Howling IV: The Original Nightmare (1988)

De eerste stemmer gaf 3,5 voor dit prul, wat op zich al onbegrijpelijk is. Wat een slechte film. De eerste 75 minuten worden gevuld met een vrouw die 's avonds rare geluiden hoort buiten, en haar man die vreemd gaat met de rondborstige medewerkster van de plaatselijke kruidenier. In het laatste kwartier veranderen er (eindelijk) mensen in een weerwolf, wat al genoeg zegt over het budget van deze film. Wil je gegarandeerd in slaap vallen, maar wil je daarvoor geen medicijnen slikken, huur of koop dan dit prul, succes gegarandeerd. Voor de effecten in het laatste kwartier een 1,5

na deel 2 hadden ze wel mogen stoppen. waardeloos. 0,5*

saai 0,5

De enige reden om naar een film als deze te kijken, is voor de leuke jaren '80-effecten. Helaas krijg je die alleen in het laatste kwartiertje te zien en moet je je eerst een dik uur lang door een "verhaal" en slecht acteerwerk zien te werken... > 1.5*

Een aantal scènes deden me trouwens sterk denken aan (en verlangen naar...) het prachtige 'The Company of Wolves' van 4 jaar eerder.

Redelijke film.

Natuurlijk eigenlijk compleet overbodig

Verhaal is natuurlijk maar een slappe kopie van deel een en zeer langdradig.

Maar de laatste minuten zijn nog best gelukt.

"The Original 'Bad' Nightmare." ... " !!!

Zo slechte 'Chit' !!! 'Howling 4' is alweer zo'n

slechte foute film die een poging onderneemt

op enige originele accenten in het genre te brengen.

Een weinig inhoudend verhaal rekt het geheel ... tot

aan de 'finale' !

Er zit een transformatie in ... die op zijn zachts gezegd

bijzonder vreemd aanvoelden !

Het acteerwerk is afschuwelijk te noemen ... en deze film

is over gans de lijn 'gewoon fout' !

Beperkt publiek ... zeer zeker !

Vond het echt een slechte film, was zelf geen b-film. Het verhaal is niet al te best, maar de uitwerking ervan nog veel minder. Slecht gefilmd, slechte kwaliteit en enorm zwak acteerwerk, iedereen kan zo acteren als ze in deze film doen. Allemaal saai en het wordt nooit echt spannend of eng. Er gebeurd helemaal bijna niets in deze overbodige film. Heb de vorige delen nooit gezien, maar had deze film toevallig liggen. Op minder dan een kwartiertje zie je pas de enorm slecht gemaakte weerwolf, einde is ook te belachelijk voor worden. Zou iets positief willen zeggen over deze film, maar weet echt niets goed over dit filmpje, gelukkig duurde het niet nog langer, want begon mij echt te vervelen. Zeker geen aanrader, saai, overbodig, slecht verhaal en slecht uitgewerkt, en niet spannend.
1/5
*

Niet al te best maar vond hem beter dan 2/3/5/6. Deze leek qua verhaal en setting een beetje op de eerste en tegen het eind toch nog wat redelijk goede gore effecten. Het begin was ook nog wel sfeervol, middenstuk was veel te langdradig.

Ziel-sfeer en spanningloos prutswerk, dat ook nog eens volledig wordt verknalt door het verschrikkelijk slechte acteerwerk. De laatste 10 minuten krijg je nog heel even metamorfoses te zien, als je dan echter nog niet bent ingedommeld.

Na Stirba - Werewolf Bitch en The Marsupials dacht men waarschijnlijk; wellicht moeten we terugkeren naar de bron. En dus werd de vierde Howling een soort semi-remake en schijnbaar nog trouwer aan het boek dan Joe Dante’s origineel. Dus een vrouw met een burn-out gaat een verlaten gebied in om bij te komen, maar gehuil en nachtmerries zorgen dat ze niet echt kan rusten. Klinkt inderdaad als The Howling. Maar in tegenstelling tot The Howling IV: The Original Nightmare is het origineel wel gemaakt door mensen die weten wat ze doen. Mensen die weten hoe je een beetje spanning moet opbouwen, die weten hoe je een laag budget in je voordeel kunt laten werken en die weten hoe je een publiek moet vermaken.

Dat Howling 4 een crappy film is, staat buiten kijf, maar het is ook nog eens enorm suf en daarmee nergens ook maar een fractie amusant. Vooral op dat laatste vlak halen de mensen achter Howling 4 een dikke onvoldoende. Want ja, The Howling 3 was ook een domme pulpfilm, maar die was grotendeels nog wel vermakelijk. Howling 4 is voornamelijk oer- en oersaai. De spanning is afkomstig van een willekeurig visioen met een non, een oud echtpaar of een weerwolf dat buiten beeld blijft en verder volgen we verscheidene personages tijdens hun research in een hoop slecht-gemonteerde sequenties. Enkel nog enigszins memorabel is het moment dat die vent in spijkerkleding en met dat soaphoofd - en hij blijkt inderdaad in Days of our Lives gespeeld te hebben - ineens begint te smelten. We zitten dan in de laatste paar minuten van de film en het lijkt op een poging om het publiek weer even wakker te krijgen. Maar echt de moeite van het wakker worden is Howling IV: The Original Nightmare niet.

1,5 sterren.

Regisseur John Hough maakte best goede film voor Hammer-Horror maar dit was gewoon een prutswerkje. Had aan de film een aardig zware klus om uit te kijken. In plaats van de kijker de nodige horror voor te schotelen ontwikkelen de gebeurtenissen zich meer tot een mysterie-verhaal en de perikelen die zich voordoen in het huwelijk van Marie en Richard. De film bezit ook een veel te traag tempo en herhaald steeds maar weer dat er toch echt weerwolven bestaan... En die weerwolven? Vergeet het maar! Pas rond denk ik, een uur is er in een flits, een verschijning van wat dan voor een weerwolf moet door gaan. Weliswaar komen de weerwolven her en der in beeld maar dat zijn gewone honden met echt...zucht...rode gloeiende ogen? Ah...oh... er is wel een weerwolf-transformatiescène... in de laatste 10 minuten. Die laatste momenten waren zelfs best cool om te zien maar er was géén enige logica waarom dat nu een transformatie van weerwolf was? Nee deze film schoot in alles tekort en was daarom nogal teleurstellend.

Gary Brandner (de schrijver van het oorspronkelijke boekmateriaal) bleek niet helemaal tevreden te zijn met de eerste film vanwege het gebrek aan overeenkomsten. Regisseur John Hough kreeg daarop de taak om een project te realiseren dat wat dichter bij het bronmateriaal lag, maar het levert vooral een kopie op die wat goedkoper aandoet. We bevinden ons dit keer in Zuid-Afrika, waardoor je mooie landschappen en fijne nachtopnames kunt verwachten. Tot op zekere hoogte zijn wordt de sfeer daardoor best aardig opgevoerd, maar wanneer het op de spanning aankomt loopt de boel niet bepaald soepel. Het bijzonder slechte acteerwerk is daar onder andere voor aan te kijken, want veel van de leden staan erbij alsof ze een tekstbordje met te kleine lettertjes moesten oplezen. De speciale effecten halen het bovendien niet bij de inspanningen van Joe Dante, maar het kijkt aardig weg en ademt een vermakelijke 80s atmosfeer uit. Hough beschouwt dit overigens door de constante inmenging van scenarist Clive Turner niet als zijn eigen film. Later zou Turner evenzeer het leven van de overige reeks-regisseurs zuur maken vanwege botsende visies.