D'Ardennen (2015)

Ja, Gluckauf zeker een aanrader! Als we toch even aan het tippen slaan, pak dan Calvaire ook een keertje mee (geen Nederlandse rolprent, wél gesitueerd in de Ardennen) - al zul je die vast al kennen.

Puike thriller over een stel marginalen, waarvan er meerdere compleet de pedalen kwijt zijn. Leuke twist ook op het einde.

Gluckauf zat een dik half jaar in mijn top tien over 2015. Haalde het uiteindelijk niet, maar hoort nog steeds bij de 25% beste films die ik zag vorig jaar.

Graag gedaan.

Mooi gemaakt, goede acteurs, gepaste locaties (al lijkt me dat in België niet zo moeilijk). Maar ik mis iets met de verhaallijn en het uitdiepen van de personages.
Het einde wordt een beetje verkeerd aangebracht in het midden van die chaos, ik miste het 'shockeffect' wel wat.

rauwe en goed geacteerde film, de hele film heeft een luguber sfeertje en de muziek past goed bij de personages.

heb me prima vermaakt met deze film !

Dikke 4 sterren waard. Ferme thriller, gemixt met spannende beatmuziek ! Als Belg trots en een dikke pluim voor de cast

erg sterk

Van dit soort films houd ik. Ruw, hard, deprimerend en met een nog harder einde wat je niet aan ziet komen . De bombastische soundtrack past ook erg goed bij het sfeertje net als de cinematografie.

Een rauwe harde film, al is het nogal voorspelbaar. Ik hou wel van de sfeer, en toch wringt het met momenten. Het is de eerste film van Robin Pront en ik sta niet meteen te springen voor een opvolger. De sterkhouder is Jeroen Perceval die niet alleen de hoofdrol speelt, maar ook de schrijver is van het origineel theaterstuk. Je voelt dat de film hem het beste ligt. En dan het grote acteerverschil tussen een sterke Veerle Baetens tegenover de toch veel mindere Kevin Janssens. Muziek en verhaal zijn wel goed, maar verder niet altijd even sterk.

Rauw is het goede woord inderdaad, voor dit harde debuut van regisseur Pront. Tegen Veerle Baetens kan hij misschien niet op, maar ik vond Kevin Janssens in ieder geval niet slecht spelen. Ik had binnen no-time een afgrijselijke hekel aan hem, en dat is best knap (over best knap gesproken, verbazingwekkend wat voor agressie opwekkende, boerse kinkelkop hij hier heeft, vergeleken met hoe hij er ook uit kan zien. Toch wel een significant verschil, zoals men dat in de reclames altijd noemt. Daar sta je niet bij stil als je zo'n verlopen, bierzuipende opgeschoren kerel naast zijn opgevoerde auto ziet staan. )

Halverwege de film was ik enigszins teleurgesteld, maar de laatste akte en helemaal het harde einde laten me toch naar boven afronden. Mooi geacteerd, net gefilmd en lekker rauw. Een tikkeltje uit balans wellicht, en die baggerherrie (no offense) die deze jongens muziek noemen kon ik ook niet waarderen. Maar het paste er wel behoorlijk bij, moet ik zeggen.

4* naar boven afgerond

Zeker niet slecht, maar had er nog net iets meer van verwacht.
Vooral de eerste 45min verlopen best traag en is er vooral aandacht voor karakterontwikkeling. Als kijker besef je dat er je nog wat te wachten staat, dus neem je dit erbij en bereid je je ondertussen voor.
Eenmaal in de Ardennen loopt de suspense op met hier en daar toch een aantal verrassingen. En dan gaat het plots snel en is de film voorbij voor je het weet. Wat betreft het einde, het is inderdaad hard maar het zat er dik aan te komen. Al bij het begin had ik een voorgevoel dat Sylvie en Dave het niet zouden redden, dus voor mij kwam het niet als een shock. Ik vond de scène waarin Jeroen Perceval door het bos loopt erg sfeervol, benadrukt de duistere kant van de film.
Kevin en Veerle kruipen zeer goed in hun rol, ook qua uiterlijk. Zij waren één van de voornaamste redenen waarom ik de film wou zien en ze stellen niet teleur. Vooral Veerle Baetens kan je echt meesleuren in een verhaal. De hardstyle muziek had gelukkig geen averechts effect. Het is muziek met ne groten hoek af zoals de personages, origineel en gewaagd.
4* als eindscore vind ik net teveel, daarom 3,5*

Halverwege de film in slaap gevallen. Geen enkele actie en/of spanning kunnen ontdekken. 1 ster voor de moeite.

Ook niet op het einde, in de Vlaamse hooglanden?

Niet als je halverwege al in slaap gevallen bent.

D'Ardennen

Ik kan wel zeggen dat ik een fan ben van de Nederlandse maar ook de Belgische thrillers. Vaak erg rauw en geen grens is te veel. Ook is dit te zien in D'Ardennen, een heerlijk rauwe film die vanaf het begin al begint met ietwat actie. Ik kan wel zeggen dat ik dit een geslaagde film vind en ik heb me mijn avond erg goed mee kunnen vullen.

D'Ardennen bevat een verhaal wat ik op sommige momenten nogal moeilijk te volgen vond. Al sinds het begin heb ik misschien soms wat moeite gehad met het verstaan van het Vlaamse taaltje maar, ik kon mij wel een weg banen in de film, ook al was het soms wat lastig. Het verhaal was daarnaast nog wel leuk Twee broers zitten in het slechte leven. Na een homejacking word Kenneth opgepakt, en beland vier jaar in de cel. In die vier jaar is er heel wat veranderd, Sylvie (Kenneth's voormalige vriendin) is nu samen met Dave, Kenneth's broer. Dave probeert dit uit te leggen maar Kenneth wil hier niet naar luisteren en is nog wel een beetje verliefd op Sylvie. Hij doet er alles aan om haar terug te pakken, en wanneer hij haar samen vind met een man vermoord hij haar, waarop Kenneth tegen Dave zegt dat het de man was die hij heeft vermoord. Dave komt er achter dat het Sylvie is en naar een mooie slachting in de Ardennen loopt het voor iedereen verkeerd af.

Het concept was gaaf. Het verhaal was prima. De film stak goed in elkaar voor bloed gebruik geen angst. Heerlijke stiltes en harde scenes. Ik vond dit een fijn, Belgische Drama / Thriller film en het heeft zoals al verteld mijn avond gevuld. Prima, next!

4.0*

ik zag hem bij Pathé met ondertiteling, gelukkig wel want dat plat Antwerps versta ik (Ollander) ook niet zo goed.

Ik had dan wel het geluk dat er nog Engelse ondertitels mee draaiden, dus mocht ik er niet uitkomen kon ik daar nog wat hints vandaan halen, dat maakte het verhaal wel meer volgbaar.

Ik had gelukkig ook Nederlandse subs, maar ik had ze slechts bij bepaalde woorden nodig.

Rauwe film die in eerste instantie vooral ook komisch aandoet. De sfeer en ontwikkelingen worden grimmiger en grimmiger. Sterk acteerwerk en interessante settings. Aanrader in het Nederlands taalgebied.

Opnieuw een goede film van Belgische makelij, al lagen mijn verwachtingen wel iets hoger.

Uitstekende cast, met Veerle Baetens als uitschieter voor mij, al is haar rol wel kleiner dat die van beide hoofdrolspelers Kevin Janssens en Jeroen Perceval.

Ik kan niet zeggen dat ik me heb verveeld met deze prent, maar had wel wat meer spanning verwacht.

Maar het loont zeker de moeite om eens te bekijken, er zijn veel slechtere Belgische films in omloop.

Behoorlijk debuut. Al blijft het misschien wat te braaf en kent de film net wat teveel mankementjes om écht hoog uit te vallen. Richting de eindstreep werd het wat te grotesk allemaal, waardoor de uiteindelijke eindscene aan punch mist. Gelukkig staat de cast zijn mannetje wel (vooral Bijvoet excelleert), en zit het deplorabele sfeertje er goed in. Maar om te kunnen wedijveren met de echte Vlaamse toppers had het wel wat meer mogen zijn. 3* kan ik er nog wel aan kwijt.

Zeer goede film en sterke acteerprestaties, heb genoten!

Geweldige film, spannend en realistisch. Heb er van genoten ondanks het soms onverstaanbare Antwerpse dialect.

Ik ben doorgaans niet zo gecharmeerd van films over rouwdouwers. Ik moet echter toegeven dat deze film mij aardig in zijn greep wist te nemen. Zeker niet mijn favoriete soort film, maar mede door de verrassende verwikkelingen tegen het einde én het vette Antwerpse dialect dat helemaal bij de protagonisten past, toch wel een sterke film.

Geweldig: D'Ardennen haalt de beste Belgische botsautoplaten van onder het stof!

The First Rebirth! House of House! Rigor Mortis! Alleen al voor de muziekkeuze moet je deze zien. Eigenlijk is het niet meer dan logisch om een film over foorapen ook te voorzien van foormuziek. Al zie ik het de broertjes Dardenne niet zo snel doen. Debuterend regisseur Robin Pront heeft gelukkig wel de ballen om de goede-smaakpolitie uit hun tent te lokken.

Janssens (ben doorgaans geen fan van de man) acteert alsof hij al zijn hele leven lang in dat milieu ronddoolt. Kudos! Ook top: Jan Bijvoet als bonsai-kwekende (geweldige knipoog naar het gelijknamige label) paria!

Qua sfeer en styling lijkt alles gewoon te kloppen: van de lekker lompe beats tot de pauperkapsels. Alles aan deze film is grauw en grijs (oké, de felrode jas van Janssens daargelaten). En toch voelt het nergens goedkoop of saai aan. Integendeel, er vallen flink wat knappe shots te bespeuren met als exponent de nachtelijke autorit (zie ook de poster).

Enkel de dialogen missen wat scherpte; het genre leent zich nochtans prima voor sappige one liners (Ex Drummer toont hoe het moet). Beetje jammer. Het verhaal is duidelijk ook bijzaak, al kan ik daar wel mee leven.

Voor mij is D'Ardennen vooral een heel erg vette ode aan een muziekgenre dat jaren uitgespuwd werd, en nu op weg is naar een cultstatus! 4*

Leuk en ongeloofwaardig.

Rauwe Drama film van Belgische bodem. Het verhaal steekt prima in elkaar, en is goed uitgevoerd. Verder oogt het camerawerk sterk, en is de grimmige sfeer erg goed getroffen. De soundtrack draagt ook zeker zijn steentje bij. Het acteerwerk van de cast is zeer overtuigend. Sterke hoofdrollen van Janssens en Perceval. 4 Sterren.

Een rauwe realistische film van Belgische makelij. Hard, somber en bij vlagen erg spannend.

Het begin van de film is dramatisch van opzet. Gedrenkt in een mistroostige en deprimerende sfeer, worden de broers geïntroduceerd.

De omstandigheden van de broers en het milieu waarin zij zich bevinden, blinken niet uit in lichtheid. Het kleurgebruik dat over het algemeen donker van aard is helpt ook niet bepaald om de sfeertekening te verlichten. Nee, niet bepaald vrolijkmakende cinema. Drama ten top.

De tweede helft van de film heeft het karakter van een thriller. Een gewelddadige tweede helft. Ook nu is de sfeer mistroostig. De beelden van de besneeuwde Belgische Ardennen zijn somber. De omstandigheden waarin de broers terecht komen zijn dat ook.

In die mistroostige setting vinden onplezierige en gewelddadige acties plaats. Hard, meedogenloos en deprimerend. Ja, steeds maar weer deprimerend.

Verrassend goede eindscenes trouwens. Maar ook nu weer sombermakend.

De personages zijn geen lieverdjes en roepen geen warme gevoelens op. Meeleven met de malaise van de broers is daarom lastig. De meebeleving in het verhaal is minder lastig. Ondanks enige antipathie richting de broers werd ik daarin rücksichtlos meegezogen.

De hardstyle muziek is erg aanwezig. Eén track trek ik nog, maar meer echt niet. Moet je van houden. De volumeknop moest het een paar keer stevig ontgelden.

Perceval en Janssens doen aan acteergeweld. Erg goed acteerwerk. Ook Bijvoet in een bijrol doet dat. Hij zet een angstaanjagend personage overtuigend neer. Sterk.

Een prima film. Die Belgen flikken het toch maar weer.

Off topic verwijderd