Gojira vs. Kingu Gidorâ (1991)

Meeste Godzillas zijn inderdaad wat langdradig, maar deze is best extreem daarin.

Volgens mij gewoon omdat er zoveel gebeurt. Film is niet extreem lang, maar het lijken wel 2 Godzilla films in één gemoffeld. Wat het alleen maar leuker maakt natuurlijk. Beetje tijdreizen, eventjes het ontstaan van Godzilla goed belichten, vier plottwists, twee nieuwe monsters, wat gevechten, cyber Gidorah die nog even terugkomt. Waarom ook niet

Leuk ook om een keertje achter de schermen te kijken ook. Als een bende kleine kinderen loopt iedereen daar door die decors. Maar amuseren doen ze zich daar blijkbaar wel op de set. Decors zelf zijn trouwens ook best indrukwekkend allemaal. Amper special effects, gewoon een beetje inventief filmen. En natuurlijk een paar rubberen pakken.

3*. King Gidorah is geweldig, gebeurt veel, maffe film. Maar extreem cheesy natuurlijk

Ik mis de periode dat deze films nog gewoon 80-85 minuten duren. Met ruim 100 minuten voelt het echt helemaal al te lang aan, helemaal omdat het eerste uur echt tergend saai verliep. Daarna werd het wat leuker en dat had natuurlijk te maken met het vechten met King Ghidorah. De effecten waren wel redelijk, maar ze redden de film niet van middelmatigheid.

2*

You can tell your son about it when he's born, Major Spielberg

Hoe fijn ik die nieuwe Godzilla films ook vind, ik blijf toch een voorliefde hebben voor het oudere werk. Ik ben ze absoluut niet in de juiste volgorde aan het zien, eerder in de volgorde van welke ik eerst te pakken kan krijgen tegen een redelijke prijs, en Godzilla vs. King Ghidorah was deze keer aan de beurt. De voorganger - Godzilla vs. Biollante - had ik al wel gezien en eerlijk gezegd vond ik die niet al te denderend..

Benieuwd dus of regisseur Kazuki Ohmori van zijn fouten geleerd had en twee jaar later een betere Godzilla film kon afleveren. Het antwoord is volmondig ja! Vooral omdat dit opnieuw een langere Godzilla film in de reeks is maar wel eentje waar werkelijk vanalles uit de doeken gedaan. Er wordt door de tijd gereisd (altijd een guilty pleasure bij mij, de plotholes die hierdoor ontstaan zoals het feit dat het ontstaan van Godzilla gewist wordt maar dat iedereen nog wel weet wie onze geliefde radioactieve hagedis is laten we maar links liggen), er zitten een paar fijne verrassingen in (Mecha-Ghidorah!) en het tempo zit vrij goed. Een beetje een te rustige opbouw weliswaar, maar ik vond het wel iets hebben dat ze wat meer uitbreiding geven aan het ontstaan van Godzilla. Betekent dat dat alles goed is? Neen, dat nu ook weer niet. Daarvoor schiet het plot toch net iets teveel alle kanten uit, maar qua effecten blijft dit toch leuk om te kijken. Weinig CGI en veel rubberen pakken.. Zo zie ik mijn monsterfilms het liefste eerlijk gezegd.

Wel grappig trouwens om te zien hoe ze de rollen eens omdraaien en de Westerlingen de stereotiepe slechteriken zijn. In een Hollywood film zijn dat meestal de Aziaten en ze maken het zelfs hier zo bont dat de twee slechte tijdreizigers Westerlingen zijn terwijl de goede tijdreiziger een Japanse is. Naar het schijnt heeft Ohmori er nog wel wat problemen mee gehad omdat hij onder andere daardoor werd beschuldigt van anti-Amerikaans gedrag door de Amerikanen.. De focus ligt uiteraard vooral op de monsters en meestal blijft de cast daardoor wat onderbelicht, maar ook dat doet Ohmori eigenlijk vrij goed. Yoshio Tsuchiya is de moeite als businessman Shindo en fijn dat de Amerikanen ook effectief door Amerikanen worden gespeeld die deftig Engels kunnen spreken. Dat was in Godzilla vs. Biollante wel wat anders als ik me niet vergis..

Het is een franchise waar ik een zwak voor blijf hebben, zoveel is duidelijk na 13 (de Amerikaanse niet meegerekend) geziene films. Het zijn verre van perfecte films en ze lijken allemaal wel wat op elkaar, maar Ohmori probeert voldoende om er zijn eigen ding van te maken en lukt daar wonderwel in. Het is uiteindelijk maar bij 2 films gebleven voor deze regisseur en dat is jammer, ik heb de indruk dat hij nu pas wat op stoom was gekomen.

3.5*