Un Esercito di 5 Uomini (1969)

De muziek valt erg op, de cast doet z'n best, maar niet iedereen weet vol te overtuigen en aan het verhaal had heel wat meer aandacht besteed mogen worden.

Okay, het is natuurlijk geen Leone, maar de film is hier wel érg ondergewaardeerd. Zó slecht is ie nou ook weer niet. Het verhaal is best leuk en de score van Ennio Morricone maakt het af.

Spaghetti western, die wat meer Amerikaans aan voelt dan gemiddelde soortgenoten, wellicht omdat het meer lijkt op een onmogelijke opdracht film a la Mission Impossible, maar dan vermomd als western. Dit gevoel wordt nog eens versterkt door aanwezigheid van Graves in hoofdrol.

Verder zien we Spencer al in voor hem typische rol nog voordat hij een paar jaar later door zou breken samen met Hill in de befaamde Trinity films

en Tanba, die ik eerlijk gezegd verder alleen ken van rol in de Bondfilm You Only Live Twice en die hier vooral opvalt in een waarschijnlijk heroïsch bedoelde scene, waarin hij uit trein belandt en sprint om er weer in terug te geraken. Dit is zo knullig en ongeloofwaardig in scene gezet en gefilmd, dat dit eerder op de lachspieren werkt. Was wel meteen het enige wat ik mij nog van de film herinnerde, dus heeft het -waarschijnlijk niet om de juiste reden- toch indruk gemaakt.

Tegen het einde krijgen we nog een plottwist, die er met de haren bij is gesleept.

Wellicht destijds razend spannend, maar nu vooral ietwat gedateerd en vermoeiend amusement.

Een voldoende, maar niet meer dan dat: een zes, ofwel drie sterren.

Naast regisseren, schreef Dario Argento ook vele scripts. Daarnaast was dit de tweede van in totaal drie films waaraan zowel Bud Spencer als hij aan hebben meegewerkt. Voor eerste twee was dat dus alleen het scenario maar de laatste regisseerde "Four Flies on Grey Velvet", hijzelf. Deze film verschilt van andere spaghettiwesterns doordat het zich afspeelt in Mexico ten tijde van de revolutie en de eerste auto's al rondrijden. De film valt grofweg in drie hoofdstukken in te delen: de introductie, waarin de Dutchman (Peter Graves) voormalig officier in het Amerikaanse leger, een team samenstelt om een zwaarbewaakte ​​trein te beroven die een half miljoen aan goud vervoert. Hiervoor roept hij de hulp in van drie oude kameraden: explosievenexpert Augustus (James Daly), een brute kracht die van eten houdt Mesito (Bud Spencer), en een samoerai... (want elke goede film heeft een Samurai ) Ook de jonge Luis Dominguez, een kleine boef, voegt zich bij het team. Hierna volgt de reis om er te komen, waarna het natuurlijk afrond met de treinoverval. De film is zeer vermakelijk, solide, luchtig, goedgevuld met actie en bezit de (bijna) verplichte Morricone-score. Prima filmpje!

Deze jaren 60 Western film (een Spaghettiwestern) zag ik laatst voorbijkomen op een pindakaas site en leek me wel leuk om te kijken vanwege het meespelen van Bud Spencer, die vroeger toch een jeugdheld voor mij was en die toen ook regelmatig op de televisie (o.a. op Duitse zenders) te zien was (al dan niet samen met Terence Hill). De film heeft wel wat weg van "The Dirty Dozen (1967)" en "The Magnificent Seven (1960)" en is best onderhoudend.

Vier mannen, te weten dief Luis Dominguez (Nino Castelnuovo), dommekracht en kippenboer Mesito (Bud Spencer), oud kapitein en explosievenspecialist Augustus (James Daly) en Samurai (Tetsurô Tanba), die om uiteenlopende redenen niets te verliezen hebben, gaan in op het aanbod van Dutchman (Peter Graves). Namelijk een beloning van duizend dollar per persoon, om samen met hem een gevaarlijke klus te doen. Deze klus behelst het beroven van een Mexicaanse trein, die een half miljoen aan goud aan boord heeft. De trein is goed beveiligd met vier wagons met daarop een kanon, machinegeweren en veel soldaten en passeert ook nog eens een tal van controleposten. Hoewel de mannen denken het goud eerlijk te gaan verdelen, heeft Dutchman andere plannen. Hij wil namelijk de Mexicaanse revolutie ermee financieren.

Deze spaghettiwestern speelt zich net als "A Fistful of Dynamite (1971)" af tegen de achtergrond van de Mexicaanse revolutie, die plaatsvond van februari 1913 tot juli 1914. In de film wordt ook het regime van dictator en generaal Huerta genoemd, m.b.t. het goudtransport, die uiteindelijk verslagen werd door revolutionaire legers. En één van deze revolutionaire legers zien we ook in deze film en staat dan onder bevel van Manuel Esteban (Claudio Gora), die in het begin door het vijftal (die in het begin ook één voor één worden geïntroduceerd) gered wordt van een vuurpeloton en waarvoor het goud bestemd is. Althans dat zijn de plannen van Dutchman.

Tijdens deze reddingsactie zien we ook voor het eerst wat actie in de vorm van vechten (natuurlijk is Bud Spencer dan van de partij) en schieten en de Mexicanen is het vijftal dan ook dankbaar en geeft hun eten en drinken en dat is natuurlijk altijd een leuke combinatie met Bud Spencer erbij, want die eet en drinkt natuurlijk altijd veel en dat is vaak leuk om te zien. En natuurlijk worden er ook bonen geserveerd en dat zie vaak in Western films (zo heeft Terence Hill een legendarische bonen eet scène, inclusief smakkend geluid, in de Western / Komedie film "My Name Is Nobody (1973)").

Het eten wordt ook op de tafel gezet door vrouwen, waaronder Maria (Daniela Giordano) die gelijk een oogje heeft op samoerai en die haar in eerste instantie negeert (op het einde natuurlijk niet meer). En van Daniela Giordano zien we na circa 45 minuten ook heel eventjes (duurt maar iets van één seconde) de borsten, als het vijftal samen met wat Mexicanen (waaronder twee mannen en twee vrouwen, waarvan Maria er eentje is) wordt opgepakt door het Mexicaanse leger onder leiding van kapitein Gutierrez (Carlo Alighiero).

Gutierrez is een smeerlap (heeft zijn oog ook al laten vallen op Maria) en tijdens de ondervraging van de twee vrouwen, trekt hij dan Maria's shirt / blouse naar beneden en dan zien we in een glimp de borsten van Daniela Giordano. Lang kan kapitein Gutierrez niet van het uitzicht genieten, want hij en een aantal van zijn manschappen worden dan door Samurai (die samen met de anderen op een flauwe manier weten te ontsnappen uit hun cel) met een samoeraizwaard omgebracht (werd best grof in beeld gebracht). En de anderen rekenen dan af met de overige soldaten, waarbij we weer wat actie te zien krijgen in de vorm vechten en schieten en er wordt ook wat dynamiet gebruikt. Ze slaan dan op vlucht en worden daarbij achtervolgt door het overgebleven Mexicaanse leger te paard, die dan worden opgehouden door het revolutionaire leger. Men splitst zich dan ook op en dan zien we Maria ook pas weer op het einde.

We zijn dan inmiddels in circa de 50e minuut belandt, waarbij we voor het eerst de trein in beeld te zien krijgen. Vanaf dan focust het verhaal zich ook op de overval van de trein, die prachtig gefilmd werd. De treinoverval is opzicht leuk bedacht, maar de manier waarop was wel zeer flauw en achterlijk. Zo verstoppen Dutchman, Augustus, Luis en Samurai zich als Mexicaanse soldaten wel heel gemakkelijk onder de trein en het Mexicaanse leger wat bij de trein op wacht staat, ziet niets? Sowieso was de manier hoe men zich onder de trein verstopt al lachwekkend en dat ze daarna niet gezien werden (alleen door een kind van de burgemeester), was eveneens lachwekkend. Wat dat betreft bestond het Mexicaanse leger in deze film alleen maar uit debielen.

De treinoverval (die ook circa 30 minuten duurt) is natuurlijk het hoogtepunt van de film (doet men ook geluidsloos met o.a. messen, een katapult en geluidsdempers voor explosieven) en die verloopt niet altijd even soepeltjes. Zo verliest men een geluidsdemper voor een explosief (die uiteindelijk vervangen wordt door de bel van de trein) en ook valt Samurai op een gegeven moment van de trein en die rent dan weer terug naar de trein. Dat laatste was natuurlijk ook onnozel en lachwekkend om te zien, maar werd wel leuk in beeld gebracht (was eigenlijk ook het meest spannende moment in de film). Maar natuurlijk lukt de treinoverval en de manier waarop de geldwagon werd ontkoppeld van de rijdende trein, die dan ook op een ander spoor terecht komt, was leuk gedaan.

De film is daarna nog niet afgelopen, want op het einde volgt nog eens enigszins flauwe ontknoping m.b.t. het verdelen van het goud. Mesito, Augustus, Samurai en in eerste instantie ook Luis denken namelijk dat het voor hunzelf is, maar Dutchman denkt daar dus anders over (hij vertelt dan ook een ietwat sentimenteel blabla verhaal), waarna het goud uiteindelijk naar het revolutionaire leger gaat van Manuel Esteban en de anderen, die eigenlijk ongewild revolutionairen worden, krijgen dan hun beloofde duizend dollar. Ze lachen er ook om en worden dan door het revolutionaire leger onthaald als helden en Maria rent dan naar Samurai, die haar dan niet meer negeert. De film is daarna ook na 105 minuten afgelopen.

De film is behoorlijk voorspelbaar en is eigenlijk ook nergens spannend, maar dat drukt de pret mijns inziens niet. De avonturen van de vijf mannen weten namelijk aardig vermaak te verschaffen. Veel noviteiten spreidt "The Five Man Army" niet tentoon, maar dat hoef je ook niet te verwachten van een film in dit genre. Het betreft hier simpelweg een sympathieke wegkijker, met sfeervolle muziek van Ennio Morricone. En ook de cast, met enkele Hollywood-acteurs, deed het leuk en verdienstelijk en dat geldt eigenlijk voor alle vijf de hoofdrolspelers. Maar de leukste vond ik natuurlijk Bud Spencer (hoewel hij deelneemt aan de treinoverval, zit hij wel niet op de trein) en hij zorgt ook voor wat humor in het verhaal. Zoals de manier hoe hij ontslag neemt als kippenboer als hij het aanbod van duidend dollar te horen krijgt van Luis.

Al met al is "The Five Man Army" een leuke ouderwetse Western film om eens gezien te hebben en meer ook niet.