Kikujirô no Natsu (1999)

Leuk avontuurtje.
Kitano liet zich hier van een andere kant zien, en deed dat erg overtuigend. Ik heb zelfs met hem moeten lachen!Kitano met een motorhelm

Al het goede over de film is verder hier al vermeld.
Minder vond ik de overtollige beeld en geluidseffecten. Hoefde niet voor mij.

Misschien heb je nog niet zoveel Kitano's gezien, maar volgens mij kan je júist met Kitano lachen. Ook bij serieuze drama's en yakuza films is hij altijd van kwinkslagen en grappen. Maar je hebt gelijk: Kikujiro is misschien wel de leukste Kitano die er is.

Ik heb er nu 6 met hem als acteur gezien, en dit is de eerste keer dat ik met hem moest lachen

Ik heb alle kitano's gezien (behalve violent cop, die kan ik nergens vinden!!) en deze springt er echt wel uit. De humor moet je wel van houden. Ik heb er echt wel van genoten!

4.5!

Dit is echt een heerlijke feelgood film

Prachtige muziek (al zijn het maar 2 nummers)

Alles is inderdaad eigenlijk al gezegd over deze film

Prachtfilm. Mooie muziek ook van Joe Hisaishi. Een echte feelgood-movie! Kitano zou meer van dit soort films moeten doen.

Het zijn er wel meer hoor, maar het is steeds een variatie op hetzelfde thema.

Heb deze opnieuw gekeken gisteravond. Samen met mijn broertje dit keer, 11 jaar.

Opnieuw soms hardop gelachen, ongelooflijk. Er zijn maar weinig films waar ik verwend kan worden door de humor, - en nog veel minder films waar ik daadwerkelijk kan lachen. Hardop!

Kitano blijft heer en meester in domme, droge humor. Ook nietszeggende random scenes ergens tussenplakken doet hij als geen ander [scene dat Masao met zijn maatje op en neer springen om door het gat te kijken van zo'n houten lichaam: Scene daarna, vent die er droog doorheen kijkt. Waarom???????? omdat het geweldig is, ].

Geniaal is ook het Annemaria-koekoek spelletje. Ik denk dat hij het 4 keer heeft herhaald? En het blijft geweldig. Verder uiteraard de bushalte scene met de pianobewaker, de spijker op het dijkje, het zwemmen [en oefenen daarvan], heerlijke film deze.

Hoeveel zoetsappigheid kan een mens verdragen?

2*

Na het kijken van Kantoku Banzai kreeg ik onhoudbare zin om Kikujiro no Natsu na ruim een jaar weer eens te bekijken.

De film bevat zoveel unieke personages zoals de Alien from Outer Space en de inktvis. En dat allemaal bedacht om een jochie de vakantie van zijn leven te bezorgen.

De fratsen die Kitano hier onderweg uithaalt zorgen voor een grote, hilarische aaneenschakeling van gebeurtenissen. Grappig en vertederend zijn steekwoorden als ik deze film zou omschrijven. Volwassen mensen die kinderlijk eenvoudige spelletjes spelen en een kind dat ook echt een kind is en geniet van de aandacht van zijn omgeving en zich gewillig in een avontuur stort. Geen kind dat andere het liefst de ogen uit zou steken en gelukkig ook niet te zoetsappig aangezien Masao geen vader en moeder kent en daardoor wat minder vermakelijke dingen kan ondernemen als kinderen uit zijn nabije omgeving. Eerder een unieke belevenis dan iets frequents.

Zo schattig als Masao aan komt lopen met engelenvleugeltjes onder de hemelse muziek van Joe Hisaishi. De film zat altijd dicht tegen het hoogst haalbare cijfer aan bij mij en krijgt hem nu moeiteloos. Kitano `s beste. Mooie warme film met het hart op de juiste plek. Geeft op audiovisueel gebied ook perfect ' The Summer ' weer. 5*

Dit is denk de leukste film die ik ooit gezien heb. Moet hem snel nog maar eens kijken want volgens mij kan de score dan wel eens hoger uitvallen.

Na korte tijd moest ik hem gewoon nog eens kijken. Dit keer iets minder 'indrukwekkend', maar nog steeds een heerlijke feel-good film. 5 sterren en een plek in m'n top 10. Mede dankzij de geweldige soundtrack.

roadmovie, nieuwe categorie?

Nee.

Een roadmovie is een genre waarin de hoofdpersonen een reis maken.

Het kan geen kwaad om het uit te leggen.

Als je het dan direct goed uitleggen zou. Er zijn zóveel films waarin de hoofdpersonen een reis maken die geen roadmovie zijn.

In een roadmovie moeten de hoofdpersonen daarom nog geen reis maken.

Nu het mooi weer wordt, heb ik opeens heel veel zin in Kikujiro

Heb aan weinig films zo'n warme herinnering, ik heb er zin in!

Heb hem inmiddels herzien. De verwachtingen waren torenhoog, en hij viel zeker niet tegen Geweldig avontuurtje, héle leuke personages, met de brutale Kitano voorop. De muziek was weer geweldig, en ik werd helemaal vrolijk.

He, nieuwe poster. Daar frist mijn top 10 weer van op

Jammer. Die andere was duizend keer mooier.

idd, ik heb ook niets met dit beeld...

Die andere poster was juist zo leuk omdat het me aan die scene in de film deed denken.

Vond de vorige poster ook prachtig. Deze is inwisselbaar. Terugzetten?

Lijkt me van wel.

Vind deze poster anders veel beter, lekker fleurig.

Ik vind deze poster persoonlijk helemaal niks.

Ik vond de vorige ook stukken beter.

Vorige poster weer terug geplaatst!

Goed bezig

Vanochtend bekeken en heeft me erg verrast. Omdat ik een beetje bang was dat er dezelfde humor in zou zitten als in Minna Yatteruka verwachtte ik van de humor niet veel maar dat bleek heel erg mee te vallen. Takeshi Kitano's personage is echt geweldig en zijn grofheid is op sommige momenten erg grappig. Het kwam wel een beetje als een verrassing dat ze uiteindelijk de moeder niet hadden benaderd en ik was daar wel een beetje sip over, maar het bleek toch wel weer mooi te eindigen.

4 sterren.