Popoz (2015)

Net zoals kikujiro de film in de sneak preview gezien, en ik heb juist een tegenovergestelde mening.

De film is, zoals iedereen die de serie kent ook wel zou verwachten, gewoon 1 lange aflevering (los van het feit dat de film wel een verhaal kent). Flauwe humor? Tuurlijk, daar zit de film vol mee. Maar flauwe humor is ook een vorm van humor, die je net als andere vormen simpelweg waardeert of niet. En ik kon er hartelijk om lachen. De 'cheesy' special effects horen er ook gewoon bij en creeëren juist een hele specifieke sfeer. Ik hou er van!

3,5*

Vond de trailer erg leuk, dus ben ik deze gaan zien. Was toch wat minder goed dan ik had verwacht. Ik heb een aantal keren hard moeten lachen, maar dat was het ook wel. Het voelde alsof er iets ontbrak; er was geen "wauw"-gevoel. Zoals meer recente Nederlandse films op sommige punten onverstaanbaar, maar dat kan ook aan de bioscoop liggen.

Een 6'je.

Jammer dat het weer allemaal zo nep en overdreven in elkaar moet zitten. Het begon al meteen fout met de openingsscène: wanneer ze s'nachts door de lege straten rijden loopt er iemand met een draaiorgel op straat die de weg blokkeert... en even later hebben twee mannen een groot glazen raam vast, wederom midden op straat. Wanneer Nederland zich aan een actie/komedie waagt moet het weer persé zo banaal tentoongesteld worden dat er werkelijk niets relevants of gedenkwaardig overblijft. Effecten zijn matig, en het gedoe in de gevangenis boeide ook niet echt. Ook vond ik het wat ongepast om iemand met rasta's (kapsel) de rol van een drugsdealer te laten spelen want meestal zijn rastafari's juist vredige mensen die hoogstens heel de dag door wiet roken. Verder was het apart dat de twee jongens gewoon vrolijk verder bleven springen nadat Pierre Bokma ze al een paar flinke tikken had gegeven met een ijzeren handschoen. Wel kon ik dat nerdige/hippe kereltje tegen mijn verwachting in steeds meer waarderen.

Pffff best vermoeiend dit,begrijp me niet verkeerd want ik hou wel van flauwe poep plas en sex humor alleen deze slaat de plank volledig mis.

Vervelende personages en vervelend acteerwerk......enig lichtpuntje vond ik Pierre Bokma,alleen dat mocht de film ook niet redden van de ondergang.

Een ster voor hem en de mooie blonde rondborstige dame

Ik ben gek op de serie, maar wat een tegenvaller was deze film! Veel te veel flauwe grappen. Het leek of ze geen inspiratie hadden en toch maar een film hebben gemaakt, omdat het moest.

Ik heb hem uitgezeten, maar was blij toen het klaar was.

Geluid was inderdaad bedroevend, veel dialogen waren niet te verstaan.

Mijn eerste kennismaking met Popoz. Uiteraard ben ik wel bekend met de serie Popoz die uitgezonden werden/worden op Comedy Central. Echter heb ik nooit een aflevering ervan voorbij zien komen, maar op voorhand wist je eigenlijk wel wat je kon verwachten.

Leuk wordt het echter niet. De humor is tenenkrommend en te geforceerd. Niet grappig, maar juist meer irritant. De stagiair met zijn irritante stem is al één van de vele minpunten waar deze film onder te lijden heeft. De nadruk ligt teveel op alles zoveel mogelijk overdreven te brengen, wat uiteindelijk ook gaat vervelen. De scene waarin Ivo en Randy uit de gevangenis ontsnappen was dan nog wel enigszins leuk, maar verder was er weinig waar je nog wat om kunt lachen.

Al met al is mijn kennismaking met Popoz dus teleurstellend verlopen. Als het qua niveau gelijkwaardig is aan de serie, dan vrees ik het ergste. Daar kijk ik ook niet naar uit.
Popoz is eigenlijk precies wat ik ervan verwacht had, maar dan wel op een bedroevend niveau.

Er is geen deugdelijk verhaal en de personages hebben geen enkele inhoud. De film bestaat uit een verzameling versnipperde actiescenes waarin idiotie het sleutelwoord is. Er wordt geacteerd door karikaturale clowns die alle acties schreeuwerig en sterk overdreven uitvoeren. En dat is af en toe heel vermoeiend.

De film is vet aangezette platheid. En ach, het werkt in sommige scenes wel en in andere helemaal niet. Het varieert van hilarisch tot tenenkrommend. Soms erg gelachen. Soms gehuiverd van afgrijzen. Ook kwam er soms helemaal niets.

Je zou de film een uit de hand gelopen programma met sketches kunnen noemen. De losse scenes en fragmenten hebben weinig inhoudelijke coherentie. Elke scene staat in feite op zich en kan door de geringe onderlinge samenhang heel goed los van de film bekeken worden.

De serie Popoz is mij onbekend. Als de serie enigszins overeenkomt met de film dan zal ik waarschijnlijk even blijven hangen om na het innemen van een paar snelle happen platte humor onverzadigd door te zappen naar iets dat de geest meer voeding biedt.

Ik ben niet zo'n fan van de serie, ik zap er altijd overheen, maar van de film al helemaal niet. Plat, héél druk en niet grappig. Grootste hekelpunt (naast de mislukte hysterische actiescenes dan) zijn voor mij de personages. Huub Smit vind ik blijkbaar leuker in New Kids dan in Popoz, die kerels om hem heen slaan te vaak de plank volledig mis (We kennen de gillende donkergekleurde mannen -oei, mag dat?- nu wel) en Yolanthe, tja.. ik kan haar niet goed verdragen. Ik vraag me af waarom hier geld in gestoken zou worden, konden ze dat nergens beter aan besteden? Misschien ben ik als vrouw van bijna 28 (jaja) ook niet de juiste doelgroep hiervoor, maar ik vond het vreselijk irritante, overbodige meuk.

Popoz

Totale bagger van de onderste bodem, zo zou ik ‘Popoz’ het liefst willen omschrijven. Popoz kent totaal geen inhoud, word saai weggelegd en de grappen zijn erg saai. Ik heb de serie wat dat betreft nog nooit gezien, misschien is dat wel beter zo of had ik hem eerder wel kunnen kijken, dat ik de grappen ook snap in deze film. Voor als nog te overdreven op veel punten, en ver voorbij de New Kids reeks gegaan, al mag je dit niet vergelijken.

Huub Smit is een bekende in deze film-genres. Een man waar acteren niet altijd even top is maar, een rol zoals hij in New Kids had krijgt hij niet meer. Yolanthe Sneijder-Cabau haar bijdrage aan deze film is dan niet zo speciaal, toch is het altijd leuk om naar te kijken, de draagt altijd wel twee mooie tassen met haar mee ?.

Zoals ik al eerder zei, de film stelt niks voor. Af en toe, hier en daar wat bloot maar daar blijft het dan ook wel bij. Ook het verhaal was niks waard, We volgen twee politie agenten die achter erg klunzerig hun werk klaren, toch gaan ze achter een man aan (en creëren zo een straatrace) die de mogelijkheid ziet om te ontsnappen. Hij rent een musea binnen waar Ivo en zijn maatje achteraan rennen, met zware wapens. Ze zien iemand lopen en schieten een paar kogels af, wat blijkt: de nachtwacht kapot gemaakt en een schorsing er bij. Wanneer ze weer hun werk mogen doen komen ze opnieuw de fout in, ze gaan het werk volgen van twee collega’s wat ze juist niet mochten doen, hierbij komen ze weer in de problemen en raken in de gevangenis terecht. In de gevangenis blijkt een enorme hoeveelheid drugs gesmokkeld te worden waar de burgermeester het meesterbrein achter is.

Ik vond het niet speciaal, en maak er ook niet veel woorden aan vuil.

0.5*

Matige komedie. Ik moet zeggen dat ik nooit de behoefte heb gehad om de serie te kijken op Comedy Central. Ik zag de film laatst langskomen op Netflix en besloot het een kans te geven. Uiteindelijk bleek dat een niet al te beste zet te zijn. Popoz is op bepaalde momenten redelijk grappig maar slaat vaak de plank mis. Domme grappen zijn prima maar ze moeten wel leuk verteld/gedaan worden.

Huub Smit is eigenlijk nog wel het grappigst. Uiteraard zal zijn rol in New Kids hebben geholpen. Het niveau is eigenlijk hetzelfde. Al vind ik Smit beter in New Kids. Leuk om nog wat acteurs te zien zoals Pierre Bokma en Leo Alkemade. uiteraard mogen de rondborstige dames niet vergeten worden. Een Nederlandse film is niets zonder seks en tieten...

Naast het feit dat de film erg grof en flauw is, is er verder weinig te zeggen. Ik had dan ook niet anders verwacht van deze film. Naar mijn mening is het nog allemaal wel meegevallen met hoe slecht het is. Dit is vooral een film die zo middelmatig is dat ik moeite moet doen om er wat zinnigs over te zeggen.

2.5*

Je haalt me de woorden uit mijn mond.

Zombibi was nog wel te doen, maar toch is het weer doodergeren aan... nouja, zoals je zegt.

Popoz heb ik ondanks alles ook maar een kans gegeven. Tsja, de grote geweren waren misschien toch wel aanlokkelijk geweest in de trailer. Maar helaas, het heeft weer het niveau van een poepluier. Zoals vele Nederlandse films. Want ja, waarschijnlijk kunnen Nederlanders er niet tegen als het ze te heet onder de voeten wordt en de weg naar al die zogenaamde feestelijkheid en het geposeer belemmerd word. Verklaard al genoeg waarom films als bijvoorbeeld Wolf en De Wederopstanding van een Klootzak maar een karig aanbod kregen.

Ja, en dit... Twee... nee drie smerissen die "van actie houden." Het acteerwerk vond ik daarentegen (op die irritante stagiere na) niet echt slecht... maarja, het was zoals we het konden verwachten. Ongelofelijk veel ongeloofwaardigheden, montage en humor die ik vroeger als kind van 6 leuk vond en zelfs qua actie heeft deze (op twee korte scenes na) weinig te bieden. En wat te denken van die hoerige bazin, die meesteres-vrouwtje van Ivo of die Colombiaan...

Er zitten dan wel weer enkele momenten in die hadden kunnen werken als het niet zo banaal was. Die drie vrouwen, die kettingzaagscene.... of die hele satire rond die burgemeester die wel de vinger op de zere plek weet te leggen. Maarja, zoiets moet... nogmaals... omvergeblazen worden. Ook Pierre Bokma wist mij hierin totaal niet te overtreffen.

Ik ben helemaal niet ouderwets of een saaie lul zonder humor... Ik heb genoten van titels als bijvoorbeeld de Deense In China They Eat Dogs of de Engelse Hot Fuzz om er eens wat te noemen... Waarom werkt het daar wel en hier in Nederland hier niet? Juist... omdat die wel wat meer brein hebben om het niet bij kleuterhumor te houden.

Toch nog 2,0* voor enkele momentjes tussendoor waar ik WEL een beetje om kon lachen.

Grof, flauw maar soms vermakelijk.

Popoz is een beetje de film wat ik van de trailer had verwacht, wel iets beter maarja. Een beetje grove humor kan ik altijd wel waarderen en begrijp me niet verkeerd ik heb me soms rot gelachen. Huub Smit vind ik altijd wel leuk om te zien.

Helaas zitten er ook een aantal erg flauwe en irritante karakters aan vast. De hele film is eigenlijk een beetje onzin. Ik heb de serie nooit gezien dus dat kan het ook zijn maarja. Een beetje flauw en lekker grof. (Pluspunten voor Tilia ).

Kort samengevat, niet echt een aanrader. Maar als je hem graag wil zien dan is het prima. Zo slecht vond ik hem ook weer niet

Wat ik graag zie bij een goede komedie is dat men zichzelf nog serieus neemt, van daaruit zijn situaties dan oneindig veel grappiger. Of je moet echt richting de droge kant gaan zoals Airplane! of Naked Gun. Maar niet zoals in deze film die te overdreven is waardoor die vaak gewoon niet grappig is. En dan kan ik verder hier weinig mee, ook niet als gewoon simpel popcornvermaak omdat ik de film zie als één gimmick. Dan duren 90 minuten echt te lang en het is sowieso niet echt mijn smaak en meestal ook niet mijn humor. 1,0*.

Donderdagavond na Red Riding part 3 nog even iets luchtigs waar ik een tijdje terug deze Popoz al eens had opgenomen en nog nooit gezien had. De aanwezigheid van Huub Smit leek me op zich wel een garantie voor een leuke film maar dat viel toch een beetje tegen.

Natuurlijk is het niet serieus, uiteraard is het overdreven, maar zelfs dan kan een film nog best leuk zijn wat toch in het geval van de opening niet geld voor Popoz. Want wat is het toch allemaal een beetje to much waar niets gespaard blijft en alles overdreven of onverwacht moet zijn. En als we dan toch met de slechte punten bezig zijn mag stageloper Coco ook wel even genoemd wordt want wat een irritant gedrag en lachje. Noel Deelen is van begin tot het einde één grote ergernis.

Maar het is toch niet allemaal slecht wat Popoz betreft want eenmaal in de bajes krijgt het iets meer sjeu, is Mercator wel een aardig karakter en het idee van een Siamese tweeling ook wel oke, hebben we zat mooie vrouwen, is de cameo van Terrible Bob Schreiber ook wel geinig waar Ivo van geluk mag spreken dat Bob zich laat afbluffen, kan Huub Smit weer in zijn blote reet lopen zoals praktisch in iedere film waarin hij verschijnt, en kan gezegd worden dat Popoz zich enigszins stabiliseert en op een gegeven moment wel redelijk is.

Een voldoende zit er echter niet in, want waar hele flauwe humor soms wel weer leuk wordt geld dat toch regelmatig niet voor deze film. Daarom geen voldoende wat mij betreft.