Een Vlucht Regenwulpen (1981)

Onbegrijpelijk laag gemiddelde en gematigde reacties, voor deze ontzettende geestige film. Ik heb het boek niet gelezen (misschien scheelt dat). Ten eerste is het een op en top Nederlandse film (en in mijn achtertuin). Vond Krabbe sterk en vond het scenario erg amusant. Onderschatte film! 4 sterren.

Middelmatige film. Steekt wat stereotype in elkaar en is ook inzake thema niet echt nieuw.

Jeroen Krabbé en enkele van zijn "bijna" veroveringen acteren wel gevat grappig.

Toch wel een interessante film uit onze Nederlandse geschiedenis waarin Jeroen Krabbé beide rollen die eigenlijk natuurlijk gewoon hetzelfde personage zijn overtuigend weet neer te zetten. De durfal tegenover de verlegen professor.

De soms random knipogen naar andere films vielen ook wel op. In het bijzonder de scène met The Blue Lagoon. De regisseur heeft dit er gewoon even tussen "gegooid" maar ik mag dit soort creativiteit wel.
En natuurlijk is het hoofdrol personage vergelijkbaar met de Woody Allen rol in Play it again, Sam.

De film kent wat inzak momentjes en het eind is iets wat abrupt. Alhoewel de scène dat de moeder zichtbaar wordt onder het laken wel indruk maakte.
De kleine rol van een jonge Simone Kleinsma was trouwens ook interessant, ze had wat mij betreft meer scènes mogen hebben.

Leuk filmpje, geen meesterwerk maar op zijn minst interessant.

3*

Ben jij gelukkig?

Ach, wat heet gelukkig?

Zie, en jij bent ook niet gelukkig.

Ooit wel eens het boek geprobeerd toen ik me iets meer op literatuur van Nederlandse bodem richtte. En een goede 't Hart kan ik best waarderen zoals Het Woeden Der Gehele Wereld wat ik een heel goed boek vind en al meerdere keren gelezen. Toch kon dit boek rond de merkwaardige Maarten me nooit een moment in de greep krijgen. Benieuwd of de film net zo was...

En uiteraard betreft dit ook een merkwaardig geheel rond de aparte snuiter Maarten neergezet door Krabbe. De wisselwerking met de alter ego is ook een beetje raar en mist zijn uitwerking naar mijn gevoel ook een beetje. Afijn, duidelijk is dat Maarten zucht onder het nodige dat hem tegenhoudt gemakkelijk contact te maken. Interessant opzich, maar eigenlijk ook weer niet, want Maarten wordt geen enkel moment boeiend.

Maar een geheel verloren film betreft het toch net het want de soundtrack op de piano is prachtig, de landschappen schilderachtig, en het bezoek van de twee ouderlingen is ronduit briljant en het sterkste van de hele film. Alhoewel, ondertussen sijpelt er toch stiekemweg een onderliggende boodschap door in de film die een ander licht doet schijn op de zogenaamd eenzame Maarten. En dat is wel dat Maarten in mijn beleving het dichtste bij zichzelf blijft en wellicht het meest gelukkig is, terwijl al die mensen om hem heen met hun idyllisch ogende relaties, huwelijk en kinderen niets beter af zijn en mogelijk ongelukkiger zijn. De ene heeft constant ruzie met de partner, de volgende gaat ondanks net getrouwd te zijn vreemd, en de volgende is ongelukkig met de kinderen, de geïdealiseerd relatie tenspijt niemand lijkt honderd procent blij te zijn, en dat vind ik toch wel een gedachten om bij stil te staan.

Maar behalve die boodschap en de scene met de ouderlingen wilt het allemaal niet zo met Een Vlucht Regenwulpen. De film voelt zelfs ondanks zijn anderhalf uur best lang, echt interessant wordt het nooit en boeien wil de merkwaardige Maarten zoals gezegd niet. Afijn, snel op naar de volgende.

Degelijke verfilming van een fantastische roman, waarin je ook vele zaken in terugziet.

Jeroen Krabbé als Maarten, die van zijn alter ego dubbelganger de opdracht krijgt om binnen een week een meisje in bed te krijgen. Doet hij dat niet, dan zal hij sterven. Haastig op zoek lukt het allemaal net niet en begint zijn alter ego gefrustreerd te raken. Er is er waarschijnlijk wel één. Daarvoor keren we terug naar Maartens jeugd.

Dat ene meisje op de middelbare school die hij tijdens een reünie zal gaan wederzien. Misschien de laatste kans. Zal het hem wel of zal het hem niet lukken? Zie dat terug in de film. Ook die reis naar Zwitserland was een avontuurlijk tussenkomertje.

Het is weer zo'n typische Hollandse film van die tijd, en daardoor zo'n vermakelijk tussendoortje met een biertje en een (Nederlandse) bitterballetje.

3,0*