Beach Red (1967)

Van begin af aan veel gevechtshandelingen waarvan vooral de massale aan het begin er best mag

wezen. Alleen bizonder jammer de talloze reflecties van de soldaten bij zowel de Amerikanen als

de Japanners. Dat ging mij onderhand danig te irriteren. Het acteerwerk was ook vrij matig en

kwam veel uiteindelijk nogal knullig over. Beetje rare oorlogsfilm eigenlijk.

Op de maandagmiddag maar weer eens verder met het oorlogslijstje en daarbij viel na lang zoeken uiteindelijk de keuze op deze Beach Red die niet hele goede cijfers heeft maar, zoals ik al eerder opmerkte bij dergelijke oude oorlogsfilms net als het geval is met Flat Top uit '52, mijn inziens niet helemaal op waarde geschat wordt. En zo dus ook met deze Beach Red.

Her verhaal is simpel rond een Amerikaanse eenheid vlak voor hun aanval op een door de Japanners bezet eiland waar men al snel taferelen, dood en verderf, zal treffen gelijk aan de gevechten op Tarawa, Iwo Jima, de Marianen of Peleliu of welk stuk rots of zand dan ook. En eigenlijk doet Red Beach weinig verkeerd met archiefbeelden er tussendoor van beschietingen en dergelijk, hoewel de montage wellicht wat van de hak op de tak is. Wellicht dat men met een geluidstape had moeten werken. Zo zijn de mijmeringen en gedachten van de wachtende soldaten a la The Thin Red Line ook helemaal niet een slechte gedachten maar mist het alleen een beetje finesse. Buiten dat is er een fraai beeld van het eindeloze wachten, de overpeinzingen en de landingsvaartuigen die rondjes varen tot iedereen ingeladen is en klaar voor de aanval en ik moet zeggen dat die dan ook prima in beeld wordt gebracht en Red Beach echt wel een goede indruk wekt.

Als men dan ook nog eens op het strand niet terugdeinst voor de gruwelen van de oorlog met verminking is mijn inziens deze film meer dan prima onderweg en zet door met een goed beeld qua strijd verder landinwaarts en in mijn ogen een fascinerende strijd zoals die uitgevochten werd op die eilandjes. Men heeft de gevaren van de jungle zoals met de slangen, we zien de harde Japanese discipline, tevens hebben zij ook mijmeringen en gedachten naar huis, toont men de trucs van de Jappen met scherpschutters in de bomen, dummy's en valstrikken en mondt de strijd later uit in chaos kenmerkend voor jungle combat. De terugkerende humor rond Egan is soms leuk maar een andere keer niet helemaal op de plaats, toch lijdt de film daar niet echt onder waar dat het wel een beetje het geval is met de weinige karakter onderbouwing die er is waardoor het over het algemeen toch volslagen onbekenden zijn en blijven.

Desondanks toont Beach Red een meer dan prima beeld van de strijd in de Stille Oceaan met veel kloppende details en heeft als echte minpunten slechts een bepaald gebrek aan finesse rondom de karakters en dialogen. Daarom wat mij betreft een prima voldoende.