Lost in Translation (2003)

Och, ook als je alles best begrijpt kan deze film best saai overkomen hoor.

Of juist wel, Fisherking. Stelregel zal altijd (gelukkig) blijven dat smaken verschillen maar ik vind dat, om in een film een bepaald niveau van diepzinnigheid te creeren, je een beter verhaal nodig hebt. Het verhaal boeide me niet, kreeg me niet te pakken. Helaas.

jammer, maar behalve het feit dat smaken van verschillende personen verschillen, verschilt de smaak van eenzelfde persoon op verschillende momenten.

Hoe je een film ervaart is afhankelijk van veel factoren zoals, stemming, verwachting, gezelschap, omstandigheden, etc.

Dus wellicht vind je hem een volgende keer beter, want ik ervoer het als een brilliante geestige film die nooit saai was, dus het zit erin....

Mooi gesproken en maar al te waar, ben bovendien van mening dat iemands smaak verandert met het klimmen der jaren, al was het alleen maar door toenemende ervaring.

De vraag is dan alleen of de smaak dan toe, of afneemt

Laten we positief eindigen dat het toeneemt

Aanrader!!!!

Wellicht willen mensen overtuigd worden d.m.v. zinnen met woorden enzo...

Eindelijk iemand waar ik het mee eens ben over deze film.

Vooral de woordspelling gaaperdergaapgaap is perfect gebracht en heb nu niets meer aan deze quote toe te voegen.

Nu ik weer eindelijk wel een aantal goede films heb gezien zoals 21 grams en runaway jury, gaat deze film een stapje lager naar 2 sterren.

Dat gesprek van murray en johansson daar aan die bar. Ineens begint jahansson aan 'n sigaret te trekken, maar ik zie geen rook?? merk ik nou zelf 'n foutje op, of hoort dat bij die film ?

Who gives a shit!

Ik vroeg het slechts :s maar ja, de film is très bon en supergrappig, murray ruled in deze film, 'n 9 !

Ik ken(de) een aantal zware rokers waar je NOOIT rook uit de mond zag komen. Die hielden de rook continue binnen. Een goede blower beheerst die techniek ook.

Wat boeit dat? Net zoals die enorme microfoon (compleet mijn hengel) in beeld niet boeide. (Vroeg me wel af waarom de film niet gemat geprint is)

Nou je het zegt...ik ken er ook één

Ben hem gisteren toch nog maar gaan kijken.Ik vond het een mooie film.Zaten ook flink wat komische momenten in.Bill Muray vond ik beter dan Scarlett Johansson.

Wat ziet Tokyo eruit zeg,zo'n betonstad.Denk dat ik er gillend gek zou worden,ook al hou ik wel van al die wolkenkrabbers etc.

4*

Verademende film over twee mensen die niet alleen "lost" zijn in Tokyo, maar ook in hun leven.

Voor mij ging deze film over het vinden van je eigen weg in het leven, tenmidde van alle nepheid en zielloosheid

(cover-band/hotel/telefoongesprekken/glamour-society > daarom ook de scene uit "La dolce vita"), maar vooral ook over het verlangen naar iemand die je echt begrijpt en zoals men in het engels zo mooi zegt, 'togetherness', dus simpelweg: vriendschap. Het type vriendschap waarin je open en eerlijk kunt communiceren, waarin je geen woorden of vertaling nodig hebt. Het vinden van een persoon bij wie je je thuis, en begrepen voelt.

Was zeer onder de indruk van de puurheid en ingehouden intensiteit van deze film. Uitstekende soundtrack ook!

5* en in mijn top 10!

Vond deze zinnen mijn gevoel wel goed weergeven:

"It gets at something exquisitely human, so human that even movie stars feel it"

"Coppola has set out to make a movie set to the rhythms of real (rather than reel) life"

Ben een beetje teleurgesteld...

Heb wel gelachen, maar niet zo veel, na 5 keer is het 'l-r-mopje' niet meer grappig, ook had ik meer Tokyo en minder hotel verwacht (de skylines zijn wel talrijk en cool).

Het einde leek verrassend te zijn voor de anderen in de zaal terwijl ik niet anders had verwacht en elke japanse zin zorgde voor een lachsalvo; wat wel tegenstak (alsof ik bij elke vreemde taal in de lach zou schieten, de mensen zijn niet veel gewend).

Het lijkt ook meer een aaneenschakeling van anecdotes dan echt een verhaal.

Ik heb ook nog nooit een film gezien waarin zoveel micro-booms in beeld komen by the way; er was bijvoorbeeld een scène waarin Bill aan een tafel zat in een restaurant waar je voortdurend de micro kan zien zweven, TERWIJL ER HELEMAAL NIET GESPROKEN WORDT...)

Het blijft over twee amerikanen die toevallig in Japan zijn en die het allemaal te vreemd vinden en het liefst zo snel mogelijk weer thuis willen zijn...

Wel mooie openingsscène, héhé

veel mensen gaan er ook blijkbaar heen om eens goed te lachen om bill murray...(je weet wel die gast uit ghostbusters).......en buut'nlanders zijn ook altijd lachen natuurlijk!

Verdomd, dat heb je mooi gezegd. En ik ben het helemaal met je eens

Kan het misschien iets minder met de spoilers :s

Zonder 'boe of bah' één van de meest verassende en betere films van 2003.

Ik durf zelfs te zeggen : de beste van '03

Heerlijk filmpje

Ook mijn probleem met deze film. Ik zag 'm gisteren opnieuw, ditmaal in wat betere omstandigheden dan zo'n slopend iffr, maar hóe goed ik ook mijn best probeer te doen om dit een goede film te vinden.... ik blijf er ook nogal mee zitten dat de film eigenlijk ís waar het over gáát. En aangezien het niet direct ergens over gaat...

D'r blijft gelukkig genoeg te genieten over hoor (herkenning in zo'n beetje alles, sfeer..), maar ik ga helaas nog steeds niet mee in de hosannastemming. Blijft een mooie 3,5.

geniale film die het eigenlijk van de kleine dingen moet hebben. ging ook niet meteen om de humor die wel subtiel leuk was maar om de vervreemding van de individu wat inzicht te geven. ook de muziek gaf daar wat in mee. al was bill murray geniaal scarlet johanson was toch bijna net zo goed hoor.

wat is dat tokyo een wazige stad als je sofia copploa moet geloven. lick my stockings, geniale zin

lip my stockings zei ze

Volgens IMDB is het rip my stockings.

ziehier

ja ze bedoelde rip, maar zei lip... Dat was nou juist de grap.

MacManus moet de film nog maar eens gaan kijken .

Morgen ga ik deze film dan eindelijk eens zien! Ik verwacht hier echt heel veel van.