Het Meisje met het Rode Haar (1981)

Sterk verzetsdrama dat niet over de hele linie overtuigt maar toch wel indruk maakt.Vooral het camerawerk en de soundtrack waren erg mooi en ook Soutendijk was goed in de hoofdrol.Wel apart was het al eerder genoemde (non)kleurgebruik,wat wel wat meer sfeer oplevert maar de film ook af en toe een wat surrealistische aanblik geeft,vond ik niet helemaal geslaagd.Ook waren de dialogen niet altijd even sterk en ook soms wat stijfjes.Voor de rest was Het meisje met het rode haar een boeiende film al haalt ie het niveau van vergelijkbare films als de Aanslag,Soldaat van Oranje en Pastorale 1943 net niet.

Deze film geeft vrij sec de beklemmende sfeer van de oorlog weer en de gevolgen van daden van verzet, ook de emotionele kant daarvan. En ontbeert gelukkig wat veel films de laatste jaren juist teveel hebben, spektakel, waardoor een verhaal vaak onder sneeuwt. Sterk oorlogsdrama.

Nee dat hoort niet! Vind het ook heel apart zo is hij ook op DVD uitgebracht. Zelf heb ik hem nog op een oude Huur VHS daar is de film gewoon in kleur. Vind het maar apart en lelijk dat ze de film met van die lelijke zwart/wit kleuren hebben uitgebracht op DVD.

De kleuren horen zeker niet zo! Heb de film nog op een oude huur VHS daar is de film wel gewoon in kleur! Vind het maar lelijk en apart dat ze de kleuren zwart/wit hebben gemaakt!!

Het hoort wel zo, er is iets mis met je VHS tape.

In het begin van de Tweede Wereldoorlog sluit de rechtenstudente Hannie Schaft zich aan bij het verzet. Daar begint ze als koerierster, maar later wordt ze ook ingezet om collaborateurs te liquideren. Uiteindelijk wordt ze opgepakt en zoals bekend enkele dagen voor de bevrijding doodgeschoten in de duinen bij Bloemendaal.

De film is opgenomen in tinten ergens tussen kleur en zwart-wit, wat me enigszins afleidde van het verhaal. Ik had het beter gevonden als ze voor kleur óf zwart-wit hadden gekozen. Ik vond het een degelijke Nederlandse oorlogsfilm, leuk om een keer gezien te hebben maar niet meer dan dat. 3*

Gisteren op het grote doek gezien, de punten die hier boven staan blijven voor mij grotendeels gelden. Voor Soutendijk is niet in vorm als het gaat om haar teksten uitspreken. Ik verhoog het wel naar 2,5. Sfeersetting was erg goed. Lekkere bad gay rollen van Lou Landré en Adrian Brine.

Waar gezien?

Hier: Focus: Ben Verbong | CineSud. Was de moeite waard.

Dankjewel! Jammer dat ik het niet eerder wist.

Als klein kind had deze film geen indruk gemaakt zoals Soldaat van Oranje dat wel deed. En dat deed het nu ook niet. Op de een of andere manier vond ik het verhaal niet lekker lopen.

Prima film, met een goed spelende Renee Soutendijk als het meisje met het rode haar. Het verhaal word ook goed verteld waarin Hannie Schaft (Soutendijk) in het verzetsleven komt. Grote pluspunt is toch wel het camerawerk en dan met name de filter van minder kleur waardoor alles veel grimmiger lijkt. Zeker de moeite waard om te gaan kijken en voor een Nederlandse film ook zeker.

En net als het afwerken van de Deutsche Kriegcollection ook het afronden vandaag van de Nederlandse Oorlogsklassiekers box met in dit geval Het Meisje Met Het Rode Haar. En daarmee een film die ik in mijn jeugd reeds zag, ervaarde als nu niet bepaald de oorlogsfilms die ik leuk vond zoals De Langste Dag of Een Brug Te Ver. Maar veel wist ik eigenlijk niet meer van deze film behalve de afloop dus was ik toch wel weer eens nieuwsgierig.

En ja, wat een aparte film eigenlijk. Waar ook te beginnen met mijn comment, iets dat overigens niet veel tekst en uitleg nodig heeft omdat het een erg simpele film is qua stijl en inhoud, iets dat absoluut geen minpunt of kritiek betreft. Dan wellicht toch maar eerst de minpunten want dan zijn we opzich snel klaar met dat de film aan de droge en stugge kant is en er ook niet veel aan muziek gedaan wordt of dat is me totaal ontgaan en heeft geen indruk gemaakt. Zoals reeds gezegd zijn de minpunten spaarzaam in deze verdere nogal somberen en neerslachtige film.

Want dat is wat we te zien krijgen. Geen heroïsische en pompeuze toestanden zoals in de Zwartboeken van deze wereld, of de jolige en olijke gebeurtenissen en toon van Pastorale 43 zoals ik afgelopen vrijdag nog zag. Geen patserige haantjes in kostuums op motoren zoals in Soldaat van Oranje, een filmscript waar trouwens 70 procent van bij elkaar gefantaseerd is. Neen, vlees geworden grijsheid, in een uitermate kleurloos en somber beeld waar het verzetswerk met een zekere norsigheid gedaan wordt en er zeker weinig trots is, vooral niet na een liquidatie. En zo komt deze Het Meisje Met Het Rode Haar toch wel uitermate realistisch en ontnuchterend voor de dag. Met een leven op de achtergrond, constante angst en paranoia, eenzaamheid met veel tijd om te piekeren en maar een enkel contactpersoon of handlanger wat vrij logisch is want anders loopt meteen een gehele cel gevaar bij arrestatie en marteling. Hoe minder je weet, des te minder men kan verraden.

En zo valt Het Meisje Met Het Rode Haar toch op als prima verzetsfilm die maar al te goed de donkere en duistere kant belicht op een manier die we nog niet eerder zo zagen. Daarom wat mij betreft een prima film.

blijft een prachtige film.

ook al is hij gedateerd, het acteerwerk is goed, de film is met liefde gemaakt en dat merk je.

Het feit dat dit allemaal ook waar gebeurt is...

Filmnegatief 'Het meisje met het rode haar' van Ben Verbong teruggevonden - L1 Nieuws

De prachtige 4k restauratie is vanaf 23 april weer door heel Nederland in veel filmhuizen te zien! Bij de vertoning in de FilmKoepel in Haarlem zal de cast en crew aanwezig zijn en bij de vertoning in Amsterdam in het EYE Filmmuseum zullen Ben Verbong en Theo van de Sande aanwezig zijn.

DPG Media Privacy Gate - ad.nl

Leuke achter de schermen beelden:

https://youtu.be/Sp7o-cD9GJM?is=q6-qpvRcWwhxbndi

De 4k versie is nu te bekijken op de EYE Webplayer:

https://player.eyefilm.nl/nl/films/het-meisje-met-het-rode-haar

Ik had het gisteren dacht ik al ergens gelezen, maar dat is heel goed nieuws. Ik zou die film best nog wel eens in goeie kwaliteit willen zien.

Deze Nederlandse Tweede Wereldoorlog-klassieker draait in gerestaureerde versie weer in de bioscoop. Ik had hem nog nooit gezien, dus een mooie gelegenheid om dat hiaat op te vullen.

Die restauratie betrof blijkbaar niet de geluidsband, want daar zit me een partij ruis op alsof het de lp is die je gisteren op de vrijmarkt voor 50 cent heb gekocht, die naar het blijkt 20 jaar stof heeft lopen verzamelen.

Sowieso is geluid het zwakke punt van deze film, want dit is zo een film waarin de acteurs de nuances van hun eigen performance om zeep helpen met een dub waarbij schijnbaar iemand met een zweep achter ze stond die riep: "Goed A-R-T-I-C-U-L-E-R-E-N!" De synchronisatie is daardoor ook niet altijd perfect. Ik heb recent veel oudere Italiaanse films gezien en die zijn de meesters van het onsubtiel dubben, maar in Nederland konden we er ook wat van. En omdat het je eigen taal is, stoort het nog veel meer.

Gelukkig is het film die vooral visueel verteld wordt, met weinig expositie. Verbong durft vooral ook dingen niet uit te leggen - waarom laat Hannie Schaft (Renée Soutendijk) zich zo dom pakken? - wat de film ten goede komt. Soutendijk is ook erg goed in de hoofdrol, met dus als kanttekening de onsubtiele dub. Ook moet ik zeggen dat de vonken er niet echt af springen bij de relatie tussen Soutendijk en Peter Tuinman, maar dat komt naar mijn idee meer omdat het script er niet echt aandacht voor heeft dan door de acteurs.

Wat ook goed wordt neergezet is dat kneuterige De Avonden-sfeertje van Nederland in die tijd, dat grotendeels in stand blijft tijdens de bezetting - die verrader in de trein alleen al! - tot er ineens doden vallen.

Het ziet er ook goed uit, met mooie beelden van Theo van de Sande. Ik weet niet helemaal wat ik van de extreem bleke kleuren, waardoor het af en toe bijna een zwart-film lijkt, moet denken. Het past wel bij de grauwheid van de tijd, maar de mensen komen ook in een soort uncanny valley door hun zombie-achtige huidskleur. En van dat rode haar uit de titel blijft zo ook weinig over.

(Gezien in Eye Filmmuseum)

De film heeft nogal een onorthodoxe manier vanier van vertellen. Er wordt weinig context gegeven en het begin is nogal van de hak op de tak. Maar dat speelt de hele film wel. Hoe Schaft ineens wordt opgepakt komt nogal vanuit het niets. Dat geeft enerzijds de film wel een eigen smoel die zeker niet standaard is maar het maakt ook dat de film erg afstandelijk blijft. het nogal stijve acteerwerk (dat lijkt bewust/iets uit die tijd) helpt dan ook niet mee.

Wel knap hoe het verhaal op zich nog wel duidelijk verteld wordt en de film geeft een aardig inkijkje in de oorlog en vooral het verzet. Dat laatste wordt best als een amateuristisch geheel neergezet. Dat lijkt me gedurfd in die tijd. 3,0*.