Gwok Chaan Ling Ling Chat (1994)

Na wat meerdere Chow films gezien te hebben, begint z'n stijl zeer herkenbaar te worden. Niettemin blijft het allemaal zeer leuk.

Deze keer is dus 007 aan de beurt. Zeer aangename parodie, al denk ik wel dat wat meer bondkennis dit nog een stukje beter had gemaakt. De humor is redelijk divers, met heel wat parodiën, maar ook flauwe humor, zoals die haardroger/scheermes scene. Niet negatief overigens, wel flauw

Wat me wel opviel is dat deze best wat rauwer is dan een gemiddelde komedie. Nogal wat bloed eigenlijk, en enkele (zelfs) goede actiescenes, 'licht' over-the-top dan wel. Ik denk dat Miike deze film wel eens gezien heeft net voor het maken van Dead Or Alive.

Al bij al weer een uiterest leuke film, waar ik genoeg bij in een deuk gelegen heb om hem geslaagd te noemen. 4*, voor een hele hoop silliness.

De woordencombinatie 'James Bond''\ en 'parodie' is nimmer veel belovend. Er zijn ondertussen al zoveel films die een matige Bond parodie bevatten en ook hele speelfilms die hierop leunen zijn er in overvloed. Het knettergekke Shaolin voetbal maakte mij nieuwsgierig naar meer films van Stephen Chow. De humor, hoe flauw die soms ook was, stond toch garant voor een glimlach en soms een schaterlach. Maar het voordeel van de twijfel geven pakt in het geval van From Beijing with Love niet zo goed uit. Het is een overwegend standaard en vervelende persiflage.

Er zijn al tal van parodieën geweest op de 007-reeks. Maar deze film geeft niet enkel een parodie, maar zorgt ook voor de nodige actie. Verschil is trouwens ook met de meeste parodiefilms dat die zich vooral focussen op de snufjes of een ripoff van Blofeld met een spion in kostumering om de herkenbaarheid te behouden. Deze film gaat nog verder met gimmicks van andere Bondfiguren, de bekende trailer met de dansen de vrouwenschaduwen en zelfs de Bondtune. Ook Q, Monneypenny, de hoed aan de kapstok, Jaws, Walter PPK, M, ... komen allemaal aan bod. Prachtig gedaan met een humor die naar Aziatische normen gelukkig nog werkt.

Erg leuke 007-parodie met ONTZETTEND flauwe humor en ook nog wat kleine verwijzingen naar andere films zoals Terminator en RoboCop.

3,5*

Soms erg leuk, soms net wat te flauw, maar meestal gewoonweg aangenaam. Je merkt dat Chow zijn methoden hier nog aan het verfijnen is, maar heb me uiteindelijk prima vermaakt. 3,5 sterren.

Stephen Chow's langspeelfilmdebuut

Net zoals de meesten ben ik vooral gekend met Chow's 2 bekendste films: Kung Fu Hustle en Shaolin Soccer. Nu is Chow sowieso al geen veelfilmer wanneer het op regisseren aankomt, maar het is toch vreemd hoe de rest van zijn oeuvre nagenoeg onbekend is. Tel alle stemmen van de 9 andere films op en je komt nog maar aan de helft van de stemmen van Shaolin Soccer, de minst geziene van de 2 bekendste films...

Het verraste me daardoor des te meer om zowaar nog eens één van zijn films in een budgetbak in de Mediamarkt te vinden. Liefhebbers: haast je, want voor die luttele euro kun je dit moeilijk laten liggen. Misschien wel handig om in de eerste plaats wat bekend te zijn met de James Bond saga. De Engelstalige titel is al een duidelijke knipoog, al kun je de Chinese titel eigenlijk het beste vertalen als The Locally Produced 007, maar ook onder andere de Man with the Golden Gun en Jaws passeren de revue. Tof om te zien in ieder geval en ten huize Metalfist werkt het altijd wel goed om het spionnengenre te parodiëren. Zo'n scène met de haardroger dat een scheerapparaat blijkt te zijn en de schoen dat een haardroger is, maar dan wel eentje op batterijen die direct leeg zijn... Het is flauw maar in handen van Chow werkt het wonderwel.

Verder begrijpt hij gelukkig dat dit soort films niet te lang moet gaan duren (ter vergelijking, Casino Royale uit 1967 duurt meer dan 2 uur en dat voel je) en breidt er al snel een einde aan waardoor dit als een erg leuk tussendoortje aanvoelt. En Chow doet het ook erg leuk natuurlijk. Niet evident om op een geslaagde manier zo'n cliché spion neer te zetten maar Chow geraakt er nagenoeg over de gehele lijn mee weg. Het is echter ook de combinatie met Anita Yuen die dit net wat dat beetje extra geeft. De manier waarop ze een paar keer probeert om Chow te vermoorden en dat dat elke keer faliekant mislukt.. Een running gag en eentje die blijft werken. Verder toch ook nog een pluim voor een aantal leuke visuele dingetjes. De executiescène waar een 'master in de martial arts' besluit te ontsnappen (om dan doodleuk uit de lucht geblazen te worden door een rocketlauncher!) steekt ook gewoon goed in elkaar.

Ik moet maar eens op zoek gaan naar het overige werk van Chow, sowieso als regisseur maar ook gewoon als acteur. Grappig om te zien dat Chow's fascinatie voor een slagermes reeds in From Beijing with Love zit, meen me zoiets te herinneren in Kung Fu Hustle. Nu ik erover nadenk, die 2 films zijn ook al lang geleden dus misschien maar eens gewoon terug van nul beginnen.

Dikke 3.5*