Peggy Sue Got Married (1986)

De film begint erg leuk, maar begint na een uur zijn kracht te verliezen. Jammer. 2,5*

Keek deze film vanwege rolletje van Jim Carrey, maar 2 grappige momenten kunnen een film natuurlijk niet redden. Het verhaal is op zich leuk bedacht en de acteurs doen het niet slecht, maar het voelt allemaal zo nep. Ik bedoel, Turner en Cage zijn totaal niet geloofwaardig als tieners en geldt eigenlijk voor grootste gedeelte van de cast. Ook het feit dat Helen Hunt dochter van Turner speelt is ongeloofwaardig, hoeveel schelen ze echt in leeftijd??

Op de een of andere manier dacht ik dat ik deze film lang geleden al eens gezien had. Maar ik denk dat ik hem toch met een andere film verwar. Al zou ik ook weer niet weten welke film. Een vrouw keert terug in de tijd om uit te zoeken of ze nog wel houdt van de man met wie ze wil scheiden. Dat is een heel zoetsappig gegeven. Maar wonderwel was het toch een erg aangename film om naar te kijken. Leuk vormgegeven, prima geacteerd en zeker in het begin vaak met leuke dialogen. Het einde is dan allemaal wel, zoals je het al lang van te voren ziet aankomen, maar vooruit ....

Redelijke film over een vrouw die op haar schoolreünie wakker wordt in haar tienerjaren. Deze film heeft veel raakvlakken met Back to the Future, maar het tijdreis element is hier slechts een middel en de film heeft verder niks met sciencefiction te maken. Het is wel vermakelijk allemaal, maar ook wat aan de brave kant en nergens echt grappig. Een prima jaren '60 aankleding en een aardige cast.

Zeemzoeterig en romantisch maar ik hield er niet van. Het kwam me allemaal gekunsteld over. De 43-jarige Peggy Sue ziet er net hetzelfde uit als de 18-jarige, de "innige liefde" tussen Peggy Sue en Charlie voelde ik nergens, de zoon van Peggy Sue ontbrak in the picture, het tijdreisje zit vol onhandigheden zoals het gebrek aan verbazing dat ze uit de toekomst komt etcetera. Alsof Coppola geen benul had hoe hij dit op een geloofwaardige manier moest brengen. Dan gooit hij het woordje "hightech" erin, of wat geschiedkundige feiten maar ook daar komt dat niet natuurlijk over.

Op de set konden Turner en Cage het niet met elkaar vinden. Cage dacht dat hij zich dankzij nonkel Francis alles kon permitteren. Hij zag er in de film ook uit als een opgefokte clown die daarbovenop als een retard sprak, met dank aan zijn vals gebit. Ik vind dat je aan de hele film kan ziet dat er iets niet kosher verliep achter de schermen. Alleen de DOP deed zijn werk naar behoren met een back to the sixties gevoel dat mooi was om te zien. Ook in mijn ogen een erg zwakke film van Coppola en zeg maar gerust een mislukking.