Thirteen (2003)

't Is allemaal niet zo bijzonder origineel, beetje Ware Woensdag Avond film, beetje Kids. Wat het toch prima de moeite waard maakte was dat het inderdaad allemaal erg geloofwaardig geacteerd was. Opvallend ook dat één van de meiden ook mede-schrijfster van de film is, de film gaat over dingen die haar als 13-jarige zo ongeveer zijn overkomen.

Maar dat laatste shot... waar GING dat over?

Degelijke film, die eerder en beter gedaan is, maar toch nog makkelijk kijkt.

Misschien dat daar ook het grootste probleem van de film ligt. Het is geen mooie gedachte, ik besef het, maar ergens is de situatie van het hoofdpersonage simpelweg haar eigen fout. Niet dat ze het verdient, maar ze is er wel voor verantwoordelijk. Veel sprake van medeleven was er bij dan ook niet.

De film wordt wel degelijk in beeld gebracht, en de tijd loopt vlot. 3*, voor een solide film die ergens een beetje blijft hangen tussen kick in the groin en crowdpleaser.

Film waar ik wat dubbele gevoelens aan overhou.

Minder boeiend dan ik gedacht had. Het alom bekende verhaaltje over een meisje dat wordt meegenomen, door het populairste meisje van de school, in de wonderlijke wereld van sex, drugs en navelpiercings. Dit alles gegoten in een flitsend jasje (storend, schokkerig camerawerk; zie Ken Park voor hoe het wel moet). Ik heb het wel vaker gezien en stukken beter ook. 2,5*

echt één van de slechtste films die ik in het afgelopen jaar heb gezien. Vol verwachting bij de videotheek gehuurd maar alleen ergernis tijdens de film en erna. Ik heb deze film ergens in november 2004 gezien dus het is echt al een hele tijd geleden, maar deze film is echt een drama(en dan niet het genre) Ik kan me echt mateloos irriteteren aan het overdreven rebelleren van een keurig burger meisje tot 1 of andere slet(van de één op de andere dag). Daarnaast irriteerde ik me helemaal scheel aan het feit dat een meisje van 13(totaal niet geloofwaardig neergezet, ze lijkt minimaal 16 of 17 in de film) haar moeder zo tot wanhoop kan drijven. Voor mij zal het waarschijnlijk wel te ver van mijn bed zijn, maar door dat dit allemaal zo over the top drama is, echt een mislukte huur, 1*

Nagenoeg perfect geacteerde film over puberende dochters en alle problemen die dat op kunnen leveren. Wat mij betreft stukken beter en realistischer dan het hier al eerder aangehaalde 'Kids', al was het alleen al vanwege het acteren van de grotendeels jonge cast. Een aanrader.

3,5*.

Een best aangrijpende film die een waarschuwing wilt geven aan de kijker. Ongelooflijk wat meiden van die leeftijd in een land als Amerika eigenlijk al meemaken...zo ben je een meisje met een toekomst en zo ben je een in de goot belande crackslet...

De film is gewoon prima. Het acteerwerk is erg overtuigend en de hele sfeer is passend.

4*

Bijzondere film die ons een redelijk realistisch kijkje gunt dat helaas onderweg enige malen over de kop gaat. De dubbele moraal ten spijt is dit toch een onderhoudend en sterk geacteerd drama. Goed.

Heel aardige film. Vooral sterk geacteerd van de twee wat het meteen een stuk realistischer maakt. Behoorlijk aangrijpend ook wel, zonder dat je met een van de hoofdrolspelers hoeft mee te leven. Interessant camerawerk, hoewel ook niet altijd optimaal.

3.5*

Ik snap niet waarom mensen zo commentaar hebben op het camerawerk, ik vond het juist hartstikke goed. Het werkte juist mee met de realiteit van de film omdat het zo schokkend en verwarrend was, kon je ook via het camerawerk de emotie voelen met de ruzie scene, heel rommelig gedaan, chaotisch maar zo is het in het echt ook, alles vliegt vorbij

Wat ik dan weer raar vond was dat ze 13 waren, het was een stuk geloofwaardiger overgekomen bij mij als ze 16 waren (zo zien ze erook uit), misschien komt het omdat het eigenlijk te heftig is.

Acteerwerk ronduit fantastisch! Gewoon heel goed gedaan, vooral Evan Rachel Wood!

Hele goede film, sterk verhaal, goed camerawerk. 4,5

Zeer zwakke film. Typisch verhaaltje doordrenkt met clichés van een meisje dat meegesleurd wordt door het populairste meisje van de klas. De overgang gaat veels te snel en kwam op mij totaal niet geloofwaardig over. Daarnaast is het acteerwerk ook lang niet altijd even goed. Evan Rachel Wood moet in de film een meisje van dertien voorstellen, maar door haar drukke, overacterende spel, lijkt het er regelmatig op dat we met iemand van een jaar of vier ouder te maken hebben. Wederom erg ongeloofwaardig dus en behoorlijk irriterend op den duur ook. Ik had dan ook totaal geen medelijden met het hoofdpersonage, wiens eigen schuld het immers is wat haar hier allemaal overkomt. Verder zijn de cinematografie en de muziek van de film nog best goed, maar dat zijn wat mij betreft dan ook de enige twee positieve punten, die te melden zijn over deze totaal ongeloofwaardige film, waarbij ik echt zoiets heb van eens maar nooit meer!

1,0*

Hele harde film en realiteit.

Mooi geacteerd en goed uitgewerkt.

Zo zie je maar dat een meisje snel veranderd door slechte invloed.

4 sterren

Idd wat wavanbuuren zegt..na een paar minuten is zij van net meisje compleet omgeslagen naar populair meisje met roken, drugs etc Daardoor kwam het niet echt geloofwaardig over, die ontwikkeling had veel beter uitgewerkt kunnen worden. Dan was de impact mss hoger geweest.
Verder vond ik dat MTV achtige cameragebruik niet echt fijn, erg chaotisch. Ook de kleurfilters vond ik vervelend. En de personages begonnen allemaal gewoon irritant te worden ..
Redelijk acteerwerk, dat wel

Ik vond deze film heel indrukwekkend. En op zich werd het verhaal best realistisch weergegeven. Ik herkende in ieder geval wel veel in het verhaal van wat ik als puber af en toe een beetje om me heen zag.

Hoe de film omschreven wordt vindt ik niet echt waar het in deze film echt om gaat. Als je het voorstukje leest dan lijkt het dat het gaat alsof een onschuldig meisje door een losgeslagen vriendinnetje de afgrond in gesleept wordt. Maar eigenlijk had Tracey allang issues voordat Evie langskwam. En aangezien Tracey de eerste keer dat ze een keer wegging met Evie een portemonee jatte, geeft aan dat ze al langer de verkeerde kant aan het opgaan was.

Ik zie het meer als een verhaal waarin de moeder allerlei tekens aan de wand krijgt maar deze eigenlijk wilt negeren en wegveegt met de mantel der liefde en er vervolgens veel te laat iets mee doet. Ze had vriendlief (van moeders) en het vriendinnetje van Tracey allang het huis uit moeten schoppen.

Ik vond het acteerwerk heel sterk in deze film en het verhaal heel sterk. De eindscene was ook heel mooi en emotioneel. Ja, zeker een indrukwekkende film.

Dit is zeker te weten niet zomaar een filmpje geworden zoals vele andere..
Sex, geweld en drugs komen hier inderdaad aan bod, maar dat is juist wat de hele film zo realistisch maakt??
Je kijkt als kijker hopeloos toe hoe een eerst zo lief en normaal 13 jarig meisje steeds meer veranderd en steeds meer de afgrond wordt ingetrokken daar haar zogenaamde *vriendin*
Denk zelfs wel dat veel meiden die ook makkelijk beïnvloedbaar zijn of waren zich ook helemaal kunnen vinden in dit verhaal..
Deze film nu voor de 2de keer gezien en vond alles kloppen.. de onzekerheid van de jonge hoofd actrice komt zo realistisch over dat je moeite moet doen om er niet in mee gesleurd te worden..
Het is juist goed dat films als deze er zijn, misschien kan het sommige meiden zelfs helpen in een soort gelijke situatie..
En ik ben het er wel mee eens dat dit inderdaad een zeer uit de hand gelopen situatie is, maar de waarheid is hard en het gebeurd wel degelijk en vaker dan we misschien zullen denken..
Nee deze film is volgens mij zeker gemaakt met een boodschap! en daar slaagt deze film ook zeer goed in! bij de aftiteling blijf je achter met een leeg gevoel en duurt het nog wel even eer dat de film je pas echt los laat..
En daarom ga ik gewoon voor de volle 5 sterren.. een zeer realistische en zeer indruk makende drama film die iedereen zou moeten zien!

Ja wel goede film hoor. Evan RW is echt uitstekend (gecast) voor deze rol. Gevoelige scenes wisselen zich af met wat ruigere en mooi in beeld gebrachte stukken (scene bij de fonteinen in het park). Sleurt je mee in een achtbaan van de ene emotie naar de andere emotie.

Mindere stukjes vond ik het continue gebruik van de verschillende kleuren(-filters). Dit lag er te dik bovenop en werd te pas en te onpas gebruikt, niet heel duidelijk ook om een bepaalde stemming mee te geven.

Vond het af en toe ook wat snel gaan qua omgangsvormen, het waren ook ineens vriendinnen, terwijl dat in het echt wel even z'n tijd nodig heeft in zo'n geval.

Het einde, tja....het was best wel plotseling afgelopen. In feite was het allemaal wel logisch gegaan, maar misschien hadden we nog even willen zien dat ze in rehab was gegaan, hoe de relatie met haar moeder en broer zich herstelde, hoe het ging op school - of ze toch nog over ging naar de 3e klas, hoe het met de vader verder afliep etc etc. . Dat miste ik eigenlijk wel.

Hoe dan ook, die 4* zijn toch wel verdiend want het greep me toch wel enigszins aan en had een aantal ijzersterke scenes.

Leuke film die weer is een leuke, maar ook harde inzicht geeft in de pubergeneratie van Amerika. Nikki Reed, Evan Rachel Wood en Holly Hunter zijn alle drie in topvorm en die slepen je eigenlijk ondanks het simpele plotje met speels gemak door de film heen.

Wel grappig om te zien wat destijds "hippe" kleding was, dat zou nu niet meer kunnen.

3,5*

Nou, na een tijdje was het toch maar tijd om deze eens een keer te zien. Ik vond het een goed geacteerd en best een realistische film.

Tracy's moeder was ook erg coulant tegenover haar. Mocht mijn kind zoiets doen, had ik het erg duidelijk gemaakt om zoiets nooit meer te zien gebeuren.

Tracy's mentor en vriendin, Evie, was ook goed in haar rol. Ze kwamen beiden erg sletterig over en dat was een punt van de film die goed gelukt is.

Ook was het erg jammer om te zien hoe een beleefd en keurig meisje in zo'n soort groep terecht komt en langzaam veranderd in een andere persoon.

De problemen en omstandigheden zowel thuis, als op school en straat waren ook lekker chaotisch goed op beeld gebracht (ruzie maken, stelen, liegen, etc.).

De meeste drama films die ik zie laten geen indruk of wat dan ook achter, maar bij deze was ik echt in 't verhaal meegesleurd en overtuigd.

mm goede film als je qua acteerprestaties kijkt, Tracy weet haar rol echt goed neer te zetten.. maar aan de andere kant haalt ze elke keer het bloed zo onder mijn nagels vandaan dat ik zo'n hekel aan haar krijg dat ik de film maar moeilijk te verdragen vind. Mateloos irriteren

Deze stond al een tijdje op m'n lijst en onlangs was hij eens op tv. Het was geen misse film die een blik werpt in het leven van een dertienjarige. De film komt erg realistisch over en is toch van een ander kaliber dan een Vijftv film. Deze film is dan ook veel minder melodramatisch. Ook goed geacteerd door de meisjes.

Deze hoef 'k wel niet direct op dvd te hebben, maar hij was eens goed om via tv te bekijken.

Uitstekende film over een meisje dat steeds verder gaat om 'erbij' te horen. De film geeft een nogal hard beeld van de tienerwereld, maar komt ondanks de dramatische ontwikkelingen wel realistisch over. Redelijk deprimerend van toon (dat wordt versterkt door het langzaam verdwijnen van de kleur). Sterk acteerwerk, waarbij dit toch wel de doorbraak betekende voor Evan Rachel Wood.

Weer een hele boeiende coming on age film, maar dan ook weer de minder zonnige kant van dat term, netzoals wat Larry Clark doet. Alleen is Thirteen weer wat milder vergeleken met de films van Clark, maar desalnietemin niet minder schokkend of provocerend. Thirteen schetst hier een uiterste geval van het losgeslagen puberen neer en we krijgen te maken met het 13 jarige meisje Tracy. Tracy is dan het dito type eigenwijze pubermeisje die door geklets van de omgeving bang is buitengesloten te worden en meer bezig is met der uiterlijk dan met der leven, waardoor ze juist derzelf belachelijk maakt en uitgelachen word. Thuis heeft ze het niet moeilijk, want haar moeder is nog best een tolerante vrolijke jong-geestige vrouw die een hoop slikt van der dochter. Maarja je weet het met pubers, het is nooit goed. Dan lijkt er toch een licht aan het einde van de tunnel te komen (?) wanneer ze optrekt met Evie, het mooiste meisje van de school. Zij sleurt der mee in de wereld van de perfectie door allerlij dure kleren en kettingen te stelen, door te pronken bij de beruchte jongens, afin, alles waar zo'n eigenwijze tiener over droomt. En dat eigenwijsheid kan nog wel eens fatale gevolgen hebben.

Want uiteindelijk word de wil alleen maar groter en gaat zij met de macht die ze heeft gekregen ook nog 's nachts samen met Evie stiekem naar wilde feestjes, waar ze haar eerste drugs gebruikt, alcohol drinkt, uiteindelijk met jan en alleman de nest in wil duiken, na de eerste keer seks, en natuurlijk ook veel liegt in de vertrouwde omgeving. Maargoed, hoe lang kan je blijven liegen? En natuurlijk word het ook steeds van kwaad tot erger. De eigenwijsheid, stiekem doen en ongehoorzaamheid word steeds extremer en schrijnender. Vooral de dubbelgevoel van overwinning en schaamte waardoor Tracy ook nog in dereigen snijd. De comfrontaties met de familie zijn ook best kippenvelverwekkend, vooral wanneer Tracy's moeder allemaal drugs in haar kamer vind en wanneer de moeder van Evie meedogenloos is om de arm van Tracy aan der moeder te laten zien.

Het einde is ook een behoorlijke brok in je keel en tranen in je ogen.

Afijn, Thirteen is gewoon weer zo'n schrijnende portret van hoe een heel lief meisje die inteligent en sympathiek is uiteindelijk in volkomen verkeerde handen valt en vervolgens omslaat in een losgeslagen, ongeleid projectiel die alle grenzen overschrijd wat je dan echt geen puberen, experimenteren of kattekwaad meer kan noemen. En dat is natuurlijk nog best wel slikken als je je bedenkt dat je misschien later zelf ook kinderen wilt.

4,0*

Erg indrukwekkende film, vind het ook erg knap dat Nikki Reed dit op zo jonge leeftijd heeft geschreven, en dat ze er ook nog in speelt is ook bewonderenswaardig want zal behoorlijk dichtbij komen voor haar. Maar ze speelt fantastisch net als Holly Hunter en Evan Rachel Wood natuurlijk. Zeker een film die je vandaag de dag gewoon op middelbare school moet laten zien.

4*

Ik vind het een harde, rauwe film over de heftige, snelle ontsporing van een meisje wat opgroeit in een disfunctioneel gezin (vader niet aanwezig, moeder in therapie en vriend in 'rehab'). Het verhaal draait niet over hoe het zover heeft kunnen komen met Tracy, maar is meer een explosie van heftig, opstandig en zelfdestructief gedrag van twee meiden die niet weten met hun wanhoop en emoties om te gaan. Mooi om Holly Hunter te zien als 'coole' moeder die zelf herstellende is en hiernaast probeert om mensen in haar omgeving op te vangen. Dit, terwijl het juist hard nodig is dat ze grenzen stelt om er zelf en haar gezin niet aan onderdoor te laten gaan. Helaas is het geen film die ik nog een keer zou willen zien. Dit heeft te maken met de drukke en onrustige manier van filmen. Daarnaast vind ik dat de film een open einde heeft. Ik kon overigens geen enkele sympathie of medelijden opbrengen voor Tracy en Evie (terwijl het erg triest is als het zover met iemand moet komen). Ik raakte als kijker behoorlijk geïrriteerd door hun gedrag. Aan de andere kant pleit het wel voor een film als deze zo onder je huid kan gaan zitten! Mijn beoordeling: 2,5 sterren.

Tracy was playing with Barbies before she met Evie!

Nikki Reed verwerkte haar eigen ervaringen in het script. Het hoofdpersonage Tracy - dus niet het personage dat ze zelf speelt - zou losjes op haarzelf gebaseerd zijn. Reed was bevriend met regisseur en co-scenarist Catherine Hardwicke. Voor Hardwicke was deze laagbudgetfilm (2 miljoen $) haar regiedebuut. (Later zou zij de eerste Twilight-film regisseren; de gelijkenis is ver te zoeken.) Hoofdrolspeelster Evan Rachel Wood hebben ze ontdekt in een tv-serie. Holly Hunter speelt een knappe nevenrol. Ook Vanessa Hudgens heeft een klein rolletje.

In tegenstelling tot de meeste tienermeidenfilms is dit geen lichte komedie over cheerleaders of prom queens, maar een confronterend drama over reële problemen van pubers: automutilatie, drugs, rebellie, foute vrienden... We zien hoe het brave meisje Tracy onder invloed van Evie apengedrag gaat vertonen, en hoe ver dat kan gaan. Ondanks hun wangedrag voel je toch sympathie voor de meiden. Good girls zijn immers saai; bad girls zijn opwindend. De omgeving van de meisjes weet lange tijd niet hoe hierop te reageren.

Er zijn heel wat leuke details die je de eerste keer misschien niet opmerkt: het getal 13 op de skateboardramp; het T-shirt met "Bush is a loser"; het affichegezicht met Nikki's ogen. Wanneer de twee vriendinnen gibberish met elkaar spreken, schijnen ze te zeggen: "Why does my tongue ring hurt? Maybe because you s*** d***." Het blijft echter moeilijk te verstaan, zelfs als je het weet.

Op het einde krijgen de meisjes verbod elkaar ooit nog te zien. Dat is toch wel pijnlijk. Ik vraag me af of de twee elkaar bijvoorbeeld later als volwassene toch nog eens zouden ontmoeten, en hoe ze dan op deze periode terug zouden kijken.

Matig, vooral inhoudelijk. Echt spannend wordt het nergens en het gaat allemaal zo vlug en vluchtig dat de geloofwaardigheid ver te zoeken is net als enig meeleven voelen bij de personages. Alleen al dat begin, hoe snel Tracy haar leven omgooit, dat gaat me echt te snel. De rest is vooral een verzameling van scènes die weliswaar redelijk een beeld schetsen, maar tezamen wel te saai zijn om daar anderhalf uur naar te kijken. Daarnaast ligt het er allemaal zo dik bovenop zonder enige vorm van subtiliteit en wordt alles zo uitvergroot dat de dramafactor ook verdwijnt. Bovendien is de film wat onevenwichtig met Wood als puberend meisje is de meest extreme vorm maar ook met de problemen van moeder en de thuissituatie. Uiteraard, die twee horen wel bij elkaar in de film maar voelen aan als twee films en waren sterker geweest als ze afzonderlijk waren gepakt.

Audiovisueel is het dan nog wel heel aardig, met een fijne passende soundtrack, goede snedige montage en soms best mooie, rauwe haast goedkoop aandoende beelden die wel heel goed bij het verhaal passen. Ook wordt er over de breedte goed geacteerd, met Holly Hunter en vooral Wood als uitschieters die iets van emotie weten over te brengen. 2,0*.

Growing pains in hoofdletters, want er is nogal wat aan de hand. Zo veel dat het amper past in honderd minuutjes. Het gaat al mis bij de transformatie van fatsoenlijk meisje naar losbol. Je moet iets om je film op gang te trekken, maar op deze manier mist het wel een ferme basis voor hard drama.

En dat heeft het wel nodig, aangezien de 'nieuwe' Tracy en haar directe omgeving meer afkeer dan iets anders oproepen. Wel knap geacteerd, zo is Nikki Reed aardig op dreef als manipulatief kreng, maar je zit te kijken naar een kliek waarvan de ellende voelt als het krijgen van je verdiende loon.

Wat dat betreft was een pittig einde op z'n plaats, maar het pakt enigszins besluiteloos en lafjes uit. De beeldregie werkt ook niet echt mee. Je kan het levendig noemen, maar ik vond het vooral oeverloos en nodeloos druk, terwijl er hier en daar te nadrukkelijk met kleurenfiltertjes wordt gewerkt.

De scène met de sproeiers mag er daarentegen wel zijn, wat dat weer niet geldt voor de soundtrack, die meestentijds niet om aan te horen is. Het zal er destijds wel bij hebben gehoord. Grootste probleem is al met al dat het geen warme aai of stevige stoot in huis heeft. Dan doet het je niet zoveel.

Vond het maar een oppervlakkige en clichématige film.

Heb me dan ook bijna gans de tijd geërgerd aan verschillende zaken. Dat camerawerk kwam te rommelig en knullig over. Je kan het dan nog zo mooi verwoorden door te zeggen dat het overeenkomstig is met het leven van de personages; ik vond er echt geen zak aan, de meerwaarde ervan is echt ver weg.

Over het realisme van de film: ik ken een paar mensen die je hier in grote lijnen wel mee zal kunnen vergelijken, dus dat zit denk ik wel goed. Het probleem is echter dat ik enkel stereotypen zie rondlopen in de film.

Het zal je kind maar wezen.

Het verhaal is wel een beetje dolgedraaid, en de hip-snelle (ehh nouja dat leek het twaalf jaar geleden) manier van filmen irriteert hier en daar wat. Zal wel.

Wat ik wel de moeite waard vond was de paar scenes die vragen om acteerwerk. Dat komt er best uit, Holly Hunter kan dat best wel, en Evan Rachel Wood ook. En leuk om Deborah Unger in een klein rolletje langs te zien komen.

Verder weinig nieuws onder de zon eigenlijk.

Ik was zelf 13 toen ik deze film heb gezien en het heeft destijds een enorme indruk op mij achtergelaten. Om die reden zou ik het ook niet aanraden aan jongeren onder de 16. Ook al is de boodschap duidelijk en dient de film meer om af te schrikken en waarschuwen voor de gevaren van groepsdruk, drugs enzovoort... Toch kunnen een aantal scènes en dialogen verkeerd geïnterpreteerd worden door een jong, beïnvloedbaar publiek. Vaak komt het ook iets te 'entertainend' over...

De openingsscène is krachtig met de luide rockmuziek en de jonge meisjes die elkaar beginnen slaan omdat ze niets meer voelen door de drugs die ze gebruiken. Het camerawerk is vrij chaotisch maar wel hip, past erbij. Er wordt goed geacteerd, soms een beetje erover maar dat stoorde mij dan weer niet omdat ik het kon plaatsen bij dat puberale... Pubers kunnen nu eenmaal erg irriterend zijn Ik vond wel dat Reed hier minder moeite mee leek te hebben dan Wood. Ergens ook logisch als je weet dat ze heeft meegeschreven aan het verhaal en de film grotendeels is gebaseerd op haar eigen ervaringen. Moet een heftige periode geweest zijn voor haar, gelukkig is ze er goed vanaf gekomen Wood vond ik dan weer erg overtuigend in de scènes waarin ze zichzelf sneed.

In het tweede deel en naar het einde van de film wordt alles veel duisterder. Het is niet meer zo onschuldig en leuk zoals in het begin. Er zijn meer oncomfortabele scènes, pijnlijke of gênante situaties. Ook het einde is bijzonder confronterend. Enerzijds is het hoopgevend maar aan de andere kant weet je dat er nog veel werk aan de winkel is, ook al zijn de 2 meiden uit mekaar gerukt. In de scène waarin Tracy met haar moeder op bed ligt, zie je wat voor diepe sporen het heeft achtergelaten bij haar en dat ze niet vanzelf uit die zelfdestructieve cirkel zal geraken. Toch niet zo'n aangenaam gevoel dat je hieraan overhoudt.

De film blijft actueel, zo is automutilatie en middelenmisbruik (niet alleen de harddrugs maar ook softdrugs en pijnstillers) een terugkerend probleem waaraan meer aandacht zou mogen geschonken worden.

Verdient een plaatsje in mijn top 10

Thirteen is een coming-up-age drama over de pubertijd. Het gaat over het opgroeien in een keiharde wereld. Het verhaal is me alleen wat minder bijgebleven, maar de acteerprestaties waren dan wel heel goed. Een typische niks-aan-de-hand-film: je kan hem kijken, maar als je hem mist is het niet heel erg.