The Wiz (1978)

Black Oz.

Lekkere musical die, qua muzikaliteit, de '39-remake aankan. Even goed is hij verder echter niet, maar wel vermakelijk en onderhoudend. Met de schitterende klassieker "A Brand New Day". Prettig vermaak, niets meer. Niets minder.

Goed.

Kan niet helemaal tippen aan de Wizard of Oz (1939). Behoorlijk musical-achtig (moet je van houden) en minder avontuurlijk. Wat wel opvalt is het geweldige zang- en dans-, maar ook aardig acteertalent van MJ. Je bent natuurlijk wel geneigd om daar op dit moment extra op te letten. Het maakt de film wel specialer. Een 3- / 2,5 +.

Prachtige muziek en dans.

En zelfs MJ vond ik aardig in zijn rol net als de rest.

ik ben blij dat ik dit gezien heb

3,5 ster

Leuke kostuums en decor. De kwaliteit van het beeld was een beetje te donker. De acteurs, ja, het zijn geen echte acteurs... maar ze doen het redelijk. De liedjes zijn leuk, en de acteurs zijn geweldige zangers. Het verhaal is bekend (voor de meeste) en ook deze versie wijkt niets af. Maar het geheel maakt toch een redelijke film in zijn genre.

Schoenmaker blijf bij je leest. Motown was een hitfabriek in de jaren '60 en '70 met tal van nr 1-hits. Supersterren als Diana Ross, Michael Jackson, Stevie Wonder, Marvin Gaye, Lionel Richie, Pointer Sisters en tal van andere artiesten zijn er groot geworden. Op filmvlak begon eind jaren '60 Motown ook met tv en film, wat ze beter niet hadden gedaan. Echt memorabele films hebben ze niet gemaakt.

De film heeft trouwens maar een handvol troeven en zelfs die zijn gewoon leuk en meer niet. Michael Jackson acteert best nog goed, al blijft z'n rol enkel in de herinneringen omdat hij nu eenmaal Michael Jackson is. De rest van de cast is erbarmelijk en kan zich enkel handhaven met zang en dans. De hits zijn wat emotieloos gebracht en enkel Brand New Day springt er wat uit. Zeer eigenaardig trouwens dat voor de hits geen vaste songwriter van Motown genomen is. Als je dan toch die sfeer wil weergeven had dat toch veel beter geweest.

De film moet het vooral hebben van het bekende verhaal dat al veel beter weergegeven is en de bekende koppen. Motown had zich van films moeten weerhouden en enkel op muziek focussen.

Zo dat viel nog niet mee zeg, om deze film uit te zitten. Ik had stiekem een beetje gehoopt dat deze film net zo’n leuke sfeer zou hebben als zijn voorganger uit de jaren 30, maar dat viel vies tegen. Sidley Lumet heeft toch zeker wel goede films afgeleverd, maar deze hoort daar in ieder geval niet bij. De film is natuurlijk mede bekend omdat Michael Jackson er als vogelverschrikker in acteert. Hij doet dat best aardig, maar veel positiefs kan ik verder niet verzinnen. De film komt maar niet op gang en het ene nummer is nog vreselijker dan de ander. Zelden zulke slechte muziek gehoord in een film, als hier. Daarnaast mist de film sfeer, en uitstraling en is Diana Ross geen leuke Dorothy. Nee als je dit een leuk verhaal vint, kun je toch echt beter The Wizard of Oz kijken, die alles heeft wat deze film niet heeft, behalve Michael Jackson dan natuurlijk.

1,0*

Ik vind dit echt een super leuke film! Leuke songs ook!! En er speelt natuurlijk een sexy ding in (MJ)

Vandaag sinds lange tijd weer eens herbekeken. Ik ken het verhaal van de originele film niet, al lijkt me die, afgaande op beelden en foto's, wel iets beter te zijn. Deze versie vind ik zeker vermakelijk. Van de acteurs in de film is het merendeel niet eens een acteur dus dan vind ik dat zij het best goed deden. Michael Jackson zet zijn personage als Scarecrow leuk neer, en ook Diana Ross doet het best leuk. De decors en de sfeer zijn grimmig, en verrassend goed voor de tijd waarin de film is gemaakt. De muziek vond ik ook wel aardig, maar lang niet alle liedjes sloegen aan bij mij. ''Brand New Day'' schiet hier absoluut bovenuit. Een lekker swingend nummer is dat. En de film brengt dan een fantastische sfeer met zich mee. Enkel is het jammer dat na dit stuk de film een beetje inzakt en het erg langdradig wordt. Ook een beetje tegenvallend dat The Wiz zelf niet zo blijkt te zijn, als je in eerste instantie denkt. Het échte einde had dan weer ietsje uitgebreider gemogen. Al met al kan ik het niet een goede film noemen, maar het is wel vermakelijk. De film heeft een mooi sfeertje en bevat enkele leuke scenes.

3*

Van deze film had 'k al eens een paar stukjes gezien, toen 'k nog klein was, dus tijd om deze nog eens van onder het stof te halen.

De film is qua verhaal wel gelijklopend aan The Wizard of Oz, maar dan eerder in een andere setting (een soort van New York).

Deze film bevat ook heel wat liedjes, de ene al wat geslaagder dan de andere. Vooral "Ease on Down the Road" & "Brand New Day" springer er uit.

De cast vond 'k iets minder. Dorothy (Diana Ross) was me toch iets te oud (al kan ze natuurlijk wel geweldig zingen). Michael Jackson vond 'k wel goed gecast.

Wel een erg lange film (zeker voor een familiefilm), maar echt storend was het wel niet.

The Wizard of Oz vind 'k toch wel beter, maar deze vond 'k zeker ook niet slecht.

Niet alleen een nogal vreemde eend in het ouevre van Sidney Lumet, een naam die je niet bepaald met musicals associeert. Maar sowieso een rare film.

The Wizard of Oz is een boek uit 1900. De beroemde verfilming met Judy Garland werd een kleine 40 jaar later gemaakt en een grote hit en flinke klassieker. Vanaf begin jaren '70 werd voorzichtig duidelijk dat entertainment met afro-amrikaanse casts zowel op toneel als in film succesvol kon zijn, Vanuit dat idee werd een soulmusical versie van The Wizard Of Oz ontwikkeld die tamelijk ver van Broadway in Baltimore in premiere ging, maar zo succesvol was dat een aantal maanden later de musical naar Broadway ging en het de grote winnaar van de Tony Awards werd.

Ondertussen was Motown meer gaan doen dan muziek. Ze produceerden onder meer films en een aantal jaren na het Broadwaysucces stond een verfilming van The Wiz op het programma, Diana Ross, die eigenlijk veel te oud was, wilde heel graag de hoofdrol. Daardoor haakte de oorspronkelijke regisseur John Badham af (die had net een enorme hit gehad met Saturday Night Fever) want die wilde Ross niet.

The Wiz is helaas een mislukking. Ross is een miscast een een opvallend saaie Dorothy. Jackson speelt de vogelverschrikker bijna als een kind, maar dat werkt toch nog vrij aardig. De decors zijn een soort bizar huwelijk tussen een fantasiewereld en het vervallen seventies New York. In een scene in het midden valt dat Urban Decay-achtig decor zelfs de hoofdpersonen aan. De film heeft nog veel andere problemen. De liedjes vallen erg tegen. En eigenlijk zijn alleen de hit A Brand New Day (overigens vrijwel alleen in Nederland een hit en nog een cover ook) en Ease On Down The Road echt memorabel. Veel van de rest van die liedjes (met name de ballads) neigen eerder naar matige musicalnummers dan naar soul. Terwijl er toch flinke namen als Ashford & Simpson en Quincy Jones betrokken waren. Lumet voelt zich duidelijk niet thuis in deze filmwereld en niet zelden gaat een scene met een flinke potentie mis en slaat volledig dood. Duidelijkste voorbeeld is die kleurendans als ze voor het eerst bij The Wiz aankomen. Laatste issue dat ik nog wil noemen is dat de film echt veel te lang is. Zeker het einde wordt eindeloos opgerekt. Maar er kan minimaal een half uur uit zonder veel moeite en de film zou er beter van worden, De film tracht af en toe Wizard of Oz als metafoor voor zwarte bevrijding neer te zetten, maar doet dat zonder inhoud en te inconsequent.

Interessant als curiositeit in de carriere van Lumet, Jackson, Ross en Pryor. Maat goed is de film niet.

De film was ook een flinke flop waardoor Hollywood een aantal jaren bijna niet meer durfde investeren in films met een volledig afro-amerikaanse cast.

Nog wat tijd over en dus nog maar even op de klassieker toer in combinatie met muziek aangezien ik zondagavond ook nog altijd even in de muziek zit. Maar goed, The Wiz dus en daarmee een genre in de vorm van musical die ver buiten mijn comfortzone ligt. Desondanks kan een dergelijke film best verrassen waar ik de afgelopen jaren verschillende musicals afwerkte. En hoewel het mijn ding niet was vond ik dit toch zeker niet slecht.

De situering en leeftijd van het karakter is in dit geval wel even iets anders waar de jeugd en het platteland van Kansas en tornado-warning zijn ingeruild voor een zwarte gemeenschap, sneeuwstorm en een veel oudere Dorothy. Slecht? Verkeerd? Neuh...niet echt. Laten we gewoon kijken waar dit heen gaat, waar deze Dorothy natuurlijk ook in een moderne sprookjeswereld terecht komt. En natuurlijk ligt er een aanklacht tegen onderdrukking en segregatie vlak aan de oppervlakte iets dat mij verder niet stoort en best mag.

En eigenlijk gaat het geheel op gemoedelijke en behoorlijke wijze verder, en buiten het vermaledijde zingen om, in dit geval gelukkig liedjes die nog wel om aan te horen zijn en geen dom gegiechel of hoogst irritante en repetitieve liedjes, lijkt het toch vooral om de aankleding, sfeer en design te gaan en potverdikke, het is toch wel regelmatig mooi gemaakt hoor. Neem bijvoorbeeld het tot leven gekomen Graffiti volk, bevrijd van hun onderdrukker hoezo aanklacht, dat er echt mooi uit ziet en überhaupt groots van opzet en erg dynamisch is. Of anders de scene met de vogelverschrikker waar ook sprake is van een prachtig decor en aankleding en dus dik in orde is of anders wel de metrohalte die tot leven komt. En zo bouwt The Wiz rustig verder en kan ik me voorstellen dat een liefhebber van het genre wel prat gaat op het geheel met muziek, dans en zang waar de liedjes en toon zich afwisselen van pop naar grimmig naar gevoelig.

En hoewel ik dit niet een topcijfer ga geven omdat het simpelweg niet mijn ding is verbaas ik me toch over het lage stemgemiddelde. Want zo slecht is dit toch niet? Maar zoals ze zeggen de meerderheid spreekt, desondanks geef ik een voldoende.