Kikujirô no Natsu (1999)

Vandaag nog eens herzien en ik moet zeggen dat ik de tweede helft van de film juist minder vind. De film duurt wat mij betreft zeker een half uur te lang.

Juist de scenes met de vriendelijke meneer en de bikers gaven mij een gevoel als 'ja, nu weten we het wel...' en sloeg de verveling toe.

De hele hotelscene vind ik zeker de beste, van een zeer hoog niveau.

Al met al blijft m'n stem van 3,5* wel staan.

Eindelijk eens gezien. Kikujirô doet hij bijna standaard goed bij knock-outs hier op MovieMeter (al heeft hij geloof ik nog nooit de finale gewonnen). Het is niet moeilijk om te zien waarom. Het is een pretentieloos filmpje, maar niet zonder artistieke ambities. Het is creatief zonder te gek te worden. Het is hartverwarmend maar niet sentimenteel. Kort gezegd: het is een sympathieke film waar je makkelijk van kunt houden.

Ik vond het ook leuk, al is al die lof overdreven. Kitano's humor heeft me niet al te vaak gelegen in het verleden, maar hier werkt het wel voor het grootste deel. Goede slapstickmomenten afgewisseld met dead-pan reacties van Kitano. Sommige momenten vallen helaas wat dood (die 'alien' bijvoorbeeld), maar over het algemeen is het zeer onderhoudend. De warme sfeer komt eveneens goed over en wordt zo gewoon een film die leuk is om naar te kijken.

Maar is het geniaal? Dat vind ik dan weer zeer meevallen. Jammer is vooral dat de rol van de jongen zeer beperkt is. Erg saai personage dat eigenlijk alleen maar als katalysator van het plot lijkt te dienen. Officieel is gaat dit verhaal net zoveel om de reis van de jongen, maar uiteindelijk is het Kitano's reis en hij geeft de jongen te weinig om zelf te doen. Masao is vooral geschikt voor reactieshots, waarin hij vaak zelfs zonder echte gezichtsuitdrukking reageert. Dat laatste heeft hij waarschijnlijk van Kitano, die wederom niet erg expressief is, al heeft hij wel meer tekst dan ooit.

Dit in combinatie met de eerder genoemde dode momenten en een toch wat minimale dramatische kracht zorgen ervoor dat ik niet boven de 3,5* uitkom.

Kikujirô is wat mij betreft een van de leukste personages uit de filmgeschiedenis. Ik heb een paar keer moeten lachen om de grappige capriolen van hem. Daarnaast is hij brutaal, ongemanierd, maar aan de andere kant ook wel weer lief, kinderlijk en soms zelfs schattig. Kortom een personage met vele eigenschappen.

Gelukkig is de film zelf ook leuk, al vind ik persoonlijk Sonatine nog net ietsje beter. Kikujirô komt traag op gang en de eerste twintig minuten had ik nog lang niet het idee dat er vier sterren in zouden zitten. Gelukkig wordt de film daarna beter en beter met enkele zeer grappige momenten tussendoor. Het hele gedoe bij het paardenrennen, de bushalte, het liften, de punaise, de spelletjes met de bikers en nog een paar andere zorgden iedere keer voor minimaal een glimlach op mijn gezicht. Die spelletjes waren sowieso erg origineel en dat deed mij even aan Sonatine denken, waarin ook al van die enorm grappige spelletjes verweven zitten.

Uiteindelijk hield ik een erg goed gevoel over aan het einde van de film. Erg feel-good, erg sympathiek, lekker luchtig en Kitano en het jongetje zijn uiteindelijk gewoon een erg leuk duo. De soundtrack is trouwens ook niet verkeerd.

4,0*

Die bikers , wat een stelletje sukkels waren dat, Kikujiro is een held als personage!

Een prachtige film.

Ik vond het begin eventjes vrij traag beginnen maar 1 maal op gang is het fantastisch.

De soundtrack vind ik PRACHTIG!

De acteerprestaties zijn erg goed.

Een dikke aanrader!!

5* en een plaats in mijn top 10 !

Prachtige film! De film laat zien dat je met een simpel plot een mooie film kan maken, mits je de juiste toon weet te bereiken. Hoe die 'mister' met zijn grote mond tegen iedereen te keer gaat is hilarisch. Vooral de scenes in het bushokje en het zwembad zal me bijblijven. Leuk om te zien hoe hij na de teleurstelling het kind toch weet te troosten. Heb nu al een aantal films gezien van Kitano, maar deze is tot nu toe mijn favoriet.

In navolging van Dolls scoort ook Kikujirô no Natsu de uiterste zeldzame waardering van 5*. Wat een prachtige film, met schitterende beelden, humor en een geweldige soundtrack.

Wat een heerlijke film! De humor is zo goed verwerkt met de juiste shots en op momenten geweldig suf. Ik heb een paar maal wat traantjes weg moeten pinken van het lachen, vooral bij het hotel, maar de liften-met-de-spijker-scène is toch wel fenomenaal. Dat loopje van Kitano als ze wegrennen en daarna in een auto de reactie van Masao: "Aardig vragen is makkelijker". Kitano's camerawerk heeft hier soms wat weg van een cartoon: een stil shot met een sterke one-liner, even een paar seconden bedenktijd en door naar het volgende shot.
Een aantal scènes hadden wat mij betreft iets korter gekund, onder andere de demonendans. Die nemen nogal de vaart uit het verhaal, terwijl het zo leuk is om naar de grappen en grollen van "Meneer" te kijken.
De personages zijn stuk voor stuk geweldig, zelfs de Vieze Oude Man heeft nog iets aimabels. Kitano speelt zijn rol weer perfect als de droge, mopperende vent met toch een gouden hartje. En de Bikers, altijd de sjaak als Octopusman en Meloenman.
Ik heb me meer dan prima vermaakt, alleen de tijdsduur van sommige scènes zorgden voor een kleine zucht en aandachtsverlies. Voor nu krijgt Kikujirô een 4 met een griffel.

Fijn, zomers feel-good filmpje met een zeer mooie piano-soundtrack. Ik had hier eigenlijk weinig zin in na het zien van Kitano's Takeshis' die ik maar als matig ervaarde. Kikujiro daarentegen weet me wel te bekoren, het is zelfs lang geleden dat ik nog eens heb gelachen met zulke simpele grappen. Maar het is 'm dan ook de uitwerking die het doet, de ene scène krijg je de aanleiding van de grap te zien om in het volgende camerashot al meteen het gevolg daarvan te zien te krijgen. Een voorbeeld is de scène waarin Kikujiro (gespeeld door Kitano) gaat zwemmen in het zwembad van het hotel, waarbij je in drie camerashots te zien krijgt hoe hij eerst aan het verdrinken is, hoe in het volgende shot de hotelmanager er op staat te kijken en hoe hij in het derde shot op een brancard ligt om medische hulp te krijgen.

Alles voelt ook zomers aan, de groene weides en velden, de blauwe lucht, ... het camerawerk is ook prachtig, gewoon niets op aan te merken, maar dat was al zichtbaar in Takeshis'. Alles is ook heel luchtig gebracht, je moet als kijker bijna niet nadenken, gewoon verstand op nul zetten. Personages zijn verder ook nog eens bijzonder genietbaar, ik heb vooral genoten van Kitano himself, je begint steeds meer en meer sympathie te krijgen voor hem, en dat terwijl het toch maar een onbeschofte kerel is. Maar die sympathie zal ook wel te maken hebben met de toenemende vriendschap tussen hem en Masao. Verder heb ik ook genoten van Kikujiro's vrouw in het begin van de film en de twee bikers die stukken vriendelijker zijn dan ze eruit zien. Maar één van de grootste pluspunten is (zoals ik hierboven al eerder aanhaalde) de vrolijke, score van Joe Hisaishi, pianomuziek die geen moment verveelde.

4.5 sterren

Mooie gevoelige film. Het jongetje acteerde goed naar mijn smaak en Kitano is helemaal fantastisch als de nietsnut met de grote praatjes die eerst voor om zichzelf denkt, maar later alles doet om het jongetje van zijn verdriet af te helpen. Het deed ergens erg aan Sonatine denken, al die spelletjes om het jongetje op te beuren deden me denken aan wat de Yakuza in Sonatine op het strand uitspoken, maar hier gelukkig geen enkel pistoolschot, of het moet uit een kermisgeweer komen. Vrij uitzonderlijk voor een Kitano film geloof ik. Na afloop was ik ook helemaal opgebeurd. Kitano lijkt echt elk soort film te kunnen maken.

Leuk trouwens dat dat jochie in het begin in een Nederlands elftal shirtje rondliep.

Eerste film die ik met Takeshi Kitano keek was Hana-Bi.

Vond het echt een waardeloze film. Was echt totaal niet aan mij besteed.

Nu een week geleden kon ik deze op de kop tikken.

Heb hem geruild op het forum en heb hem afgelopen dagen rustig bekeken.

Geniale film! Soms tikeltje apart, maar soms ook te grappig!

Ook de muziek was geniaal te noemen, en de kleine Masao deedt het ook totaal niet onaardig.

Ik krijg alleen wel spontaan last van een zenuw trekje in mijn rechter oog en wang nu ik 2 Kitano filmpjes heb gezien.

Hoe komt dat toch

Erg leuke film van en met Takeshi Kitano. Veel leuke personages zoals bijvoorbeeld de bikers. En een aantal hilarische scènes zoals Kitano in het zwembad. Maar het allergrappigste is toch wel het moment wanneer ze gaan liften met behulp van een spijker. Ik heb zelden zo hard om een scène gelachen. De laatste keer was waarschijnlijk met een aantal momenten uit Getting Any?, toevallig ook een Kitano film.
Kikujiro is een erg grappige film met erg mooie muziek van Joe Hisaishi en een ijzersterke Takeshi Kitano is de hoofdrol.

Prettige film met een paar hele leuke grappen.
Het eerste gedeelte begint toch wel een beetje ingetogen, en voelt zeker nog niet zo warm aan als de rest van de film. Twee personages zien we waarvan we nauwelijks iets weten, behalve dat ze beiden nodige behoefte hebben aan een vakantie. Een vakantie waarin een hoop gebeurd met weinig zorgen. Een hoop hele leuke scenes komen we tegen, zoals de scene(s) in de bushalte, Kikujiro in het zwembad en de spelletjes scene aan het einde van de film. De 2 bikers en de kampeer-man aan het einde zijn echt geweldige gozers, die me vaak hard aan het lachen hebben gemaakt.

Er zijn Veel scenes waarin de twee hoofdpersonen helemaal alleen zijn en er niet erg veel gebeurd, maar toch erg genietbaar zijn. Op het laatste komt het helemaal los met de grappige spelletjes. Verder is Masao natuurlijk een best aandoenlijk jongetje die me bij de strand-scene behoorlijk deed meeleven. Met Kikujiro kon ik in het begin niet erg meeleven, behoorlijke rotzak is het wel Maar de kracht van de film is natuurlijk dat die mening van je veranderd, en je toch wel respect krijgt voor Kikujiro die Masao een onvergetelijke vakantie bezorgd.
De muziek is natuurlijk ook prachtig.

Het lijkt me zeker een film die ik nog een keer zal opzetten en misschien zit er dan wel een verhoging in.
4*

Naomi Watts nog bedankt voor deze film. Of Spanje bedankt, kan natuurlijk ook.

Kikujiro, iedereen lijkt het er wel een beetje over eens te zijn, een erg vermakelijke film. Gelachen heb ik eigenlijk niet, maar vrolijk werd ik er zeker van. Het is vooral de geloofwaardige krankzinnigheid die het hem doet voor mij. Kikujiro is een gokverslaafde man die door zijn dominante vrouwtje op pad wordt gestuurd met Masao om zijn moeder te sturen. Het is Masao niet die Kikujiro doet besluiten mee te gaan, maar het geld dat hij van vrouwlief krijgt. Het is al direct een fijne kennismaking met een personage dat godzijdank niet een karakterontwikkeling mee maakt en tot het eind dezelfde harde en hilarische kerel blijft(op een knuffeltje met Masao hier en een handje daar na). Op de een of andere manier is het verhaal toch wel enigszins aannemelijk en zelfs de Bikers die aan de meest debiele spelletjes meedoen, vind ik op de een of andere manier niet overdreven en schijtlollig gedrag vertonen en daardoor niet compleet ongeloofwaardig.

Het verhaal is natuurlijk niet het grote ding van deze film, het gaat vooral om de omgevingen (en de handelingen die ze daar verrichten en de mensen die ze daar ontmoeten, dat alles heeft overigens weinig met hun echte missie te maken) waarin Kikujiro & Masao (en vrienden en/of vijanden) zich bevinden, de ene keer op een vrijwel verlaten rijweg omringd door groen en tjirpende krekels en dan bevinden Masao & Kikujiro zich eveneens op een verlaten plaats, een hotel dat meer personeel dan gasten bij wijze van spreken. Hoe dit alles in beeld en geluid wordt gebracht is mooi en bijna rustgevend... wat op zich gek is aangezien je constant wordt geconfronteerd met een oliedomme, komische en agressieve Kikujiro die op zijn beurt ook dingen uitvoert samen met anderen wat je niet bepaald als rustgevend zou hoeven ervaren.

Wel is het absoluut een film die ik opnieuw moet zien om hem meer te waarderen (dat is overigens wel vaker het geval bij Aziatische films). Bij dit soort films is het toch prettig om te weten waar het verhaal naartoe gaat en dat was nogal onvoorspelbaar voor de eerste keer, de concentratie en het oog voor het beeld is dan wat minder dan de interesse in het verhaal. Dat zal de film overigens alleen maar goed doen qua waardering denk ik, Kikujiro zal ik vooralsnog beoordelen met 4*. Ik vond de muziek overigens helemaal niet zo prachtig en op bepaalde momenten zelfs zwak, het deed hier en daar wat kitscherig aan en was soms té aanwezig.

Tja

wat moet ik nou met zo'n film.

Begin maar is met kijken

Is een keer niet genoeg dan?

ik had veel beter verwacht...mischien kwam het omdat ik erg moe was...maar ik kon niet om de grappige gedeelten lachen...voor mij had Takeshi een veel beter roadmovie kunnen maken, zonder de "komedie" kant.

Kikujiro is al jarenlang vaste gast op mijn to see-list, maar het moest er dan ooit toch eens van komen. En de film valt niet tegen; maar wist me verder ook niet heel erg te overtuigen. Kikujiro is een fijne roadmovie, die door de leuke situaties best leuk om te volgen is. Zo'n begin als dat bij de racebaan zet wat dat betreft wel goed de toon.

En eigenlijk kabbelt de film zo een beetje voort. Leuke situaties, dat wel, maar echt blijven hangen of indruk maken deed het tot dan toe niet. De film begint pas te scoren op het moment dat Kitano de kaart 'Sonatine' trekt en het kind samen met de vier volwassenen de gekste spelletjes gaat spelen. Fantastisch, daar had ik nog wel een uur langer naar kunnen kijken. Vanaf dat moment wordt het ook wel duidelijk dat het eerste uur ook niet de koude kleren is gaan zitten en is het afscheid eentje die je echt ontroert. Het was gewoon een mooie vakantie.

Simpel, vermakelijk, ontroerend, niet groots, maar gewoon een erg goede film.

Vanavond weer gekeken, blijft een buitengewoon grappige en ontroerende film.

Ik zou graag de (hierboven afgebeelde) filmposter op mijn kamer hangen en ik heb op internet een beetje rondgekeken maar ik kon hem nergens vinden. Weet iemand wellicht waar ik deze poster nog aan kan schaffen of dat er misschien een website bestaat waar ze hoge-resolutie afbeeldingen/scans van filmposters al dan niet tegen betaling aanbieden?

Leuke, grappige film, maar toch een tikje teleurstellend. Ik ben eens goed voor deze film gaan zitten met de verwachting een topfilm te zien en dat viel een beetje tegen.

Kikujiro is natuurlijk een geweldig persoon en er zaten ook een aantal hilarische scenes in, waar ik erg om gelachen heb, maar er waren ook genoeg momenten waar de film inzakte en dat vond ik jammer.

Wat ik misschien wel het mooiste vind aan deze film is de muziek. De muziek maakte me blij. Daarom 3,5* voor nu.

Prachtige film die me wist te ontroeren en ook heel erg te entertainen.

Kikujiro/Mister is een grappig personage, de oude man vloekt er lekker op los tegen de mensen en is erg onbeschoft. Daarnaast is het gewoon een goede man, hij weet het alleen niet goed tot uiting te brengen.Dit zorgt voor een aantal genante situaties die naarmate de film vordert steeds leuker worden.

In het begin was het wel even wennen, dat had een wat serieuze toon, waardoor ik de reacties op deze film niet helemaal begreep. Als de oude man en de sympathieke Masao eenmaal op weg zijn begint het leuke avontuur. Veel leuke grappen, lag bijvoorbeeld dubbel toen ze met een spijker/lekke band ervoor wilden zorgen dat een auto zou stoppen. Helaas liep dit niet zoals gepland. Geweldig! Daarnaast kent de film ook genoeg serieuze momenten, waardoor de band met het steeds groter wordende groepje vrienden hechter wordt. De bikerboys zijn ook erg grappig. Mooie mix van drama en komedie.

Overigens schrok ik vanaf minuut 1 van de (piano)muziek, mijn god wat is dit fenomenaal zeg, waar de film normaal gesproken blijft steken op 3,5* moet ik toch zeker een halve ster erbij doen voor de muziek. Heerlijk en vrolijk, maar vooral ook erg herkenbaar. Een score die lang in mijn hoofd blijft zitten, luister hem nu ook op youtube tijdens het schrijven van mijn mening. Sinds de 2 Leones die ik dit jaar heb gezien(Once Upon A Time in the West & America ) niet zo erg van een soundtrack genoten.

Dikke 4*

Heb de muziek nu 3,5 dag later nog steeds/opnieuw opstaan. Dit is ongetwijfeld een film die een herziening+verhoging kan krijgen. Heerlijk!

YouTube - Joe Hisaishi Live - Summer ( from Kikujiro )

YouTube - Summer - 久石譲 (Joe Hisaishi) - Kikujiro No Natsu

Nou vooruit, verhoginkje ertegenaan.

Hartverwarmend soms wat slecht geborduurd avontuur.

Kikujiro is een alleraardigst filmpje met een aantal leuke momenten en een fantastische soundtrack. Hup met de yakuza de wijde wereld in, de boel uitschelden en jongleren tot je er dood bij neer valt. Toch bevat de film ook een hoop saaie momenten en hier en daar wat storende slechte overlays (slingeren aan lianen). Vooral het begin is wat lastig doorkomen, gelukkig word dit deels opgevangen door de soundtrack.

Als de twee eenmaal bij de renbaan weg zijn wordt het aangenamer en met vlagen zelfs erg goed (liften). Ze ontmoeten twee niet al te snuggere bikers, een energiek stelletje en een sympathieke maiskolfdief, elk z'n eigen verhaal en invulling, invulling in de reis naar moeder. Het minst leuke personage is zelfs de koter zelf. Hij is eigenlijk maar saai en irritant. Verder een zeer vermakelijk filmpje, maar de 'beste Kitano' zoals velen zeggen, is het in mijn ogen niet.

Vermakelijk, maar ook niet meer dan dat. Kitano zelf is als Kikujiro lekker op de dreef, de rest daarentegen is matig. Gelukkig is de muziek wel erg fraai, een voldoende zodoende.

3.0*

Ik begin meer en meer zin te krijgen om meer films van Takeshi Kitano te ontdekken. Mijn eerste film van hem, Zatoïchi, stelde jaren geleden ietwat teleur, maar films als Violent Cop, Sonatine en deze Kikujiro bevallen me dan weer wel.

Kikujiro is een leuke film eigenlijk, voorts niet ontroerend of bijzonder meeslepend. Grootste pluspunt vond ik de leuke grappen (Hoe Kikujiro samen met zijn vrouw de afpersers van Masao dwingt het geld terug te geven, en hoe hij het eerst in zijn eigen zak wil steken, meteen gevolgd door de afpersers zelf af te willen persen: briljant! Ook de verdrinkingsscène in het zwembad was geniaal, mede dankzij de efficiënte montage. Voorts was het ook lachen met de punaise-scène, de behandeling van de bikers (vooral bij de watermeloen, wanneer hij hen continue uitkaffert maar intussen wel vriendelijk is tegen de andere man),...). Temeer omdat Takeshi Kitano eigenlijk wel een erg goed acteur is voor het typetje dat hij speelt: een onbehouwen, lompe en arrogante man. Hij heeft er de perfecte kop voor en hij doet het gewoonweg uitstekend, het is schitterend om te zien hoe onbeschoft hij tegen iedereen - meestal mensen die hem geholpen hebben - doet.
Voorts vond ik ook de soundtrack - en dan met name het hoofdthema "Summer" - erg mooi, al was deze soms een tikkeltje té sterk aanwezig en voelde je dat hij ietwat op het "makkelijke sentiment" mikte (wat bij mij niet werkte, maar heb wel erg genoten van de muziek op zich).

Enkele scènes die de vaart eruit halen (bv. de droom van de demonendans), enkele mislukte grappen (het marsmannetje,...) en een paar vlak uitgewerkte elementen zorgen ervoor dat de film blijft steken op een 3,5*, maar wel een erg overtuigde 3,5*. Een film die - net als Sonatine - mogelijk groeit bij een volgende kijkbeurt.


3,5*

Vanmiddag was ik nog teleurgesteld door Dolls, zijn minste. Nu heb ik dan opeen zijn beste non-Yakuza film gezien, Kikujiro! Erg aandoenlijk filmpje die draait om de band tussen de norse, vuilbekkende Kikujiro en een negenjarig jochie die op zoek is naar zijn moeder.

Vanaf het eerste moment werd ik gegrepen door de luchtige feelgood sfeer die de film uitstraalt. Van de humor moet je houden maar ik heb regelmatig met een glimlach zitten kijken hoe Kikujiro met bepaalde situaties omgaat, sommige te bizar voor woorden. Uiteraard weer sterk vertolkt door Kitano, die ondertussen een kleine grote held is geworden in mijn boekje. Ook het jochie doet het erg leuk en de klik tussen de twee is op een gegeven moment duidelijk voelbaar. Mooi om te zien hoe Kikujiro er zoveel werk van maakt om Masao te vermaken terwijl het van de buitenkant een grote aso is.

Zoals we van Kitano gewend zijn ziet de film er weer verzorgd uit, met lange shots en een prachtige soundtrack. Film is weer behoorlijk stil, en visueel vaak zeer de moeite waard. Goed mee vermaakt!

Iets schrijven over Kikujiro zou een enorme opsomming worden. Maar ik hou het liever kort. Dit ontzettend lieve filmpje steelt je hart op een onverwachte manier. Met z'n fantastische soundtrack en dito personages weet het een plekje te veroveren tussen de mooiste films in je geheugen.

Kitano wist al veel indruk te maken en hier is het opnieuw raak. Hilarische, gortdroge en originele jokes waar de richtingloosheid echt vanaf straalt. Heerlijk hoe onbevangen hij te werk gaat, als het maar op de emoties werkt.

En dat doet het. Want het verhaal sleept je mee en laat je continue verrast en voldaan achter. Memorabel stukje cinema..

Aardige film van Kitano.

Er zijn echter te veel mankementen om de score en ophef te begrijpen. De kleine zelf is misschien wel het grootste minpunt. Straalt totaal niks uit, al wekt zijn slome kop in sommige situaties nog wel eens een grijns op. Kitano moet het dan maar zelf redden en doet dit ook wel aardig.

De film komt wat traag op gang, maar dit komt misschien omdat het toch altijd even wat omschakelen is naar een film zoals deze. Echter aangekomen in het hotel is dit over en kan de lol definitief beginnen.

Kitano neemt ons mee naar lachwekkende vakantieoorden en lelijke locaties die vaak met compleet statisch camerawerk worden gebracht. Hij weet echter ook nog een paar volstrekt onbegrijpelijk special effects eraan toe te voegen. Maar we vergeven het hem. Over het algemeen heb ik genoten. En de personages zijn gek genoeg om het vol te houden.

Alleen Kitano zou met zulke troep nog met zoiets op de proppen komen. Dus een 3.5*. Al begrijp ik de hoge score niet echt. Heb nu 3 films van Kitano gezien en het is zeker genietbaar tot een zeker punt maar een hoogtepunt heb ik nog niet gezien.

Ik baalde als een stekker toen de film afgelopen was, dat zegt wel genoeg denk ik zo.

edit : heb de oplossing voor mijn probleem gevonden, ben hem lekker nog een keer aan het bekijken.