze zouden deze film eigenlijk op scholen moet laten draaien.

Weer een hele boeiende coming on age film, maar dan ook weer de minder zonnige kant van dat term, netzoals wat Larry Clark doet. Alleen is Thirteen weer wat milder vergeleken met de films van Clark, maar desalnietemin niet minder schokkend of provocerend. Thirteen schetst hier een uiterste geval van het losgeslagen puberen neer en we krijgen te maken met het 13 jarige meisje Tracy. Tracy is dan het dito type eigenwijze pubermeisje die door geklets van de omgeving bang is buitengesloten te worden en meer bezig is met der uiterlijk dan met der leven, waardoor ze juist derzelf belachelijk maakt en uitgelachen word. Thuis heeft ze het niet moeilijk, want haar moeder is nog best een tolerante vrolijke jong-geestige vrouw die een hoop slikt van der dochter. Maarja je weet het met pubers, het is nooit goed. Dan lijkt er toch een licht aan het einde van de tunnel te komen (?) wanneer ze optrekt met Evie, het mooiste meisje van de school. Zij sleurt der mee in de wereld van de perfectie door allerlij dure kleren en kettingen te stelen, door te pronken bij de beruchte jongens, afin, alles waar zo'n eigenwijze tiener over droomt. En dat eigenwijsheid kan nog wel eens fatale gevolgen hebben.

Want uiteindelijk word de wil alleen maar groter en gaat zij met de macht die ze heeft gekregen ook nog 's nachts samen met Evie stiekem naar wilde feestjes, waar ze haar eerste drugs gebruikt, alcohol drinkt, uiteindelijk met jan en alleman de nest in wil duiken, na de eerste keer seks, en natuurlijk ook veel liegt in de vertrouwde omgeving. Maargoed, hoe lang kan je blijven liegen? En natuurlijk word het ook steeds van kwaad tot erger. De eigenwijsheid, stiekem doen en ongehoorzaamheid word steeds extremer en schrijnender. Vooral de dubbelgevoel van overwinning en schaamte waardoor Tracy ook nog in dereigen snijd. De comfrontaties met de familie zijn ook best kippenvelverwekkend, vooral wanneer Tracy's moeder allemaal drugs in haar kamer vind en wanneer de moeder van Evie meedogenloos is om de arm van Tracy aan der moeder te laten zien.

Het einde is ook een behoorlijke brok in je keel en tranen in je ogen.

Afijn, Thirteen is gewoon weer zo'n schrijnende portret van hoe een heel lief meisje die inteligent en sympathiek is uiteindelijk in volkomen verkeerde handen valt en vervolgens omslaat in een losgeslagen, ongeleid projectiel die alle grenzen overschrijd wat je dan echt geen puberen, experimenteren of kattekwaad meer kan noemen. En dat is natuurlijk nog best wel slikken als je je bedenkt dat je misschien later zelf ook kinderen wilt.

4,0*

Dit blijft 1 van mijn favoriete films. Evan Rachel Wood laat met deze film direct zien wat ze allemaal in haar mars heeft en dat is heel wat. Zo jong en zo getalenteerd.

En dan Nikki Reed die dit script op 13-jarige leeftijd geschreven heeft!

Gedeeltelijk gebaseerd op haar eigen ervaringen.

Het acteerwerk in deze film is zo goed dat af en toe de rillingen over je rug lopen.

Je voelt zo mee met alle personen...

Heftig? ja zeker maar deze dingen gebeuren wel. Wellicht niet allemaal tegelijk bij 1 persoon of bij elke tiener maar dat ze gebeuren is een feit.

Ik vind het ook heel dapper hoe deze film het onderwerp automutilatie zo rauw en onverbloemd in beeld durft te brengen.

Iedereen herkent wel dat gevoel van erbij willen horen op de middelbare school, de vraag is alleen hoe ver ben je bereid daarvoor gaan.

In Tracy's geval verder dan ooit de bedoeling was.

4,5*

Erg indrukwekkende film, vind het ook erg knap dat Nikki Reed dit op zo jonge leeftijd heeft geschreven, en dat ze er ook nog in speelt is ook bewonderenswaardig want zal behoorlijk dichtbij komen voor haar. Maar ze speelt fantastisch net als Holly Hunter en Evan Rachel Wood natuurlijk. Zeker een film die je vandaag de dag gewoon op middelbare school moet laten zien.

4*

Mja... 't Is niet slecht, maar een echt goeie film vond ik dit ook niet, en ik heb er wel een poosje moeten over nadenken wat er nu eigenlijk mis mee is.
Het ligt, denk ik, toch vooral aan het feit dat het allemaal wat veel is, en dat het allemaal wat te snel gaat - over the top dus, waardoor het realisme verdwijnt, en het drama-gevoel dat er zou moeten zijn verloren gaat.

Tattoos, piercings, diefstal, drugs, seks,... zaken die op heel korte tijd een plaats hebben in het leven van een dertienjarig meisje met best wel een degelijke thuis - zelfs de 'bad' stiefvader zit vol goeie wil - dat er gewoon maar wil bijhoren.

Moet een film realistisch zijn ? Star Wars en Evil Dead al helemaal niet, en bij Three Musketeers en Goldfinger is er ook niks mis met een (over)dosis fantasie.
Bij Thirteen hadden een nuchtere kijk en wat meer diepgang een sterke meerwaarde betekend.

Ik vind het een harde, rauwe film over de heftige, snelle ontsporing van een meisje wat opgroeit in een disfunctioneel gezin (vader niet aanwezig, moeder in therapie en vriend in 'rehab'). Het verhaal draait niet over hoe het zover heeft kunnen komen met Tracy, maar is meer een explosie van heftig, opstandig en zelfdestructief gedrag van twee meiden die niet weten met hun wanhoop en emoties om te gaan. Mooi om Holly Hunter te zien als 'coole' moeder die zelf herstellende is en hiernaast probeert om mensen in haar omgeving op te vangen. Dit, terwijl het juist hard nodig is dat ze grenzen stelt om er zelf en haar gezin niet aan onderdoor te laten gaan. Helaas is het geen film die ik nog een keer zou willen zien. Dit heeft te maken met de drukke en onrustige manier van filmen. Daarnaast vind ik dat de film een open einde heeft. Ik kon overigens geen enkele sympathie of medelijden opbrengen voor Tracy en Evie (terwijl het erg triest is als het zover met iemand moet komen). Ik raakte als kijker behoorlijk geïrriteerd door hun gedrag. Aan de andere kant pleit het wel voor een film als deze zo onder je huid kan gaan zitten! Mijn beoordeling: 2,5 sterren.

prima film en goed geacteerd ! 4 sterren van mij

ps

verry goodlooking nice girls

Ik heb er maar een woord voor: HEFTIG!!!

Tracy was playing with Barbies before she met Evie!

Nikki Reed verwerkte haar eigen ervaringen in het script. Het hoofdpersonage Tracy - dus niet het personage dat ze zelf speelt - zou losjes op haarzelf gebaseerd zijn. Reed was bevriend met regisseur en co-scenarist Catherine Hardwicke. Voor Hardwicke was deze laagbudgetfilm (2 miljoen $) haar regiedebuut. (Later zou zij de eerste Twilight-film regisseren; de gelijkenis is ver te zoeken.) Hoofdrolspeelster Evan Rachel Wood hebben ze ontdekt in een tv-serie. Holly Hunter speelt een knappe nevenrol. Ook Vanessa Hudgens heeft een klein rolletje.

In tegenstelling tot de meeste tienermeidenfilms is dit geen lichte komedie over cheerleaders of prom queens, maar een confronterend drama over reële problemen van pubers: automutilatie, drugs, rebellie, foute vrienden... We zien hoe het brave meisje Tracy onder invloed van Evie apengedrag gaat vertonen, en hoe ver dat kan gaan. Ondanks hun wangedrag voel je toch sympathie voor de meiden. Good girls zijn immers saai; bad girls zijn opwindend. De omgeving van de meisjes weet lange tijd niet hoe hierop te reageren.

Er zijn heel wat leuke details die je de eerste keer misschien niet opmerkt: het getal 13 op de skateboardramp; het T-shirt met "Bush is a loser"; het affichegezicht met Nikki's ogen. Wanneer de twee vriendinnen gibberish met elkaar spreken, schijnen ze te zeggen: "Why does my tongue ring hurt? Maybe because you s*** d***." Het blijft echter moeilijk te verstaan, zelfs als je het weet.

Op het einde krijgen de meisjes verbod elkaar ooit nog te zien. Dat is toch wel pijnlijk. Ik vraag me af of de twee elkaar bijvoorbeeld later als volwassene toch nog eens zouden ontmoeten, en hoe ze dan op deze periode terug zouden kijken.

Matig, vooral inhoudelijk. Echt spannend wordt het nergens en het gaat allemaal zo vlug en vluchtig dat de geloofwaardigheid ver te zoeken is net als enig meeleven voelen bij de personages. Alleen al dat begin, hoe snel Tracy haar leven omgooit, dat gaat me echt te snel. De rest is vooral een verzameling van scènes die weliswaar redelijk een beeld schetsen, maar tezamen wel te saai zijn om daar anderhalf uur naar te kijken. Daarnaast ligt het er allemaal zo dik bovenop zonder enige vorm van subtiliteit en wordt alles zo uitvergroot dat de dramafactor ook verdwijnt. Bovendien is de film wat onevenwichtig met Wood als puberend meisje is de meest extreme vorm maar ook met de problemen van moeder en de thuissituatie. Uiteraard, die twee horen wel bij elkaar in de film maar voelen aan als twee films en waren sterker geweest als ze afzonderlijk waren gepakt.

Audiovisueel is het dan nog wel heel aardig, met een fijne passende soundtrack, goede snedige montage en soms best mooie, rauwe haast goedkoop aandoende beelden die wel heel goed bij het verhaal passen. Ook wordt er over de breedte goed geacteerd, met Holly Hunter en vooral Wood als uitschieters die iets van emotie weten over te brengen. 2,0*.

Growing pains in hoofdletters, want er is nogal wat aan de hand. Zo veel dat het amper past in honderd minuutjes. Het gaat al mis bij de transformatie van fatsoenlijk meisje naar losbol. Je moet iets om je film op gang te trekken, maar op deze manier mist het wel een ferme basis voor hard drama.

En dat heeft het wel nodig, aangezien de 'nieuwe' Tracy en haar directe omgeving meer afkeer dan iets anders oproepen. Wel knap geacteerd, zo is Nikki Reed aardig op dreef als manipulatief kreng, maar je zit te kijken naar een kliek waarvan de ellende voelt als het krijgen van je verdiende loon.

Wat dat betreft was een pittig einde op z'n plaats, maar het pakt enigszins besluiteloos en lafjes uit. De beeldregie werkt ook niet echt mee. Je kan het levendig noemen, maar ik vond het vooral oeverloos en nodeloos druk, terwijl er hier en daar te nadrukkelijk met kleurenfiltertjes wordt gewerkt.

De scène met de sproeiers mag er daarentegen wel zijn, wat dat weer niet geldt voor de soundtrack, die meestentijds niet om aan te horen is. Het zal er destijds wel bij hebben gehoord. Grootste probleem is al met al dat het geen warme aai of stevige stoot in huis heeft. Dan doet het je niet zoveel.

Ik word oud.

Dit is echt 100 minuten lang non-stop puber-chaos. Thirteen wil duidelijk controversieel uit de hoek komen en gaat daarin best ver. White Trash The Movie was ook geen verkeerde titel geweest. Hoewel het schenen schoppen soms wat geforceerd is, zit er zeker een kern van realisme in. Ik denk dat veel tieners qua mindset wel op dezelfde golflengte zitten als het hoofdpersonage. Het knappe naturel acteerwerk draagt daar zeker toe bij.

Het losse camerawerk past verder perfect bij het turbulente sfeertje en is gewoon erg cool. Net als de kleurenfiltertjes overigens, die de film nog wat extra pit geven.

Thirteen is ondertussen zelf bijna dertien jaar oud, maar moet weinig aan kracht inboeten. Als MTV vandaag een film zou maken over 'de jeugd van tegenwoordig', zou er wellicht niet veel verschil zijn. Behalve cyberpesten via Facebook misschien. Ik geloof dat wijde broekspijpen ook uit de mode zijn.

Voor de rest nog steeds relevant. Al miste ik wat relativeringsvermogen. 3*