Scenes from a Mall (1991)

Vind het als fan zijnde altijd wel leuk om Woody Allen te zien, dat de dialogen hier niet vanaf spatten is dan wel een feit maar erg vermakelijk is het allemaal wel.

Woody & Bette zijn een leuk koppel en ze hebben samen genoeg chemie om deze toch wel simpele film met kop en schouders te dragen.

Niet bijzonder maar zeker voor de fans een must see, heb regelmatig met een glimlach op me gezicht gezeten.

3*

Matige film waarin een echtpaar hun 16-jarige huwelijksdag al kibbelend doorbrengen in een winkelcentrum. De film begint zeker wel aardig, maar eenmaal in het winkelcentrum vervalt het geheel snel in herhaling. Eén van de weinige films waarin Woody Allen slechts als acteur te zien is, en wellicht dat hierdoor de dialogen ook wat minder scherp zijn. Bette Midler en Woody Allen doen het verder prima. Net geen 3.0 sterren.

Het is kerstfeest in zonnig Californië en Woody Allen rent samen met Bette Midler en een surfboard door een gigantisch winkelcentrum in Los Angeles. Ze verbeelden een echtpaar dat hun 16-jarig huwelijk viert en inkopen doet voor het feestelijke diner dat ’s avonds plaatsvindt. Ze kopen sushi ter waarde van 1100 dollar, drinken champagne, eten kaviaar, kopen bizarre kleding en zeggen het avondlijke diner twee keer af en herroepen het twee keer. Ze hebben ruzie of zijn zich aan het verzoenen..

Een praatfilm met twee mensen in een dynamisch decor. Een winkelcentrum met mensen. Overal mensen. En midden in de hectiek de twee pratende hoofdpersonages. Het is een lawaaiige bedoening. Het is dan ook rustgevend om af en toe even van Allen en Midler af te buigen om te kijken naar een goochelact die zich ergens voltrekt of toe te horen bij een bandje dat kerststemmig aan het rappen is. Vervelend is de mimespeler die te pas en te onpas opduikt om zijn niet-grappige ding te doen. “These Guys are worse than Hare Krishnas!”, roept Allen op een gegeven moment wanhopig uit. Hij heeft gelijk.

De dialogen die Allen en Midler voeren, zijn snel, ad rem, grappig, stekelig en gewoon heerlijk om naar te luisteren. Meestal dan. Dat hebben de schrijvers waarvan regisseur Pail Mazursky er een is, goed gedaan. Midler en Allen zijn goed op elkaar ingespeeld en de teksten die vaak om elkaar heen draaien en elkaar af en toe bijten, klinken uit hun mond allesbehalve overdreven of toneelmatig. De film zelf heeft die toneelmatige uitstraling wel. De film bestaat uit een aantal scènes die zich steeds in een ander deel van het winkelcentrum afspelen en van elkaar worden gescheiden door een stukje winkelcentrumvertier. Die structuur en uitvoering zijn ondanks de chaotische achtergrond waartegen de film zich afspeelt, vrij statisch van aard, en voelen als het fundament voor een toneelstuk. Zo ervaarde ik het althana. Het stoorde me niet.

Ik houd van spitse teksten en geestige oneliners en kwam redelijk aan mijn trekken. Het belangrijkste aspect in de film zijn immers de teksten. De rest zoals bewegende actie is bijzaak en bovendien amper aan de orde. Ik vond Scenes from a Mall een aangenaam toneelstuk.