Kamigami no Fukaki Yokubo (1968)

Zinderende film van Imamura over een afgesloten gemeenschap in het uiterste (tropische) zuiden van Japan -past ook wel bij de temperaturen van de laatste dagen.

Het belangrijkste thema is hier wel de traditie versus de moderne wereld, iets wat wel vaker opduikt in Japanse films, maar zelden zijn de tegenstellingen groter dan hier. De soms bizarre (en niet zelden bedenkelijke) gebruiken van de dorpsgemeenschap worden fraai verbeeld als een ingenieur uit Tokio het eiland bezoekt en al snel op een muur van onbegrip stuit. In eerste instantie lijkt de traditie het te winnen: de ingenieur wordt één van hun en wil zelfs trouwen met de verstandelijk gehandicapte dochter van Nekichi, het zwarte schaap van het eiland. Maar zodra er met yens wordt gesmeten verdringt het materialisme de goden, en is het juist datzelfde zwarte schaap die zich in zijn eentje verzet tegen de moderniteit, daarbij gesteund door de val van die vermaledijde steen. Het dreigt even in te zakken maar vanaf de vlucht van Nekichi en zijn geliefde zus Uma is het behoorlijk intens met als climax die gemaskerde roeiers die wraak nemen op de incestueuze familie. De film eindigt met een geslaagd post scriptum over de snelle veranderingen op het eiland, de lokale tradities behoren al bijna tot de folklore.

Grappig trouwens die bard die de lotgevallen steeds bezingt, eerst over de goden maar al snel loopt dat over in een ballade over Nekichi en Uma- of zijn zij de nieuwe goden?