Eye of the Needle (1981)

Weer zo'n heerlijk stuk jeugdsentiment, een film die ik voor het laatst zag ergens rond mijn 18de of 19de en de film ondanks zijn missers een warm hart toe droeg omdat ik destijds het boek van Ken Follett erg waardeerde en verschillende malen gelezen had. Eindelijk wist ik afgelopen maandag deze zeldzaam verkrijgbare film te pakken te krijgen via marktplaats voor een zacht prijsje. De vraag was alleen nog of er nog iets over zou blijven van alle sentiment en liefde voor het boek.

Van het begin wist ik evenwel niet veel meer tot Faber betrapt wordt door de huishoudster en de afloop daarvan gemakkelijk te raden valt. Na de kennismaking met David en Lucy ontspint zich toch een uitstekende kat en muis spel waar men de meesterspion op de hielen zit maar Faber ze met bluf en doortastendheid steeds een stap voor blijft. En het moet gezegd dat Faber uitermate kundig en doortastend overkomt, met deze man valt niet te sollen. De iet wat fragmentarische verteltrant komt ten einde bij de aankomst op het eiland met een sterke fase waar Faber uitstekend de situatie inschat met fraai psychologische spel, zich meteen van een machtspositie voorziet en de zaak naar zijn hand zet.

Het is toch niet snel daarna dat de film qua kwaliteit langzaam instort. De wijze waarop Lucy zich onvoorwaardelijk aan de voet gooit van Faber is wel erg vlot, net als het moment waarop Lucy door krijgt wat er allemaal speelt. Vooral die fase had meer uitgediept mogen worden en meer tijd mogen krijgen. De omslag komt wat dat betreft net wat te snel, iets waar in het boek volgens mij meer tijd voorgenomen wordt. Maar dit minpuntje wordt evenwel goed opgevangen door het uitstekende spel van Sutherland als de kille en berekenende maar ook charmante spion. Kate Nelligan, een erg mooie vrouw, doet qua spel zeker niet voor hem onder. Wat de film wel zwaar aangerekend kan worden zijn drie zichtbare helicopters op het vliegveld dat Faber onderzoekt. Een foutje zou je zeggen, maar nee, deze fout wordt nog eens dunnetjes overgedaan met het arriveren van een helicopter eind van de film wat toch echt wel een kolossale misser genoemd kan worden. Echt zonde, want in het boek arriveert men gewoon per boot.

Heel zwaar wil ik dit de film niet aanrekenen, maar dat is wellicht sentiment. Het blijft een uitstekende rol van Sutherland die behalve dwazen dus ook een uitermate serieuze rol kan spelen, en vooral de eerste fase van de film is uitstekend. Daarom is een mooi cijfer wel op zijn plaats.

Heel onderhoudende en bij momenten spannende oorlogsfilm. Donald Sutherland en vooral Kate Nelligan zetten mooie rollen neer. Prachtige fotografie trouwens. Aanrader!

Over Sutherland valt weinig op te merken hier. Hij is goed zoals altijd.

Helaas wordt de film niet echt heel spannend meer als hij eenmaal op het eiland weet te komen.

Vreemd trouwens ook om helikopters van een bepaald type te zien staan op een vliegveld die toch echt niet bestonden in 1944.

Wat mij betreft toch wel de beste spionage/oorlogsthriller die ik gezien heb, met een fantastisch spelende Donald Sutherland, en de onbekende Kate Nelligan, die niet voor hem onderdoet. Ook de andere rollen zijn sterk bezet, in een ijzersterk verhaal van Ken Follett. Bloedstollend spannend, van begin tot het eind, daar op dat gure eiland. In een ver verleden al wel eens gezien, maar ik vond hem nog net zo spannend als destijds en nauwelijks door de tijd aangetast. Bovengemiddeld.