Breaking the Waves (1996)

Loodzwaar drama, en dat is precies wat me aan de film tegenstaat.

Een beetje te deprimerend allemaal, naar mijn smaak. Ik ergerde me eigenlijk steeds meer aan het neurotische vrouwelijke hoofdpersonage.

Afgezien van de genoemde bezwaren die ik tegen deze film heb, is het een aangrijpende film die erg realistisch overkomt. De acteerprestaties zijn goed.

Laat het een goede film zijn!

Ik heb net de dvd gekocht voor E6,99!

Alleen omdat het een Von Trier was, en het verhaal me wel aanstond (op papier dus).

Nog eens gezien. Zware kost, maar wel 'mooi'. Goed acteerspel, maar verwacht geen Happy End. Stem blijft 4*.

Ik was zwaar teleurgesteld!Wilde de film zien omdat ie door Lars von Trier was geregisseerd,maar...het eerste deel voor de pauze viel me wel mee,maar het einde met die kerkklokken gaat me te ver!Wel prachtige acteerprestaties,dat kan ik niet ontkennen.Maar dit was me toch iets te dramatisch...

Ik had er veel van verwacht, maar de film viel me zwaar tegen. Eigenlijk heb ik alleen maar genoten van de uitmuntende Watson, want hoewel de rest van de cast ook zeer geloofwaardig over kwam vond ik het maar een oversentimentele, onsubtiele en pretentieuze (he bah, daar hebben we dat woord weer) boel.

Die scènes op de operatietafel, die kerkklokken in de hemel, Bess die de hoer uithangt in scènes vol plaatsvervangende schaamte... Moet dat nou allemaal? Door een groot gebrek aan identificatie met de hoofdpersoon gaat bovendien alle impact van dit makkelijke drama verloren en dat kan hier nooit de bedoeling zijn geweest, lijkt me.

Door de realistische documantaire-achtige filmstijl wordt het verhaal zonder al teveel opsmuk gebracht, hierdoor bleef ik toch wel geboeid kijken omdat de menselijke emoties op deze manier des te 'echter' overkomen. Maar ja, hier heb je dus weinig aan als het verháál zo weinig weet te boeien.

Dus.. niet slecht, maar wel onder de maat. 2,5 sterren...

Hier het resultaat dat je kan met een handcamera een prachtige drama film creëren. Toen ik voor het eerst Festen zag, moest ik hier heel erg aan wennen en vond ik hem de eerste keer eingelijk helemaal niet zo heel leuk. Later ben ik hem nog een keer gaan kijken en vond ik hem echt prachtig. En na films als The Idiots, Fucking Åmål en Lilja 4-ever (allebei ook gedeeltelijk met handcameragefilmd) stoorde ik mij hier nog maar heel weinig aan.
Het schokkende camerawerk stoort dus erg weinig, maar geeft mooi het wereldje weer waarin Bess leeft.
En dat is sinds het ongeluk van Jan een grauw leventje, waarin ze wordt afgewezen door de kerk, verkracht wordt door mensen op een boot en later door diezelfde mensen zwaar mishandeld wordt. Ik zat ook tot ongeveer een kwartier voor het einde te wachten op een happy-end, maar (gelukkig) kwam dit niet. Die kerkklokken op het eind hadden van mij dan weer niet gehoeven. Dit verpestte een beetje het eind. Maar het blijft een goeie 'zware' film met een uitstekende rol van Watson.
Voorlopig 3,5*

Dan ben je wel toe aan het werk van de gebroeders Dardenne.

Want? Dat zijn jouw centen ofzo? Kan natuurlijk iets zeggen over de euro enzo, maar da's erg flauw .

Haha Menni, jouw focus op geld

.. ik zie trouwens nog geen stem van je staan bij Dogville? Jaja, normaal gesproken negeer ik die cijfertjes, maar nu was ik toch even benieuwd, of ik weer een halve ster van je kon spotten.

Gemeenschapsgeld, dus: ja.

Oh my god, er zijn nog mensen die er serieus op ingaan ook..

Volgens mij heb ik deze film keer gezien . Zo'n film die mijn moeder meeneemt, en die ik dan met tegen zin kijk. Kan me er eigenlijk geen zak meer van herinneren en dat is natuurlijk nooit goed voor een film. Maar goed ik zal maar niet stemmen

Fisherking, wat heb jij? Je hebt 'Dogville' nog niet eens gezien, over vooroordelen gesproken! Jezus man, reageer toch eens wat humaner please.

Ik hecht vaak veel waarde aan jouw mening, maar dit soort bullshit kan ik niet waarderen.

Btw 'Dancer in the Dark' en 'Breaking the Waves' zijn ook met Nederlands geld gefinancieerd.

Is dit Humaner ?

Je begrijpt best wat ik bedoel FK. Maargoed, genoeg hierover.

Btw ik vond Breaking the Waves prachtig.

Tijdje geleden alweer dat ik 'm zag. Vond vooral Emily Watson erg indrukwekkend.

Maar los daarvan kan ik me enigszins in de irritatie van Fisherking vinden als het gaat om het Dogma-gedoe. Persoonlijk vind ik dat het maken van een film aan geen enkele regel verbonden moet zijn.

Het lijkt me iets teveel op gezochte standpunten om maar vooral als provocatief en vernieuwend te boek te staan.

Waarom is filmen vanuit de hand natuurlijker dan op statief? Filmen is toch bij voorbaat niet natuurlijk? Wat is natuurlijk? Al die regels die ervoor moeten zorgen dat de film de echtheid zo natuurlijk mogelijk evenaart. Zoals we kijken en luisteren.

Maar film is juist bij voorbaat illusie. Decors en muziek en effecten kunnen de inhoud van een film juist versterken. Bovendien kom ik (gelukkig)maar weinig mensen tegen die tijdens een gesprek spontaan in een lied uitbarsten.

De zelfingenomendheid van Van Trier zie ik ook terug in zoiets als woedend worden omdat je geen gouden palm krijgt.

Deze film is geen dogma.

En zijn naam levensgroot op de poster bij Dancer in the Dark.

Over Von Trier verder. Deze bezit het zeldzame vermogen om mijn irritatie-graad tijdens het kijken hoog op te laten lopen.

Europa vond ik nog gaan. Maar deze en vooral Dancer in the Dark vond ik vreselijk.

Om mijzelf grote ergernissen te besparen heb ik maar besloten om geen films van deze regisseur te gaan kijken; tenzij ie zijn leven betert natuurlijk

Deze film is idd geen dogma, maar hier irriteert vooral het verhaal voor mij.

Precies !.

Eigenlijk vind ik maar 1 zogenaamde dogme-film geslaagd (die ik gezien heb althans) en dat is Festen. Hoewel je ook wel 15 minuten nodig hebt om aan die camerabewegingen te wennen. Vraag me trouwens af of dit effect de film versterkt of juist afzwakt ?

De beste steadycam zijn onze oogspieren en hersenen. Als je zgn. POV draait vanuit de hand met heftige bewegingen is het alsof je op een cakewalk probeer op iets te focussen ipv ernaar toe te lopen. Een strakke dolly komt veel meer in de buurt van een POV. Zelfs als je zou rennen.

En hoe zelfingenomen onze Lars is blijkt wel uit zijn zelf bedachte VON. Bah...

Oké Jos, maar ik maakte, gezien de heftige discussie, een zijstap naar Von Trier en het Dogma-gedoe.

Toch een erg aangrijpend meesterwerk. Call me sentimental.

Goeie film, maar ik werd wel duizelig door de camerawerk, was vergeten sinds ik geen Woody Allen films meer kijk.

Een mens zou haast vergeten dat de muziek in deze film ook superieur goed is.

Welke muziek?

Die hitjes tussen door?

Inderdaad - die muziek. Ik luister graag namelijk naar die "foute" hitjes van destijds.

ik vond het vreemd om plotseling T-Rex te horen opduiken tijdens één van de sleutelscènes in deze film

En gezien ik dat soort muziek héél graag hoor - superieure muziek dus (voor mij, een ander vind dit waarschijnlijk bagger).

Het leek mij destijds logischer bv. Górecki te gebruiken in dit soort film. Maar dat Lars Von Trier dus niet, tot mijn groot plezier.

Wat een lange zit zeg. 1 uur en 50 minuten drama, rommelig camerawerk een compleet geflipt meisje en ruis (of dat aan de DVD lag of dat het achtergrondgeluid betrof, daar ben ik nog niet uit). Het verhaal is dun, weinigzeggend. De godsdienstige inslag logisch maar raar in beeld gebracht en het einde is redelijk voorspelbaar. Het engelse (shotse) accent is wel heerlijk om naar te luisteren en er wordt door voornamelijk de hoofdrolspeelster een goede rol neergezet.
3 sterren

Mensen toch, t'is toch zeker een prachtfilm?

Als je de hoofdrolspeelster zomaar in je armen zou willen sluiten, is het al gauw 3 sterren. Deze film krijgt er 5! Lars gebruikt hier gelukkig nog echte decors. Hij moet natuurlijk geen lijnen gaan trekken in een sporthal en Nicole Kidman daartussen heen en weer laten lopen...